Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Menswetenschappen, natuurwetenschappen, cultuurwetenschappen, formele wetenschappen, toegepaste wetenschappen, interdisciplinair, ...

Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Kristof » 20 jul 2016, 17:21

Hallo,

Exentra (exentra.be) beweerd een expertisecentrum te zijn betreffende "hoogbegaafdheid" bij jongeren en volwassenen gesteund op wetenschappelijk onderzoek.

Als men de website doorbladert kan alles wijzen op "hoogbegaafdheid": zowel hoog als laag scoren op intelligentietesten, afwezigheid tijdens de les, een moeilijk karakter, enz...
Hierdoor stel ik me de vraag wat "hoogbegaafdheid" nu in wezen inhoudt. Dit centrum begeleidt "hoogbegaafde" jongeren en volwassenen en geeft opleidingen aan leerkrachten om leren om te gaan met deze doelgroep. Natuurlijk niet goedkoop. Ik heb hier een sektarisch gevoel bij. Wat de uitslag van de testen ook zijn, het kan ALTIJD wijzen op "hoogbegaafdheid". Dit laat me denken aan Scientology: de uitslagen van hun testen tonen ook ALTIJD aan dat je een probleem hebt waar zij dan een dure oplossing voor hebben. Wat me echter geweldig tegensteekt is dat ze zich verschuilen achter zogenaamd wetenschappelijk onderzoek.

Ik heb hier de indruk dat Exentra een sterk overdreven maatschappelijk fenomeen wil misbruiken om er munt uit te slaan.

Natuurlijk zijn er hoogbegaafde kinderen. Toen ik in de jaren zeventig in het lager onderwijs zat waren er wel een paar bollebozen in de hele school die eens een schooljaar mochten overslaan. Dit is voor mij een aanvaardbaar aantal. Tegenwoordig zitten er minstens drie in iedere klas.

Wat mij nog opvalt is dat ouders van "hoogbegaafde" kinderen altijd vragen om alles voor hun kinderen gemakkelijker te maken: meer tijd om te studeren, om testen af te leggen, enz...
Nooit hoor ik hen vragen: "Ik heb hier een hoogbegaafd kind. Pomp dat nu eens vol met kennis en liefst zo snel mogelijk."

Vele ouders kunnen blijkbaar niet verkroppen dat ze een domme kleine gemaakt hebben. Mijn kind is zo slim dat het niet kan volgen op school.
Maar ja, het zal weeral aan de leerkracht liggen die niet kan omgaan met "hoogbegaafde" kinderen.
ONZIN
In feite hoop ik dat iemand me eindelijk eens in precieze bewoordingen kan uitleggen wat "hoogbegaafdheid" eigenlijk is want ik snap het niet meer.
Tja, misschien ben ik niet "hoogbegaafd" genoeg. :mrgreen:

Groeten
For me, it is far better to grasp the Universe as it really is than to persist in delusion, however satisfying and reassuring.
Carl Sagan - RIP
http://www.carlsagan.com/
Avatar gebruiker
Kristof
 
Berichten: 335
Geregistreerd: 08 jan 2010, 16:58

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Renate » 20 jul 2016, 19:37

Het krijgt zo langzamerhand meer iets van: "Ieder denkt dat zijn uil een valk is."
Renate
 
Berichten: 2209
Geregistreerd: 24 jan 2011, 00:52

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor vicberger » 25 jun 2017, 13:07

Hallo Kristof,

Je vragen zijn volgens mijn zeer terecht. Niet alleen is de definitie van verschillende kernconcepten die daarbij horen vaag of te breed, wat maakt dat ook maar welk gesprek erover vaak moeilijk begint, omdat iedereen er een andere interpretatie op nahoudt. Daarenboven is er ook nog maar weinig deftig onderzoek verricht naar wat het betekent, dat hoogbegaafd zijn.

Een hoge score op een intelligentietest, hoort weliswaar tot de basisvoorwaarden. Maar men maakt meteen de kanttekening dat die door verschillende invloeden een lagere score kan opleveren dan wat werkelijk zou gemeten moeten worden (op zich een terechte opmerking). En men geeft aan dat er ook een zekere foutenmarge is, waardoor bepaalde scores in de buurt van de grens ook nog geen uitsluitsel bieden. Als het om kinderen gaat, zijn IQ testen tot slot iets minder betrouwbaar.

En dat zet de deur open om eigenlijk eender wat te kunnen beweren. Op basis van "herkenbaarheid". Op de duur krijgt dat iets astrologisch. Want je zal altijd wel wat kenmerken kunnen vinden waarin je je (kind) herkent. Dat alle andere kenmerken niet aanwezig zijn, dat negeert men vrolijk, want men geeft ook altijd aan dat niet alle kenmerken zich hoeven voor te doen.

Sinds ik omwille van wat problemen zelf getest moest worden in een psycho-diagnostisch centrum – ik neem aan dat dat zowat de meest te vertrouwen plek is om je aan psychologische testen te onderwerpen – en men met die 'hoogbegaafdheid' op de proppen kwam, ben ik ook al de hele tijd op zoek om wat onderbouwde kennis en bewijs te vinden. In dat oerwoud van charlatanisme en ijl gewauwel is dat niet zo evident. En ik ben nog steeds zoekende.

Want zulk een diagnose - een die voor mij van belang is om een oplossing voor enkele problemen te kunnen vinden - is voorlopig de enige houvast. Terwijl het aan de andere kant helemaal geen cadeau is, omdat je er eigenlijk niet echt openlijk over kan communiceren. Het wordt meestal heel smalend onthaald, wanneer je er ook maar iets van zegt. En omdat de gevolgen de in perceptie voor wie je bent daarna onomkeerbaar veranderen, ontbreekt het meestal aan durf.

Ik kan IQ niet zien als bepalend voor een natuurlijke 'slimheid' of bollebozerij, zoals jij een beeld schets van hoogbegaafdheid met je voorbeeld. Ik hecht ook absoluut geen waardeoordeel aan een IQ score. Lang heb ik dat geminimaliseerd als iets dat aangaf hoe goed iemand is in het oplossen van IQ testen.

Maar we vinden het wel normaal om IQ te gebruiken bij laagbegaafden. Iedereen kan zich een prima beeld vormen van mensen met een IQ tussen 60 en 70. Dat is zeer duidelijk, onmiskenbaar. Soms zie je dat zelfs in fysiologische kenmerken. Daar zie ik maar weinig mensen de IQ testen, wat ze meten en wat het betekent voor mensen die met een erg lage score bejegend worden, in twijfel trekken. Tegelijk weten we ook hoe vaak bepaalde scores voorkomen in de samenleving (die normaalverdeling).

Als eenzelfde instrument dat gebruikt en aanvaard wordt voor lage scores ook voor bepaalde anderen een heel hoge score oplevert, dan is het ok zeer aannemelijk om te vermoeden dat ook dat iets betekent. Dat het verschil in persoonlijke beleving van de werkelijkheid – want ik denk dat zoiets veel belangrijker is om in beschouwing te nemen dan "intelligentie" – misschien niet zo groot is tussen de 60/70 tov 100 als tussen de 100 tov 130/140. Dàt wetenschappelijk onderbouwd in kaart brengen en vervolgens correcte aanpassingen aanbieden, is niet makkelijk, maar volgens mij wel even noodzakelijkheid en vanzelfsprekendheid als de aanpassingen die we voor laagbegaafden in onze samenleving voorzien.

Ik zie alleen regelmatig dat zoiets niet gevraagd zou mogen worden. Het is de hoogbegaafde die zich moet aanpassen. Het is de hoogbegaafde die ook altijd begrip moet hebben voor de anderen niet op dezelfde manier denken... als ik mijn gedrag – wanneer dat weer eens onconventioneel gevonden wordt – toelicht en verantwoord, dan krijg ik soms wel begrip en voegt men eraan toe dat ik niet mag verwachten dat anderen dat uit zichzelf zouden achterhalen. En dat ik dat weer moet begrijpen. En voor je 't weet zit men opnieuw te zeggen dat ik mij beter zou moeten aanpassen aan die anderen. Terwijl ik ervan uitga dat zoiets misschien helemaal niet mogelijk is. (Net zoals de laagbegaafden die mogelijkheid niet hebben).

Tot slot: hoe uitzonderlijk weinig het er ook zijn (geschat 2% tot 3%), betekent wel dat per 40 / 50 mensen er eentje is. Voor veel scholen betekent dat: 1 tot 2 kinderen in ieder leerjaar. En in bedrijven met 100 werknemers vind je er ook makkelijk een paar. Dus best wel genoeg ook...
Voeten hoeven de grond niet te raken voor wie in gedachte stapt.
Avatar gebruiker
vicberger
 
Berichten: 17
Geregistreerd: 23 jan 2008, 19:58
Woonplaats: Mechelen, B

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Kris Hauchecorne » 18 aug 2017, 13:11

IQ is op zich voor mij een duidelijke graadmeter. Dat de uitersten met een hoog of een laag IQ wel eens problemen hebben in een samenleving die georganiseerd is voor en door mensen met een gemiddeld IQ is te verwachten en zal geval per geval moeten bekeken worden.

Er wordt wel eens gezegd dat een hoog IQ alleen niet volstaat voor hoogbegaafdheid, dat is dan zoals zeggen dat een laag IQ niet volstaat voor zwakbegaafdheid en een normaal IQ niet voor een normale begaafdheid. Dat maakt niet zoveel uit: een hoog IQ is op zijn minst een minimale vereiste voor hoogbegaafdheid.

Ik kan mij best wel voorstellen dat mensen die, voor welk kenmerk dan ook, in het uiterste van het spectrum zitten hier moeilijkheden kunnen mee hebben in hun dagelijkse leven. Maar daarom zit nog niet iedereen met problemen in het dagelijkse leven in het uiterste van een spectrum.

Vandaar: IQ is een duidelijke graadmeter en als test redelijk consistent.
Geloven staat vrij, maar kwak blijft kwak.
Avatar gebruiker
Kris Hauchecorne
 
Berichten: 505
Geregistreerd: 26 okt 2006, 18:44

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor willem_betz » 21 aug 2017, 23:17

vinden ze https://nl.wikipedia.org/wiki/Savantsyndroom ook een vorm van hoogbegaafd ?
Geloof je alle nonsens, of sommige niet? Hoe maak je het onderscheid?
De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf.
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4703
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Domikenens » 28 maart 2018, 08:31

Ik voel me verplicht te reageren als skepticus, maar ook als “ervaringsdeskundige”.

Ik ben me terdege bewust van het zgn “Barnum”-effect, waarbij ieder zich aangesproken voelt door een (vage) omschrijving en dan aan de loop gaat met het “label”. Toch gaat het hier om…
1/ Iets concreet, dat getest en aangetoond kan worden (een IQ-testscore)
2/ Onderzoeken die hierrond kunnen gedaan worden (en die consequente resultaten opleveren, zelfs al betreft het hier per definitie problematisch, want epidemiologisch, psychologisch onderzoek)
3/ Problemen die heel reëel zijn, en een oplossing vragen

Zelf val ik onder de categorie “miskende” hoogbegaafden: ik had een heel hobbelig academisch parcours, en heb de hoge verwachtingen die me in het lager onderwijs te beurt vielen niet kunnen inlossen. Momenteel heb ik een knoert van een burn-out te verwerken, en ben ik nog steeds op zoek naar een beter evenwicht werk/persoon.

Mijn kids echter werden gelukkig opgemerkt in de kleuterklas. Ze werden getest —beide 136 IQ— en degelijk begeleid door de school. Toch is het nog elke dag een opgave om de valkuilen die hen eigen zijn te overbruggen.

Uw redenering dat het allemaal een beetje een opgeblazen “mode”-fenomeen betreft is onjuist. Indien we kunnen begrijpen dat bv “bijzonder onderwijs” een probleem zou kunnen vormen voor normaal begaafde kinderen, is het niet zo vreemd om te beseffen dat regulier (niet-gedifferentieerd) onderwijs een probleem vormt voor wie een groot cognitief “surplus” bezit.

Concreet (en dit zijn enkel de eigen anecdoten, your mileage may vary) betekent dit een kind van 4 dat de juf op handen draagt, goed ligt in de klas, goede vriend(innet)jes heeft, ongelooflijk nieuwsgierig en leergierig is, maar toch niet meer naar school wil. Schoolmoe in de kleuterklas.

Vergelijk het alsof je als volwassene het eerste-middelbaar moet overdoen, 7uur achter elkaar, 5 dagen per week. En de enige persoon die je echt respecteert (de leerkracht) heeft geen oog voor jou, want jij doet het “goed”…

Dit lijkt een luxeprobleem, maar is het niet.

