Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Wetenschapsfilosofie en kritische vraagstukken. De grenzen van de wetenschap, de relevantie van de filosofie, kloneren, eugenetica, euthanasie, abortus, vrijheid en determinisme van de mens, ...

Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 07 jun 2018, 19:34

Is de mens ‘hebzuchtiger’ dan al het andere leven op aarde? En/of is die ‘hebzucht’ soms anders dan bij dieren? En wat is dan de basis voor die hebzucht die wij hebben, 'anders of niet' dan bij dieren? Is dit negatief of positief?

Deze vragen komen voort uit- en probeer ik te beantwoorden met de volgende beschouwingen gelieve hierbij vooral de grote lijnen door te nemen):

1) De basiskenmerken van al het leven op aarde: het leven op aarde streeft ernaar om zoveel mogelijk te eten, of toch genoeg om zich zoveel mogelijk voort te planten, opdat men als soort zoveel mogelijk kansen creëert om als soort voort te bestaan.
Om genoeg te kunnen eten, moet men zich aanpassen aan veranderende omstandigheden.
Die aanpassing gebeurt niet door bewuste keuze, maar door een samenloop van omstandigheden, dat men ook wel eens “toevallig” noemt. (Het toeval bvb. dat visjes met dikkere vinnen ooit op land konden gaan, daardoor meer konden eten, sterker waren en daardoor meer nakomelingen konden hebben, dan de vissen die in de stinkende wateren achter bleven..: het ontstaan van amfibieën uit de vissen, een verandering dat zeer geleidelijk ging, over een tijdspanne van honderden of wie weet wel duizenden jaren). Ook de mensaap is zo ontstaan: toevallige aanpassingen, die hem meer kansen gaf op en succesvol voortbestaan als nieuwe soort.

2) Een nevenkenmerk van dat streven om te overleven als soort: de reactie van soorten op schaarste is het maken van veel nakomelingen:
De planten hebben bvb. deze lente hier in onze streken veel bloemen gemaakt (en dus veel vruchten) in een reactie op de droogte. Daardoor hebben ze eigenlijk veel van hun energie afgegeven, terwijl al het leven in normale omstandigheden toch streeft naar het behoud van energie en dus naar enig evenwicht en dus conservatie verkiest op vernieuwing, indien dit ook zal lukken. Dieren doen hetzelfde als planten en de mens blijkt ook hetzelfde te doen in zeer moeilijke situaties: hij maakt zoveel mogelijk kinderen, daar waar er schaarste is aan water en eten.. Dus hij dekt zich in met zelfreproductie. Dus de arme mens (of de mens in arme omstandigheden) blijkt steeds dicht bij de wetten van alle andere levensvormen op aarde te staan.

3) een neveneffect in tijden van overvloed: een reactie op heel veel lekkers om te eten is juist het minderen van nakomelingen, het verdiepen van de wortels en het verstevigen van de stam.
De planten verdiepen hun wortels en hun samenwerkingsnetwerken ondergronds. Ze maken minder bloemen aan, gaan steviger ver-stammen: dus sterkere stammen optrekken. En ook groter worden. Of in iets koudere maar wel weelderige streken, komen ook de traag groeiers op gang: in onze streken is dat bvb. de eik, die heel lang kan leven, traag kan groeien en daardoor enorm veel tijd geeft aan soorten dieren en planten om er zich op- en rond te vestigen en te gedijen. Een voorbeeld: een volwassen eik kan alleen al meer dan 800 soorten dieren herbergen. De dieren zullen ook net iets minder nakomelingen maken, omdat er meer dan genoeg diversiteit is voor hen, om ook in de mindere jaren te kunnen teren op diverse keuzes aan voedsel e.d..
En ze zullen die diversiteit ook meer gaan verdiepen, o.d.v. van samenwerkingsnetwerken. Niet binnen 1 soort, maar zeker ook tussen verschillende soorten. En ja dus ook tussen dier en plant...

DE MODERNE MENS: IS DIE ANDERS DAN DE “ARME” MENS (lees: de mens die nog steeds zeer afhankelijk is van zijn omgeving)? En HEEFT DIE DAN MEER OF JUIST MINDER HEBZUCHT?

Hoe zit het dus met de mens die dankzij zijn uitvindingen steeds kan blijven voorzien in diens basisbehoeften, ondanks (dus helemaal niet meer afhankelijk van-) veranderende omstandigheden in de natuur?

