KOSMOLOGIE

Menswetenschappen, natuurwetenschappen, cultuurwetenschappen, formele wetenschappen, toegepaste wetenschappen, interdisciplinair, ...

Berichtdoor andrevanha » 25 nov 2007, 22:52

Wat Penrose hierover denkt te weten:
http://www.kennislink.nl/web/show?id=15 ... &cat=60904

Mvg
andrevanha
 
Berichten: 626
Geregistreerd: 06 nov 2006, 19:30

TIJD

Berichtdoor jm074 » 01 dec 2007, 18:16

"Wat is dus de tijd? Als niemand het mij vraagt, weet ik het;
maar als men het mij vraagt en ik wil het uitleggen, weet ik het niet meer."
Augustinus (354 - 430)

Wie tracht tijd te definiëren zal ondervinden dat tijd op zich ons ontglipt, waarschijnlijk omdat hij niet zintuiglijk waarneembaar is. Tijdsduur daarentegen nemen wij voortdurend waar en is bovendien meetbaar. Het is de hoeveelheid 'tijd' die nodig is voor een verandering van plaats of van toestand. Laten wij afspreken dat wij in de context van deze topic met 'tijd' concrete 'tijdsduur' bedoelen en het abstract begrip 'tijd op zich' (voorlopig) naar de rubriek filosofie verwijzen om er daar eventueel over dóór te denken.

Door tijd (tijdsduur) vast te leggen in een wiskundig verband met andere grootheden en een natuurconstante is het misschien mogelijk enig zicht te krijgen op de essentie van 'tijd op zich'. De theorie van de antagonismen (Stéphane Lupasco) bracht mij op het idee twee tegengestelde eigenschappen van massa - enerzijds zwaartekracht, anderzijds traagheid - te gebruiken in een gedachte-experiment om een mathematisch verband van massa, ruimte en tijd te onderzoeken. Met 'traagheid' wordt in dit verband bedoeld: 'de weerstand die een lichaam biedt tegen elke verandering van zijn toestand van rust of van beweging'.

Het experiment:
Veronderstel een geïsoleerd stelsel van twee puntmassa's (m1 + m2 = M).
Aanvankelijk bevinden m1 en m2 zich in rust t.o.v. elkaar op een afstand S.
Ze zullen na verloop van tijd, door de werking van de zwaartekracht, samenvallen in het zwaartepunt van het stelsel. De contractie van het stelsel vereist een bepaalde tijd (tijdsduur) omdat de traagheid van m1 en m2 zich verzet tegen de werking van de zwaartekracht.

Hoe groot zal die tijd zijn?
Door numerieke integratie kon hij worden berekend voor verschillende waarden van m1, m2 en S. Ik stelde vast dat er naast de ingevoerde waarden van de massa's, van de eendimensionale ruimte S en van de gravitatieconstante steeds een parameter van ongeveer 0,785 verscheen in het resultaat. Als de nauwkeurigheid van de berekening werd opgevoerd bleek deze parameter te naderen tot π/4. Later werd zuiver mathematisch bevestigd dat het getal pi wel degelijk een rol speelt in de contractietijd van dergelijk stelsel. Uiteindelijk werd volgende exacte formule gevonden.

T = π /2(S³/2G.M)½

Opmerkelijk daarin is enerzijds de onverwachte verschijning van het transcendent getal pi, anderzijds dat T onafhankelijk is van de verdeling van de totale massa M over de massa's m1 en m2. In zekere zin kan men er ook uit besluiten dat het stelsel zijn eigen tijd creëert en niets vandoen heeft met een 'tijd op zich' die buiten het stelsel zou bestaan.

Maar het belang van bovenstaande formule is dat deze berekening van T ook toepasbaar is voor de contractietijd van een bolvormig, isotroop materiestelsel als geometrisch model voor het heelal. Daarmee sluiten wij weer aan bij de kosmologie en dat is stof voor het vervolg in deze topic!

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Digit » 03 dec 2007, 09:57

De vraag is hoe dat "zuiver mathematisch" bewijs in elkaar steekt !

De equipotentiaalvlakken van het gravitatieveld in de ruimte zijn nl. boloppervlakken, en dáár speelt pi wel degelijk een rol. Indien pi langs die weg in de formule terecht komt is daar niets mysterieus aan !

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor jm074 » 03 dec 2007, 14:29

Digit schreef:De vraag is hoe dat "zuiver mathematisch" bewijs in elkaar steekt !

De equipotentiaalvlakken van het gravitatieveld in de ruimte zijn nl. boloppervlakken, en dáár speelt pi wel degelijk een rol. Indien pi langs die weg in de formule terecht komt is daar niets mysterieus aan !

Groetjes,

Digit


Dat klopt en ik vind het ook niet echt mysterieus, maar eerst kwam pi te voorschijn uit de numerieke integraties voor een samentrekkend ééndimensioneel stelsel. In het "zuiver mathematisch" bewijs, steunend op de wet van Newton en de wet van het behoud van energie, verscheen pi als resultaat van een integrale.
Ik vind het wel merkwaardig dat pi reeds te voorschijn treedt in de contractie vaneen ééndimensioneel stelsel.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Digit » 03 dec 2007, 14:41

Er is nog wel een gradatie verschil tussen "merkwaardig" en "mysterieus". Er zijn nog wel meer dingen in dit heelal die merkwaardig zijn, maar daarom nog niet onverklaarbaar op rationele wijze. Daarom hoeft de verklaring op dit moment nog niet bekend te zijn.

Kan je mij zeggen waar ik dat mathematisch bewijs kan vinden. Ik durf niet beloven dat ik er veel tijd aan kan besteden, maar het boeit mij wel !

En daarbij : een stelsel bestaand uit twee puntmassa's kan dan wel op zich ééndimensionaal zijn, maar de inverse kwadratische verandering van de gravitatie met de afstand verondersteld impliciet maar onvermijdelijk een driedimensionale context voor dat probleem.

Ik ben nog altijd niet overtuigd dat daarmee iets merkwaardigs aan de hand is. En zelfs als dat zo was, dan zou ik graag horen welke conclusies je daaraan wil verbinden.

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor jm074 » 05 dec 2007, 18:42

Digit schreef:
Er is nog wel een gradatie verschil tussen "merkwaardig" en "mysterieus". Er zijn nog wel meer dingen in dit heelal die merkwaardig zijn, maar daarom nog niet onverklaarbaar op rationele wijze. Daarom hoeft de verklaring op dit moment nog niet bekend te zijn.

Ik kan mij vergissen, maar herinner mij niet het verschijnen van pi "mysterieus" te hebben genoemd . Ik noemde het "merkwaardig" omdat ik, tot nu toe, geen verklaring vond voor zijn optreden in de numerieke integratie waarin nergens enig verband met een cirkel of een bol werd ingevoerd.
Kan je mij zeggen waar ik dat mathematisch bewijs kan vinden. Ik durf niet beloven dat ik er veel tijd aan kan besteden, maar het boeit mij wel !

Ik weet niet of iemand anders ooit de oefening maakte en kan dus enkel, in alle bescheidenheid, mijzelf vermelden als bron voor die informatie. Om de lezers van dit forum niet af te schrikken met een wiskundig betoog, waarvoor ikzelf de hulp behoefde van een burgerlijk ingenieur, zal ik proberen per pm aan je verzoek te voldoen. Of dat zal lukken is niet zeker vanwege de gebruikte wiskundige symbolen. We zien wel!
En daarbij : een stelsel bestaand uit twee puntmassa's kan dan wel op zich ééndimensionaal zijn, maar de inverse kwadratische verandering van de gravitatie met de afstand verondersteld impliciet maar onvermijdelijk een driedimensionale context voor dat probleem.

Misschien is dit inderdaad een onvermoede, onderliggende, geometrische eigenschap van het stelsel.
Ik ben nog altijd niet overtuigd dat daarmee iets merkwaardigs aan de hand is. En zelfs als dat zo was, dan zou ik graag horen welke conclusies je daaraan wil verbinden.

Ik hoed mij voor het verbinden van conclusies aan een fenomeen dat ik niet rationeel kan verklaren. Eén bedenking toch: misschien is het getal pi meer dan enkel maar de verhouding van de omtrek van een cirkel tot zijn diameter. Maar laten wij ons daar niet druk over maken en in een volgende bijdrage zien hoe de gevonden formule, en wat eruit kan worden afgeleid, haar nut heeft voor een heelalmodel dat enkel steunt op de wetten van de klassieke mechanica.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Digit » 05 dec 2007, 21:24

Het "mysterieus" was inderdaad van mij afkomstig (en bewust). Ik wil(de) hiermee benadrukken dat aan iets "merkwaardigs" niet noodzakelijk een metafysische connotatie moet gekoppeld worden. Er zijn al zovele "merkwaardige" dingen rationeel verklaard, en vele zullen nog wel volgen, hoe "merkwaardig" ze nu ook mogen zijn.

Het opsommen van fenomen die (nog) niet rationeel verklaard zijn, wordt vaak opgevoerd als een surrogaat godsbewijs, terwijl het in feite enkel onze nieuwsgierigheid bewijst. Omdat ik niet kon uitsluiten dat het deze richting uitging, heb ik naar een expliciete conclusie gepeild.

jm074 schreef:Eén bedenking toch: misschien is het getal pi meer dan enkel maar de verhouding van de omtrek van een cirkel tot zijn diameter.


Misschien is het een universele natuurconstante ook op andere plaatsen opduikt. Maar daarom is het nog niet de handtekening van god.

jm074 schreef:Maar laten wij ons daar niet druk over maken en in een volgende bijdrage zien hoe de gevonden formule, en wat eruit kan worden afgeleid, haar nut heeft voor een heelalmodel dat enkel steunt op de wetten van de klassieke mechanica.


Het hoeft voor mij niet absoluut beperkt te blijven tot de "klassieke" of andere mechanica, zolang ten minste al de geïntroduceerde elementen hetzij onderbouwd worden, hetzij duidelijk als niet-onderbouwd geïdentificeerd !

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor jm074 » 06 dec 2007, 18:39

Digit schreef:
jm074 schreef:Eén bedenking toch: misschien is het getal pi meer dan enkel maar de verhouding van de omtrek van een cirkel tot zijn diameter.


Misschien is het een universele natuurconstante ook op andere plaatsen opduikt. Maar daarom is het nog niet de handtekening van god.

jm074 schreef:Maar laten wij ons daar niet druk over maken en in een volgende bijdrage zien hoe de gevonden formule, en wat eruit kan worden afgeleid, haar nut heeft voor een heelalmodel dat enkel steunt op de wetten van de klassieke mechanica.


Het hoeft voor mij niet absoluut beperkt te blijven tot de "klassieke" of andere mechanica, zolang ten minste al de geïntroduceerde elementen hetzij onderbouwd worden, hetzij duidelijk als niet-onderbouwd geïdentificeerd !

Groetjes,

Digit


Ik denk dat het getal pi inderdaad een universele constante constante is. Ik neem ik aan dat de verhouding van omtrek tot diameter van een cirkel altijd en overal in het universum dezelfde is. Wij weten niet met absolute zekerheid of hetzelfde geldt voor de andere natuurconstanten, maar dat lijkt mij wel een aanvaardbare hypothese.
Alhoewel ik gelovig ben, zal ik in de context van een wetenschappelijke discussie nooit de handtekening van god postuleren.

Er doen tegenwoordig in de wetenschappelijke wereld zoveel niet-onderbouwde theorieën over ontstaan en evolutie van het heelal de ronde dat het mij de moeite waard lijkt na te gaan in hoeverre de klassieke mechanica ons toelaat daarover iets aan de weet te komen.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Digit » 06 dec 2007, 21:11

Hiermee volledig akkoord.

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor Blueflame » 07 dec 2007, 13:23

Hola Pola ! Ik was even afwezig en jullie zijn ondertussen de wiskunde ingedoken blijkbaar.
Zonder die afleiding te zien is het moeilijk om te beoordelen wat er precies zo 'eigenaardig' zou kunnen zijn aan het verschijnen van ŋ ( Pi ) , JM.
Maar misschien is dat toch wel voor te stellen, zelfs zonder wiskunde. Al wat massa heeft, heeft de mogelijkheid tot aantrekking, ongeacht of er een andere massa in de buurt aanwezig is. Deze mogelijkheid 'straalt in alle richtingen even veel uit' - als ik het zo mag uitdrukken. Dat wil dus zeggen in een cirkel, helemaal rond, 360°. Het feit dat deze 'verbinding' pas geconcretiseerd wordt als een andere massa 'gedetecteerd' wordt, doet daar niets van af.
Zonder er dus wiskunde bij te halen, zou dit dus een verklaring voor het verschijnen van ŋ kunnen zijn: vanuit een (punt)massa vertrekt de mogelijkheid tot het aantrekken van een andere massa in alle richtingen.

Wat me ook opvalt is dat je formule geweldig lijkt op de Derde wet van Kepler. Dat is misschien niet eens zo verwonderlijk. In wezen gaat het natuurlijk ook over hetzelfde : de aantrekking tussen 2 lichamen. Dat ŋ in de 3E wet verschijnt zal toch niemand als iets bijzonders beschouwen. Een cirkel-achtige baan waar in dezelfde tijden dezelfde oppervlakte besloten ligt. Dat roept om ŋ .

Tot later want ik moet ( helaas ) even mijn aandacht op totaal andere dingen richten. Maar je mag mij ook altijd die PM's aan Digit in cc toesturen en wie weet, als ik tijd heb ( sic ), krijg ik die afleiding wel in een leesbare vorm op het forum.

Met vriendelijke groeten,

Blue.
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4139
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43

Berichtdoor Digit » 07 dec 2007, 14:29

Blauwtje,

Ik weet niet wat Pola er van denkt (en dat zal mij worst wezen :wink: ), maar zo ver waren wij ondertussen ook al :

Digit schreef:De vraag is hoe dat "zuiver mathematisch" bewijs in elkaar steekt !

De equipotentiaalvlakken van het gravitatieveld in de ruimte zijn nl. boloppervlakken, en dáár speelt pi wel degelijk een rol. Indien pi langs die weg in de formule terecht komt is daar niets mysterieus aan !


Digit schreef:En daarbij : een stelsel bestaand uit twee puntmassa's kan dan wel op zich ééndimensionaal zijn, maar de inverse kwadratische verandering van de gravitatie met de afstand verondersteld impliciet maar onvermijdelijk een driedimensionale context voor dat probleem.


Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor Blueflame » 08 dec 2007, 14:40

Sorry. Slecht nagelezen.

ps. Blijkbaar kent niemand Pola. JM vroeg er ook al achter. Dat is maar een uitdrukking, een uitdrukking van verbazing, verwondering zoiets als "Hé kijk eens aan". Niks achter zoeken.

Ik zal ( proberen ) het nooit meer ( te ) doen.

Mvg.
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4139
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43

Berichtdoor Digit » 08 dec 2007, 17:06

Blauwtje,

Ik kende Pola wél, maar mijn notoir slecht karakter dwong mij tot die opmerking :!: :twisted: ...................... :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

En ik die nu ook dat ik een kanjer van een d-t fout heb gemaakt. :oops: : Een zinsstructuur gewijzigd waardoor een voltooid deelwoord een tegenwoordige tijd geworden is, maar zonder de uitgang aan te passen ! Enfin, les excuses sont faites pour s'en servir (et les imbéciles pour y croire). :roll:

Groetjes,

Digit 8) :wink:
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

kosmische code?

Berichtdoor jm074 » 09 dec 2007, 17:23

Of het verschijnen van π in de formule voor de contractietijd van een ééndimensioneel materiestelsel als "mysterieus", "merkwaardig" of "eigenaardig" moet (of mag) worden bestempeld is van geen belang. Wat telt is of de formule juist is en daar ben ik vast van overtuigd.. Achteraf een verklaring zoeken voor dat verschijnen is natuurlijk iets anders dan erdoor verrast worden als men een rechtlijnige beweging onderzoekt. Wij zouden de kwestie kunnen laten voor wat ze is, ware het niet dat Blueflame wees op de wel zeer opvallende gelijkenis met de formule voor de derde wet van Kepler. Dat was nieuw voor mij en zorgde weer voor een verrassing van formaat. Dank je Blueflame! :wink:

Contractieformule voor een ééndimensioneel stelsel:
T = π /2(R³/2G.M)^1/2
Derde wet van Kepler: T²/R³ = 4 π²/M.G, waaruit:
T = 2π(R³/M.G)^1/2

Ik heb het gevoel dat deze formules een tipje van de sluier lichten van wat Heinz Pagels destijds de "kosmische code" noemde. Wij zijn in elk geval in de kosmologie beland en kunnen beginnen uitzoeken wat wij aan de "wet" voor de contractietijd van een ééndimensioneel stelsel hebben voor een driedimensioneel kosmologisch model. Daarvoor is een tussenstap langs een homogeen bolvormig stelsel van puntmassa's nodig.

Veronderstellen wij een bol waarin een onbepaald aantal deeltjes (puntmassa's), aanvankelijk in rust, gelijkmatig verdeeld zitten. Een deeltje dat zich op de perifere bolschil bevindt zal door de zwaartekracht van het ganse stelsel worden aangetrokken naar het middelpunt van de bol. Het stelsel kan in dit geval worden beschouwd als een ééndimensioneel stelsel van een massa M (totale massa van de bol min de verwaarloosbaar kleine massa van één deeltje) en een puntmassa m die zich op afstand R van M bevindt. Onze formule voor de contractietijd is hier dan geldig.

Maar er is meer! Het is een geometrische eigenschap van dergelijke homogene bol dat eender welk deeltje binnen de bol alleen naar het middelpunt wordt aangetrokken door de massa die aanwezig is binnen de bolschil waarop het deeltje zich bevindt. De zwaartekrachten uitgeoefend door deeltjes buiten die bolschil elimineren elkaar.

Door in onze formule M te vervangen door het volume binnen eender welke bolschil vermenigvuldigd met de gemiddelde massadichtheid van het stelsel, wordt R uit de formule geëlimineerd waardoor blijkt dat de contractietijd van het homogeen bolvormig stelsel enkel functie is van zijn gemiddelde massadicht heid.

T = 0,25(3 π/2G.d)^1/2

De gemiddelde massadichtheid is per definitie overal in de bol dezelfde met het belangrijk gevolg dat alle deeltjes gelijktijdig in het centrum van de bol zouden aankomen. Maar dat kan natuurlijk enkel voor puntmassa's en niet voor echte deeltjes die door hun ruimtelijke afmeting met elkaar in botsing zullen komen vóór ze het middelpunt bereiken. Hiermee zijn wij klaar om te onderzoeken hoe deze theoretische overdenkingen hun nut kunnen hebben voor een heelalmodel.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Luchtig tussendoortje.

Berichtdoor Blueflame » 16 dec 2007, 02:11

Beste vrienden,

een kameraad van me stuurde me de volgende link met foto's en die wil ik jullie niet onthouden. Wat mij betreft zijn deze foto's a d e m b e n e m e n d.

http://www.texasjim.com/NASApix/NASA%20pix.htm .

Mvg.

[ ps. Niks te maken met het nogal rechts-georienteerde toplevel van de site, het gaat mij om de de foto's ]
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4139
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43

Berichtdoor jm074 » 17 dec 2007, 13:45

Bedankt Blueflame voor dit prachtig en 'lichtvoetig' :wink: intermezzo!

Ik vergat in mijn vorige bijdrage te benadrukken dat π geen algebraïsch, maar een transcendent getal is (met een oneindig aantal decimalen). Het gevolg daarvan is dat elke berekening waarin dat getal voorkomt een transcendentaal resultaat oplevert. Dat betekent dat daar nooit volledige precisie wordt bereikt, tenzij... men aanneemt dat alle grootheden, zoals massa, lengte en tijd discontinu zijn: een som van discrete kwantums.

In de contractie-formule (in feite een val-beweging) zou elk stukje Planck-lengte (4,05.10^-35m) met een sprongetje worden 'doorlopen' in de ondeelbare Planck-tijd (1,35.10^-43s). Omdat die kwantums zo klein zijn vallen zij buiten ons waarnemingsvermogen en ervaren wij een verandering in plaats of tijd toch als een continuüm. In de rubriek "Wetenschappen", topic "Julian Barbour: tijd bestaat niet!", werd onlangs nog van gedachten gewisseld over wat Barbour "Nows" noemt. Ik wil er hier nogmaals op wijzen dat een "Now" minstens een kwantum als tijdsduur moet hebben. Een som van "Nows = 0", levert anders altijd een tijdsduur gelijk aan nul op, en dat wordt tegengesproken door onze ervaring.

Als toetje, en aanvulling, bij het voorgaande verwijs ik naar het onderzoek van Valery Nesvishevsky (zie op Google) en consorten die experimenteel aantoonden dat de gravitatie wel degelijk met sprongetjes werkt.

Vooraleer het domein van de microwereld te verlaten en onze aandacht te richten op het heelal op macroschaal nog een laatste opmerking. Ik denk dat het ontstaan van het heelal uit een puntvormig oeratoom (volgens Lemaître) fysisch niet mogelijk was zonder andere natuurwetten dan die tot nu toe werden waargenomen. Vanuit een singulariteit met R = 0 en eender welke reële massa zou er altijd een oneindige hoeveelheid energie nodig zijn om dat oeratoom te doen uitdijen.

Moet ik nu het scheermes van Ockham gaan hanteren? De verleiding daarvoor was groot tot ik bij Paul Davies een elegantere - en minder gevaarlijke :wink: - manier vond om de waargenomen werkelijkheid te scheiden van allerlei mogelijkheden die misschien enkel in onze verbeelding - of in die van wetenschappers - bestaan. Wordt vervolgd!

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor jm074 » 23 dec 2007, 17:22

"Zou het kunnen zijn dat alles bestaat?"

Dat is de titel van een hoofdstuk in Paul Davies' "Perfect universum" (blz.234). Hij beschouwt het als een buitensporige hypothese die er op neerkomt dat alles wat kán bestaan ook bestáát. Hoe buitensporig ook, de hypothese is logisch niet onderuit te halen. De kosmoloog Max Tegmark, aanhanger van de multiversum-hypothese, steunt zijn overtuiging wat dat betreft op volgend postulaat: "All structures that exist mathematically exist also physically." Hij bedoelt daarmee dat elke wiskundige structuur correspondeert met een parallel universum met eventueel andere natuurwetten, andere of geen vormen van leven, andere waarnemers, enz... Hoe onwaarschijnlijk wij dat ook mogen vinden, onmogelijk is het niet, maar als wij met al die mogelijkheden rekening willen houden, dan wordt kosmologie een onoverzichtelijk gedoe. Het scheermes van Ockham zou hier dus kunnen van pas komen, maar, zoals ik eerder aangaf, reikt Paul Davies ons een elegantere uitweg aan (blz. 237 e.v.).

Hij brengt daarvoor alles wat in principe kan bestaan samen in een allesomvattende verzameling. Binnen die verzameling onderscheidt hij wat zou kunnen bestaan maar dat niet doet, van een kleinere deelverzameling van alles wat werkelijk bestaat. In die deelverzameling onderscheidt hij verder wat niet kan worden waargenomen, maar wel bestaat, van wat in principe kan worden waargenomen. Wij zijn echter waarnemers in ons heelal en kunnen, meer dan waarschijnlijk, een ander parallel 'universum', dat misschien wel waarneembaar is voor andere waarnemers, nooit kennen. Daarom vind ik het logisch dat wij onze overdenkingen nog verder beperken: vooreerst tot ons 'universum' en dan, voorlopig, tot het waarneembare gedeelte daarvan. Het voorwerp van ons onderzoek wordt op die manier beperkt niet enkel tot wat ruimtelijk binnen onze 'horizon' ligt, maar ook tot de theorieën daarover die door waarnemingen voldoende kunnen worden onderbouwd. Speculatief kan dat afgebakende domein, door extrapolatie, daarna worden uitgebreid tot wat in ruimte en tijd buiten onze huidige waarnemingshorizon, maar niettemin binnen ons heelal, ligt. In de ongefilterde allesomvattende verzameling blijft intussen alles mogelijk, ook voor de creatieve verbeelding van wetenschappers die nieuwe hypothesen, theorieën of heelalmodellen voorstellen.

Er stelt zich echter nog het probleem van een paar theorieën, waarvan de deugdelijkheid, alhoewel nog onvoldoende bevestigd door waarnemingen, toch reeds door een meerderheid van wetenschappers wordt aangenomen. Als voorbeeld kan ik hier de inflatietheorie vermelden, maar er zijn er waarschijnlijk nog andere die ook beter met enige scepsis worden bekeken. Dat kan terloops worden gedaan door ze te confronteren met de gekende natuurwetten.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Psycop » 31 dec 2007, 14:55

Jm074,

Ik vindt het een redelijk on-plausibele stelling.
de verzameling "alles dat kan bestaan" is véél groter dan de deelverzameling "alles dat kan bestaan en werkelijk bestaat".

Dat je dit toch met multiversa wil oplossen, is nog stééds géén oplossing, omdat er steeds dingen denkbaar zijn die kunnen voortvloeien uit het reeds bestaande maar nog niet bestaan.

Gisteren bestond op aarde deze post nog niet, en jou antwoord zal mogelijk pas na 2007 bestaan. Dat lijkt me al een duidelijk tegenvoorbeeld.

mvg
Psycop
De illusie vanalles te begrijpen
Avatar gebruiker
Psycop
 
Berichten: 533
Geregistreerd: 29 okt 2006, 18:36
Woonplaats: Antwerpen

Berichtdoor jm074 » 31 dec 2007, 19:00

Psycop schreef:Jm074,

Ik vindt het een redelijk on-plausibele stelling.
de verzameling "alles dat kan bestaan" is véél groter dan de deelverzameling "alles dat kan bestaan en werkelijk bestaat".

Dat je dit toch met multiversa wil oplossen, is nog stééds géén oplossing, omdat er steeds dingen denkbaar zijn die kunnen voortvloeien uit het reeds bestaande maar nog niet bestaan.

Gisteren bestond op aarde deze post nog niet, en jou antwoord zal mogelijk pas na 2007 bestaan. Dat lijkt me al een duidelijk tegenvoorbeeld.


mvg
Psycop


Psycop,

Even preciseren dat ik enkel citeerde wat Paul Davies en Max Tegmark verkondigen. Persoonlijk geloof ik niet in multiversa en moesten ze toch bestaan dan blijft nog het feit dat ik enkel waarnemer ben in óns heelal en de andere niet kan kennen.

Het is mijn bedoeling mijn overdenkingen te beperken tot de verzameling van wat bestaat en wat door ons kan worden waargenomen. Wat gisteren niet bestond, maar vandaag wel, hoort vandaag dus ook in die verzameling thuis. Ik haast mij om ook mijn antwoord vandaag nog aan die verzameling tot te voegen. :wink:

Mvg en beste wensen aan alle lezers voor wat na vandaag zal bestaan. :wink:
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Psycop » 01 jan 2008, 07:28

jm074 schreef:
Mvg en beste wensen aan alle lezers voor wat na vandaag zal bestaan. :wink:
jm074


Mooike.
Bij deze ook mijn beste wensen
(ik moet echt gaan slapen ;) )

mvg
Psycop
De illusie vanalles te begrijpen
Avatar gebruiker
Psycop
 
Berichten: 533
Geregistreerd: 29 okt 2006, 18:36
Woonplaats: Antwerpen

Berichtdoor jm074 » 15 jan 2008, 17:43

Onder de topic "Dóórdenken", rubriek "Filosofie" suggereerde ik het concept 'ruimtetijd', dat Minkowski op 21 september 1908 voorstelde op een bijeenkomst van Duitse natuurwetenschappers en fysici, hier wat nader toe te lichten. Ik hoopte uit de Engelse vertaling van zijn toespraak wat gegevens te sprokkelen om iets zinnigs te kunnen zeggen over de nieuwe inzichten die hij voorstelde in verband met ruimte en tijd,. Dat viel niet echt mee! Het was iets te hoog gegrepen voor mij! Ik besloot de wiskunde zoveel mogelijk aan de kant te schuiven en ook bij Einstein op zoek te gaan naar diens interpretatie van Minkowski's ideeën.

Hier gaan we dan! Om te beginnen met een herhaling van de fundamentele uitspraak van Minkowski zoals ze in het Engels werd gepubliceerd:
"Henceforth space by itself, and time by itself, are doomed to fade away into mere shadows, and only a kind of union of the two will preserve an independant reality."

Uit de uiteenzetting van Minkowski onthield ik dat hij tot andere ideeën over ruimte en tijd kwam door "a purely mathematical line of thought", maar daarvoor toch uitging van "the accepted mechanics of the present day". Hij benadrukt in dit verband dat hij nog steeds het dogma respecteert dat ruimte en tijd een onafhankelijke betekenis hebben. Ze kunnen worden gevisualiseerd door de coördinaten x, y, z voor ruimte en t voor de aanduiding van tijd. Omdat wij objecten altijd waarnemen in een combinatie van plaats en tijd, benadrukt hij dat niemand ooit een plaats waarnam behalve op een bepaalde tijd en, omgekeerd geen tijd, behalve op een plaats. Een "point of space" op een "point of time". Een systeem van x, y, z, t-waarden noemt hij een "world-point" en de menigvuldigheid van alle denkbare systemen van die waarden de "world". Het ganse universum ziet hij dan oplossen in "worldlines" als hetzelfde x, y, z-wereldpunt op eender welke andere tijd kan worden waargenomen; dat wil zeggen: als de variaties dx, dy, dz van de ruimte-coördinaten overeenstemmen met een "time element" dt. De waarde van t kan variëren van - ∞ tot + ∞.

Ik zal het verder kort houden! De uitbreidingsvergelijking van een bolvormige lichtbron is:
c² + y² + z² - c²t² = 0 Hierin is ct = s een afstand.
Minkowski put dan uit zijn wiskundige trukendoos. Om de lichtsnelheid c gelijk te kunnen stellen aan 1 stelt hij in "the mystic formula":
3.10^5 km = (-1)^1/2 seconde
Zo wordt s een imaginaire grootheid en kan hij bovenstaande uitbreidingsformule vervangen door:
(x1)² + (x2)² + (x3)² + (x4)² = 0 waarmee een wereldpunt kan worden bepaald in een euclidisch continuüm met vier dimensies.
Einstein integreerde de opvattingen van Minkowski in zijn relativiteitstheorie, maar zegt gelukkig ook:
"Mais comme il est difficile pour celui qui n'est pas rompu aux Mathématiques d'acquerir de ce sujet une connaaissance plus exacte, et que cette connaissance n'est pas nécaissaire pour l' intelligence ni de la Théorie de la relativité restrainte ni de la Théorie de la relativité générale, je le laisse ici de côté (...)."
(La Théorie de la relativité restreinte et générale, exposé élémentaire, blz.62)

Daarmee zijn wij een beetje gerustgesteld! :wink:

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor jm074 » 31 jan 2008, 18:31

Ons heelal is een materieel systeem. Daarover zullen wij het wel allemaal eens zijn. Minder evident is de aanname dat dat materieel systeem zijn eigen ruimte en tijd voortbrengt. Volgens Isaac Newton bestonden ruimte en tijd als onafhankelijke substanties en vormden ze als het ware de toneelruimte waarin het ontstaan en de evolutie van het heelal zich zouden afspelen. Nu wordt vrijwel algemeen aangenomen dat ruimte ontstaat door de configuratie van materiële objecten en dat fysische tijd ontstaat door veranderingen van plaats of toestand van de materie.

Als materieel systeem moet ons heelal een massacentrum hebben alhoewel wij, gezien vanuit onze waarnemingspost op aarde, niet weten waar het zich bevindt. Wij mogen wel stellen dat de 'plaats' waar de oerknal zich voordeed nog altijd het centrum van ons heelal is, want per definitie kan op het universum geen uitwendige kracht inwerken waardoor dat centrum van 'plaats' zou veranderen. Waarom wordt dan ten onrechte beweerd: "het centrum van het heelal is nergens en overal"? 'Nergens' omdat wij het door onze waarnemingen (nog) nergens konden situeren. 'Overal' omdat het vanuit eender welk sterrenstelsel lijkt alsof dat in het centrum staat van alle andere stelsels. Dat is het gevolg van de uitdijing van het heelal. Op enkele dichtbij gelegen galaxieën na, verwijderen alle andere zich van ons met snelheden die recht evenredig zijn met hun afstanden. Daardoor krijgen wij de indruk dat wij, met ons melkwegstelsel, een centrale plaats innemen in het geheel. Dat geldt ook voor eventuele waarnemers in andere sterrenstelsels.

Om de uitdijing van ons heelal begrijpelijk te maken wordt dikwijls het beeld voorgesteld van een ballon waarop stippen zijn aangebracht. Als die ballon wordt opgeblazen, verwijderen de stippen zich van elkaar met snelheden die recht evenredig zijn met de lineaire vergroting van de straal. Die voorstelling van zaken klopt maar gedeeltelijk, want de sterrenstelsels in ons heelal liggen niet op een bolschil, maar wel, relatief regelmatig verdeeld, in het ganse volume van de bol. Ik verkies daarom de vergelijking met een bol deeg voor krentenbrood die opzwelt door de werking van de gist of een rookwolk die groter wordt. Daarin stellen de krenten of de stofdeeltjes de sterrenstelsels voor.

