vrije mening

[On track!]

Vrije meningsuiting heeft mi twee belangrijke doelen:
1. Alternatieve ideeen toelaten die de maatschappij vooruit helpen
2. Mensen beschermen die afwijkende ideeen hebben.

Zijn er andere?

Mvg

[On track!]

Vrijheid betekent het ontbreken van beperkingen...

De waarde van vrijheid bestaat uit het te verwezelijken doel... De vrijheid om te roken is waardeloos...

Mvg

[Renate]

Het probleem zit 'm deels in het woord 'mening'.

In de zin van: "wetenschap is ook maar een mening".

Of met het idee dat iemand in de VS, die zei dat hij een hoge militaire onderscheiding had, die hij niet had, werd vrijgesproken, omdat we hier te maken hadden met vrijheid van meningsuiting. Op die manier kan ik dus zeggen dat ik de koningin ben, want dat is vrijheid van meningsuiting.

[Heeck]

Vrije meningsuiting heeft mi twee belangrijke doelen:
1. Alternatieve ideeen toelaten die de maatschappij vooruit helpen
2. Mensen beschermen die afwijkende ideeen hebben.

Zijn er andere?

Mvg

Er zijn belangrijkere onderliggende, namelijk de vrijheid om te zeggen wat je vindt zonder daardoor in het gevang te belanden, te worden gemarteld of meer van zulke onderdrukkende maatregelen te moeten ondergaan opdat je je zult voegen naar de machtigste.

Vorige week in Salisbury de kathedraal bezocht, waar de "Magna Charta" speciaal naar voren wordt gehaald als aanwijsbaar begin van het einde van zulk plat feodaal regeren.
De Amerikaanse "Bill of rights"{http://nl.wikipedia.org/wiki/Bill_of_Rights_(VS)) wordt in die reeks ook genoemd.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Magna_Carta
http://www.fordham.edu/HALSALL/source/magnacarta.asp

Opmerkelijk dat juist in Engeland nu nog steeds wetgeving moet worden bijgeschaafd, die het practisch onmogelijk maake om iets nadeligs te zeggen over kwakzalverij.
Een erfenis uit de tijd dat het gepeupel niet werd geacht iets ten nadele van de beschaafde bestuurders te kunnen inbrengen.
http://www.libelreform.org/

Roeland

[Blueflame]

UIt de media:

Toevallig kwam ik net een artikel tegen.
Mogelijk wat stof om over na te denken, wat stof ter discussie.

Link: http://www.trouw.nl/tr/nl/6849/Sylvain- ... isme.dhtml

Mvg.

[Wet Willie]

De angel zit in de laatste paragraaf van het artikel. Dit is in feit een aanval op "progressieven" die het recht op verenigen en de vrijemeningsuiting van (sterk) afwijkende meningen verdedigen. Dubbele bodem dus. De auteur is in feite vóór een dergelijk verbod.
Los daarvan: elke maatschappij trekt grenzen waarbinnen verenigingen moet blijven met hun standpunten. In een dictatuur zijn die grenzen eng, in een democratie ruimer maar niet onbestaande. Zie het verbod op privé-milities, ontkenning jodenvervolging, verbod op aanzetten tot geweld en racisme. Waar de grens van het toelaatbare komt te liggen is het resultaat van (een zo breed mogelijk) democratisch debat en besluitvorming. Ik denk dat het recht op kannibalisme en slavenbezit zo vergezocht zijn dat er snel consensus zou zijn om ze aan het lijstje toe te voegen indien nodig.

Wet Willie

[Digit]

Wet Willie,

Jouw analyse - hoe beknopt ook - lijkt mij correct !

Groetjes,

Digit

[On track!]

Los daarvan: elke maatschappij trekt grenzen waarbinnen verenigingen moet blijven met hun standpunten. In een dictatuur zijn die grenzen eng, in een democratie ruimer maar niet onbestaande. Zie het verbod op privé-milities, ontkenning jodenvervolging, verbod op aanzetten tot geweld en racisme. Waar de grens van het toelaatbare komt te liggen is het resultaat van (een zo breed mogelijk) democratisch debat en besluitvorming. Ik denk dat het recht op kannibalisme en slavenbezit zo vergezocht zijn dat er snel consensus zou zijn om ze aan het lijstje toe te voegen indien nodig.