Een hoogbegaafd kind is ook niet “gevoeliger” of juist “afstandelijker” (zoals soms verkeerdelijk wordt beweerd) maar gewoon een stuk “rijper”. Toch op cognitief (=intellectueel) vlak. Dat wil zeggen dat een klein feit (een jongetje wordt gepest door een ander jongetje omwille van bv huidskleur) automatisch complexer en zwaarder wordt ingeschat (“Waarom doet die pester dat?” “Is dat nu racisme?” “Is daar een oplossing voor?” “Een straf gaat het racisme niet oplossen… wordt die pester dan later een racist zoals op tv de nazis?” “Waarom bestaat pesten nog steeds?”…) Anderzijds hebben ze een hoog rechtvaardigheidsgevoel (hun wereld is een stuk complexer, maar bv hypocrisie is hierin moeilijk te plaatsen), wat hun ook niet steeds in dank wordt afgenomen.

Als een kind met de eigen vragen nergens terecht kan, groeit het onbegrip in de omgeving van het kind.

Door deze “rijpheid” vindt het ook moeilijk aansluiting bij de leeftijdsgenootjes (hoeveel vrienden had jij op school die 3 jaar jonger waren?). Onopgemerkt is er dan ook een ernstig risico op vereenzaming, en het prangende gevoel er nooit “echt” bij te horen. Hier worstel ik nog steeds mee.

Gelukkig zijn het ook (vaak) heel mooie, lieve, nobele, slimme, creatieve, nieuwsgierige en originele kinderen, die veel teruggeven. Ik hoop dat ik bij mijn eigen kids de kansen en hulp kan aanbieden die ik zelf gemist heb.

HB wil niet per definitie zeggen “slimmer”. HB wil zeggen dat je makkelijk nieuwe informatie verwerkt. Het zegt niets over je uiteindelijke potentieel of succes. Het is ook geen “nauw” hokje met cliché gedrag. Mijn twee kids zijn 2 uitersten, (met hetzelfde IQ). Mijn zoon heeft talenten in het verlengde van de mijne, terwijl mijn dochter mijn psychologische profiel heeft “geërfd”.

Wat betreft het “label” HB, had ik graag dat het bespreekbaarder was. Zelfs ADHD of dyslexie werden meer en meer bespreekbaar, en daar plukken we nu eindelijk de vruchten van. Ouders komen er voor uit, hulp wordt makkelijker gevonden, het stigma is minder zwaar.

Als HB beter aanvaard wordt, kunnen er nl ook eindelijk middelen vrijgemaakt worden. In plaats van HB kids aan hun lot over te laten.

HB is momenteel echter iets waarover je je moet “schamen”, waar ouders niet over mogen praten. Meer nog dan bv dyslexie. Enerzijds voor de zgn “angst voor de labels”, anderzijds omdat het nog steeds wordt gezien als onterecht “stoefen”.

Dat is grondig fout.

Dit is gewoon wie we/ze zijn. Niet allesbepalend. Maar ook niet te minimaliseren.
Domikenens
 
Berichten: 2
Geregistreerd: 27 maart 2018, 12:44

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Kristof » 28 maart 2018, 14:30

Domikenens,

Domikenens schreef:
HB wil niet per definitie zeggen “slimmer”. HB wil zeggen dat je makkelijk nieuwe informatie verwerkt.


Dit is een tegenstrijdige uitspraak. Ik dacht altijd dat "slim" zijn juist betekent makkelijk nieuwe informatie verwerken. Het is me opgevallen dat mensen die van zichzelf of hun kinderen beweren dat ze hoogbegaafd zijn, maar die hoogbegaafdheid niet in de praktijk kunnen omzetten op intellectueel niveau, altijd proberen een andere definitie te geven aan hoogbegaafdheid om daarmee de stempel van hoogbegaafdheid te kunnen behouden.

Domikenens schreef:
Zelfs ADHD of dyslexie werden meer en meer bespreekbaar, en daar plukken we nu eindelijk de vruchten van.


Inderdaad, dikwijls door (alternatieve) "therapeuten", waarvan velen met "diploma's" vanuit alternatieve niet erkende hoek, en hiermede een goede boterham verdienen. Zoals een gezin dat ik ken met vier kinderen die door een "therapeut" allemaal ADHD zijn aangepraat. Kassa, kassa.

Domikenens schreef:
Als HB beter aanvaard wordt, kunnen er nl ook eindelijk middelen vrijgemaakt worden. In plaats van HB kids aan hun lot over te laten.


Welke middelen? Speciale scholen op zeer hoog niveau? Daar gaan de meeste zogenaamde hoogbegaafde kids toch niet presteren daar ze gewoonweg niet hoogbegaafd zijn.
In feite komt het op het volgende neer: geef onze hoogbegaafde kinderen ongezien een tien.

Ik schreef:
Wat mij nog opvalt is dat ouders van "hoogbegaafde" kinderen altijd vragen om alles voor hun kinderen gemakkelijker te maken: meer tijd om te studeren, om testen af te leggen, enz...
Nooit hoor ik hen vragen: "Ik heb hier een hoogbegaafd kind. Pomp dat nu eens vol met kennis en liefst zo snel mogelijk."


Groeten
For me, it is far better to grasp the Universe as it really is than to persist in delusion, however satisfying and reassuring.
Carl Sagan - RIP
http://www.carlsagan.com/
Avatar gebruiker
Kristof
 
Berichten: 335
Geregistreerd: 08 jan 2010, 16:58

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Domikenens » 29 maart 2018, 20:36

HB wil niet per definitie zeggen “slimmer”. HB wil zeggen dat je makkelijk nieuwe informatie verwerkt.



Dit is een tegenstrijdige uitspraak. Ik dacht altijd dat "slim" zijn juist betekent makkelijk nieuwe informatie verwerken. Het is me opgevallen dat mensen die van zichzelf of hun kinderen beweren dat ze hoogbegaafd zijn, maar die hoogbegaafdheid niet in de praktijk kunnen omzetten op intellectueel niveau, altijd proberen een andere definitie te geven aan hoogbegaafdheid om daarmee de stempel van hoogbegaafdheid te kunnen behouden.


Enige verduidelijking is hier nodig: Met “slimmer” bedoelen de meeste mensen “veel weten” of “snel iets (specifieks) kunnen oplossen”. Deze twee gedachten komen vaak overeen met hoogbegaafdheid, maar zijn geen conditio sine qua non.

Het gemak waarmee HB’s (volgens de enge definitie van een hoog IQ) nieuwe info verwerken, leidt vaak tot een hogere (algemene) kennis, en mits juist getraind kunnen deze HB’s snel heel wat oplossen. Maar even vaak wordt door vervreemding, isolement, en verkeerde sturing (tiger mums of juist verwaarlozing en onderstimulatie) het potentieel van velen onderontwikkeld of enkel in bepaalde domeinen ontwikkeld.

Dat men makkelijk veel info verwerkt, zegt niets over de toepasbaarheid van deze info, of hoe “diep” deze info wordt eigen gemaakt. Men kan bv 16 talen “leren”, maar in geen enkele taal voldoende diep gaan om echt een diepgaand gesprek te voeren. Of men surft door de wiskundige leerstof (en men snàpt het ook echt!) maar als je nooit voldoende oefeningen algebra gedaan hebt, train je die minder conceptuele “mentale spieren” niet.

Met als gevolg dat je na verloop van tijd *zonder je HB capaciteiten te verliezen* toch minder “slim” eindigt dan een leeftijdsgenoot die (met veel meer moeite) wél die “spieren” heeft opgebouwd, en de wiskundige concepten langzaam heeft eigengemaakt.

Ik pleit ook niet voor het “makkelijker” maken van het HB-parcours. Wél om er voldoende aandacht aan te besteden. Zodat ook HB’s leren hun potentieel te benutten.

Zoals een gezin dat ik ken met vier kinderen die door een "therapeut" allemaal ADHD zijn aangepraat. Kassa, kassa.


Ook bij HB liggen er kapers op de kust, maar dat wil niet zeggen dat ADHD of HB niet bestaan. De IQ-test is op dit vlak wel degelijk een groot verschil. Al is een éénmalige, cultureel gevoelige test niet zaligmakend. Ik herinner me de test van mijn zoontje, waarin een brief en postbode voorkwamen; niet echt van deze tijd, waarin zelden nog een echte brief wordt geschreven… En een klassieke “telefoon” is voor een kleuter een historisch artefact. En de IQ-test betekent ook niet dat er extra hulp nodig is, ja dan welke: in sommige scholen, gezinnen en culturen wordt radicaal anders met kennis, motivatie en begaafdheid omgegaan dan we gewend zijn.

Welke middelen? Speciale scholen op zeer hoog niveau? Daar gaan de meeste zogenaamde hoogbegaafde kids toch niet presteren daar ze gewoonweg niet hoogbegaafd zijn.
In feite komt het op het volgende neer: geef onze hoogbegaafde kinderen ongezien een tien.


Dit is een regelrecht absurde karikatuur van de realiteit. De meeste ouders van HB’tjes zouden niet liever hebben dan dat hun kinderen het goed doen in het leven *zonder* al die absurde verwachtingen. Hoogbegaafdenscholen hebben tot nu toe weinig zinvols teweeggebracht. Om HB zinvol te ontwikkelen moet je namelijk kunnen functioneren in deze maatschappij. Wat wél nodig is, is gespecialiseerde begeleiding (en dat kan door een goed opgeleide reguliere juf of meester) die snapt waar het schoentje wringt. Dat wens je ieder kind toe.

Er zijn legio voorbeelden van leerkrachten die HB kids kapotterroriseren en kleineren omdat ze het niet kunnen verkroppen dat een kind door zelfstudie iets “beter weet”.

Een gezonde leerkracht grijpt die leerhonger aan, en feliciteert zo’n kind voor het eigen initiatief. En leert als leerkracht zelf iets bij van zo’n leerling. En geeft zo’n leerling met empathie tips rond hoe je je gelijk kan bewijzen zonder eigenwijs en arrogant te lijken.

Ik wou voor mijn eigen dochter op haar laatste rapport een buis (of toch minstens een 6). Omdat het gezond is te beseffen dat niet alles makkelijk hoeft te gaan, en om haar te leren hoe het voelt wanneer je “faalt” in je opzet (nu in het lager de stakes nog wat lager liggen). Ik zie ook de leerproblemen die mijn dochter opstapelt (focus op de leerstof die haar ligt, om niet te hoeven falen tijdens het studeren, en dan op de toets die tijd moeten inhalen door je eruit te redeneren, zonder van buiten te hoeven blokken). Anderzijds zie ik mijn zoontje zwoegen om 30 sommen te maken, omdat hij zelf vindt “dat dat toch altijd maar hetzelfde” is. Hij moet juist leren “saaie” oefeningen toch af te werken.

Nooit hoor ik hen vragen: "Ik heb hier een hoogbegaafd kind. Pomp dat nu eens vol met kennis en liefst zo snel mogelijk.


“Volpompen met kennis” is de makkelijke uitweg. Maar zo kweek je een Mozart, een Bobby Fischer, in extreme gevallen een halve “Rainman”…

Daarentegen een gezond, verstandig, trots (maar niet arrogant), slim (maar geen vakidioot), gevoelig (maar niet gekwetst), gepassioneerd (maar niet obsessief) gelukkig kind?… dat is andere koek.

Dit zijn geen cliché-Einsteins.

Einstein is trouwens een mooi voorbeeld van een “echte” hoogbegaafde: misschien een beetje excentriek, maar wel gevoelig en warm, pacifist, niet bijzonder ambitieus maar wel passioneel, verre van perfect (scheidingen, twijfels, zelfs enkele blunders ook op wetenschappelijk vlak,…), en ook (zeer typisch) geen gemakkelijke schoolcarrière, en allerminst een typisch “geslaagde” professionele carrière (gestart als klein ambtenaartje in het patent office, en (her)ontdekt via zijn briefwisseling. Ook een fervent (en geen spectaculair goed) vioolspeler. Een echt “Mensch”.
Domikenens
 
Berichten: 2
Geregistreerd: 27 maart 2018, 12:44

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Kristof » 20 apr 2018, 14:40

Domikenens schreef:
Hoogbegaafdenscholen hebben tot nu toe weinig zinvols teweeggebracht.


Inderdaad, en hoe komt dat denkt je? Toch niet hoogbegaafd?

Domikenens schreef:
Wat wél nodig is, is gespecialiseerde begeleiding (en dat kan door een goed opgeleide reguliere juf of meester) die snapt waar het schoentje wringt.


En waar wringt het schoentje?

Domikenens schreef:
Er zijn legio voorbeelden van leerkrachten die HB kids kapotterroriseren en kleineren omdat ze het niet kunnen verkroppen dat een kind door zelfstudie iets “beter weet”.


Nog nooit vernomen. Misschien kan het zijn dat leerkrachten het beu zijn om van zogenaamde HB kids alles te moeten aanvaarden alhoewel ze de bal soms volledig mis slaan.

Domikenens schreef:
Daarentegen een gezond, verstandig, trots (maar niet arrogant), slim (maar geen vakidioot), gevoelig (maar niet gekwetst), gepassioneerd (maar niet obsessief) gelukkig kind?… dat is andere koek


Als je een gelukkig kind wilt zonder deze slechte eigenschappen zou je kunnen stoppen met het wijs te maken dat het hoogbegaafd is.
For me, it is far better to grasp the Universe as it really is than to persist in delusion, however satisfying and reassuring.
Carl Sagan - RIP
http://www.carlsagan.com/
Avatar gebruiker
Kristof
 
Berichten: 335
Geregistreerd: 08 jan 2010, 16:58

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Blueflame » 22 apr 2018, 19:36

Domikenens schreef:
Kristof schreef:Welke middelen? Speciale scholen op zeer hoog niveau? Daar gaan de meeste zogenaamde hoogbegaafde kids toch niet presteren daar ze gewoonweg niet hoogbegaafd zijn.
In feite komt het op het volgende neer: geef onze hoogbegaafde kinderen ongezien een tien.


Dit is een regelrecht absurde karikatuur van de realiteit. De meeste ouders van HB’tjes zouden niet liever hebben dan dat hun kinderen het goed doen in het leven *zonder* al die absurde verwachtingen. Hoogbegaafdenscholen hebben tot nu toe weinig zinvols teweeggebracht. Om HB zinvol te ontwikkelen moet je namelijk kunnen functioneren in deze maatschappij.

Als iemand niet kan functioneren in de maatschappij, is de term HB dan wel goed gekozen? Ik opper hier niets, maar stel me wel de vraag.
Domikenens schreef:Wat wél nodig is, is gespecialiseerde begeleiding (en dat kan door een goed opgeleide reguliere juf of meester) die snapt waar het schoentje wringt. Dat wens je ieder kind toe.

Aan de ene kant volg ik je wel, maar met bedenkingen.
Aangepaste begeleiding is voor elk kind het beste, of het nu hoogbegaafd is of niet. Alleen is dat verwachten misschien niet realistisch. Ten eerste hebben de leerkrachten tegenwoordig al vrij veel taken. Ten tweede zijn de klassen te groot. En tot slot heeft niet elke leeraar het in zich om zijn of haar leermethode aan te passen aan elk individueel kind.

Aan de andere kant mag je de opdracht van de ouders niet vergeten of mimimaliseren en kan je niet alles op de school afschuiven. Een kind op de wereld zetten brengt een grote verantwoordelijk met zich mee, specifiek naar opvoeding en opleiding.
Domikenens schreef:Er zijn legio voorbeelden van leerkrachten die HB kids kapotterroriseren en kleineren omdat ze het niet kunnen verkroppen dat een kind door zelfstudie iets “beter weet”.

Ik denk dat dit vooral vroeger waar was en nu veel minder, maar ik heb geen weet van cijfers die dat bevestigen of ontkennen.
Domikenens schreef:Een gezonde leerkracht grijpt die leerhonger aan, en feliciteert zo’n kind voor het eigen initiatief. En leert als leerkracht zelf iets bij van zo’n leerling. En geeft zo’n leerling met empathie tips rond hoe je je gelijk kan bewijzen zonder eigenwijs en arrogant te lijken.

Helemaal mee eens.
Domikenens schreef:Ik wou voor mijn eigen dochter op haar laatste rapport een buis (of toch minstens een 6). Omdat het gezond is te beseffen dat niet alles makkelijk hoeft te gaan, en om haar te leren hoe het voelt wanneer je “faalt” in je opzet (nu in het lager de stakes nog wat lager liggen).

Hmmmm, dat kan softer.
Waarom als papa niet uitzoeken waar ze minder goed (of ronduit slecht) in is, en dan samen naar de oplossing zoeken? Zoals hierboven: niet alles kan van de school komen. Niet dat ik hiermee de opdracht van de school wil minimaliseren!

“zonder van buiten te hoeven blokken”
Dat zal toch moeten. Wat is het probleem met HB"s om uit het hoofd te leren? Dan toch niet zo HB?
Domikenens schreef:Daarentegen een gezond, verstandig, trots (maar niet arrogant), slim (maar geen vakidioot), gevoelig (maar niet gekwetst), gepassioneerd (maar niet obsessief) gelukkig kind?… dat is andere koek.