Afgezien van de vraag of de uitdijing van ons heelal nu vertraagt door de werking van de zwaartekracht, of versnelt door de werking van een mysterieuze donkere energie, is het van primordiaal belang de huidige grootte van de uitdijing te kennen. In de loop van vorige eeuw werd ontdekt dat het heelal zich niet beperkt tot ons Melkwegstelsel, maar dat miljarden gelijkaardige stelsels zich van ons verwijderen met snelheden gelijk aan de zogenaamde Hubble-constante H vermenigvuldigd met de afstand waarop de stelsels zich bevonden op het ogenblik dat de straling, die wij nu waarnemen, werd uitgezonden. De huidige waarde van H (Ho) werd meerdere malen aangepast naarmate nauwkeuriger metingen dat mogelijk maakten. Noteer terloops dat H geen constante is maar een tijdafhankelijke parameter.
Recente metingen (door de WMAP-satelliet) geven Ho ≈ 71 km.s^-1.Mpc^-1. Voor een leek is het moeilijk zich een voorstelling te maken van de grootte van Ho als de afstand in megeparsec wordt uitgedrukt. Ik rekende daarom die waarde om in de meer vertrouwde eenheden meter per seconde per meter en vond zo: Ho = 2,3.10^-18 m.s^-1.m^-1. Dat betekent dat de lineaire uitdijing van het heelal tegenwoordig onvoorstelbaar traag verloopt als wij ze op menselijke schaal bekijken. Een afstand van één meter groeit op één jaar tijd slechts aan met 0,073 miljardste van een meter. Voor kosmische afstanden is dat natuurlijk heel wat anders. Op één jaar tijd wordt een afstand van 10 miljard lichtjaar (9,46.10^25 m) bijna 6,87.10^15 meter groter. Als wij straling waarnemen die werd uitgezonden op een plaats waar wij nu 10 miljard lichtjaar van verwijderd zijn, dan verwijderen wij ons nu van die plaats met 0,726 maal de lichtsnelheid.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

dichtheid van ons universum

Berichtdoor jm074 » 20 apr 2008, 17:18

Andere topics hebben gedurende het eerste trimester van dit jaar mijn aandacht opgeëist zodat 'kosmologie' op waakvlam kwam te staan. Uit het aantal keren dat deze topic toch nog dagelijks wordt bekeken blijkt dat de belangstelling ervoor intussen niet uitdoofde. Tijd dus om de draad weer op te nemen! In mijn vorige bijdrage gaf ik een korte beschrijving van de kosmische uitdijing, waarvan de huidige grootte een belangrijke factor is voor de toekomst van ons universum. Een even belangrijk gegeven is de actuele gemiddelde dichtheid. Als wij de hypothese van een versnelde uitdijing uitsluiten, dan zouden Ho en do het verloop van de kosmische geschiedenis volledig kunnen beheersen. Het is namelijk zo dat de zwaartekracht dan de uitdijing zou afremmen, maar wij weten niet of die uiteindelijk volledig zou stilvallen om over te gaan in contractie. Daarvoor is de gemiddelde dichtheid van ons heelal nog niet voldoende nauwkeurig gekend. Toch heerst in wetenschappelijke kringen de overtuiging dat de reële dichtheid precies even groot zou zijn als de kritische dichtheid en dat ons heelal dus 'vlak' moet zijn; dat betekent juist genoeg massa bezitten om op de grens te liggen tussen 'open' en 'gesloten'.

Met de relatief nauwkeurig gekende waarde van de huidige uitdijing Ho kan de actuele waarde van de kritische dichtheid worden berekend.

dk = 3Ho² / 8π.G kg/m³

Voor Ho = 2,3.10^-18 m/s per m, is dk = 9,46.10^-27 kg/m³. Die kritische dichtheid stemt overeen met een gemiddelde van minder dan zes protonen per m³ ruimte: een onvoorstelbare ijlheid die in een zgn. vacuüm nooit kan worden bereikt in een lab. Ter vergelijking: de zon stuurt in de zonnewind oa. protonen de ruimte in en in de nabijheid van de aarde zijn er dat gemiddeld nog iets meer dan 5 per cm³, of één miljoen maal meer dan de kritische dichtheid van het heelal. Het probleem met de werkelijke dichtheid ligt hem in het feit dat de zichtbare materie (sterren, sterrenstelsel en oplichtende stofwolken) slechts 4% uitmaken van de vereiste reële dichtheid. Om de maat vol te krijgen rekenen de wetenschappers op de bijdrage van 23% donkere materie en 73% donkere energie. Wat de aard daarvan is blijft tot op heden een open vraag.

Er mag worden verwacht dat in de nabije toekomst Ho en do nauwkeuriger zullen kunnen worden bepaald, maar dan blijft de onzekerheid over de mogelijke versnelling van de uitdijing door een mysterieuze donkere energie nog altijd verhinderen uitsluitsel te verkrijgen over de vraag of ons heelal gesloten, vlak of open is.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor andrevanha » 02 jul 2008, 10:45

Hallo Jim

Nu Hans Küng de revue is gepasseerd terug bij Paul Davies aangeland (zal herbeginnen vanaf hfdst III 'hoe het universum begon').

Nog iets opgestoken bij een échte wetenschapper zonder koudwatervrees, 'on the edge' (zonder eraf te vallen) ?

Mv-hg.
andrevanha
 
Berichten: 626
Geregistreerd: 06 nov 2006, 19:30

Berichtdoor andrevanha » 12 aug 2008, 08:36

http://www.wetenschapsforum.nl/index.ph ... nomie&st=0
Die topic kreeg zelfs sterren mee van de moderators/forumbeheerders. Wil al wat zeggen, me dunkt!

Had ook op 'dóórdenken' kunnen staan.

Mvg en in de stille hoop dat het hier weer wat beweegt.
andrevanha
 
Berichten: 626
Geregistreerd: 06 nov 2006, 19:30

Berichtdoor jm074 » 12 aug 2008, 18:26

andrevanha schreef:http://www.wetenschapsforum.nl/index.php?showtopic=62077&hl=astronomie&st=0
Die topic kreeg zelfs sterren mee van de moderators/forumbeheerders. Wil al wat zeggen, me dunkt!

Had ook op 'dóórdenken' kunnen staan.

Mvg en in de stille hoop dat het hier weer wat beweegt.


Ontdekken dat er elders in ons heelal leven voorkomt zou al een reuzestap vooruit zijn in de wetenschappelijke kosmologie en belangrijke gevolgen hebben op filosofisch en religieus vlak. De grote vraag is echter of er elders intelligent leven bestaat. Er werden reeds signalen de ruimte ingezonden om aan eventuele bewoners van exosolaire planeten mee te delen dat er op aarde slimmeriken wonen, maar daarop kwam nog geen antwoord. De verzonden boodschap was, volgens mij ook veel te gecompliceerd. Misschien zouden wij, om te beginnen, enkel moeten laten weten dat wij het getal pi kennen, want dat zal wel overal in het heelal dezelfde waarde hebben. Onze boodschap en een eventueel antwoord zouden voor de dichtsbijgelegen sterren slechts enkele jaren onderweg zijn.

Om ruimtetuigen aan zeer grote snelheid te doen reizen wordt gedacht aan zeilen op zonnewind en zonnestraling. Kortgeleden werd een klein prototype zonnezeil gelanceerd, maar het ding ging verloren. Spijtig!

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Fish » 12 aug 2008, 23:07

Even een vraag van een leek.
Ik kan wel aardig wat over zwarte gaten vinden maar eigenlijk niet of het theoretisch mogelijk is dat het ene zwarte gat het andere. hoe zeg je dat, opslurpt?
Avatar gebruiker
Fish
 
Berichten: 187
Geregistreerd: 25 nov 2007, 22:12

Berichtdoor jm074 » 13 aug 2008, 16:43

Fish schreef:Even een vraag van een leek.
Ik kan wel aardig wat over zwarte gaten vinden maar eigenlijk niet of het theoretisch mogelijk is dat het ene zwarte gat het andere. hoe zeg je dat, opslurpt?


Ik zie geen reden waarom dat niet zou kunnen, maar "opslurpen" is veel te zwak uitgedrukt. Het zal er, denk ik, veel gewelddadiger aan toegaan omdat de materie in een zwart gat zeer dicht opeen zit.
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor jm074 » 14 aug 2008, 17:56

Binnen afzienbare tijd worden door de ESA twee nieuwe ruimteobservatoria gelanceerd: Planck en Herschel. Beide tuigen zullen samen gelanceerd worden met een Ariane-5 raket, maar achteraf in gescheiden banen worden geplaatst.

- Planck zal met groter nauwkeurigheid dan voorheen
de anisotropie in de microgolf-achtergrondstraling meten,
- de huidige waarde van de Hubble-constante bepalen,
- het inflatiemodel van het prille heelal testen,
- de grootte van de structuren in de achtergrondstraling meten.

Herschel, met de grootste ruimtetelescoop tot nu toe (doormeter 3,50 m) zal
- de vorming van sterrenstelsels in het prille heelal en hun verdere evolutie bestuderen,
- de vorming van sterren en hun interactie met het interstellair medium onderzoeken,
- de chemische samenstelling van de atmosfeer en de oppervlakte van kometen, planeten en satellieten waarnemen,
- de moleculaire chemie van het universum onderzoeken.

Dit zal mogelijk zijn door het verzamelen van gegevens over de lange-golf-straling van de koudste en verst verwijderde objecten in ons heelal. Herschel zal het enige ruimteobservatorium zijn dat straling kan meten van het verre infrarood tot de sub-millimeter golflengte.

Deze ruimtetuigen zulllen ons antwoorden verschaffen op een reeks belangrijke vragen over het begin en de evolutie van ons universum. Hierbij dient opgemerkt dat dit onderzoek past in het oerknalparadigma. Misschien is het nuttig, in een volgende bijdrage, de ontstaansgeschiedenis van dat heelalmodel even in herinnering te brengen.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Fish » 14 aug 2008, 19:22

Hier een uitgebreid bulletin van ESA met oa een plaatje van de Herchel telescoop.
http://www.esa.int/esapub/bulletin/bull ... _crone.pdf
Avatar gebruiker
Fish
 
Berichten: 187
Geregistreerd: 25 nov 2007, 22:12

Berichtdoor jm074 » 16 aug 2008, 17:17

Fish schreef:Hier een uitgebreid bulletin van ESA met oa een plaatje van de Herchel telescoop.
http://www.esa.int/esapub/bulletin/bull ... _crone.pdf


Bedankt Fish voor de verwijzing naar deze interessante link. Lezing ten zeerste aanbevolen!
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

oerknalparadigma

Berichtdoor jm074 » 23 aug 2008, 17:41

Ik veronderstel dat niemand er bezwaar tegen heeft dat ik onderstaande quote van andrevanha van de topic doordenken naar hier overhevel. De reden daarvoor zal wel duidelijk zijn.

andrevanha schreef:
1. (...)wat verwacht je van ESA (topic 'kosmologie') ? Je geeft er zelf aan dat het satellietonderzoek dat data zal doorsturen naar de controlestations op aarde ons nauwkeuriger informatie zal opleveren, maar dat alles binnen de perken van het oerknalparadigma.

2. Welke specifieke data hou je voor mogelijk die binnen het oerknalparadigma de zaken nog enigszins kan wijzigen (dus tav het oerknalparadigma)?

3. Ik heb het niet over vóór de Oerknal omdat ook ESA ons geen empirische zaken kond kan doen - me dunkt, op dat vlak blijven we dus aangewezen op (niet zotte) speculatie. Of verwacht je daar ook een doorbraak (lijkt mij onmogelijk)?

1. In zijn boek De wetenschap van de Kosmos schrijft professor Christoffel Waelkens (blz. 131) dat, de dag van vandaag, de kosmische evolutie in het oerknalparadigma wordt gesitueerd en dat dit bovendien, als stevig uitgangspunt, een vruchtbaar kader levert voor verder onderzoek.

2. Ik verwacht niet dat het onderzoek, dat met de satellieten Planck en Herschel door de ESA zal worden uitgevoerd, de zaken binnen het oerknalparadigma zal wijzigen. De bedoeling is de huidige waarden van parameters, die de evolutie van ons heelal bepalen nauwkeuriger te meten. Verrassingen zijn evenwel nooit uitgesloten in de fysische kosmologie, die per slot van rekening een zeer jonge wetenschap is.

3. Een betere kennis van ons heelal toen het 380.000 jaar oud was, tijdstip van de ontkoppeling van elementaire deeltjes en straling, biedt de mogelijkheid, op basis van gekende natuurwetten, zinnig te speculeren over wat daarvoor gebeurde. Over wat vóór de oerknal gebeurde is enkel pure speculatie mogelijk, maar dat hoeft daarom nog geen zinloze bezigheid te zijn. De oerknal, wat die ook moge geweest zijn, moest een oorzaak hebben en daarover kunnen aanvaardbare fysische hypothesen worden opgesteld. Het is weinig waarschijnlijk dat wij door waarneming daar ooit iets over te weten komen, maar serendipiteit heeft al eerder een beslissende rol gespeeld in de kosmologie.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Fish » 25 aug 2008, 19:56

Sneller dan licht?


Travel by bubble might seem more appropriate for witches in Oz, but two physicists suggest that a future spaceship could fold a space-time bubble around itself to travel faster than the speed of light.

We're talking about the very distant future, of course.

The idea involves manipulating dark energy — the mysterious force behind the universe's ongoing expansion — to propel a spaceship forward without breaking the laws of physics.


http://www.space.com/businesstechnology ... speed.html
Avatar gebruiker
Fish
 
Berichten: 187
Geregistreerd: 25 nov 2007, 22:12

Berichtdoor The Menace » 04 sep 2008, 17:44

Fish schreef:Sneller dan licht?

Pas nog in de Quest (ik geloof van mei dit jaar) gelezen dat een object dat zich zo'n 14 miljard lichtjaar van ons vandaan bevindt, zich van ons verwijderd met een snelheid die groter is dan de lichtsnelheid.
Niet omdat dat object en wij zo snel zijn, maar als gevolg van de uitdijende ruimte.

Als dat zo is, betekent het dus dat licht dat nu van daaruit vertrekt, nooit bij ons aan zal kunnen komen.

Klopt dat een beetje?
Utinam logica falsa tuam philosophiam totam suffodiant.
Avatar gebruiker
The Menace
 
Berichten: 619
Geregistreerd: 30 mei 2008, 10:33
Woonplaats: Nijmegen

Berichtdoor jm074 » 05 sep 2008, 18:22

The Menace schreef:
Fish schreef:Sneller dan licht?

Pas nog in de Quest (ik geloof van mei dit jaar) gelezen dat een object dat zich zo'n 14 miljard lichtjaar van ons vandaan bevindt, zich van ons verwijderd met een snelheid die groter is dan de lichtsnelheid.
Niet omdat dat object en wij zo snel zijn, maar als gevolg van de uitdijende ruimte.

Als dat zo is, betekent het dus dat licht dat nu van daaruit vertrekt, nooit bij ons aan zal kunnen komen.

Klopt dat een beetje?

Bij de mogelijkheid van ruimtereizen met een snelheid groter dan die van licht heb ik de grootste twijfels.

Dat een object dat zich op 14 miljard lichtjaar (1,32.10^26 m) van ons vandaan bevindt, zich van ons verwijdert met een snelheid groter dan de lichtsnelheid, klopt als de uitdijingscoëfficiënt (Hubble-constante) van het heelal groter is dan 2,26.10^-18 m/s per meter en die waarde ligt in de buurt van de recente metingen.

De constante lichtsnelheid in vacuüm is echter een premisse die enkel geldt voor de SRT (speciale relativiteitstheorie). Volgens Einstein zelf is die niet houdbaar in de ART (algemene relativiteitstheorie). De golflengte van licht vergroot door de uitdijing van de ruimte tussen bron en ontvanger. Ik stel mij de vraag of dat ook niet het geval zou zijn voor zijn voortplantingssnelheid.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor Blueflame » 05 sep 2008, 19:13

jm074 schreef:
De constante lichtsnelheid in vacuüm is echter een premisse die enkel geldt voor de SRT (speciale relativiteitstheorie). Volgens Einstein zelf is die niet houdbaar in de ART (algemene relativiteitstheorie). De golflengte van licht vergroot door de uitdijing van de ruimte tussen bron en ontvanger. Ik stel mij de vraag of dat ook niet het geval zou zijn voor zijn voortplantingssnelheid.

Groetjes,
jm074


Tja .... volgens mij kan je daar zo niet op antwoorden. Hoe zit het met de kleur van dat licht ? Verschuiving of niet ? [ frequentie ( f ) ]
Indien niet dan heb je gelijk, daar Lambda [ golflengte ] = Vc/f en als f dus constant blijft, dan moet Vc [ lichtsnelheid ] wel toenemen.

Mvg.
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4139
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43

Berichtdoor The Menace » 06 sep 2008, 18:29

Met andere woorden: als de ruimte uitdijt, gaat het licht dat daar doorheen gaat, sneller? Zodat de relatieve tijd/afstand tussen twee objecten hetzelfde blijft en het licht er dus even lang over blijft doen om van A naar B te komen?

Dat vind ik klinken alsof er toch zoiets als een ether zou bestaan. Een medium waar licht doorheen gaat (en dat 'ijler' lijkt te worden door de uitdijiing ervan?).

Maar dat was toch al als onzin afgedaan?
Utinam logica falsa tuam philosophiam totam suffodiant.
Avatar gebruiker
The Menace
 
Berichten: 619
Geregistreerd: 30 mei 2008, 10:33
Woonplaats: Nijmegen

lichtsnelheid en massa

Berichtdoor jm074 » 07 sep 2008, 12:38

De problemen in verband met de snelheid van licht en zijn wisselwerking met massa kwamen reeds uitgebreid aan bod vóór de crash van het forum en onmiddellijk na het heropstarten van de topic KOSMOLOGIE. Het is wachten op de lancereing van het LATOR-project (2009-2010) om te zien of de ART bevestigd wordt of moet worden herzien. Voorlopig kan er praktisch niets worden toegevoegd aan wat reeds in het begin van deze topic werd geschreven.

Groetjes,
jm074
"We are students of nature, and we adjust our concepts as the lessons continue"
P.James Peebles
jm074
 
Berichten: 800
Geregistreerd: 21 okt 2006, 16:00

Berichtdoor The Menace » 07 sep 2008, 15:48

jm074 schreef:De problemen in verband met de snelheid van licht en zijn wisselwerking met massa kwamen reeds uitgebreid aan bod vóór de crash van het forum en onmiddellijk na het heropstarten van de topic KOSMOLOGIE. Het is wachten op de lancereing van het LATOR-project (2009-2010) om te zien of de ART bevestigd wordt of moet worden herzien. Voorlopig kan er praktisch niets worden toegevoegd aan wat reeds in het begin van deze topic werd geschreven.

Dan rest ons niets dan te wachten.

En ondertussen deze topic te herlezen :wink:
Utinam logica falsa tuam philosophiam totam suffodiant.
Avatar gebruiker
The Menace
 
Berichten: 619
Geregistreerd: 30 mei 2008, 10:33
Woonplaats: Nijmegen

Berichtdoor Fish » 15 sep 2008, 23:04

Wat me soms wakker houd is het volgende, heeft ruimte massa, hoe anders kan het krommen?
Avatar gebruiker
Fish
 
Berichten: 187
Geregistreerd: 25 nov 2007, 22:12

VorigeVolgende

Keer terug naar Wetenschap

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 0 gasten

cron