En dan is het onderliggende maatschappij/mensbeeld van de machtshebbers (in ons geval kiezers) de bepalende factor, bij het tot stand komen van die 'grens van het toelaatbare'. Veel (naar huidige normen) extreme dierenvrienden vinden het eten van zoogdieren een soort 'kannibalisme' en bepaalde vormen van het houden van dieren 'slavenbezit'... Terechte godsdienstkritiek wordt blasfemie bij extreme religieuzen.

De ‘verlichting’ heeft ons een wereldbeeld meegegeven, gebaseerd op rede en wetenschap. Maar ook een maatschappijmodel waarin vrijheid en tolerantie erg belangrijk zijn. Ik merk dat in onze democratie, bij veel collega vrijzinnigen en ook in mijn gedachten deze twee invalshoeken vaak botsen.

Persoonlijk heb ik nog geen bevredigende manier gevonden om deze twee te verzoenen. Bestaat hier goede literatuur over?

Mvg

[axxyanus]

En dan is het onderliggende maatschappij/mensbeeld van de machtshebbers (in ons geval kiezers) de bepalende factor, bij het tot stand komen van die 'grens van het toelaatbare'. Veel (naar huidige normen) extreme dierenvrienden vinden het eten van zoogdieren een soort 'kannibalisme' en bepaalde vormen van het houden van dieren 'slavenbezit'... Terechte godsdienstkritiek wordt blasfemie bij extreme religieuzen.

De ‘verlichting’ heeft ons een wereldbeeld meegegeven, gebaseerd op rede en wetenschap. Maar ook een maatschappijmodel waarin vrijheid en tolerantie erg belangrijk zijn. Ik merk dat in onze democratie, bij veel collega vrijzinnigen en ook in mijn gedachten deze twee invalshoeken vaak botsen.

Op welke manier botst dat dan? Als je de rede en wetenschap volgt, leidt dat dan tot een besluit dat tegen vrijheid en tolerantie ingaat? Of is er een reden om aan te nemen dat als je vrijheid en tolerantie hoog inschat dat je dan in conflict dreigt te geraken met de rede en wetenschap? Ik zie geen van beide opties gebeuren en zie dus niet zo goed hoe ze zouden botsen maar ik mis misschien iets.

[Renate]

Een deel van het probleem blijft zitten in het woord 'mening'. Is ieder feit een mening?
Vrijheid van meningsuiting is prachtig, maar hoe gaan we om met de mening dat vaststaande feiten ook maar een mening zijn?
"Het is ook maar een mening" wordt toch wel regelmatig misbruikt in allerlei discussies over wetenschappelijk vaststaande feiten.

[axxyanus]

Ja, sommige mensen maken domme opmerkingen. Hoe je daar mee omgaat is grotendeels je persoonlijke keuze. Je kan daar de spot mee drijven, of je kan daar op een ernstige manier op ingaan en alle schakeringen daartussen. Het enige dat je vanuit het VI (verlichtingsideaal) niet kan doen is om die mensen het leven buitensporig zuur te maken omwille van dat soort domme opmerkingen of nog erger om de wet in te zetten tegen mensen die domme opmerkingen maken.

Maar ik zie niet goed hoe dat binnen het VI voor een botsing zou zorgen. Het VI stelt niet dat iedereen dat zal opvolgen. Het stelt enkel dat dat de beste manier is om kennis te vergaren. Maar iedereen is vrij om er op los te blunderen. En iedereen is vrij om de anderen te bekritiseren. En dan hopen we dat mensen in het algemeen voldoende inzicht hebben om de zinnige argumenten van de domme opmerkingen te scheiden.

[Renate]

Ja, sommige mensen maken domme opmerkingen. Hoe je daar mee omgaat is grotendeels je persoonlijke keuze. Je kan daar de spot mee drijven, of je kan daar op een ernstige manier op ingaan en alle schakeringen daartussen. Het enige dat je vanuit het VI (verlichtingsideaal) niet kan doen is om die mensen het leven buitensporig zuur te maken omwille van dat soort domme opmerkingen of nog erger om de wet in te zetten tegen mensen die domme opmerkingen maken.