Betreft zijn reactie op overvloed in termen van voortplanting, blijkt hij te doen wat al het leven op aarde ook doet: hij maakt er veel minder. Hij beperkt dus – net als de planten en de dieren in dergelijke omstandigheden – diens zelf-reproductie.

Maar vanwaar komt- en betekent het woord “hebzucht”? En is die bij de "moderne mens" echt anders dan bij andere levensvormen of mensen die meer afhankelijk zijn van de natuur?

Is "hebzucht" iets dat we – net als "god" – hebben uitgevonden? Is hebzucht echt iets wat je evengoed aan de mens als aan de andere levensvormen kan toeschrijven? Of is dit echt wel iets dat de mens anders kenmerkt, dan de andere levensvormen?


Even checken, betreft hoger vernoemde aandachtspunten:
⇒ Versterken we onze “stammen” en verdiepen we onze “wortels” in tijden van overvloed, naast het minderen van nakomelingen? JA!
⇒ Gaan we diepere en betere samenwerkingsakkoorden aan met andere levensvormen, zoals de andere levensvormen dat doen in tijden van overvloed? NEEN. We doen dit enkel onder elkaar binnen onze eigen soort en dan nog: we voeren ook oorlog tegen elkaar. De geschiedenis van de beschavingen geeft ons een dubbelzinnig (soms zelfs schizofreen, afhankelijk van de geschiedschijver) beeld van onze manier van omgaan met elkaar als groepen.

4) Even uitzoomen. Waarin verschilt de mens echt wel van alle andere levensvormen?

1. Dat hij niet meer of betere allianties aanhaalt met andere levensvormen, maar ze eigenlijk juist meer gebruikt in tijden van overvloed?
2. Dat hij niet meer of beter allianties aanhaalt met andere groepen van diens soort, maar ze juist meer bestrijdt en weert uit het eigen territorium?

Indien 2 keer "ja". Lees dan puntje 5 (of lees het alleszins).

5) Maar er is nog iets anders aan de hand met de ontwikkelde mens, dat anders is dan bij de dieren en de planten: het is een vorm van hebzucht, die geheel is losgerukt van de wetten van al het andere leven op aarde. Het betreft het willen invullen van een leegte die (wie weet) niet in te vullen valt??? Een leegte die andere levensvormen niet ervaren, want ze doen niet wat de mens doet in tijden van overvloed, als dusdanig: meer willen verwerven, maken, omzetten en onttrekken. Meer zekerheid en veiligheid willen hebben, nadat je eigenlijk al “the king of the world” bent. Meer, sterker, veiliger, straffer, heftiger, indrukwekkender, prominenter, eervoller, bestendiger, …. Er kan nog aan lange lijst aan toegevoegd worden..
Allemaal kenmerken die dieren en planten in tijden van overvloed dus niet hebben. Maar de mens wel.. Kortom: is dat echt wel te reduceren tot hebzucht? Of is er meer an de hand? Zo ja, wat dan?

Wel, ik heb als enige mogelijke verklaring, dat de mens zeer snel is veranderd van dier naar mens en vooral nog maar iets > 100.000 jaar geleden is ontstaan en de mens die echt wel de volledige greep heeft gekregen over zijn omgeving (dus niet langer afhankelijk was van goeie oogsten): nog maar een kleine 300 jaar!!!!!!

Die verandering is dus zo ONTZETTEND snel gegaan (vergeleken bij de evolutie van alle andere diersoorten), dat de mens misschien juist daardoor een veel grotere leegte ervaart??

Een leegte waar die moeilijk mee om kan gaan, omdat zijn frontale hersens (nu net het product-en-oorzaak tegelijk bij uitstek van die snelle verandering) deze leegte niet kan accepteren, wat op zich tegelijk ook de drijfveer is voor de creativiteit van mensen om zich steeds opnieuw uit te vinden, maar ook de oorzaak (of de overdreven fixatie op deze frontale kwabben) van veel angst en leegte-ervaring. En de mens die zich daar niet van bewust is, zal steeds een oorzaak buiten zichzelf zoeken. En de mens die zich daar wel van bewust is tot nog toe ook: hij verwijt de mens die projecteert (op zich terecht, maar niet echt bevrijdend voor de rest van de clan en voor het leven op arde dat de mens in cuarentaine houdt, denk ik dan..).

Is de mens dus hebzuchtiger anders hebzuchtig dan andere levensvormen of niet? Of zit er iets diepers onder die hebzucht, die de evolutie van de mens typeert?

En wat impliceert dit voor ons, in termen van hoe we ons zelf zien en hoe we anderen zien en hoe we onszelf relateren (spiegelen) aan andere levensvormen?

En: aan elkaar?
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Digit » 08 jun 2018, 07:30

Lees misschien eens een paar boeken van Mark Nelissen, zeker al 'De Club van Ik" en 'Waarom we willen wat we willen' . Als je niet vertrouwd bent met evolutie, best beginnen met 'De Bril van Darwin'.

Je moet ook onderscheid maken tussen 'Evolutie' waarmee men de biologische evolutie bedoelt en de ontwikkeling van de cultuur, die je weliswaar als een 'evolutie' kunt zien, maar die van andere aard is. De tijdsschalen zijn compleet verschillend. Biologisch gesproken zijn wij vrijwel identiek aan de mens van 100.000 jaar geleden!

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8664
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 08 jun 2018, 16:53

Dag Digit,

Dank je voor de tips! Ik heb wel al heel veel gelezen over de evolutie van de mens. Ik vind dat de meeste boeken wel vaak te weinig moed tonen om daar zingevende implicaties aan te verbinden.. Zaken die er toe doen als het gaat om identiteit en zingevingsvraagstukken. In die zin blijven veel van die boeken op de nivellerende oppervlakte en blijft de moderne mens een beetje in de kou staan, betreft de vorming van zijn eigen identiteit. En daaruit volgen dezer dagen toch wel behoorlijk wat harde oordelen over elkaar en in de eerste plaats over zichzelf (ook al heeft men dat niet altijd door van zichzelf of van anderen).

De moderne mens is soms bikkelhard voor zichzelf en voor zijn medemens. En het voelt voor mij verontrustend aan, om heel vaak te horen zeggen van mijn medemens over andere van mijn medemensen dat "de mens vandaag erg egoïstisch is".
Bijvraagje voor jou Digit en voor de meelezers (nadat je mijn bovenstaande post en deze GRONDIG hebt gelezen en het hebt laten bezinken!!!): vind jij dat de mens zichzelf wat meer krediet moet geven, zoals ik erover denk? Waarom wel/niet?

Betreft het verschil in biologische evolutie en culturele: ja daar zit er een grondig verschil in. En inderdaad, de biologische ging de culturele lang vooraf. Maar de wisselwerking tussen natuur en cultuur is toch al vrij vroeg tijdens het geleidelijke ontstaan van de mens begonnen: zeker al bij de australopitecus.

Of toch wel indien deze theorie nog altijd (grosso modo) juist of op zijn minst als aannemelijk wordt beschouwd (het is te lang terug in onze geschiedenis, maar we kunnen wel veel afleiden om tot aannemelijke besluiten te komen, niet?)?

Ik vertel het verhaal van de mens vanuit de ik-vorm, omdat mijn uitgangspunt hier toch wel deze van identiteit is..

Hier gaan we:
Wij dieren zijn een dikke 3 miljoen jaar geleden (kan ook meer zijn, maar soit) geleidelijk aan rechtop gaan staan en lopen, omdat we kwetsbaar waren geworden, tijdens de veranderingen van bos naar savanne. Roofdieren konden ons zien, maar wij hen niet. Dus stonden we wel eens recht. Dat doen primaten van vandaag ook wel eens.

Geleidelijk aan trokken we naar de hoge flanken van het riff gebergte, waar het veilig was. Daar groeide er geen gras (dus geen graseters en dus ook geen roofdieren), waar het veilig was.
Maar de mondjes moesten gevoed worden. Dus gingen de fysiek sterkeren jagen in de savanne en bleven dagen weg.
Geleidelijk aan hebben we dan ook de taal ontwikkeld om afspraken te maken met de thuisblijvers die voor de kinderen zorgden op de hoge flanken van het Riff.

Dat rechtop lopen bracht biologisch met zich mee: een kanteling van het bekken, daardoor een versmalling van het geboortekanaal, daardoor een systematische vroege geboorte van elk individueel mensenkind, zeker in verhouding tot de grootte van de steeds groter wordende hersens die er doorheen moeten geraken. Die taalontwikkeling op zich is iets wat andere zoogdieren ook hebben, maar wij moesten veel meer praten, ook al in de tijd van het leven in Ethiopië en omstreken.. Dus "cultuur" is niet een afgelijnd begrip dat enkel kan toegeschreven worden aan de homo sapiens.