Dat wil elke ouder, toch?

Mvg.
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4125
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Renaat » 23 apr 2018, 17:46

Blueflame schreef:Als iemand niet kan functioneren in de maatschappij, is de term HB dan wel goed gekozen? Ik opper hier niets, maar stel me wel de vraag.


Dat hangt natuurlijk af van de gehanteerde definitie van HB. Maar stel dat iemand die niet goed functioneert in deze maatschappij dat wel prima zou kunnen in een andere maatschappij of prima zou gefunctioneerd hebben als hij/zij een andere opvoeding had gekregen, in een totaal ander soort onderwijs was terecht gekomen, ...
Kan iedereen (al dan niet HB) die wel goed functioneert in de maatschappij garanderen dat hij/zij ook goed had gefunctioneerd in een totaal andere maatschappij. En zou hij/zij dan minder 'begaafd' zijn in die maatschappij.

Ik vind het niet maatschappelijk functioneren dus op zich geen bewijs tegen het HB zijn want HB gaat mijn inziens om potentie. Net zoals het gegeven dat iemand zwaarlijvig is en een verschrikkelijk slechte conditie heeft niet betekent dat hij/zij de potentie niet heeft (of had) een topatleet te worden.

Renaat
Renaat
 
Berichten: 576
Geregistreerd: 28 jul 2012, 20:26

Re: Exentra hoogbegaafdheidsonderzoek?

Berichtdoor Blueflame » 29 mei 2018, 19:40

Renaat schreef:
Blueflame schreef:Als iemand niet kan functioneren in de maatschappij, is de term HB dan wel goed gekozen? Ik opper hier niets, maar stel me wel de vraag.


Dat hangt natuurlijk af van de gehanteerde definitie van HB. Maar stel dat iemand die niet goed functioneert in deze maatschappij dat wel prima zou kunnen in een andere maatschappij of prima zou gefunctioneerd hebben als hij/zij een andere opvoeding had gekregen, in een totaal ander soort onderwijs was terecht gekomen, ...
Kan iedereen (al dan niet HB) die wel goed functioneert in de maatschappij garanderen dat hij/zij ook goed had gefunctioneerd in een totaal andere maatschappij. En zou hij/zij dan minder 'begaafd' zijn in die maatschappij.
Serieus, Renaat: in een andere maatschappij? We noemen ze nochtans hoogbegaafd in deze maatschappij.

Daarnaast rijst de vraag of het weer de schuld is van de maatschappij?
Me dunkt dat deze maatschappij, hier bij ons, zowat het meeste te bieden heeft sinds het ontstaan van de mensheid. Van beschutte- tot sociale werkplaats. Van zeer eenvoudige handenarbeid tot iets gecompliceerder; tot vaktechnische arbeid, op verschillende niveaus. Tot systeemdenken. Academisch werk, zowel theoretisch als toegepast. Ik schrijf "werken", maar dit geldt evengoed voor het onderwijs.
Nog niet voldoende mogelijkheden voor iemand met een hoog IQ, een grote creativiteit en doorzettingsvermogen(*),maar we noemen ze wel hoogbegaafd?

Denk nu niet dat ik hoogbegaafdheid ontken. Zeer zeker niet! Vaak kom ik mensen tegen met een duidelijk hoog IQ die creativiteit moeiteloos combineren met een groot doorzettingsvermogen. Sommigen van hen zijn vrienden van me. Ik ken ze, ik weet dat ze bestaan.
Waar wel wat aan schijnt te schorten, zijn de selectiecriteria. Wat dit betreft sta ik dicht bij Kristof, als ik hem goed lees.

Ik vind het niet maatschappelijk functioneren dus op zich geen bewijs tegen het HB zijn want HB gaat mijn inziens om potentie. Net zoals het gegeven dat iemand zwaarlijvig is en een verschrikkelijk slechte conditie heeft niet betekent dat hij/zij de potentie niet heeft (of had) een topatleet te worden.

Renaat

Kan ik dan nu mijn gouden medaille in ontvangst nemen?

Mvg.

[*]Ref. https://nl.wikipedia.org/wiki/Hoogbegaafdheid
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4125
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43


Keer terug naar Wetenschap

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 0 gasten