Maar ik zie niet goed hoe dat binnen het VI voor een botsing zou zorgen. Het VI stelt niet dat iedereen dat zal opvolgen. Het stelt enkel dat dat de beste manier is om kennis te vergaren. Maar iedereen is vrij om er op los te blunderen. En iedereen is vrij om de anderen te bekritiseren. En dan hopen we dat mensen in het algemeen voldoende inzicht hebben om de zinnige argumenten van de domme opmerkingen te scheiden.

Het probleem is niet het al dan niet verbieden van domme opmerkingen. Het probleem is dat de aanhangers van deze domme opmerkingen van mening zijn dat hun opmerkingen evenveel, of misschien zelfs nog meer waard zijn dan wetenschappelijk verantwoordde opmerkingen. Nog maar afgezien van het feit dat de aanhangers van sommige domme opmerkingen zo nadrukkelijk op internet aanwezig zijn, dat ze alles onder lijken te sneeuwen. En soms kunnen domme opvattingen wel degelijk voor schade zorgen en als je je daarover dan zeer kritisch uitlaat, dan word je om de oren geslagen met het argument dat het allemaal maar meningen zijn.

Ik denk dat je bovendien wat al te optimistsich bent als je stelt dat de mensen over het algemeen voldoende inzicht hebben om de zinnige argumenten van de domme opmerkingen te scheiden. Waarbij ik overigens niet denk dat het verbieden van meningen veel op zal lossen. Een echte oplossing weet ik in dit geval ook niet.
Laat ik even een paar kleine voorbeelden noemen.
Kankerkwakzalverij. Op dit gebied is ongelofelijk veel voorradig en regelmatig wordt er geld ingezameld door mensen om iemand een laatste behandeling te geven. Hierbij gaat het dan vaak om een behandeling van de een of andere kwakzalver. Iemand die hiermee vaak op internet in het nieuws is geweest is een zekere Burzinsky (ik geloof dat ik de naam niet goed geschreven heb, maar dat zal ik later nog wel corrigeren). Hier wordt dus mensen dus om geld gevraagd en ja, probeer je daar dan maar kritisch over uit te laten. Je wordt onmiddellijk om de oren geslagen met het argument dat je mens z'n laatste hoop ontneemt.
Een ander voorbeeld is MMS, dat tegenwoordig ook gebruikt wordt voor de behandeling van autisme. Hierbij krijgen kinderen dit middel niet alleen oraal toegediend, maar ook in de vorm van klysma's. En haal het niet in je hoofd om dit als kindermishandeling te betitelen (wat het toch echt wel is), want je wordt om de oren geslagen met meer domme opmerkingen over het feit dat MMS geen bleekmiddel is (wat het wel degelijk is), omdat het geen bleekwater is.

[On track!]

De ‘verlichting’ heeft ons een wereldbeeld meegegeven, gebaseerd op rede en wetenschap. Maar ook een maatschappijmodel waarin vrijheid en tolerantie erg belangrijk zijn. Ik merk dat in onze democratie, bij veel collega vrijzinnigen en ook in mijn gedachten deze twee invalshoeken vaak botsen.

Op welke manier botst dat dan? Als je de rede en wetenschap volgt, leidt dat dan tot een besluit dat tegen vrijheid en tolerantie ingaat? Of is er een reden om aan te nemen dat als je vrijheid en tolerantie hoog inschat dat je dan in conflict dreigt te geraken met de rede en wetenschap? Ik zie geen van beide opties gebeuren en zie dus niet zo goed hoe ze zouden botsen maar ik mis misschien iets.

Op deze site is de beste entry point tot deze problematiek, volgend artikel van Etienne Vermeersch:

http://skepp.be/artikels/artikel-van-sk ... democratie

Daarin worden enkele invalshoeken en onderwerpen belicht. Zoals Renate ook mooi aangaf. Maar je mag niet vergeten dat de wetenschap in staat is om zich over alles een mening te vormen. Let op, dat kan ook zijn: dit is onvoorspelbaar, zonder voorwerp, onzinnig, weinig betrouwbaar, ... De vraag wordt dan: wanneer, en hoe ver, mag een burger afwijken van het 'wetenschappelijke pad'? Kun je burgers bvb veplichten om te sporten omdat vaststaat dat het gezond is? Verplichten om altijd en overal de meest ethische keuze te maken? Gedwongen internering? Veplichte vaccinatie? De lijst voorbeelden is eindeloos...

Mvg

[axxyanus]

Het probleem is niet het al dan niet verbieden van domme opmerkingen. Het probleem is dat de aanhangers van deze domme opmerkingen van mening zijn dat hun opmerkingen evenveel, of misschien zelfs nog meer waard zijn dan wetenschappelijk verantwoordde opmerkingen. Nog maar afgezien van het feit dat de aanhangers van sommige domme opmerkingen zo nadrukkelijk op internet aanwezig zijn, dat ze alles onder lijken te sneeuwen. En soms kunnen domme opvattingen wel degelijk voor schade zorgen en als je je daarover dan zeer kritisch uitlaat, dan word je om de oren geslagen met het argument dat het allemaal maar meningen zijn.

Maar op welke nivo is dit een probleem? Ik wil best aannemen dat dit gedrag frustraties opwekt. Maar de bijdrage van On track! waar ik op reageerde sprak van botsende invalshoeken binnen het VI. Jij lijkt het hier eerder te hebben over botsingen met mensen die het VI niet al te genegen zijn. m.a.w. On track! lijkt te spreken over een consistentie/coherentie probleem binnen het VI, terwijl jij het hebt over het het VI obstakels ontmoet in de werkelijke wereld. En ik wil die laatste zeker niet minimaliseren maar het is IMO niet het onderwerp op dit moment.

Het is natuurlijk mogelijk dat ik On track! verkeerd begrepen heb in welk geval ik mijn verontschuldigingen zal aanbieden voor het misverstand.

[On track!]

Maar de bijdrage van On track! waar ik op reageerde sprak van botsende invalshoeken binnen het VI. Jij lijkt het hier eerder te hebben over botsingen met mensen die het VI niet al te genegen zijn. m.a.w. On track! lijkt te spreken over een consistentie/coherentie probleem binnen het VI, terwijl jij het hebt over het het VI obstakels ontmoet in de werkelijke wereld. En ik wil die laatste zeker niet minimaliseren maar het is IMO niet het onderwerp op dit moment.

De centrale vraag is inderdaad hoe vrijheid (van mening) en wetenschappelijkheid, rede zich verhouden tegenover elkaar. Dat mag trouwens breder gezien worden dan de context van het VI.

Het resultaat van die maatschappelijke discussie heeft evenwel impact over hoe we met schadelijke meningen, schadelijk/ niet optimaal gedrag omgaan. Waar de ‘grens van het toelaatbare’ komt te liggen, wel of niet verbieden dus. En hoe we omgaan met de ouders uit het MMS voorbeeld van Renate.

Mvg

[axxyanus]

http://skepp.be/artikels/artikel-van-sk ... democratie

Daarin worden enkele invalshoeken en onderwerpen belicht.

Ok, bedankt. Als ik het goed begrijp gaat het om het afwegen van de verschillende waarden om tot beleidsbeslissingen te komen. Daar komt inderdaad vaak veel wikken en wegen aan te pas en weinig pas klare antwoorden. Ik vrees dat daar niet veel aan te veranderen is.

[Renate]

Het probleem is niet het al dan niet verbieden van domme opmerkingen. Het probleem is dat de aanhangers van deze domme opmerkingen van mening zijn dat hun opmerkingen evenveel, of misschien zelfs nog meer waard zijn dan wetenschappelijk verantwoordde opmerkingen. Nog maar afgezien van het feit dat de aanhangers van sommige domme opmerkingen zo nadrukkelijk op internet aanwezig zijn, dat ze alles onder lijken te sneeuwen. En soms kunnen domme opvattingen wel degelijk voor schade zorgen en als je je daarover dan zeer kritisch uitlaat, dan word je om de oren geslagen met het argument dat het allemaal maar meningen zijn.

Maar op welke nivo is dit een probleem? Ik wil best aannemen dat dit gedrag frustraties opwekt. Maar de bijdrage van On track! waar ik op reageerde sprak van botsende invalshoeken binnen het VI. Jij lijkt het hier eerder te hebben over botsingen met mensen die het VI niet al te genegen zijn. m.a.w. On track! lijkt te spreken over een consistentie/coherentie probleem binnen het VI, terwijl jij het hebt over het het VI obstakels ontmoet in de werkelijke wereld. En ik wil die laatste zeker niet minimaliseren maar het is IMO niet het onderwerp op dit moment.

Het is natuurlijk mogelijk dat ik On track! verkeerd begrepen heb in welk geval ik mijn verontschuldigingen zal aanbieden voor het misverstand.

Het een en ander kan een probleem worden als mensen beslissingen nemen die schade kunnen toebrengen aan anderen, op basis van het feit dat alles maar een mening is en dat de mening van de mens die in bepaalde onzin, zoals mijn hiervoor genoemde voorbeelden, even veel waard is als die van anderen. Dan betekent het dus dat het gebruik van MMS bij mensen met autisme geen kindermishandeling genoemd kan worden, omdat de theorie hierachter evenveel waard is als elke andere theorie.
Ook anti-vaccinatie activisten kunnen wel degelijk schade toebrengen, doordat kwetsbare groepen misschien eerder met de ziekten te maken kunnen krijgen, waartegen nu nog een meerderheid gevaccineerd is.

[axxyanus]

Het een en ander kan een probleem worden als mensen beslissingen nemen die schade kunnen toebrengen aan anderen, op basis van het feit dat alles maar een mening is en dat de mening van de mens die in bepaalde onzin, zoals mijn hiervoor genoemde voorbeelden, even veel waard is als die van anderen.

Ik zie niet in hoe dat een specifiek probleem is voor het VI. Het VI zegt niet dat mensen uit onwetendheid anderen zomaar schade kunnen toebrengen. De vrijheid waar vanuit het VI naar gestreeft wordt is geen vrijheid zonder verantwoordelijkheid. Dus ja mensen kunnen uit (moedwillige) onwetendheid domme dingen doen. Dat impliceert op geen enkele manier dat ze immuun voor aansprakelijkheid zouden zijn.

Dan betekent het dus dat het gebruik van MMS bij mensen met autisme geen kindermishandeling genoemd kan worden, omdat de theorie hierachter evenveel waard is als elke andere theorie.

Dat kan misschien het idee van de aanhangers van MMS zijn maar ik zie niet hoe dat uit het VI zou volgen. Het VI verhindert niemand om anderen op de korrel te nemen voor onverantwoord gedrag.

[Renate]

Ik zeg ook niet dat het een nadeel van VI is. Het is eerder een nadeel van alles als een mening beschouwen en dus als vallend onder vrijheid van meningsuiting, zonder dat er ook maar enig waarde-oordeel over kan worden uitgesproken, want het zijn allemaal meningen en die zijn allemaal even veel waard.

Het een en ander wordt ook wel verdedigd met de term "health freedom", waarmee vooral allerlei kwakzalverij wordt verdedigd.
Vreemd genoeg komt er niemand met "building freedom", waarbij iedereen van alles maar mag bouwen, zonder dat er eisen gesteld mogen worden gesteld aan de veiligheid.

[Heeck]

. . . .
Het een en ander wordt ook wel verdedigd met de term "health freedom", waarmee vooral allerlei kwakzalverij wordt verdedigd.
Vreemd genoeg komt er niemand met "building freedom", waarbij iedereen van alles maar mag bouwen, zonder dat er eisen gesteld mogen worden gesteld aan de veiligheid.

Het loont om naar voren te halen wat Vermeersch voorstelt:

Dit compromisvoorstel zou erin bestaan dat het toepassen van de alternatieve geneeswijzen niet wordt beteugeld: (a) als ze worden uitgeoefend door houders van een standaarddiploma in een van de gezondheidswetenschappen (arts, kinesist…). (b) Als men aan de patiënten uitdrukkelijk mededeelt dat ze met deze methode worden behandeld; dat die volgens de Academie voor Geneeskunde niet werkzaam is, en als ze hiertoe hun informed consent geven. (c) De practicus blijft verantwoordelijk voor de negatieve gevolgen van het toepassen van de alternatieve geneeswijze als zodanig en van het niet volgen van de standaardtherapie in ernstige gevallen. (d) De zogenaamde geneesmiddelen moeten uitdrukkelijk als ‘alternatief’ worden aangeboden en ze mogen niet met werkzame geneesmiddelen worden vermengd. (e) De apothekers moeten erop toezien dat de voorwaarden onder (d) vervuld zijn, maar zijn niet geacht de exacte productiewijze van de homeopathische middelen te garanderen, aangezien dit wetenschappelijk gezien onmogelijk is.

Uiteraard zal een patiënt nimmer kunnen geloven dat een beëdigd arts hem gaat behandelen met iets waarvan plechtig wordt bezworen dat het niet zal helpen. Artsen die placebisterij in hun pakket voeren zijn gewoon onbetrouwbaar omdat ze hun unief-opleiding overboord hebben gegooid terwille van hun geloof in hun irreguliere aanpak.
Ook wanneer de arts hem naar de "placebist" binnen de maatschap verwijst die zegt gespecialiseerd te zijn (in een of andere kwak).
Misschien is de NL-aanpak niet eens zo slecht als ik hem altijd vind:
Maak beschermde titels met bijbehorende beschermde (be)handelwijzen en laat voor de rest iedereen naar hartelust doktertje spelen. Dan is het duidelijker voor de patiënt dat hij de reguliere kennis aan het buitensluiten is.
Dat moet dan in de overheidswebsites zoals www.kiesbeter.nl scherp worden gemeld.
http://www.kiesbeter.nl/ziekte-en-gezon ... fault.aspx

Kijk je naar de USA, dan mogen apparaten pas op de markt worden gebracht als de werkzaamheid is aangetoond. Dat vereist dus een gigantische keurings- en vervolgingsorganisatie die we hier gewoon niet hebben.
En ook dan verzinnen de aanbieders allerlei om tussen de mazen van de wet te glijden.

Zie nog het ministerieele antwoord binnen: http://skepp.be/apparatuur/cytotron

NIEUWS 5 FEBRUARI 2010 Kamervragen van 13/1 beantwoord door min. Klink
http://www.minvws.nl/kamerstukken/gmt/2 ... centre.asp
7.
Wat vindt u van het feit dat patiënten met kanker bijna 15.000 euro moeten betalen voor de onbewezen RFQMR-behandeling? Acht u dit moreel aanvaardbaar?
7.
Het staat een patiënt met kanker vrij bijna 15.000 euro te betalen voor de RFQMR- behandeling. Het is geen taak van de overheid dit voor de patiënt te bepalen.
Het is wel een taak van de overheid toe te zien dat verantwoorde zorg wordt verleend.
Het gegeven dat deze behandeling wordt toegepast bij ziektebeelden, terwijl deze niet uit vigerende richtlijnen van een representatieve beroepsgroep volgt, kan soms indicatief zijn voor het feit dat er geen sprake is van verantwoorde zorgverlening. Indien het belang van goede gezondheidszorg daartoe noodzaakt, stelt de IGZ een onderzoek in. Naar aanleiding van een melding over Quress is de IGZ een onderzoek gestart.
Er zijn vele niet-reguliere behandelingen die door patiënten zelf worden bekostigd.

Roeland

[Heeck]

Aardig is het eerdere antwoord dat de IGZ mij toestuurde:

InspectieGezondheidsZorg reageert nov 2009
De cytotron behandeling behoort voor zover bij de inspectie bekend niet tot de erkende medisch- wetenschappelijk onderbouwde behandelingen. Van de andere kant is de toepassing van deze behandeling niet verboden. Dat de kliniek niet bij de inspectie is geregistreerd geeft de inspectie geen mogelijkheid tot actie omdat deze registratie niet verplicht is.
Tenslotte is het inderdaad zo dat uitgangspunt is dat mensen die van een dergelijke behandeling gebruik willen maken geacht worden zich van te voren te vergewissen of het hier om een zinvolle behandeling gaat. Dat is dus hun eigen verantwoordelijkheid.

R.

[Renate]

. . . .
Het een en ander wordt ook wel verdedigd met de term "health freedom", waarmee vooral allerlei kwakzalverij wordt verdedigd.
Vreemd genoeg komt er niemand met "building freedom", waarbij iedereen van alles maar mag bouwen, zonder dat er eisen gesteld mogen worden gesteld aan de veiligheid.

Het loont om naar voren te halen wat Vermeersch voorstelt:

Dit compromisvoorstel zou erin bestaan dat het toepassen van de alternatieve geneeswijzen niet wordt beteugeld: (a) als ze worden uitgeoefend door houders van een standaarddiploma in een van de gezondheidswetenschappen (arts, kinesist…). (b) Als men aan de patiënten uitdrukkelijk mededeelt dat ze met deze methode worden behandeld; dat die volgens de Academie voor Geneeskunde niet werkzaam is, en als ze hiertoe hun informed consent geven. (c) De practicus blijft verantwoordelijk voor de negatieve gevolgen van het toepassen van de alternatieve geneeswijze als zodanig en van het niet volgen van de standaardtherapie in ernstige gevallen. (d) De zogenaamde geneesmiddelen moeten uitdrukkelijk als ‘alternatief’ worden aangeboden en ze mogen niet met werkzame geneesmiddelen worden vermengd. (e) De apothekers moeten erop toezien dat de voorwaarden onder (d) vervuld zijn, maar zijn niet geacht de exacte productiewijze van de homeopathische middelen te garanderen, aangezien dit wetenschappelijk gezien onmogelijk is.

Uiteraard zal een patiënt nimmer kunnen geloven dat een beëdigd arts hem gaat behandelen met iets waarvan plechtig wordt bezworen dat het niet zal helpen. Artsen die placebisterij in hun pakket voeren zijn gewoon onbetrouwbaar omdat ze hun unief-opleiding overboord hebben gegooid terwille van hun geloof in hun irreguliere aanpak.
Ook wanneer de arts hem naar de "placebist" binnen de maatschap verwijst die zegt gespecialiseerd te zijn (in een of andere kwak).
Misschien is de NL-aanpak niet eens zo slecht als ik hem altijd vind:
Maak beschermde titels met bijbehorende beschermde (be)handelwijzen en laat voor de rest iedereen naar hartelust doktertje spelen. Dan is het duidelijker voor de patiënt dat hij de reguliere kennis aan het buitensluiten is.
Dat moet dan in de overheidswebsites zoals http://www.kiesbeter.nl scherp worden gemeld.
http://www.kiesbeter.nl/ziekte-en-gezon ... fault.aspx

Kijk je naar de USA, dan mogen apparaten pas op de markt worden gebracht als de werkzaamheid is aangetoond. Dat vereist dus een gigantische keurings- en vervolgingsorganisatie die we hier gewoon niet hebben.
En ook dan verzinnen de aanbieders allerlei om tussen de mazen van de wet te glijden.

Zie nog het ministerieele antwoord binnen: http://skepp.be/apparatuur/cytotron

NIEUWS 5 FEBRUARI 2010 Kamervragen van 13/1 beantwoord door min. Klink
http://www.minvws.nl/kamerstukken/gmt/2 ... centre.asp
7.
Wat vindt u van het feit dat patiënten met kanker bijna 15.000 euro moeten betalen voor de onbewezen RFQMR-behandeling? Acht u dit moreel aanvaardbaar?
7.
Het staat een patiënt met kanker vrij bijna 15.000 euro te betalen voor de RFQMR- behandeling. Het is geen taak van de overheid dit voor de patiënt te bepalen.
Het is wel een taak van de overheid toe te zien dat verantwoorde zorg wordt verleend.
Het gegeven dat deze behandeling wordt toegepast bij ziektebeelden, terwijl deze niet uit vigerende richtlijnen van een representatieve beroepsgroep volgt, kan soms indicatief zijn voor het feit dat er geen sprake is van verantwoorde zorgverlening. Indien het belang van goede gezondheidszorg daartoe noodzaakt, stelt de IGZ een onderzoek in. Naar aanleiding van een melding over Quress is de IGZ een onderzoek gestart.
Er zijn vele niet-reguliere behandelingen die door patiënten zelf worden bekostigd.

Roeland

Bij het een en ander zijn er wel een paar problemen.
1. Niet bewezen werkzame behandelingen worden wel door verzekeraars vergoed, waardoor ze toch een zeker aura krijgen.
2. Als de patiënt de niet-werkzame, maar wel aangeboden behandeling, zelf moet betalen, zal hij alle mogelijke moeite doen om het geld voor een dergelijke behandeling bij elkaar te krijgen, bij voorkeur natuurlijk door het ophangen van zielige verhalen over het laatste redmiddel, dat hem door machinaties van de overheid en 'big pharma' wordt onthouden, omdat het niet vergoed wordt. Er zijn altijd genoeg mensen die hierin trappen, zeker als de behandelaar zich presenteert als de eenling die moedig tegen de stroom in durft te roeien en wiens fantastische vindingen niet op de markt mogen worden gebracht, door dezelfde machinaties van de overheid en 'big pharma'. In het eerder genoemde geval van Dr. Burzynsky wordt de patiënt zelfs geholpen met het maken van een website om het benodigde geld voor de 'behandeling' bij elkaar te krijgen. Journalisten zijn ook vaak zeer bereid om aan het een en ander mee te werken en de vraag is of iedereen altijd in staat is om zich te realiseren dat een methode inderdaad neerkomt op kwakzalverij, zeker als het een en ander gepresenteerd wordt met enthousiaste verhalen van de patiënt, die niet begrijpt waarom deze baanbrekende behandeling niet vergoed wordt. Een tijd geleden heb ik hiervan nog een voorbeeld gezien in 'Een vandaag'. Emoties winnen het vaak van het gezond verstand, zeker als niet duidelijk gemaakt wordt, waarom een bepaalde behandeling omstreden is en dus niet vergoed wordt. Ik wil het dan nog maar niet hebben over de mogelijkheid dat er wordt verteld dat de behandeling, in het land waar zij wordt aangeboden, wel wordt vergoed.

[Heeck]

Renate,
Natuurlijk zijn er problemen!
ad 1)
Verzekeraars zullen geen nee zeggen tegen een klant die zich buiten het "ziekenfonds" extra wil verzekeren.
Dat is gewoon amorele business. De overheid kan dan wel wat aangeduwd worden om van de verzekeren te verlangen dat die slechts aanvullende verzekeringen aanbieden met regulier aanvullend OF alt-aanvullend. NIET met een mengelmoes van beide binnen een enkele aanvullende polis.
ad 2a)
Zie de aanhaling van het antwoord van minister Klink; jij kan niet willen dat mensen die gekkigheid uithalen waar ze niet vanaf zijn te brengen in het dwangbuis worden gestopt.
Tenzij het de behandeling van hen toevertrouwde kinderen of andere hulpbehoevenden betreft.
ad 2b)
Regionale kranten doen vaak net als verzekeringen en profileren zich dan wel met acties om een of andere peperdure reis of behandeling te steunen. Wilde je dat verbieden? Om over handhaven maar niet te praten.

Overheden zouden de burger minstens goede voorlichting moeten geven. Zeker voor situaties waar je er vergif op kunt innemen dat emoties de overhand hebben. Daar valt actie voor te voeren.

Het is altijd een mooie bezigheid, zoals Vermeersch in feite deed, om een voorstel te maken dat door de volksvertegenwoordiging zou kunnen worden aangenomen en voldoende juridisch steek houdt om te kunnen worden uitgevoerd.

Het internet is daarbij net een racewagen waar oplichters en kwakzalvers zo snel mee weg kunnen dat de wetgever en -handhaver het nakijken heeft.

"Verzin eens een list Tom Poes"!

Roeland

[Renate]

Tja, het verbieden is misschien wel lastig, maar het lijkt me toch wel handig als dit soort flauwekul gewoon verboden wordt. Behandelingen die niet werkzaam zijn, mogen gewoon niet aangeboden worden en mogen zeker niet vergoed worden. Natuurlijk zal men altijd wel wer mazen in de wet vinden, of naar een ander land verkassen, maar goed, niets doen lijkt me helemaal geen optie.