Mijn zingevende bedenkingen hierbij:

In verband met dit gegeven, leg ik de link met het feit dat wij, van alle zoogdieren op aarde, het meest afhankelijk zijn van onze ouders/familie/opvoeders om ons te helpen opgroeien en weerbaar te maken. Een dolfijntje floept uit de buik van de moeder alsof het niks was en begint direct te zwemmen (maar die blijft dan wel zijn hele leven lang met de clan en er is taalontwikkeling en een vrij complex sociaal opvangnet, opvoeding en nog veel meer: ik haal niet vor niks het voorbeeld van de dolfijn aan..). Maar bij ons is het toch een veel extremer verhaal.

De zoogdieren hebben al een stapje voor op de reptielen, omdat de moeders vrij zijn om te gaan en te staan waar ze willen. Komt er een onheilspellend onweer aan? Geen probleem: we pakken onze biezen en we zijn ermee weg!
Maar er is een andere kant aan dit verhaal van de zoogdieren: de geboren babies hebben veel meer zorg nodig.

Bij de australopitecus ging dit alles toch al een heel eind verder. Wij - van de australopitecus tot en met de moderne mens - blijven het langst bij onze ouders van alle zoogdieren op aarde.
Onze babie's zijn het meeste onbehulpzaam van alle zoogdieren op aarde.
We besteden het meeste zorg aan de opvoeding van onze kinderen, van alle zoogdieren op aarde.

En de moderne mens steekt in deze dan toch wel de absolute kroon op alle andere mensen: we zijn mens geworden -> ad fundum!!

Mijn gedachten hieruit volgend i.v.m. de zogenaamde "hebzucht" van de moderne mens:

De mens is erg kwetsbaar en erg behoeftig. Als kind al, maar toch ook als volwassene.

Niet enkel techniek of taal, maar ook die uitgebreide zorgzaamheid zijn onze enige echte troeven op enige duurzame overleving als soort. (En dat willen we toch ook?)

Vrolijke groetjes vanuit heuvelland,

Oog
Laatst bijgewerkt door Oogje op 08 jun 2018, 17:07, in totaal 2 keer bewerkt.
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Digit » 08 jun 2018, 17:06

Oogje schreef:Dank je voor de tips! Ik heb wel al heel veel gelezen over de evolutie van de mens. Ik vind dat de meeste boeken wel vaak te weinig moed tonen om daar zingevende implicaties aan te verbinden..

De eerste vraag is of er überhaupt 'zingevende implicaties' te verbinden zijn aan de evolutie, en zelfs aan de wetenschap in het algemeen. Wetenschap leert ons hoe de wereld in elkaar zit, maar hoe we daar mee omgaan moeten we zelf uitmaken, soms als individu, soms als maatschappij. Antwoorden op de 'grote levensvragen' of 'waarom-vragen' zal je van de wetenschap niet krijgen. Filosofie en de menswetenschappen zijn daarvoor beter geschikt. Godsdienst pretendeert dat ook,maar dan op basis van zinledige dogma's of nonsensicale legendes.

De hamvraag voor de mens is volgens mij: "wat wil ik met mijn leven doen en hoe wil ik bekeken en herinnerd worden?". Ontelbare bibliotheken vol inspiratie, maar 'jouw antwoord' zul je zelf moet fabriceren, samen met je geliefden en je omgeving. De wetenschap levert het decor, het toneelstuk speel je zelf.

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8664
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Renate » 08 jun 2018, 17:08

Ik denk dat de mens, juist doordat hij zo lang de tijd nodig heeft om op te groeien, ook de tijd heeft om de hersens te laten ontwikkelen. Dit kun je natuurlijk ook omgekeerd zien.
Renate
 
Berichten: 2164
Geregistreerd: 24 jan 2011, 00:52

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 08 jun 2018, 17:23

Beste Digit,

Ik ben helemaal akkoord met jouw antwoord, maar het gaat mijns inziens echt wel veel te kort en dus lang niet ver genoeg, in verhouding tot wat er op ons afkomt.

Wij zijn - met onze individualistische visie, wat lang niet rationel is of wetenschappelijk te staven, dan wel in tegendeel !!- niet opgewassen tegen de problemen waar we voor staan, als we onze identiteiten bepalen met eigenschappen die ons niet eens eigen zijn!

Wij zijn geen individuele exemplaren die in kleine geïsoleerde verbanden slim en sterk worden. Wij zijn daardoor juist enorm fragiel en breekbaar.

Willen we dit blijven of nog juister gesitueerd: is het ons gegund om dit te blijven doen, gezien vanuit het grotere geheel en een net iets langere termijn visie?

Veel goeds en sterkte,

Mar/Oog
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 08 jun 2018, 17:31

En beste Digit:

Hoe je wilt bekeken en herinnerd worden: dat gaat over het ik en het ego. Niet over de identiteit als mens-heid.

We zitten aan het oppervlak en we hebben al het stuur aan dek.

What shall we do with it?

Hartelijk,

Oog
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 08 jun 2018, 17:36

Besten,

Het zou misschien wel goed zijn om onze fragiliteit te aanvaarden.
En tegelijk des temeer fier te zijn op onze verworvenheden.

En onszelf te leren zien hoe WIJ met zijn allen echt zijn.

En van daaruit kracht te putten, die anders verloren gaat in de individuele belangen behartiging, waarbij we onze medemens reduceren tot een abstractie...

Zonnige greetzzz

O.
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Digit » 08 jun 2018, 17:47

Oogje,

Wat zie jij toch alles zwart-wit! Het feit dat je zelf het roer van je leven in handen neemt betekent niet dat je geen rekening kunt en moet houden met (de) anderen. Zoals Nelissen zegt, we zijn niet 'goed' en we zijn niet "slecht', we zijn 'sociaal'. We leven in een complexe maatschappij waarin we op talloze manieren met talloze anderen verbonden zijn, via werk, sportclubs, verenigingen, wijk, gemeente, nationaliteit.

Het enige alternatief voor 'geleefd worden' (door anderen) is zelf proberen je leven richting en zin te geven. Dat maakt je niet noodzakelijk asociaal of egoïstisch.Je hebt het decor en je hebt je medespelers, maar ik probeer de regie van mijn eigen leven zelf in handen te houden. In de overtuiging dat ik op die manier het meeste kan betekenen, ook voor anderen. Kortom, geen haai maar ook geen mossel.

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8664
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Digit » 08 jun 2018, 17:50

Oogje,

Nog een bedenking: hoe hou je iemand (anders) recht als je zelf staat te wankelen? Even doordenken a. u. b.!

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8664
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 08 jun 2018, 17:58

Digit,

Wat zien mensen toch alles als zwart - wit.
En wat kiezen ze daaruit volgend voor overleven, in plaats van samenleven.
Want ze zijn moe. Van hun eigen zwart-witte visie op de mens en op hun eigen bestaan.

Fragiel zijn is echt niet iets om zich over te schamen hoor!

Het is iets moois, het is iets prachtigs!

Als je het maar met liefde omarmt!!

Voor de rest (indien je er niet meer van maakt) is de mensheid een klucht.

Zonder meer.

Groeten.

(De werkelijkheids constituerende rol van elk wezen= een WARE OPGAVE)
Laatst bijgewerkt door Oogje op 08 jun 2018, 18:04, in totaal 1 keer bewerkt.
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Digit » 08 jun 2018, 18:04

Oogje schreef:Wat zien mensen toch alles als zwart - wit.

Dat is dan jammer. Ik probeer juist de nuances te zien, niet alleen van 50 tinten grijs (wat te weinig is), maar ook van de kleuren. Ik zeg niet dat het altijd lukt, maar ik probeer tenminste.

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8664
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 08 jun 2018, 18:09

Digit,

Kan jij mij zeggen dat hebzucht niet bestaat?

En ben ik negatief om dat te willen bekijken, of ben ik nieuwsgierig?

Groetje

O
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 08 jun 2018, 18:27

Digit,

Betref een zin die me in het verkeer van posts ontgaan was:"hoe hou je iemand (anders) recht als je zelf staat te wankelen? Even doordenken a. u. b.!"

Hier word ik even stil van.
Want inderdaad, in tussentijd moeten we toch maar doorgaan en doorgaan ...

Maar dat is toch wel in de lijn van wat ik wou zeggen, voortkomend uit mijn analyse:

Als je het grotere geheel bekijkt, dan kan je toch niet anders dan voor de mens en voor je medemens heel veel empathie en liefde voelen??

Dat is eigenlijk de essentie van waaruit ik dit alles schrijf. Ik wil dat mensen mekaar meer gaan zien vanuit de realiteit, zijnde: dat het echt geen evidente zaak is, die mensheid!!

Ik verzet me dus juist tegen dit zwart-wit denken..

Ben je mee met mij, beste Digit??

Veel liefs aan alle mensen,
O!

`
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 08 jun 2018, 18:50

Digit,

En als een jonge mens zich de gebruikelijke vraag stelt: wat wil ik worden (en hoe wil ik herinnerd worden) ?

Kan die jonge mens die keuze dan bewust maken, indien die de boodschap meekreeg dat wetenschap geen zin geeft aan het leven, dus geen waarden ondersteunt?
Zijn waarden op zich te contesteren, of is de invulling ervan (normen, niet te verwarren met waarden) bedenkelijk??

Zijn waarden niet universeel, ongeacht welke LVB men aanhangt dan?? Uiteraaard zijn er belangrijke vrijzinnige accenten en die koester ik als de beste: zie mijn optreden hier, o.a. :) !!! (Krijg ik in deze steun en bijval: positieve kritiek, is dat altijd gelijk aan negatieve?)

En kan men niet juist op basis van deze onrechtvaardigheden de negativiteit uit de wereld helpen?
Of omgekeerd: vanuit de omvorming van negativiteit naar positiviteit, de onrechtvaardigheid bemeesteren?

Oog.
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Digit » 08 jun 2018, 19:52

Oogje schreef:Fragiel zijn is echt niet iets om zich over te schamen hoor!

Heb ik zoiets gezegd? Zelf ben ik mij als ervaringsdeskundige maar al te goed bewust van mijn fragiliteit.

Oogje schreef:Het is iets moois, het is iets prachtigs!
Als je het maar met liefde omarmt!!

Als je iets wil veranderen kan je beter je handen uit de mouwen steken i. p. v. je fragiliteit te koesteren. Kijk niet alleen naar je zwaktes!

Oogje schreef:Voor de rest (indien je er niet meer van maakt) is de mensheid een klucht.

Die uitspraak laat ik geheel voor jouw rekening!

Oogje schreef:Kan jij mij zeggen dat hebzucht niet bestaat?

Heb ik ooit zoiets gezegd of zelfs maar laten doorschemeren?

Oogje schreef:En ben ik negatief om dat te willen bekijken, of ben ik nieuwsgierig?

Ik merk toch vooral geweeklaag en passiviteit. Als je écht nieuwsgierig was, dan zou je best 'De Club …' eens lezen. Die zou je al flink wat inzichten verschaffen.

Oogje schreef:Ben je mee met mij, beste Digit??

Wat de analyse betreft tot op zekere hoogte, al blijft het eenzijdig klagerig. Als tegengewicht beveel ik je het AA-gebed aan:
"Geef mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen,
de kracht om te veranderen wat ik wel kan veranderen
en de wijsheid om tussen die twee een onderscheid te maken!"

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8664
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Digit » 08 jun 2018, 20:01

Oogje schreef:En als een jonge mens zich de gebruikelijke vraag stelt: wat wil ik worden (en hoe wil ik herinnerd worden) ?

Kan die jonge mens die keuze dan bewust maken, indien die de boodschap meekreeg dat wetenschap geen zin geeft aan het leven, dus geen waarden ondersteunt?
Zijn waarden op zich te contesteren, of is de invulling ervan (normen, niet te verwarren met waarden) bedenkelijk??

Zijn waarden niet universeel, ongeacht welke LVB men aanhangt dan?? Uiteraaard zijn er belangrijke vrijzinnige accenten en die koester ik als de beste: zie mijn optreden hier, o.a. :) !!! (Krijg ik in deze steun en bijval: positieve kritiek, is dat altijd gelijk aan negatieve?)

En kan men niet juist op basis van deze onrechtvaardigheden de negativiteit uit de wereld helpen?
Of omgekeerd: vanuit de omvorming van negativiteit naar positiviteit, de onrechtvaardigheid bemeesteren?

Over deze vragen breken duizenden filosofen zich al millennia het hoofd.
Voor mezelf heb ik na bijna 70 jaar een redelijk antwoord bijeen gepuzzeld (denk ik toch). Wat hierboven staat geeft je daar al een beetje een beeld van, maar jouw antwoord moet uit jezelf komen. Uit je brein en uit je hart, niet uit je duim. En ik denk dat je daarbij nog best wat extra kennis kunt gebruiken. Lezen dus!

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8664
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Blueflame » 09 jun 2018, 18:03

Oogje schreef:Digit,

En als een jonge mens zich de gebruikelijke vraag stelt: wat wil ik worden (en hoe wil ik herinnerd worden) ?

Kan die jonge mens die keuze dan bewust maken, indien die de boodschap meekreeg dat wetenschap geen zin geeft aan het leven, dus geen waarden ondersteunt?
Zijn waarden op zich te contesteren, of is de invulling ervan (normen, niet te verwarren met waarden) bedenkelijk??

Zijn waarden niet universeel, ongeacht welke LVB men aanhangt dan?? Uiteraaard zijn er belangrijke vrijzinnige accenten en die koester ik als de beste: zie mijn optreden hier, o.a. :) !!! (Krijg ik in deze steun en bijval: positieve kritiek, is dat altijd gelijk aan negatieve?)

En kan men niet juist op basis van deze onrechtvaardigheden de negativiteit uit de wereld helpen?
Of omgekeerd: vanuit de omvorming van negativiteit naar positiviteit, de onrechtvaardigheid bemeesteren?

Oog.

Dag oogje.
Leestip: Jan Verplaetse, het morele instinct.
URL: http://www.evolutietheorie.ugent.be/node/103
Dit boek gaat niet over de geest van de ethiek, maar over het vlees van de moraal. Onze moraliteit is een natuurlijk, biologisch gegeven. De criteria waarmee je goed en kwaad van elkaar kan onderscheiden kan je daar echter niet uit afleiden. Dat is de taak van de ethiek: een theoretische, rationele reflectie over ons gedrag en een kritische evaluatie van het gedrag en de opvattingen daarover. Moraliteit kunnen we wetenschappelijk bestuderen, ethiek is een belangrijke filosofische discipline. Die zich waar nodig kan en moet bedienen van wetenschappelijke inzichten en harde cijfers, zoals die in dit boek omvattend beschreven worden. Dat is een complex gegeven en Verplaetse doet die complexiteit alle recht aan op een grondige en nauwgezette manier zonder in academische dorheid te vervallen.
Hij laat zien welke vermogens de mens bezit , waar ook ter wereld en in welke cultuur ook, waarmee conflicten tussen eigenbelang en groepsbelang kunnen gehanteerd worden. Hij illustreert nuchter maar innemend zowel de gruwelen als de schoonheid waartoe mensen daarbij in staat zijn. In dat perspectief pleit Verplaetse voor een ethiek die niet alleen rekening houdt met morele beginselen, van goddelijke geboden en andere abstracte entiteiten. Een ethiek die geen rekening houdt met de emoties die ons gedrag drijven, zal nooit begrijpen hoe het komt dat de mens zich moreel gedraagt."


Mvg.
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4088
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 16 jun 2018, 21:03

Hallo Blueflame,

Hartelijk dank voor je diepere hint: ik zal dit graag lezen een keer ik weer een beetje op mijn effen ben en dus niet steeds sta te performen..;

Altijd al vond en vind ik de liedjes van R. Long heel erg leuk: we speelden ze vaak af op zondag ochtenden, terwijl velen naar de kerk gingen. Toch wel niet slechts toepasselijk op kerkgangers, denk ik zo eventjes...: toch echt wel niet enkel vandaag; evenzeer gisteren als morgen...

https://www.youtube.com/watch?v=hk-Zlyk ... ture=share

Veel lieve wensen en altijd tot uw dienst (ten gunste van het goede, tenminste hé hé :) )

O. (haha!)
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: Hebzucht: typisch (moderne) mens of niet?

Berichtdoor Oogje » 16 jun 2018, 21:50

Digit:

Je bent 70+

Mijn mama is nu 72, mijn papa 81. Ik heb mijn oma graag verzorgd, nu komen deze mensen aan de beurt. Maar eerst nog gun ik ze nog enkele leuke reizen.

Ik zorg graag voor hen, want ik hou van hen en het maakt de cirkel rond.

Vorige zomer brak mijn papa zijn voet en heb ik het ondervonden: waar het echt om draait.

Wat een gedoe toch vaak, om weinig, als je het leven in zijn geheel aanschouwt.

Mar./O.
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00


Keer terug naar Filosofisch-kritische beschouwingen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast