Het macro-economische sukkelstraatje van de economieleer

Menswetenschappen, natuurwetenschappen, cultuurwetenschappen, formele wetenschappen, toegepaste wetenschappen, interdisciplinair, ...

Het macro-economische sukkelstraatje van de economieleer

Berichtdoor André Bequé » 14 jan 2013, 15:31

Het macro-economische sukkelstraatje van de economieleer

Om het totale economische gebeuren van een land gericht te kunnen sturen heeft men behoefte aan een goed werkelijkheidsgetrouw model ervan. De Franse arts François Quesnay (1694-1774) was de eerste die zich daaraan waagde met zijn Tableau Economique en het is niet verwonderlijk dat hij ertoe kwam om het economische gebeuren te vergelijken met het functioneren van een menselijk lichaam en daarbij de bloedsomloop gelijk te stellen met de geldstromen. Daarmee zette hij het kringloopidee op de wereld. Met slechts boeren, handelaren en grondeigenaren betrok hij lang niet alle economische entiteiten in zijn model, en het ligt dan ook voor de hand dat er sindsdien door anderen aan gewerkt is om het begrip van het totale economische gebeuren te verbeteren en de voorstelling ervan vollediger en meer sluitend te maken.

In de loop van de tijd werden aan het schema – dat goederen, diensten en geld vooral ziet stromen tussen bedrijven en gezinnen – steeds meer specifieke sectoren toegevoegd (banken, overheid, …). Met de opkomende industrialisering ging men de productie / de bedrijven als de belangrijke(r) stuwende motor van het geheel zien. Dat is niet correct want bij elke economische crisis staan de gedrukte media niet vol met de vraag wanneer de bedrijven weer vertrouwen gaan hebben maar wel de consumenten / de gezinnen.


Die toevoegingen maakten de schema’s wel ingewikkelder maar leverden nog altijd geen volledig sluitend model op en zeker niet de transparantie die nodig is om het (door politici) te kunnen laten gebruiken voor scherp doelgerichte keuzes en beslissingen. Het probleem is natuurlijk dat er in een voortdurend evoluerende en ontwikkelende wereld steeds maar nieuwe sectoren bijkomen. ‘Sectoren’ zijn veel te ongelijkvormige bouwstenen met ‘wollige’ afbakeningen om tot een volledig maar toch strak en duidelijk model te komen. Het – op zijn zachtst uitgedrukt – onbevredigende karakter van die wollige en ingewikkelde modellen heeft ertoe geleid dat in de overigens doorgaans vrij dikke economiehandboeken nauwelijks enkele bladzijden aan macro-economie worden besteed als het onderwerp al niet ontbreekt, wat meer dan eens het geval is. Dat leidt er natuurlijk toe dat in die boeken de aandacht voortdurend gefocust blijft op de verleidelijke mogelijkheden van groei en winst terwijl belastingen – die specifiek met het macro-economische te maken hebben – als een hinderlijk nevenverschijnsel opduiken waarvan dan de noodzaak voor het economische gebeuren onderbelicht blijft; in een door kapitalisme en neoliberalisme gedomineerde samenleving levert dat natuurlijk een welkome nevel of mist.

Zelfs als men aan belastingen, sociale bijdragen en dergelijke meer aandacht zou willen besteden blijft nog het probleem van een goed transparant en sluitend macro-economisch model. Pas als men de sectorenbenadering zal (willen) laten vallen en accepteren dat in het systeem van de economische realiteit alle economische entiteiten (van gezinnen over de fysieke en financiële bedrijven tot de overheid toe) van het basistype input-productie-output zijn, zal men het onderwerp macro-economie in de handboeken niet langer achterwege moeten laten of er zich met een paar wollige bladzijden vanaf maken.
André Bequé
 
Berichten: 43
Geregistreerd: 11 jan 2012, 18:10

Keer terug naar Wetenschap

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast