psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Menswetenschappen, natuurwetenschappen, cultuurwetenschappen, formele wetenschappen, toegepaste wetenschappen, interdisciplinair, ...

psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Berichtdoor willem_betz » 17 mei 2013, 02:17

Er waait heel wat stof over de nieuwe versie van de DSM, een lijst van diagnoses die tracht wat orde op zaken te brengen.
Hierna het standpunt van de Vlaamse psychiaters:
Ik onderschrijf hun visie "Niet zozeer de DSM zelf, maar het oneigenlijke gebruik ervan, creëert de uitwassen"
Een gekend verkeerd gebruik is, wat trouwens ook in de lichamelijke geneeskunde gebeurt: de neiging tot "alles of niets" diagnose. Neem bijv reumatische ziekten, die kunnen van heel erg tot zeer licht zijn, zodat ze misschien zelfs geen behandeling hoeven. Die nuance wordt vaak vergeten.
DSM-5: bron van alle kwaad?
Even gas terugnemen, zegt de Vlaamse Vereniging voor Psychiatrie. Niet zozeer de DSM zelf, maar het oneigenlijke gebruik ervan, creëert de uitwassen waar men nu al weken de mond vol van heeft.
Binnen enkele dagen verschijnt de vijfde editie van de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5). De jarenlange ontwikkeling ervan ging gepaard met een hevig intern en extern debat. Er staat dan ook veel op het spel: diagnostiek behoort nu eenmaal tot de kerntaken van de psychiatrische discipline. Een blik op de geschiedenis van de DSM voorkomt dat we verzanden in een steriel discours.
Geschiedenis
De DSM is een classificatiesysteem dat psychiatrische stoornissen beschrijft en groepeert. De initiatiefnemer is de American Psychiatric Association maar intussen is de toepassing ervan internationaal. De eerste twee edities (DSM-I, 1952; DSM-II, 1968) waren sterk beïnvloed door het psychoanalytisch gedachtegoed. Ze waren weinig beschrijvend met beperkte betrouwbaarheid als resultaat. De volgende edities (DSM-III, 1980; DSM-III-R, 1987; DSM-IV, 1994) kozen voor een radicaal andere aanpak: duidelijk beschrijven van stoornissen en van criteria of symptomen. Hierdoor werd de classificatie meer betrouwbaar en kon men er internationaal over communiceren. De DSM-III en opvolgers sluiten impliciet ook aan bij de opmars van de biologische psychiatrie en de verwachting dat men elke psychiatrische stoornis op termijn zou kunnen koppelen aan een specifieke biologische oorzaak, verloop en behandeling. Tot op vandaag zijn deze verwachtingen echter onvoldoende ingelost. De grenzen tussen normaliteit en pathologie blijven onduidelijk. Vaak overlappen psychiatrische stoornissen elkaar en/of komen ze terzelfdertijd voor. Behandelingen zijn vandaag dan wel doeltreffend, ze blijven weinig specifiek. Bovendien leverde het onderzoek naar biologische verbanden nog maar beperkte resultaten op. Dit falen was de aanzet tot de ontwikkeling van DSM-5: een proces dat begon in 1999 en nu eindigt in mei 2013. Aanvankelijk werd een nieuwe radicale shift vooropgesteld: een classificatie gebaseerd op genetisch onderzoek en hersenonderzoek. Uiteindelijk werd de wetenschappelijke basis hiervoor als onvoldoende ingeschat. Resultaat: DSM-5 werd geen radicale shift maar een gewijzigde herhaling van DSM-IV.
Kritiek uit diverse hoeken
Kritiek kwam vanuit diverse hoeken, o.m. over het steeds groeiend aantal psychiatrische stoornissen, het uithollen van de normaliteit, de medicalisering van psychiatrische stoornissen met risico op overconsumptie van psychofarmaca en de beïnvloeding door de farmaceutische industrie. Ook verweet men de DSM onwetenschappelijk te zijn en onbruikbaar in de neurowetenschappen. Tot slot zou de DSM onvoldoende aandacht hebben voor persoonsspecifieke factoren en context. De meeste van deze kritieken zijn niet nieuw: ze werden al geuit bij de introductie van de DSM-III en waren juist de aanleiding tot de DSM-5 ontwikkeling. In deze kritieken zien we een clash tussen biologische, psychologische en sociale invalshoeken. Meer fundamenteel weerspiegelt de polemiek een discussie over het statuut van ‘psychiatrische stoornis’ en ‘psychiatrie’ als wetenschappelijke discipline. Zijn DSM-5 psychiatrische stoornissen reëel bestaande entiteiten of enkel een poging om informatie te ordenen? Zijn zij enkel beschrijvend of verwijzen ze ook naar causale mechanismen? Kunnen zij gedefinieerd worden los van waarden en subjectieve waardering? Behoort psychiatrie tot de natuur- of geesteswetenschappen of is een beheerste spagaat tussen beide juist haar eigenheid? Dit is een oud maar nog zeer actueel debat. Op het eerste zicht lijken de vragen filosofisch van aard, maar de praktische implicaties ervan zijn groot. Schrijnend en recent voorbeeld hiervan is het proces De Gelder: hier gebruikte men een psychiatrische stoornis als ‘objectieve’ verklaring voor al dan niet toerekeningsvatbaarheid. Conclusie: niet de psychiatrie of de DSM op zich zijn hier het probleem, wel hun oneigenlijk gebruik.

DSM- schokgolf?
Vanuit klinisch standpunt zal de DSM-5 waarschijnlijk geen schokgolven veroorzaken. In navolging van DSM-III blijft het een nuttig instrument voor gemeenschappelijke omgangstaal en classificatie. Ook op goede psychiatrische diagnostiek, die gericht is op het individu en dus veel omvattender dan classificatie, blijft de invloed van de DSM-5 beperkt. Een goede diagnose blijft – DSM of niet – een uitgebreide en op zich unieke beschrijving van een toestandsbeeld enerzijds en mogelijke verklaringen (uitlokkend, faciliterend, onderhoudend) vanuit biopsychosociaal perspectief anderzijds .

Verbeterpunten
Als het DSM-5 debat van de afgelopen maanden één zaak heeft aangetoond, is het wel dat de psychiatrie een bruisende discipline is, die niettemin voor grote uitdagingen staat. De publicatie en het op gang gekomen debat dienen aan te zetten tot reflectie over wat beter kan. Mogelijke pistes zijn een betere inschatting van klachten en tekenen op objectieve en subjectieve wijze; foutieve toepassing van DSM heeft tot een verschraling hiervan geleid. Differentiëren van classificatie (bv. naargelang fase in ziekteverloop; klinische, epidemiologische of neurowetenschappelijke toepassing) is aangewezen. Meer fundamenteel is er nood aan een beter bewustzijn en opleiding rond de aard van psychiatrische stoornissen en psychiatrisch wetenschappelijke methode, betere integratie van natuur- en geesteswetenschappen. Ook hanteert men bij kritische zelfevaluatie best een historisch perspectief: de geschiedenis toont immers sterk wisselende paradigma’s: de leugen van gisteren is potentieel de waarheid van morgen…
Geloof je alle nonsens, of sommige niet? Hoe maak je het onderscheid?
De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf.
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4674
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29

Re: psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Berichtdoor ferdinand » 17 mei 2013, 17:54

Ik vrees dat zowel psychiatrie en psychologie geen harde wetenschappelijke ondergrond hebben ( geen blinde vergelijkende proeven mogelijk) en dus in het beste geval een verbeterde versie zijn van de pastoors bezoeken uit de jaren 50. Waarbij het effect van het gesprek sterk afhangt van de kwaliteit van de pastoor en het specifieke individiuele geval.
"Als je de quantum theorie begrijpt, dan heb je het niet begrepen" R.Feynman
Avatar gebruiker
ferdinand
 
Berichten: 224
Geregistreerd: 23 nov 2008, 22:03

Re: psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Berichtdoor Wimdr » 18 mei 2013, 11:53

In de DSM-II stond homoseksualiteit nog als psychisch afwijking. Natuurlijk is de DSM sindsdien sterk wel geëvolueerd. Maar nog steeds is deze sterk bepaald - niet alleen door wetenschappelijk inzichten - maar ook door (Amerikaanse) maatschappelijk visie, moraliteit, ...

Het zou me dan ook sterk verbazen dat men in de nieuwste DSM rekening zou gehouden met deze nieuwe inzichten: http://www.express.be/articles/nl/scien ... 184807.htm

En waarschijnlijk zullen er wel meer zaken zijn waar geen rekening werd gehouden met de laatste nieuwe inzichten.
Wimdr
 
Berichten: 1
Geregistreerd: 18 mei 2013, 02:51

Re: psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Berichtdoor willem_betz » 18 mei 2013, 16:37

Dat is nu juist wat de Vlaamse psychiaters bedoelden: de DSM is niet meer dan een beschrijving, dus zonder de impliciete bedoeling dat elke "afwijking" zou moeten behandeld worden.
Zo zijn er heel wat seksuele voorkeuren die afwijken van het gemiddelde of het "normale", maar die geen enkele therapie behoeven omdat ze geen last veroorzaken. Gewoon door die in kaart te brengen kunnen we ooit iets meer leren over de oorzaak ervan.
In het artikel van express wordt er terecht op gewezen dat een seksuele afwijking zoals pedofilie niet noodzakelijk gepaard gaat met geweld. Er zijn ook veel gevallen van "normale" seksuele behoeften die WEL met geweld gepaard gaan, bijv verkrachtingen, sadisme... Dan blijft de vraag of die geweldenaars dat hebben uit een aangeboren of een verworven malfunctie of hersenafwijking. Waarschijnlijk beide.
Geloof je alle nonsens, of sommige niet? Hoe maak je het onderscheid?
De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf.
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4674
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29

Re: psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Berichtdoor s.leys » 22 mei 2013, 09:18

De komst van de DSM 5 heeft inderdaad nogal wat deining veroorzaakt. Dat dit ook in alle hevigheid merkbaar was in de alledaagse media en via allerlei actiegroepen op internet geeft te denken. Hoewel, voor wie psychiatrie niet erg genegen is, was dit het moment bij uitstek om kritiek te spuien.
Kritiek die alvast onnodig voor verontrusting zorgde bij ouders en/of personen die een tegemoetkoming ontvangen. Een diagnose wordt in de praktijk inderdaad niet afgevinkt, maar als karikaturaal beeld spreekt het wel tot de verbeelding.

Een verhelderend artikel verscheen in Int. J. Methods Psychiatr. Res 16(S1): S8-S15 (2007).
http://www.dsm5.org/Research/Documents/Kraemer_DSM%20Categories%20and%20Dimensions.pdf
Avatar gebruiker
s.leys
 
Berichten: 18
Geregistreerd: 17 dec 2012, 16:12


Re: psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Berichtdoor Jinny » 02 aug 2014, 20:06

Fantastisch.... :mrgreen:
Glaube heißt nicht wissen wollen, was wahr ist.

Future World


73 Jinny .--. . .---- .-. . .- PE1REA
Email, put amsat dot org behind the call
Avatar gebruiker
Jinny
 
Berichten: 161
Geregistreerd: 04 sep 2011, 17:27

Re: psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Berichtdoor willem_betz » 03 aug 2014, 00:40

s.leys schreef:Een verhelderend artikel verscheen in Int. J. Methods Psychiatr. Res 16(S1): S8-S15 (2007).
http://www.dsm5.org/Research/Documents/Kraemer_DSM%20Categories%20and%20Dimensions.pdf

Schitterend artikel, aanrader.
Anderzijds is die cafépraat van Verhaeghe in De Morgen niet meer dan nogmaals het herkauwen van dezelfde drogredenen door een psychoanalyticus die de voorkeur geeft aan mooipraterij boven ernstig onderzoek en evaluatie van de resultaten.
Hij heeft duidelijk niet (willen?) begrepen wat de bedoeling is van de DSM, het is geen bijbel maar een poging om orde te scheppen in wat jarenlang door psychoanalyische psychoblabla werd gedomineerd.
Wie die blabla ernstig zou willen nemen moet misschien eerst eens kijken naar de documentaire 'Le Mur"
Geloof je alle nonsens, of sommige niet? Hoe maak je het onderscheid?
De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf.
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4674
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29

Re: psychiatrische diagnose DSM in vraag gesteld ?

Berichtdoor Lauren123 » 22 okt 2015, 12:58

De DSM is een goede maatstaf in bepaalde situaties. Natuurlijk ben ik ermee akkoord dat je niet iedereen zomaar in "hokjes" moet gaan plaatsen. Bij de meeste zaken kan je natuurlijk zien of er bij iemand iets in mindere of meerdere mate voorkomt. Men zou beter streven om een meer dimensionele visie toe te passen dan zich maar steeds vast te blijven houden aan het categoriale...
Lauren123
 
Berichten: 6
Geregistreerd: 20 okt 2015, 22:28


Keer terug naar Wetenschap

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast