Zwaartekrachtgolven...

Menswetenschappen, natuurwetenschappen, cultuurwetenschappen, formele wetenschappen, toegepaste wetenschappen, interdisciplinair, ...

Zwaartekrachtgolven...

Berichtdoor Igor » 12 feb 2016, 16:11

Zwaartekrachtgolven: een nieuwe openbaring van de goddelijkheid van de astrofysica... en zeggen dat Einstein dit 100 jaar geleden voorspelde. Hij was meer dan een genie.
Igor
 
Berichten: 123
Geregistreerd: 31 jan 2011, 17:58

Re: Zwaartekrachtgolven...

Berichtdoor LORENZO » 17 feb 2017, 23:04

Heb al enkele vereenvoudige boeken gelezen over Einstein's theorie.

Ik zie het een beetje als volgt.

Bij Newton was tijd en ruimte als een soort schaakbord op de achtergrond van gebeurtenissen; bij Einstein spelen tijd en ruimte een actieve rol in het heelal.
Het gekke is dat gravitatie en dus de concentratie van massa en energie invloed lijken uit te oefenen op tijd en ruimte.

Tijd en ruimte zijn relatief, maar tijdruimte is absoluut.

In feite is "relativiteitstheorie" een beetje een slechte naam; het is feitelijk eerder de "onveranderlijkheidstheorie".

De tijdruimte kromt waar de energie en materie geconcentreerd zijn. Dingen volgen de kromming van de ruimtetijd. Dit zien wij als zwaartekracht.
Zelfs lichtstralen bewegen recht maar volgende in feite gewoon de gekromde tijdruimte (een soort kosmische luidheid).

Feitelijk hebben we een niet-euclidische ruimte.

Als je een atoomklok plaatst in een gebied met hogere zwaartekracht (bijv. beneden op het aardoppervlak) en een hoog in de bergen, dan zal deze beneden trager "tikken" dan boven in de bergen.
Je kan het ook anders (en beter vind ik) zeggen; de waarnemer hoog in de bergen en deze op het aardoppervlak hebben elk hun eigen coördinatensysteem, beïnvloed door de kromming van de tijdruimte.

Naast de kromming van de tijdruimte, is nu aangetoond dat de tijdruimte ook golft.

Ik heb echter ondervonden dat er altijd naast golven ook deeltjes zijn.

Zijn er naast die gravitatiegolven dan ook gravitonen?


Einstein was een idealist en probeerde tot een unificatie te komen van de zwaartekracht en het elektromagnetisme.
Dit bleek een hopeloze opdracht te zijn; daar er ook een sterke en zwakke kernkracht is.

Daarnaast geloofde in Einstein in werkelijkheid waar alles continu is en hij verzette zich tegen de gekwantiseerde werkelijkheid van de kwantummechica.
Hij ging daarbij in debat met Niels Bohr. Aangenomen wordt dat Bohr uit dit debat als overwinnaar kwam.

Het grote en meest dringende probleem echter en dus ook een "zwart gat" in de wetenschap is het volgende.

De algemene relativiteitstheorie beschrijft succes dingen in de grote wereld en de macroscopische wereld.
(wel is de natuurkunde meer een tot directe omgeving beschrijvende natuurkunde voor de beschrijving van bijv. het interval in de tijdruimte).

De quantummechanica beschrijft succesvol de microscopische wereld (zijnde wel meer als een beschrijving van meetresultaten).

Wel men echter beide verzoenen en alles unificeren, dan komt men tot oneindige resultaten, beetje wat je krijgt als je 1 deelt door nul op een rekenmachine).
Als we eenmaal proberen te kijken wat er gebeurt als we bij de Planckmassa komen dan eindigt voor ons daar (voorlopig) de fundamentele natuurkunde; en krijgen we de
oneindigheden. Helaas. Hoop dat ik tijdens mijn leven wat slechts een heel beperkt gebied in de tijdruimte is nog ooit een boek mag lezen waar dit wordt verklaard.

Het lijkt aan te geven dat er andere nieuwe soort wiskunde en theorie nodig is om dit te bereiken.
Er lijkt daar een nieuw "verhaal" achter te zitten dat we nog niet echt weten.
(Wiskunde kan trouwens goed weg met oneindigheden (bijv. instantane snelheid en de differentiaalrekening).

Als een nieuwe Einstein (of ev. meerdere Einsteins) dit kan uitwerken en de technieken altijd maar verbeteren om ook de resultaten te kunnen testen, is de kans groot
dat we meer te weten komen over de natuur en de kosmos.

Het is daar waar het punt is dat de algemene relativiteitstheorie en de quantummechanica conflicteren, dat een nieuwe synthese moet duidelijkheid scheppen.

Vaak gebeurt het als men de relativiteitstheorie bestudeert, men zich de filosofische vraag stelt wat tijd en ruimte dan is. Ik denk dat dit echter weinig zin heeft.
Je kan gewoon zo genieten van de conceptuele schoonheid van de relativiteitstheorie.

Trouwens, ruimte en tijd blijven in feite onderscheiden grootheden en worden afzonderlijk behandeld in de relativiteitsvergelijkingen.

(wordt vervolgd).
LORENZO
 
Berichten: 193
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: Zwaartekrachtgolven...

Berichtdoor Tom M » 18 feb 2017, 03:41

LORENZO schreef:...
Als je een atoomklok plaatst in een gebied met hogere zwaartekracht (bijv. beneden op het aardoppervlak) en een hoog in de bergen, dan zal deze beneden trager "tikken" dan boven in de bergen.
Je kan het ook anders (en beter vind ik) zeggen; de waarnemer hoog in de bergen en deze op het aardoppervlak hebben elk hun eigen coördinatensysteem, beïnvloed door de kromming van de tijdruimte.
...


Wat ik onthouden heb uit "ook vereenvoudigde boeken" is dat de zwaartekracht niet Newtoniaans zou zijn . Namelijk : massa trekt massa aan.
Maar het zou te maken hebben met die ruimte-tijd.
Als de klokken beneden (op het aardoppervlak) trager tikken dan die snellere klokken boven (op die berg), omdat de tijd daar sneller is, dan zou een massa die je van beneden naar boven brengt een ander tijd (parameter) moeten hebben.
Om een massa te versnellen naar een snellere tijd ( van oppervlakte tijd naar berg tijd bvb.) heb je versnellingskracht nodig.
Als je die massa wil versnellen naar de lichtsnelheid heb je een oneindige grote kracht nodig. (E = mc2)
Volgens ik begrepen heb uit die vulgariserende boeken zou die versnellingskracht die kracht zijn die we ,onrechtmatig, de zwaartekracht noemen.
De kracht die nodig is om van "bodemtijd" naar "bergtoptijd" te gaan.

Als ik dat aan vrienden vertel lachen ze meewarig naar mij... Heb ik het helemaal fout?
"Moraal is het juiste doen, ongeacht wat je gezegd wordt. Religie is doen wat je gezegd wordt, ongeacht wat juist is." H.L. Mencken
Avatar gebruiker
Tom M
 
Berichten: 79
Geregistreerd: 27 sep 2013, 23:08

Re: Zwaartekrachtgolven...

Berichtdoor LORENZO » 19 feb 2017, 00:19

Het eerste was dat de zon het centrum is van het zonnestelsel en niet de aarde; dit is Nicolaus Copernicus.

Ten tweede hadden we de wetten van planetaire beweging, de wet der perken, de wetten van Kepler.

Planeten bewegen niet zo zeer in cirkels, maar eerder in een ellips. Deze heeft 2 brandpunten, de zon staat in een van de brandpunten.
Dichter bij de zon zullen ze sneller ronddraaien.

Volgende was Galileo Galilei. Als je op de maan bent, en je laat tegelijkertijd een pluim en een zwaar gewicht vallen, dan zullen die met dezelfde versnelling naar beneden vallen, bij afwezigheid van
luchtweerstand.

Toen kwam Newton.
Newtoniaanse zwaartekracht is een kracht, een werking op afstand.
Een soort geheimzinnige kracht waarbij de ene massa de andere aantrekt.
De kracht is recht evenredig met het product van de massa's en omgekeerd evenredig met het kwadraat van de afstand.
Het is dus een inverse kwadraatwet.

Op de maan vallen de pluim en het zwaardere gewicht met dezelfde versnelling naar de maan; de zwaartekracht trekt als het ware meer aan de pluim dan aan het zwaardere gewicht.
Ik denk hier toch een fout. Dus nu om 13.24 u nog even proberen te verbeteren: "
Hoedanook vallen de pluim en het zwaardere gewicht met dezelfde versnelling naar het maanoppervlak (er is geen luchtweerstand). De zwaartekracht is minder bij de pluim dan bij het zwaardere
gewicht. Ik weet niet meer zeker, maar misschien is er bij de pluim minder weerstand tegen verandering van beweging dan bij het zwaardere gewicht. Het zwaardere wordt echter meer aangetrokken dan de pluim, dus vallen ze met dezelfde valversnelling naar beneden. Ik vermoed zoiets. Zou moeten heropzoeken."

Toen kwam de equivalentie tussen zwaartekracht en versnelde beweging; op dit principe steunt de algemene relativiteitstheorie.
Om een voorbeeld te geven: je valt van een berg naar beneden. Los van wrijving zou je je eigen gewicht niet voelen. Maar, val jij naar de aarde, of valt de aarde naar jou?
Relatief.

Een vereenvoudigd voorbeeld: je zit in een ruimteschip en het versnelt; je wordt tegen de grond gedrukt. Is dit versnelling of zwaartekracht?

De aarde komt overeen met zwaartekracht 1g.
De g-krachten.

Stel, een appel hangt aan een boom. Plots breekt het steeltje en hij valt naar het middelpunt der aarde. Terwijl de appel valt doorsnijdt hij verschillende ringen met een trager tijdstempo.
Voor de appel werkt er geen enkele kracht op hem. Toch neemt tijdens zijn val de snelheid toe. Hoe komt dit?
De appel verliest restenergie door het binnenkomen in een ring met een trager tijdstempo; dus moet hij een andere vorm van restenergie manifesteren. De enige manier is door vermeerdering
van de bewegingsenergie; dus door steeds sneller en sneller te vallen.
Voor de vallende appel blijft de restenergie plus de bewegingsenergie samen onveranderd.

Voor een volledige beschrijving lees het boek "Einstein en het heelal" van Nigel Calder.

8) Heel leuk boek van Nigel Calder; ben de auteur heel dankbaar die alles met handen en voeten uitlegt in zijn boek. Heel moeilijke onderneming, om zoiets in lekentaal uit te leggen.
Ook geen garantie dat wat ik zeg daarbij juist is; het zijne in elk geval wel.

Om in een zone met sneller tijdsverloop te geraken is het denkt ik eerder het omgekeerde;

Je wil met je ruimteschip opstijgen; dus naar een ring met sneller tijdsverloop te geraken. Je zal waarschijnlijk versnelling 1g nodig hebben om te blijven hangen en meer om te kunnen opstijgen.

Ik vermoed een beetje als volgt. Je wilt naar een ring gaan met sneller tijdsverloop. Daar is er echter meer energie. Dus om in die ring met meer energie te geraken, moet je zelf meer energie
manifesteren en dus versnellen.

Weet je... in feite zijn we gewend dat als we iets in beweging brengen, het dan uit zichzelf tot stilstand komt. Dit is echter door de wrijving en luchtweerstand.
Neem dit weg; breng iets in beweging, en het zal blijven bewegen in de lege ruimte. Dit wist Galilei ook. Hierbij krijgt het echter ook meer massa, want massa is energie en omgekeerd.
Hoe meer massa, hoe moeilijker om het te versnellen of te vertragen (dit laatste is in feite een negatieve versnelling).

Als er zwaartekracht is, waarom valt de maan dan niet gewoon op de aarde.
Dit is om de maan in beweging is.
Als we een kanonkogel afschieten dan beschrijft hij een boog.
Als we hard genoeg zouden schieten, zou hij een volledige baan om de aarde maken.
Iets wat beweegt, moet normaal in een rechte lijn bewegen.
Is er echter zwaartekracht, dan wordt die rechtlijnige beweging in een ronde beweging gevangen als het ware.
Het lijkt er dus op dat beweging ervoor zorgt dat je in de ring met snellere tijdverloop kan blijven vermoed ik.

Nog een extra om 1.29u: "Als je met een ruimteschip versnelt, dan zal aan de onderkant de zwaartekracht groter zijn dan aan de bovenkant. Dit zou je ook kunnen zien met bijv.laserstralen. De tijd zal dus trager lopen aan de onderkant en sneller aan de bovenkant." Dit komt door de equivalentie tussen zwaartekracht en versnelde beweging."
Laatst bijgewerkt door LORENZO op 19 feb 2017, 02:33, in totaal 3 keer bewerkt.
LORENZO
 
Berichten: 193
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: Zwaartekrachtgolven...

Berichtdoor The Menace » 19 feb 2017, 01:24

Een korte samenvatting van Erik Verlinde's theorie over zwaartekracht:

http://www.quantumuniverse.nl/emergente ... ere-heelal
Utinam logica falsa tuam philosophiam totam suffodiant.
Avatar gebruiker
The Menace
 
Berichten: 619
Geregistreerd: 30 mei 2008, 10:33
Woonplaats: Nijmegen

Re: Zwaartekrachtgolven...

Berichtdoor LORENZO » 19 feb 2017, 23:29

Fantastisch dat mensen die daarmee weg kunnen, daar mee bezig zijn. 8)
LORENZO
 
Berichten: 193
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00


Keer terug naar Wetenschap

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron