het klassiek wetenschappelijk paradigma wankelt...

Menswetenschappen, natuurwetenschappen, cultuurwetenschappen, formele wetenschappen, toegepaste wetenschappen, interdisciplinair, ...

het klassiek wetenschappelijk paradigma wankelt...

Berichtdoor Thomas » 06 dec 2006, 20:32

Een wetenschapper vertelde me ivm de kwantumtheorie dat men blijkbaar elektronen 'afschiet' op een soort plaat met twee spleten. Men verwacht dat er achter die twee spleten op een geplaatst projectiescherm ook twee 'streeppatronen' van afgeschoten elektronen zichtbaar worden.

Wat stelt men echter vast: Meer dan 2 projecties van strepen op het projectiescherm. (wat op het eerste zicht logisch gezien niet kan). Een interferentiepatroon dat je enkel waarneemt bij het 'afschieten' van golven ipv deeltjes (zoals bij een vloeistof) wordt geprojecteerd op het scherm bij deeltjes. :?

Wanneer men echter een meetinstrument net voor de eerste plaat plaatst waar de twee vertikale gaten zich bevinden, waarmee men duidelijk kan te weten komen wat er met de deeltjes gebeurt op het moment dat ze door de 2 evenwijdige verticale spleten worden geschoten, merkt men dat de deeltjes zich heel gewoon als deeltjes blijven gedragen bij meting (observatie) en worden er zoals men normaliter kan aannemen slechts twee 'streeppatronen' geprojecteerd op het achterste scherm.

De wonderbaarlijke conclusie die de wetenschapper bijgevolg meegaf was dat 'wanneer we kijken er slechts twee mogelijkheden zijn, en wanneer we niet kijken, er 'golven' van mogelijkheden zich blijken voor te doen'.
(wat hij daar ook mee mag bedoelen).

Soit. De kwantumfysica, want zo heet natuurkunde op dit moleculair niveau doet ons beeld over de observatie van de natuur (volgens de natuurkunde) bijgevolg fundamenteel wankelen, aldus de fysicus.

Door observatie (meting) fixeren wij de deeltjes in een bepaalde toestand, maar wanneer niet gemeten zou worden, zou de materie zich willekeurig gedragen in een nog niet nader bepaalde toestand.

Wat we volgens hem dan moeten concluderen is dat er twee soorten wetten zijn waaraan de materie op dat niveau gehoorzaamt. Een soort wanneer men toekijkt, en een ander soort wanneer men niet toekijkt. En dat is gewoon 'crazy' om dat zelfs maar uit te spreken.

Dit is de opzienbarende conclusie die deze scepticus-wetenschapsman had.

Wat is hiervan aan?

Wat mogen we op z'n minst wel concluderen?
Laatst bijgewerkt door Thomas op 07 dec 2006, 18:00, in totaal 1 keer bewerkt.
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen

Re: deeltjes en golven

Berichtdoor VIN » 07 dec 2006, 14:50

Thomas schreef:Wat mogen we op z'n minst wel concluderen?


We mogen concluderen dat de quantum wereld nogal vreemd in
elkaar steekt voor ons mensen. Dawkins geeft tijdens zijn lezing
de nieuwe term 'middle world' de wereld waarin wij leven, het
leven op aarde. Hij stelt dat we zijn geevolueerd om deze wereld op
deze schaal te begrijpen en we daarom slecht in staat zijn om
de quantumwereld te begrijpen. "Anders zouden we allemaal wel het
brein van Eistein hebben".

http://www.ted.com/tedtalks/tedtalkspla ... =r_dawkins
VIN
 
Berichten: 159
Geregistreerd: 26 nov 2006, 11:26

Berichtdoor Blueflame » 07 dec 2006, 18:51

Thomas schreef:Wat mogen we op z'n minst wel concluderen?
Of wat mogen we niet concluderen ..... .
Wat jij hier beschrijft is het tweespleten-experiment, in feite gemaakt om het duale karakter van licht ( fotonen ) maar ook van materie ( elektronen en zelfs atomen ) aan te duiden. Zie : http://nl.wikipedia.org/wiki/Tweespletenexperiment en http://nl.wikipedia.org/wiki/Dualiteit_ ... n_deeltjes.

De kwantumfysica, want zo heet natuurkunde op dit moleculair niveau doet ons beeld over de observatie van de natuur (volgens de natuurkunde) bijgevolg fundamenteel wankelen, aldus de fysicus.
Toch opletten met "moleculair niveau". De kwantumtheorie gaat over veel kleinere deeltjes dan een molecule. De "observatie van de natuur" zoals jij die hier aanhaalt betreft dus niet onze macro-wereld.
Door observatie (meting) fixeren wij de deeltjes in een bepaalde toestand, maar wanneer niet gemeten zou worden, zou de materie zich willekeurig gedragen in een nog niet nader bepaalde toestand.

Wat we volgens hem dan moeten concluderen is dat er twee soorten wetten zijn waaraan de materie op dat niveau gehoorzaamt. Een soort wanneer men toekijkt, en een ander soort wanneer men niet toekijkt. En dat is gewoon 'crazy' om dat zelfs maar uit te spreken.

Vooral hiet zit er een zeker gevaar, waar je het woord "toekijkt" gebruikt. Het betreft hier wel degelijk een meettoestel dat gemaakt is om het specifieke deeltje te "meten". In de plaats van meten zou beter de term "interageren" gebruikt worden. Anders ligt de weg naar het kwakstraatje open dat een muur die voor je neus staat, door deze te "bekijken" ( met menselijke ogen met bewustzijn: voel je hem komen! ) er plots niet meer zou staan. Alsof dus jouw ogen of je brein de materie verandert. Dat is het dus NIET. Wilde ik hier toch even bijvermelden.
Voor het tweespleten-experiment wil dit dan ook concreet zeggen dat het niet uitmaakt of je de meettoestellen afleest of niet.
Mvg.
Nonsense is our core business
Avatar gebruiker
Blueflame
Site Admin
 
Berichten: 4089
Geregistreerd: 20 okt 2006, 12:43

Berichtdoor Thomas » 07 dec 2006, 22:47

Bedankt voor je verheldering en de 'down to earth - uitleg' Blueflame, zonder op de man/vrouw te spelen (zoals sommigen hier in het verleden al eens deden). Ik zoek nog wat meer info erover :wink:
"science is a culture of (reasonable) doubt" (Richard Feynmann)
Avatar gebruiker
Thomas
 
Berichten: 2834
Geregistreerd: 21 okt 2006, 19:35
Woonplaats: Antwerpen


Keer terug naar Wetenschap

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten