De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatatie

Menswetenschappen, natuurwetenschappen, cultuurwetenschappen, formele wetenschappen, toegepaste wetenschappen, interdisciplinair, ...

De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatatie

Berichtdoor Thomas » 20 jan 2011, 22:06

De tweelingparadox

Eerst versnelt de tweelingbroer tot lichtsnelheid. Hoe sneller hij gaat volgens een hemzelf rechte lijn, hoe groter de geodetische cirkel die hij zal omschrijven volgens aardse waarnemers. De wegsnellende tweelingbroer volgt voor de waarnemers op Aarde de grootst mogelijke geodetische cirkellijn gegeven zijn traagheidsmassa wanneer hij een rechte lijn volgt. Hij komt dus automatisch terug bij de Aarde uit na verloop van tijd.
Wanneer hij vertraagt voor aankomst, versnelt hij in de tijd, wat de tijdvertraging compenseert die hij voordien meemaakte bij versnelling. Daardoor wordt zijn eerdere tijdvertraging opgeheven door een versnelling van de tijd door vertraging van snelheid. Op aarde aangekomen, is hij even snel verouderd dan de tweelingbroer die achterbleef. De tijdsvervormingen hieven elkaar op.

De reizende muon

Muonen zijn elementaire deeltjes die worden gevormd door kosmische stralen op 6000 meter hoogte. De gemiddelde levensduur van een muon is 2.2 microseconde. Ze bewegen 0.998c, zeer dicht in de buurt van de lichtsnelheid dus. Daarmee zouden ze slechts 660 meter kunnen afleggen in de atmosfeer. Omdat ze tov ons bewegen wordt hun levensduur schijnbaar verlengd van 2.2 microseconden naar 34.8 microseconden. Omdat ze naar onze tijd- en ruimtemetingen langer kunnen bestaan, kan deze muon zo'n 10.000 meter afleggen ipv 660 meter. (bron: Wikipedia)
Maar...
Wanneer we de muon als een ventje in een ruimteschip zouden beschouwen, zouden we zien dat de muon eigenlijk niet langer leeft volgens onze tijdsmetingen. Hij en heel het interieur van zijn ruimteschip ondergaat immers een vertraging van tijd volgens onze tijdsmetingen. Als we beter zouden kijken, vertraagt de Muon in de tijd en leeft volgens onze tijdsmeting maar 2.2 microseconden en legt volgens ons 660 meter afstand af, in onze gekromde ruimte. Dus, die tijdsvertraging meegerekend en de geodetische lijn die ze volgt ook meegerekend, leeft die muon perfect zoals ze moet leven. Niet langer dan anders volgens onze tijd. De verstreken tijd van de levende muon is dus dezelfde als onze verstreken tijd en geeft dus geen verlenging van levensduur.

Stel dat die reizende muon zijn ruimteschip zou vertragen, zou ie zijn tijd versnellen en een andere geodetische lijn (= deel van een denkbeeldige cirkel) volgen, waardoor ie voordat het stilstaat tov ons wellicht al het loodje heeft gelegd.

Die tijdversnelling door snelheidsafname is omgekeerd evenredig met de tijdvertraging bij snelheidstoename waardoor volgens mij de tijdvervormingen zichzelf opheffen en de verstreken tijd dezelfde is voor alle waarnemers.

Mvg
Maarten Vergucht
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 14 feb 2011, 22:15

Toch nog even het volgende erbij vertellen:
Weet dat de reizende tweelingbroer eigenlijk niet komt stil te staan na een lange reis, maar komt stil te staan tov een bewegende Aarde. Hij komt dus stil te staan tov een inertiaal referentieframe dat beschouwd wordt vanuit de waarnemingspositie van de achtergebleven tweelingsbroer. (en kan dus 'nog stiller komen te staan tov waarnemers die vanuit hun positie een bewegende Aarde kunnen beschouwen).

Zo ook de reizende muon. Ook hier is volgens mij een 'nog meer vertragen' mogelijk voor waarnemers die vanaf hun positie een bewegende Aarde in een bewegend zonnestelsel kunnen beschouwen.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Igor » 15 feb 2011, 12:39

Hallo,

Het is goed te beseffen dat relativiteit, kwantummechanica, nanotechnologie,... gewoon pure fantasie is. Niets van deze pseudo-wetenschap kan bewezen worden.

In feite zijn deze"wetenschappen" nog erger dan de vroegere alchemie.


Groetjes,
Igor
Igor
 
Berichten: 132
Geregistreerd: 31 jan 2011, 17:58

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor On track! » 15 feb 2011, 12:49

Serieus Igor... al die zaken zijn reeds experimenteel bevestigd. Ga ergens anders de leukerd uithangen!
"Everything is vague to a degree you do not realize till you have tried to make it precise."
-Bertrand Russell-
Avatar gebruiker
On track!
 
Berichten: 762
Geregistreerd: 31 mei 2010, 09:59
Woonplaats: Gent

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Jan Willem Nienhuys » 15 feb 2011, 13:51

Igor weet kennelijk niet dat in GPS-navigators zowel de speciale als de algemene relativiteitstheorie zit verwerkt. De satellieten die de GPS-signalen versturen zitten wat hoger in het gravitatieveld van de aarde, en ze bewegen zich met grote snelheid ten opzichte van de ontvanger. Als voor de relativistische effecten daarvan niet gecorrigeerd wordt, is de navigator niet nauwkeurig genoeg.

En als Igor kwantummechanica onzin vindt, dan moet hij of zij maar eens beginnen met
1. te verklaren waarom het spectrum van elke soort zwartelichaamsstraling die typische vorm heeft
2. hoe het foto-elektrische effect werkt (dat in zowat elke winkel- en liftdeur wordt toegepast om na te gaan of er iemand door de deuropening gaat
3. uit te leggen hoe een laser (in elke CD- of DVD-speler) dan wel werkt
4. de opbouw van de elektronenwolken rond atomen te verklaren
5. magnetisme (ferromagnetisme, diamagnetisme, paramagnetisme, antiferromagnetisme, ferrimagnetisme) te verklaren
6. radio-activiteit te verklaren
7. de werking van een elektronenmicroscoop te verklaren

Deze lijst kan waarschijnlijk sterk worden uitgebreid, nog zonder de uitkomst van talrijke proeven in de afgelopen 115 jaar te noemen (om maar te zwijgen van circa 100 Nobelprijswinnaars wier werk met kwantummechanica te maken had). Ik denk dat de werkling van transistors (en dus van computerchips) eigenlijk niet zonder kwantummechanica te verklaren valt. Als je bij nummertje 4 hier met mond vol tanden staat, kun je eigenlijk niet uitleggen hoe het komt dat er chemische verbindingen kunnen bestaan, en dat er materialen zijn die niet vloeibaar of gasvormig zijn.
Jan Willem Nienhuys
 
Berichten: 787
Geregistreerd: 09 dec 2007, 11:09
Woonplaats: Waalre, Nederland

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor zuurSTOF » 15 feb 2011, 14:30

Igor schreef:Het is goed te beseffen dat relativiteit, kwantummechanica, nanotechnologie,... gewoon pure fantasie is. Niets van deze pseudo-wetenschap kan bewezen worden.
Wat is het dan wel? Heb je een betere beschrijving? Of een link naar een site?
Voor vernieuwende inzichten sta ik altijd open!
zuurSTOF
 
Berichten: 1157
Geregistreerd: 21 okt 2006, 11:54
Woonplaats: Gent

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Jan Willem Nienhuys » 15 feb 2011, 16:13

Misschien wil Igor ook wel even uitleggen wat hij onder bewijzen verstaat, eventueel met voorbeelden van wat hij dan wel bewezen acht en waarom.
Jan Willem Nienhuys
 
Berichten: 787
Geregistreerd: 09 dec 2007, 11:09
Woonplaats: Waalre, Nederland

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Igor » 15 feb 2011, 18:11

Jan Willem Nienhuys schreef:
En als Igor kwantummechanica onzin vindt, dan moet hij of zij maar eens beginnen met
1. te verklaren waarom het spectrum van elke soort zwartelichaamsstraling die typische vorm heeft
2. hoe het foto-elektrische effect werkt (dat in zowat elke winkel- en liftdeur wordt toegepast om na te gaan of er iemand door de deuropening gaat
3. uit te leggen hoe een laser (in elke CD- of DVD-speler) dan wel werkt
4. de opbouw van de elektronenwolken rond atomen te verklaren
5. magnetisme (ferromagnetisme, diamagnetisme, paramagnetisme, antiferromagnetisme, ferrimagnetisme) te verklaren
6. radio-activiteit te verklaren
7. de werking van een elektronenmicroscoop te verklaren


Al deze verschijnselen zijn gewoon verklaarbaar door fysica of chemie en hebben NIETS met kwantummechanica, relativiteit of nanotechnologie te maken. Deze voornoemde begrippen worden alleen maar gebruikt om "oude wijn in nieuwe zakken" te gieten en bepaalde wetenschappers een imago aan te meten.


mvg,
Igor
Igor
 
Berichten: 132
Geregistreerd: 31 jan 2011, 17:58

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor On track! » 15 feb 2011, 18:52

Beste Igor,

Ik veronderstel dat uw nickname verwijst naar het personage Igor uit de Winnie the poeh reeks. Dat zou kunnen verklaren waarom u het over fysica heeft zonder daar kwantummechanica en de relativiteitstheorie bij te betrekken. Alan Alexander Milne schreef zijn verhaal in het jaar 1926. In tegenstelling tot toen, maken kwantummechanica en de relativiteitstheorie ondertussen integraal deel uit van de natuurkunde (= fysica). Verder is geen enkele chemische reactie verklaarbaar zonder de kwantummechanica.

Mvg
"Everything is vague to a degree you do not realize till you have tried to make it precise."
-Bertrand Russell-
Avatar gebruiker
On track!
 
Berichten: 762
Geregistreerd: 31 mei 2010, 09:59
Woonplaats: Gent

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor zuurSTOF » 15 feb 2011, 19:06

Igor schreef:Deze voornoemde begrippen worden alleen maar gebruikt om "oude wijn in nieuwe zakken" te gieten en bepaalde wetenschappers een imago aan te meten.
Wat is dan wel de juiste benaming of beschrijving, als die begrippen niet mogen gebruikt worden? En als nanotechnologie (http://www.kennislink.nl/nanotechnologie) oude wijn is, wie houdt die oude zakken verborgen?

En kom nu eens met duidelijke argumenten en bronvermelding om jouw bewering hier hard te maken. Voorlopig zijn jouw beweringen een duidelijk bewijs dat je geen snars van natuurkunde en chemie begrepen hebt!
zuurSTOF
 
Berichten: 1157
Geregistreerd: 21 okt 2006, 11:54
Woonplaats: Gent

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Blueflame » 15 feb 2011, 19:37

Een beetje uitleg bij uw bewering zou inderdaad mogen, Igor.

Mvg.
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4139
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Jan Willem Nienhuys » 15 feb 2011, 19:43

Wel Igor, dan beginnen we maar met punt 2.

Het foto-elektrisch effect
Licht kan uit sommige metalen elektronen vrijmaken. Maar dat lukt maar pas bij een bepaalde golflengte van licht. Als je boven die golflengte zit, kun je het metaal bestralen met hoge vermogens, zonder dat er elektronen uittreden. Als je boven die golflengte zit, treden er wel elektronen uit (zelfs als je heel zwak straalt), en ze hebben zelfs nog een extra portie energie en wel des te meer, naar mate de frequentie hoger is.

Wat is de 'gewone' verklaring (dus zonder kwantummechanica). NB Als de minimale frequentie waarbij de uittreding plaatsvindt gelijk is aan N, dan zullen elektronen die worden uitgeworpen door straling mket frequentie M een energie hebben van h(M-N), daarin is h de constante van Planck.

Zwartelichaamsstraling
Als dat klaar is dan doen we punt 1. Ik verwijs ik naar de stralingswet van Planck http://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Planck
Daar komt die h weer in voor. Graag zou ik vernemen hoe die 'gewoon' met fysica te verklaren is.

Zet hem op, I- 'gewoon fysica' - gor!
Jan Willem Nienhuys
 
Berichten: 787
Geregistreerd: 09 dec 2007, 11:09
Woonplaats: Waalre, Nederland

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 16 feb 2011, 00:14

Kijk, Igor, het is niet omdat het contra-intuïtief is, dat het niet waar is.
Hoe de wereld werkelijk in elkaar zit gaat volledig tegen mijn en uw intuïtie in.
Had je vroeger aan iemand vertelt dat hij eigenlijk op een draaiende bal leefde,
hij zou dat ook niet van je hebben aangenomen. Dat geldt ook voor relativiteit.
De werkelijkheid zit vreemd in elkaar.

Even contra-intuïtief is het te moeten vaststellen dat zwaartekracht de ruimte (en de tijd) vervormt. Men heeft gemerkt bij een zonsverduistering dat sterren iets dichter bij elkaar bleken te staan toen de zon er tussen kwam, dan ervoor. De voorspelde berekende afwijking door Albert Einstein van de fotonen, bleek volledig juist te zijn. Het was miniem, maar correct. De ruimte blijkt te krommen door de zonsmassa, terwijl de fotonen gewoon een rechte baan volgen. Het gravitationele lenseffect is ook merkbaar bij zwarte gaten.

De tijdvertraging die wij hier op Aarde hebben blijkt juist te zijn, vergeleken met de satelieten hierboven. Het is miniem, maar niettemin werkelijk. Dat is bizar, vreemd, maar zo is de werkelijkheid blijkbaar. De wereld zit zeer vreemd in elkaar. Het fascineert me tegelijk als dat het ergens bevreemdend is.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 16 feb 2011, 13:15

Wat ik denk is dat voor de tweelingsbroer die terug thuiskomt het volgende gebeurt:
hij vertraagt voor aankomst. Zijn ruimte en tijd veranderen met de Lorentz factor. In omgekeerde zin dan toen hij versnelde.
Dat betekent dat de ruimte die hij moet overbruggen terug vele malen groter wordt bij vertraging.
Na eerst gekrompen te zijn, rekt de ruimte terug uit met factor gamma. En zijn tijd versnelt terug. Hij beleeft dus het omgekeerde dan bij versnelling. Wanneer beide broers elkaar terug ontmoeten op Aarde is voor beiden evenveel tijd verstreken.
De vervorming bij hoge snelheid met de Lorentzfactof wordt opgegeheven door de omgekeerd evenredige vervorming bij vertraging.

We hebben de muon niet zien vertragen bij de experimenten met muonen. Ik vermoed dat bij vertraging de muon meer afstand zal moeten overbruggen. Zijn tijd versnelt ook terug met factof gamma. Hij sterft wellicht onderweg.

Daarom geloof ik dat Einstein gelijk had toen hij sprak over de relativiteit van beweging in zijn SRT en dat tijddilatatie geen probleem vormt. De ene zal volgens mij niet jonger blijken wanneer beiden terug stilstaan tegenover elkaar.

conclusie:
De vervorming bij hoge snelheid met de Lorentzfactof wordt opgegeheven door de omgekeerd evenredige vervorming bij vertraging.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor The Menace » 16 feb 2011, 17:55

Maarten, lees dit eens: http://www.stuif.com/rel11.html

Onder- en bovenaan op die pagina kun je klikken voor nog meer interessante, maar toch makkelijk uitgelegde info.
Of beter nog, check dit: http://www.stuif.com/inhoud.html

Veel plezier!
Utinam logica falsa tuam philosophiam totam suffodiant.
Avatar gebruiker
The Menace
 
Berichten: 619
Geregistreerd: 30 mei 2008, 10:33
Woonplaats: Nijmegen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 16 feb 2011, 19:53

ok, merci.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Jefke » 16 feb 2011, 21:36

Ook interessant hieromtrent (vooral voor Igor) is de laatste aflevering van Astronomy Cast: http://www.astronomycast.com/space-flight/ep-212-gps-navigation/
Gaat over hoe GPS werkt. Opmerkelijk is dat Pamela aan het einde zegt dat de tijdsdilatatie als gevolg van 1. De GPS-satelieten die bewegen (9microseconden per dag) en 2. wij die op aarde meer gravitatie voelen (45microseconden per dag) netto een tijdsdilatatie geeft van 36 microsecondenseconden per dag. Als daarvoor niet zou gecompenseerd worden, zou je GPS na een jaar aangeven dat je gewoon aan de andere kant van de aarde staat.
Als dat geen sterk staaltje van praktisch gebruik van de relativiteitstheorie is! Ik vraag me af hoe je dat met Newtoniaanse mechanica uitlegt.
"That which can be asserted without evidence, can be dismissed without evidence." (Christopher Hitchens)
Avatar gebruiker
Jefke
 
Berichten: 199
Geregistreerd: 22 feb 2008, 22:51

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Jan Willem Nienhuys » 16 feb 2011, 22:42

De ruimte blijkt te krommen door de zonsmassa, terwijl de fotonen gewoon een rechte baan volgen
.

Als je puur klassiek rekent en de fotonen beschouwt als balletjes die met de lichtsnelheid bewegen, dan krijg je ook een afwijking. Het leuke is dat de relativistische afwijking precies 2 maal zo groot is! En toen in 1919 bij een zonsverduistering werd geconstateerd 'dat Einstein gelijk had' was men vooral zo enthousiast omdat een Engelsman zo vlak na de Wereldoorlog een 'Duitse' theorie had bevestigd. Maar men moest de absolute posities van sterren nameten op een fotografische plaat, en het ging om ontzettend kleine beetjes, en eigenlijk was het maar nauwelijks te zien of die sterren nu 1x of 2x of iets daartussen waren verschoven, vergeleken met de 'klassieke' verschuiving.
Jan Willem Nienhuys
 
Berichten: 787
Geregistreerd: 09 dec 2007, 11:09
Woonplaats: Waalre, Nederland

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Jan Willem Nienhuys » 16 feb 2011, 23:18

Ik snap al die discussie over de tweelingparadox niet. In de eerste plaats hebben de natuurkundigen dit natuurlijk al in de gaten gehad sinds Einstein de SRT bedacht.

In de tweede plaats letten al die oplossingen die worden voorgesteld op de klokkenloop (tijd t' ) in het reizende stelsel. De lorentztransformatie transformeert echter niet alleen de x volgens: x'= g(x - vt) (met g = 1/wortel (1- v²)).
Ik ga voor het gemak van het schrijven even uit van c=1.
Je ziet dus dat de reiziger (die zich van mij, de thuisblijver, uit gezien op positie x=vt bevindt) gedurig x'=0 heeft.

De t transformeert ook volgens t'= g(t - vx) . Dat is dus de tijd zoals door mij (t) 'gezien' wordt in het bewegende stelsel (als ik met een verrekijker de processen daar waarneem, bijvoorbeeld een klok), en wat de reiziger dus als 'zijn' tijd beschouwt.
Bij deze transformaties ga je ervan uit dat beide stelsels dezelfde gebeurtenis coördinatiseren met x=0 en t=0.

Wanneer je halverwege een reis omdraait, heb je te maken met een derde coördinatenstelsel x'' en t''. Als je wilt dat de klok van de reiziger gewoon door blijft tikken, dan moet op het ogenblik van overstap t'=t'' zijn, en uiteraard x'=x''=0 (de reiziger blijft vinden dat hij zich in het centrum van zijn coördinatenstelsel bevindt). Dus het coördinatenstelsel t'' , x '' is iets anders dan je zou denken.

Vervolgens gaat het erom om t'' te berekenen tijdens de gebeurtenis 'reiziger ontmoet thuisblijver weer'. Dit is volgens mij allemaal oefenmateriaal voor het college relativiteitstheorie, en al hoog en breed uitgezocht. Het is net zoiets als perspectiefleer. We zijn er volkomen aan gewend dat als twee personen zich ver van elkaar vandaan bevinden, ze beide vinden dat de ander er heel erg klein uitziet. De SRT is net zoiets, alleen wat ingewikkelder.
Jan Willem Nienhuys
 
Berichten: 787
Geregistreerd: 09 dec 2007, 11:09
Woonplaats: Waalre, Nederland

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 17 feb 2011, 11:52

Maak het eens iets aanschouwelijker - via het gedachtenexperiment zelf - ipv op het wiskundig niveau te blijven:
Wanneer de aan grote snelheid reizende broer tussen de Aarde en Sirius reist, zal hij de ruimte zien krimpen vanuit zijn inertiaalstelsel beschouwt. Wanneer hij vertraagt zal hij de te overbruggen ruimte terug zien uitrekken met factor gamma, toch?
Ben je daar in mee? (zie je dat ook zo?)

Hij kan niet negatief gaan in de tijd, daar heb je gelijk in.
Maar zal bij vertraging terug, volgens het inertiaal stelsel van de achtergebleven tweelingbroer, versnellen in de tijd terwijl hij die grotere ruimte overbrugt bij vertraging, niet?
In het inertiaal stelsel Aarde zal hij bij terugkomst jonger lijken, maar zou het kunnen dat hij eigenlijk niet langer leefde omdat de tijd van de reizende broer uitgerokken werd tov de tijd van de achtergebleven broer. De lengte van dagen voor de reizende tweelingbroer, volgens het inertiaal stelsel van de achtergebleven tweelingbroer werd uitgerokken. Waardoor je niet kan zeggen dat hij langer leeft. Hij leefde even lang, maar - op een gegeven moment - leefde die reizende tweelingbroer vertraagt in de (Aardse) tijd. De leef'tijd' is dezelfde omdat de dagen uitgerokken werden en de reizende tweelingbroer vertraagt leefde volgens de Aardse broer. De verstreken 'tijd' is voor beiden dezelfde.

De muon ook. Die leeft ook niet langer. Hij leeft vertraagt in de Aardse tijd. Dus hij leeft zijn levensduur, zoals ie moet volgens hem. En overbrugt minder ruimte volgens hem. (gekrompen ruimte) Dus de muon leeft volgens zichzelf exact 2.2 microseconden en legt 660 meter af volgens hemzelf.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor zuurSTOF » 17 feb 2011, 14:08

Thomas schreef:Maak het eens iets aanschouwelijker - via het gedachtenexperiment zelf - ipv op het wiskundig niveau te blijven:
Simpel uitgelegd: Broer A op aarde, broer B op weg naar S:
De ruimte "zien" krimpen kan enkel doormiddel een vergelijking: de afstand tussen aarde en S, gezien vanuit broer A - te vergelijken met de afstand tussen aarde - reizende broer B - en S, gezien vanuit broer B.
Die vergelijking kan enkel door informatie te vergelijken: broer A kijkt naar S waar een klok staat die even snel tikt als de klok op aarde. Broer B kijkt ook naar de klok die op S staat en ziet dat de klok op S sneller tikt dan zijn eigen klok. Dit komt omdat broer B in de richting van S aan het bewegen is (klassieke waarneembaar sneller tikken) en doordat hij aan een snelheid v aan het bewegen is treed er een relativistisch effect op waardoor zijn eigen klok trager tikt (Lorentz factor). Aan de hand van de waargenomen snelheid van het tikken van de klok op S (of aan de hand van de waargenomen blauwveschuiving) kan ik nu (als broer B) uitrekenen welke tijddilatatie ik onderga, hoeveel de afstand tussen aarde en S is ingekort, wat het tijdsverschil tussen klok S en mijn klok zal zijn bij aankomst en hoeveel ouder broer A zal zijn.
Zonder wiskunde zal je de klok op S sneller zien tikken, de klok op aarde trager zien tikken, aankomen op S en verstomd staan omdat je eigen klok terug gelijk tikt maar niet dezelfde tijd aangeeft en je afvragen hoe dat komt.
Dat is het verschil!
zuurSTOF
 
Berichten: 1157
Geregistreerd: 21 okt 2006, 11:54
Woonplaats: Gent

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor The Menace » 17 feb 2011, 16:00

zuurSTOF schreef:Broer B kijkt ook naar de klok die op S staat en ziet dat de klok op S sneller tikt dan zijn eigen klok. Dit komt omdat ... blabla... en doordat hij aan een snelheid v aan het bewegen is treed er een relativistisch effect op waardoor zijn eigen klok trager tikt.

Gezien vanuit broer A wel en ook gezien vanaf S.
Maar voor broer B zelf komt S toch naar hem toe en zou dus de klok op S trager moeten tikken dan die van hemzelf (de blauwverschuiving even niet meegerekend) ?
Utinam logica falsa tuam philosophiam totam suffodiant.
Avatar gebruiker
The Menace
 
Berichten: 619
Geregistreerd: 30 mei 2008, 10:33
Woonplaats: Nijmegen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 17 feb 2011, 17:57

Wel, dat dacht ik dus ook. Voor broer B beweegt S naar hem toe en is de ruimte er tussenin ook gekrompen. De klok van S zou voor reizende broer B dus trager moeten lijken te lopen.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor The Menace » 17 feb 2011, 18:11

Soms, na het lezen van weer eens een boekje van Vincent Icke of Sander Bais, denk ik dat ik het snap.

En dan krijg je weer zoiets :?
Utinam logica falsa tuam philosophiam totam suffodiant.
Avatar gebruiker
The Menace
 
Berichten: 619
Geregistreerd: 30 mei 2008, 10:33
Woonplaats: Nijmegen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor zuurSTOF » 17 feb 2011, 19:42

The Menace schreef:Gezien vanuit broer A wel en ook gezien vanaf S.
Maar voor broer B zelf komt S toch naar hem toe en zou dus de klok op S trager moeten tikken dan die van hemzelf
Waarom ga je veronderstellen dat S naar broer B toe zou bewegen? De beginsituatie is toch gekend: aarde = v 0 en S = v 0, en broer B is vertrokken vanop aarde, dus is toch gekend wie er in beweging is.
zuurSTOF
 
Berichten: 1157
Geregistreerd: 21 okt 2006, 11:54
Woonplaats: Gent

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 17 feb 2011, 19:49

Zuurstof, als je de relativiteit van beweging in acht neemt, maak ik volgende redenering:
Volgens de beschouwingen uit het inertiaalstelsel van de reizende broer B komt S naar broer B en verwijdert de Aarde zich tegelijk weg van broer B.


Stel je deze reizende tweelingbroer B voor die vanop Aarde vertrekt en naar Sirius reist.

Broer A wacht op Sirius.

Broer B verlaat het Aardse zwaartekrachtsveld,waardoor zijn tijd versnelt. Maar aangezien hij en zijn ruimteschip versnellen, gaat zijn tijd trager.


Als je de relativiteit van beweging in acht neemt, maak ik volgende redenering:
Volgens de beschouwingen uit het inertiaalstelsel van de reizende broer B komt Sirius dichterbij en verwijdert de Aarde zich tegelijk weg van broer B.

Voor broer B krimpen deze afstanden tussen Aarde en broer B en tussen broer B en Sirius volgens de Lorentzfactor en zien de Aarde en Sirius er plat uit door hun snelheden.
Een klok op Sirius ziet er voor broer B vertraagt in de tijd uit tov zijn tijdsbeleving, net als een klok op Aarde.

De Aarde verwijdert zich op het moment dat Sirius naderbij komt voor de tweelingbroer B. Maar niet met dezelfde snelheid. Beiden echter met een verschillende snelheid, gezien hun traagheidsmassa's.
De Aarde verwijdert zich sneller dan dat Sirius naderbij komt.
De Aarde ziet er ook plat uit en ook Sirius komt plat naderbij. De afstanden tussen beiden zijn gekrompen met de Lorentzfactor.
Pas wanneer broer B vertraagt bij aankomst vergroten de afstanden terug tussen broer B en Sirius en tussen broer B en de Aarde en wordt Sirus terug meer uitgerokken waargenomen en loopt de tijd er terug meer gelijk met de tijd van broer B.
De nu nog te overbruggen afstand, gebeurt in een tijdsbestek dat de leeftijden terug gelijkstemt.
Waarom? Omdat de massa van Sirius de tijd ook vervormt en broer B zijn tijd nu sneller gaat dan in het zwaartekrachtsveld van Sirius het geval is. Eens op Sirius aangekomen is broer B even oud dan de er wachtende broer A.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 17 feb 2011, 20:41

De wachtende tweelingbroer op Sirius.

We zullen gemakshalve de tweelingbroers A en reizende broer B noemen.
Broer A staat te wachten op Sirius en ziet daar in de verre verte zijn broer B vertrekken. Uiteraard is die al lang vertrokken, maar het licht bereikt hem nu pas. Ginderachter loopt de tijd sneller in dat Aardse zwaartekrachtsveld dan op Sirius, maar eens de broer vertrokken krimpt dat ruimteschip en loopt de tijd daar binnenin trager. Dat ruimteschip krimpt met een factor gamma. Heel ver van Sirius vandaan ziet de er wachtende tweelingbroer dat het schip van zijn reizende broer terug uitrekt en gelijktijdig vertraagt. Hij ziet dat echter op een moment dat het al gebeurd is, aangezien de fotonen hem nu pas bereiken.
De tijd versnelt er echter enorm, ziet hij, in vergelijking met de tijdsvertraging van ervoor. Hij ziet dat ook later. Vergeleken ook met het zwaartekrachtsveld op Sirius gaat de tijd daar sneller. Het duurt nog vrij lang, volgens Sirius maatstaven voor tijd, eens de reizende broer aankomt. Eens hier (op Sirius) zijn de leeftijden dezelfde.

Ps: besef ook dat Sirius 'draait' in het sterrenstelsel en dat de Aarde ook draait met de zon en in het sterrenstelsel. De reizende tweelingbroer zal dus niet veel anders kunnen dan een geodetische baan volgen (deel van een cirkel)...
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor zuurSTOF » 17 feb 2011, 21:22

Thomas schreef:De tijd versnelt er echter enorm, ziet hij, in vergelijking met de tijdsvertraging van ervoor.
Nu snap ik waarom we nog nooit buitenaards bezoek gehad hebben, voor dat ze hier op aarde aankomen moeten ze vertragen en haalt de duizenden, misschien wel miljoenen jaren verschil, door tijddilatatie, hen terug in. Van een formidastisch aftakelingsproces gesproken! :shock: :D
zuurSTOF
 
Berichten: 1157
Geregistreerd: 21 okt 2006, 11:54
Woonplaats: Gent

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 17 feb 2011, 21:28

Reken vooral ook de nog te overbruggen afstand mee na vertraging en de tijd die daarover moet gedaan worden. De te overbruggen afstand nadat je denkt dat je er bent, vergroot terug met de Lorentzfactor. Het gaat niet enkel om de tijdsversnelling. Je denkt dat je bij Sirius aangekomen bent en vertraagt en plots zie je de ruimte terug uitrekken, zodat je ook nog heel wat afstand af te leggen hebt. Daar gaat tijd over.
En tegenover de tijd in het zwaartekrachtsveld van Sirius loopt je tijd tijdens die overbrugging van de laatste afstand ook sneller.
Dus dat heft elkaar op volgens mij.

Dus jij denkt dat bij vertraging de tijd niet sneller gaat lopen dan ervoor bij versnelling? Jij denkt dat bij vertraging je de ruimte niet terug ziet uitrekken met een factor gamma en je tijd ook niet verandert navenant?
Dat lijkt me logisch. Dat je tijd relatief tot de tijd ervoor weer verandert, omdat je een andere snelheid krijgt. En ook de te overbruggen ruimte rekt terug.

De reizende muon zal bij vertraging van snelheid (wat niet gebeurt) sterven omdat zijn tijd terug versnelt, plus de te overbruggen ruimte zal voor hem terug groter worden.

Net als je denkt dat je aangekomen bent, en vertraagt
rekt de nog af te leggen ruimte plots met een factor gamma uit
en begint je klok sneller te tikken.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Jan Willem Nienhuys » 18 feb 2011, 01:28

Ik zal een en ander wel voorrekenen met een getallenvoorbeeld, maar ik moet zeggen dat ik niet veel kan beginnen met al die verbale verhaaltjes zonder formules. Ik heb duidelijk aangegeven hoe je het moet aanpakken, de formules zijn bekend en je leert ervan als je ze probeert toe te passen.

Een probleem dat in al die verbale verhalen en 'paradoxen' nooit uit de verf komt is de aard van de lorentzcontractie.

Als ik de lengte van een bewegend ding bepaal, dan ga ik na wat de afstand (in mijn stilstaande coördinatenstelsel) is tussen het ene en het andere uiteinde van het object OP HETZELFDE TIJDSTIP. Als iemand anders probeert diezelfde lengte te bepalen in een bewegend stelsel, dan houdt die ook natuurlijk de 'zelfdetijdstipregel' aan. Maar gebeurtenissen die voor mij op hetzelfde tijdstip vallen, gebeuren op niet-identieke tijdstippen voor iemand die zich ten opzichte van mij beweegt. Dus als iemand die beweegt ten opzichte van mij de lengte van mijn ruimteschip bepaalt, kan die niet naar dezelfde twee gebeurtenissen (bijv. (boeg, mijn 12 uur) en (achtersteven, mijn 12 uur) kijken, omdat die voor hem niet op exact hetzelfde tijdsstip vallen.

Daarom doe je er goed aan eerst braaf de formules in te vullen voor je aan het zwammen slaat.
Morgen zal ik voordoen hoe je met een ruimteschip met een matige snelheid naar Sirius reist.
Jan Willem Nienhuys
 
Berichten: 787
Geregistreerd: 09 dec 2007, 11:09
Woonplaats: Waalre, Nederland

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 18 feb 2011, 02:17

Merci voor je inbreng. Bent u wetenschapper?
Dan ben Ik benieuwd naar je concrete uitleg over je reis naar Sirius. Vooral het laatste stuk van de reis.
Ik wil in deze topic eigenlijk aantonen dat beweging relatief is en dat een waarnemer volgens zichzelf altijd in rust is.
Het is de ander die beweegt. Zoals de SRT van Albert Einstein stelde.
De verstreken tijd moet daarom voor iedereen dezelfde zijn als je de berekeningen maakt.

Kan het volgende daarom juist zijn?
De lengtestretch na vertraging van de nog te overbruggen ruimte zal zodanig zijn dat de tijd die je daarover moet doen, je zodanig verouderd, dat de verstreken tijd voor alle waarnemers uiteindelijk dezelfde zal zijn gebleken. Dat denk ik.
De achtergebleven broer ziet je er evenveel tijd over doen dan dat de reizende broer zichzelf ziet doen, rekening houdend met de lengtestretch die hij na aankomst daarna nog moet overbruggen. De lengtestretch bij 'aankomst' zal afhangen van de snelheid voordien.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Jan Willem Nienhuys » 18 feb 2011, 15:52

Naar Sirius en weer terug

Omdat dit een rekenvoorbeeld is hou ik de getallen eenvoudig. De afstand tot Sirius noem ik X, en de getalswaarde van X is 4 maal 10 tot de macht 16 meter. Ik neem aan dat Sirius stilstaat ten opzichte van de aarde. Dat getal kort ik af als 4E16, in lichtjaren is dat 4,23 lichtjaar. De lichtsnelheid c is 3E8 m/s. Voor de reissnelheid v neem ik 100 km/s, dat is 1E5 m/s (1/3000 van de lichtsnelheid). De reistijd T in het aards coördinatensysteem is dus 4E11 seconde, in jaren uitgedrukt 12.675 jaar. Ik stuur dan ook geen tweelingbroer, maar een robuuste klok met een goede stroomvoorziening die het met gemak enkele tienduizenden jaren uithoudt. Op aarde staat net zo’n klok. Beide klokken zijn voorzien van een computer en zendapparatuur en dergelijke, zodat ze een beetje kunnen nadenken en praten.

Ik zal ook nog nodig hebben een getal f dat gelijk is aan de wortel uit 1 - (v/c)² . Mijn rekenmachientje laat het afweten om dat getal te berekenen, maar het is ten naaste bij gelijk aan 1 - 5,555401E-8.

De reizende klok vertrekt, en bij aanvang zijn t (van de thuisklok) en t’ van de reizende klok gelijk aan 0. Onderweg passeert de reizende klok misschien enige bekende punten die stilstaan ten opzichte van de aarde en seint dan zijn positie (namelijk de identiteit van het punt dat gepasseerd wordt) terug naar huis tezamen met zijn tijd t’. Zo kan goed gecontroleerd worden dat de lorentztransformatie klopt:

x’ = (x-vt)/f
t’ = (t-vx/c²)/f

Merk op dat aan boord bij de reizende klok x’= 0. De reizende klok is namelijk ten opzichte van zichzelf in rust. Als je echter x=vt in de tweede formule invult krijg je t’=ft. Daar zie je de vertraging. Bij aankomst bij Sirius (daar moet nog even vertraagd worden, maar dat is een klein technisch probleempje) stuurt de reizende klok ook een signaal naar huis. De t’ leest hij op zijn eigen wijzerplaat af, en die is dus fT. Voor de getallenfetisjisten zal ik dat even omrekenen. Dat is 4E11 min 22222 seconde. Dat kleine verschil beloopt dus 6 uur 10 minuten en 22 seconden. (Als je het hele verhaal naspeelt met een snelheid die 100 maal zo groot is, dan wordt dat verschilletje ook ongeveer 100 maal zo groot. We zullen echter zien dat een snelheid die 100 maal zo groot is nogal onrealistisch is, zelfs die 100 km/s tart de verbeelding.)

Wat is nu volgens de reizende klok de afstand aarde-Sirius zo lang ze nog niet heeft afgeremd?
Als we in de lorentztransformatie x=0, t=Tf² invullen dan vinden we x’= -vTf (=-Xf) en t’=Tf . Die ‘gebeurtenis’ is dus in het coördinatenstelsel van de reizende klok simultaan met aankomst bij Sirius. In het coördinatenstelsel van de reizende klok is de afstand dus wat korter, namelijk 2222200 kilometer.

Als de reizende klok afgeremd is, en de meting nog eens doet (bijvoorbeeld door een ping naar de aarde te sturen en te wachten tot die terugkomt en het tijdverschil s te vermenigvuldigen met c/2), dan bepaalt deze een andere afstand namelijk gewoon X. Dat is echter een afstand tot een andere gebeurtenis namelijk x=0, t=T.

Als de reizende klok nog bij volle snelheid de afstand tot de aarde gaat bepalen, dan stuurt hij ook een ping, berekent sc/2 (voor de reizende klok is de lichtsnelheid ook overal en altijd hetzelfde), en corrigeert eventueel voor het feit dat de ping natuurlijk op tijdstip t’=s/2 arriveert bij de aarde.

Stel je nu voor dat de reizende klok niet heeft gemerkt dat de raket heeft afgeremd. Dat is dan toch wel raar dat de aarde opeens ruim zeven lichtseconde verder lijkt te staan. Maar zo raar is het ook weer niet. Van het standpunt van de reizende klok stopt de aarde zich met verwijderen op een bepaald tijdstip, maar dat is niet het tijdstip waarop de reizende klok bij Sirius arriveert. Zo’n afstandsmeting als geschetst gaat ervan uit dat de bewegingstoestand van het waargenomen object niet verandert tijdens de meting en zeker niet dat als je je ping verstuurt het te meten object al is blijven stilstaan (of gaan bewegen) terwijl je dat wegens de eindigheid van de lichtsnelheid niet kon weten. Misschien moet de aarde op (x=0, t=T) een bericht naar de reizende klok sturen met het bericht ‘denk eraan, ik ben gestopt met bewegen ten opzichte van jou op jouw tijd en positie Tf, Xf’.

Nu onderneemt de reizende klok de weg terug. Weer gelden de lorentztransformaties, maar met een wijziging van constanten, omdat de reizende klok gewoon doorloopt. Ik krijg:

x’’= (x-X + v (t-T))/f en t’’ = (t + v(x-2X)/c²)/f

De formule voor t’’ kun je ook schrijven als

t’’ - Tf = (t-T + v(x-X)/c²)/f

Het zijn ongeveer dezelfde formules als voor de standaard lorentztransformatie, maar met x-X, t-T en t’’-Tf in plaats van x, t en t’’, en -v in plaats van v omdat de beweging nu de andere kant uitgaat.

Laten we dat even controleren, door x= X en t=T in te vullen (het ogenblik dat de reizende klok omkeert). Dan x’’= 0. Dat klopt, want de reizende klok ziet zich nog steeds als het middelpunt van het heelal. Verder krijgen we t’’ = (T -vX)/f en aangezien X=vT levert dit t’’= Tf. De nieuwe t’’ sluit goed aan bij de oude t’. Je ziet aan de formule voor x’’ dat gedurende de hele terugreis x’’= 0. Uiteraard is de terugreis klaar bij de gebeurtenis x=0, t=2T. Dan geldt x’’=0, en we hebben

t’’ = (2T - 2vX/c²)/f = 2Tf, en kennelijk loopt de reizende klok nu 44444 seconden achter bij de thuisgebleven klok.

Je kunt nu proberen de hele geschiedenis te vertellen vanuit het perspectief van de reizende klok. De reizende klok ‘ziet’ namelijk de klok op aarde ook langzamer tikken. Als je de eerste van de bovenstaande transformaties omrekent, krijg je:

x = (x’ + vt’)/f
t = (t’-vx’/c²)/f (stelsel 1)

Dat zijn op het teken van v na dezelfde transformaties.
De tweede set levert na terugrekenen:

x = (x’’ - v (t’’ - Tf))/f + X
t = (t’’ - Tf - x’’v/c²)/f + T (stelel 2)

De aarde verwijdert zich van het punt x’ = 0 en de positie van de aarde wordt gegeven door x’ = -vt’. Laten we dat in de eerste set (1) invullen. Dan komt er x=0, t = t’f. Inderdaad is de tijd op aarde vertraagd ten opzichte van de reizende klok. Wat zijn de coördinaten van de aarde (volgens de reizende klok) bij aankomst op Sirius? De aankomsttijd bij Sirius - ho ho: het ogenblik dat Sirius langs de ‘stilstaande klok’ komt suizen - wordt gegeven door t’ = Tf. Dan is de aardpositie gegeven door x’ = -vTf (= -Xf), iets dichterbij dan de afstand aarde-Sirius, gemeten in het aardestelsel. Wat is de tijd op aarde dan? Die is kennelijk t=Tf². Dat hadden we al gezien: de opvatting over welk tijdruimtepunt op ruimteschip aarde simultaan is met ‘Sirius komt voorbij’ is voor de klok een andere dan op de aarde zelf.

Hoe wordt de beweging van de aarde beschreven in de tweede set coördinaten? De formule is
x’’= vt’’ - 2Xf. Op tijdstip t’’= Tf geeft dat positie -Xf (klopt), en op tijdstip 2Tf komt er nul uit (klopt).

We willen weten wat t is ‘aan boord van ruimteschip aarde’. Nu komt de aap uit de mouw. We vinden na vereenvoudiging:

t = t’’f + 2T (v/c)² .

Dus weliswaar gaat de klok op ruimteschip aarde nog steeds langzamer dan aan boord van de reizende klok (die doet of hij stationair is), maar de transformaties die beogen dat vanuit de aarde gezien de tijd op de reizende klok gewoon doortikt, maken dat op het ogenblik van omkeren de coördinator in de buurt van Sirius de aardkloktijd van T(1 - (v/c)²) verandert in T(1 + (v/c)²), ja moet veranderen! Dat ‘komt’ natuurlijk doordat de bewegingstoestand van het aarde-Siriusstelsel plotseling verandert, en daarmee de interpretatie van wat er zoal ‘gelijktijdig’ is met de gebeurtenis ‘Sirius komt langs’ of ‘klok komt bij Sirius’.

In de ‘galileïsche’ theorie is er niet zoiets als ‘op dezelfde plaats’. Iemand die in een vliegtuig zit kan wel denken dat hij doodstil zit en zich niet verroert (en geen kinetische energie heeft), maar personen op de grond hebben daar heel andere opvattingen over. In de relativiteitstheorie is er ook geen ‘gelijktijdig’ meer. Of beter, wanneer je het woord gelijktijdig gebruikt, moet je er altijd bij zeggen in welk coördinatenstelsel.

Nu de snelheden in deze fictieve reis. Ik neem aan dat de klok aan boord van een gewone raket is, en dat de uitstroomsnelheden 10 km/s zijn. Dat is al flink hoger dan nu gerealiseerd kan worden. Ter vergelijking: als waterstofgas een temperatuur heeft waarbij de moleculen gemiddeld die snelheid hebben, dan is die temperatuur ongeveer 4000 graden. Als je dus een heet gas laat expanderen zodat alle warmte-energie wordt omgezet in gerichte bewegingsenergie de uitlaat uit, zul je moeten beginnen met genoemde temperatuur. Hopelijk kan de wand van de motor daar tegen.

Als we een snelheid van 100 km/s willen halen, dan is dat 10 maal zo snel als de uitstroomsnelheid van de gassen uit de raketmotor en is de startmassa e in de macht 10 maal de massa als de snelheid bereikt is. Als we versnellen met 1 g dan zijn we in 10.000 seconden op snelheid, dus het is zo gebeurd. Maar e in de macht 10 is een factor 22026. Omdat we een rondreis willen maken (starten, afremmen, weer starten de andere kant uit en bij aankomst weer afremmen) hebben we als we alle benodigde brandstof zelf meenemen een factor 2,3E17 nodig. Gaan we uit van een nuttige last van 1000 kg, dan komen we bij de start op een massa van 2,3E20 kg, dus een object van enkele honderden kilometers afmeting (met motoren die het een versnelling van 1 g kunnen geven). Je kunt ook langzamer gaan, maar dan duurt de reis navenant langer.
Laatst bijgewerkt door Jan Willem Nienhuys op 18 feb 2011, 19:12, in totaal 3 keer bewerkt.
Jan Willem Nienhuys
 
Berichten: 787
Geregistreerd: 09 dec 2007, 11:09
Woonplaats: Waalre, Nederland

Re: De SRT schept volgens mij geen probleem mbt tijddilatati

Berichtdoor Thomas » 18 feb 2011, 17:26

waw, da's wat anders dan mijn losse bedenkingen van hierboven. Merci voor de moeite!
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen


Keer terug naar Wetenschap

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten

cron