Gaat Het Lamarckisme Het Darwinisme alsnog verdrijven?

Menswetenschappen, natuurwetenschappen, cultuurwetenschappen, formele wetenschappen, toegepaste wetenschappen, interdisciplinair, ...

Gaat Het Lamarckisme Het Darwinisme alsnog verdrijven?

Berichtdoor grauca » 22 jan 2009, 21:23

Volgend artikel van Sharon Begley vond ik deze week op het internet. Ze beweert dat het Lamarckisme anno 2009 op het punt staat om het Darwinisme alsnog van de troon de stoten. :? Aangezien evolutie me mateloos, doch op een amateuristisch niveau interesseert, wou ik de volgende stelling van Sharon Begley eens loslaten op dit forum. Ik weet zelf niet goed wat ik ervan moet denken, maar ik vermoed dat de de "bewezen" Lamarckiaanse resultaten waar Begley het over heeft, misschien "gewone" epigenetische verschijnselen zijn. Reagere wie reageren wil !!!

Hier volgt de link en het integrale artikel van Sharon Begley :

http://www.newsweek.com/id/180103

Alas, poor Darwin. By all rights, 2009 should be his year, as books, museums and scholarly conclaves celebrate his 200th birthday (Feb. 12) and the 150th anniversary of "On the Origin of Species" (Nov. 24), the book that changed forever how man views himself and the creation. Teamed with genetics, Darwin's explanation of how species change through time has become the rock on which biology stands. Which makes the water flea quite the skunk at this party.

Some water fleas sport a spiny helmet that deters predators; others, with identical DNA sequences, have bare heads. What differs between the two is not their genes but their mothers' experiences. If mom had a run-in with predators, her offspring have helmets, an effect one wag called "bite the mother, fight the daughter." If mom lived her life unthreatened, her offspring have no helmets. Same DNA, different traits. Somehow, the experience of the mother, not only her DNA sequences, has been transmitted to her offspring.

That gives strict Darwinians heart palpitations, for it reeks of the discredited theory of Jean-Baptiste Lamarck (1744–1829). The French naturalist argued that the reason giraffes have long necks, for instance, is that their parents stretched their (shorter) necks to reach the treetops. Offspring, Lamarck said, inherit traits their parents acquired. With the success of Darwin's theory of random variation and natural selection, Lamarck was left on the ash heap of history. But new discoveries of what looks like the inheritance of traits acquired by parents—lab animals as well as people—are forcing biologists to reconsider Lamarckism.
Quantcast

The lab mice, of course, came first. Since 1999 scientists in several labs have shown that an experience a mouse mother has while she is pregnant can leave a physical mark on the DNA in her eggs. Just to emphasize, this is not a mutation, the only way new traits are supposedly transmitted to children. Instead, if mother mouse eats a diet rich in vitamin B12, folic acid or genistein (found in soy), her offspring are slim, healthy and brown—even though they carry a gene that makes them fat, at risk of diabetes and cancer, and yellow. It turns out that the vitamins slap a molecular "off" switch on the obesity/diabetes/yellow-fur gene. (Don't try this at home: no one knows which human genes soy, B12 and folic acid might silence.) This was the first evidence, now confirmed multiple times, that an experience of the mother (what she eats) can reach into the DNA in her eggs and alter the genes her pups inherit. "There can be a molecular memory of the parent's experience, in this case diet," says Emma Whitelaw of Queensland Institute of Medical Research, who did the first of these mouse studies. "It fits with Lamarck because it's the inheritance of a trait the parent acquired. There is even some evidence that the diet of a pregnant mouse can affect not only her offspring's coat color, but that of later generations."

Inheriting a DNA-silencing mark that your mom acquired is not as dramatic as giraffes passing on elongated necks to their kids. And the new Lamarckism doesn't mean that human moms who work out will pass along toned abs to their children, or that human dads who dye their hair red will have red-haired children. But preliminary evidence suggests that Lamarckism acts in people, too. In 2005, scientists in London found that the grandsons of men who had abundant food when they were boys (the study was done on men in a small town in northern Sweden) were much more likely to have diabetes and to die an early death than were the grandsons of men who suffered food shortages as boys. A 2006 study by the same scientists found that when fathers smoked as young boys, their sons tended to be more obese than did the sons of men who did not smoke as boys. Similar to the lab mice, the experience of the parents is visited upon the children and even the grandchildren. If the results hold up, says Whitelaw, "it would signal a paradigm shift in the way we think about the inheritance" of traits.

The existence of this parallel means of inheritance, in which something a parent experiences alters the DNA he or she passes on to children, suggests that evolution might happen much faster than the Darwinian model implies. "Darwinian evolution is quite slow," says Whitelaw. But if children can inherit DNA that bears the physical marks of their parents' experiences, they are likely to be much better adapted to the world they're born into, all in a single generation. Water fleas pop out helmets immediately if mom lived in a world of predators; by Darwin's lights, a population of helmeted fleas would take many generations to emerge through random variation and natural selection. The new Lamarckism promises to "reveal how the environment affects the genome to determine the ultimate traits of an individual," says Whitelaw.

Some of these studies will not hold up, as is typical with revolutionary new science. And resistance to what is being dubbed "the renaissance of heresy" is firm; one scientist called a paper on this stuff "a misguided attempt at scientific humor." But evidence for the new Lamarckism is strong enough to say the last word on inheritance and evolution has not been written.

© 2009
:?

Ik neem zelf dus geen standpunt in, wegens iets te weinig kennis van zaken, maar het artikel ruikt naar epigenetica volgens mijn bescheiden mening. En Lamarckisme leek me althans een beetje achterhaald te zijn, niet dan ?

Reactie graag :!:
Avatar gebruiker
grauca
 
Berichten: 5
Geregistreerd: 22 jan 2009, 19:19

Berichtdoor Digit » 22 jan 2009, 21:53

Newsweek schreef:The existence of this parallel means of inheritance, in which something a parent experiences alters the DNA he or she passes on to children, suggests that evolution might happen much faster than the Darwinian model implies. "Darwinian evolution is quite slow," says Whitelaw. But if children can inherit DNA that bears the physical marks of their parents' experiences, they are likely to be much better adapted to the world they're born into, all in a single generation. Water fleas pop out helmets immediately if mom lived in a world of predators; by Darwin's lights, a population of helmeted fleas would take many generations to emerge through random variation and natural selection. The new Lamarckism promises to "reveal how the environment affects the genome to determine the ultimate traits of an individual," says Whitelaw.


Als de moeder over de mogelijkheid beschikt om die "helm" te "triggeren", dan wil dat zeggen dat die informatie voor die helm voorheen reeds genetisch (en dus door Darwiniaanse evolutie) is ingebouwd, nét zoals het mechanisme dat toelaat het al dan niet te triggeren !

Daarmee is Darwin niet afgeschoten zo lijkt mij, maar aangevuld door een mechanisme dat eerder aansluit bij de visie van Lamarck. Posthuum lijkt Lamarck dus ook "een beetje gelijk" te krijgen. Weze het in aanvulling van Darwin. Je kan niet ontkennen dat beiden aan de wieg van de evolutie stonden, al zat Darwin wat dichter bij de kern van de mechanismen. Dat laatste doet niet af aan de verdienste van Lamarck als wegbereider. Dat beetje "eerherstel" mag dus wel, en de verdienste van Darwin wordt er niet minder om !

Genetica en epigenetica moeten niet wedijveren : ze kunnen elkaar prima aanvullen !

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor grauca » 22 jan 2009, 23:53

Dank voor tekst en uitleg, Digit.

Ik kan zien dat epigenetica en genetica elkaar aanvullen, net zoals natuurlijke selectie en seksuele selectie in harmonie naast elkaar bestaan.

Maar :

digit schreef:Als de moeder over de mogelijkheid beschikt om die "helm" te "triggeren", dan wil dat zeggen dat die informatie voor die helm voorheen reeds genetisch (en dus door Darwiniaanse evolutie) is ingebouwd, nét zoals het mechanisme dat toelaat het al dan niet te triggeren ! [\qoute]


Hieruit kan ik afleiden dat de Lamarckiaanse mechanismes op een Darwinistische manier tot stand gekomen zijn, nietwaar ? Het triggermechanisme zélf is dus eigenlijk volledig darwinistisch geevolueerd tot wat het is.

Wil dat dan niet zeggen dat het New Lamarckisme waar ze over spreken eigenlijk gewoon niet bestaat als een aparte stroming in de evolutieleer, aangezien het een product is van het Darwinisme.

Het New Lamarckisme in mijn ogen dan gewoon een fenotype dat thuis hoort in het rijtje van : oog, pauwenstaart, vleugels, sonar, Lamarckiaans triggermechanisme, zuignappen, slurf, enz...

Het enige speciale aan dat mechanisme is dan misschien dat het een fenotype is dat andere fenotypes kan triggeren... :roll:

Ik vind het zelf redelijk verwarrend wat ik hier schrijf, maar ik kan geen fout in de redenering vinden precies... Iemand anders wel misschien ?

En ben ik de enige hier die vindt dat het artikel van Sharon Begley veel minder ophefmakend en revolutionair is dan ze zelf laat uitschijnen ?? Ze begint met : "Alas, poor Darwin" ... komaan zeg. Het Darwinisme staat nog even sterk in zijn schoenen als vóór haar artikel in mijn ogen.


Grauca.
Avatar gebruiker
grauca
 
Berichten: 5
Geregistreerd: 22 jan 2009, 19:19

Berichtdoor Digit » 23 jan 2009, 00:02

Ik weet niet of je het zó sterk mag stellen, Grauca : het Lamarckisme als mechanisme binnen het Darwinisme ?

Één ding is zeker : genetica en Darwiniaanse evolutie hebben inze kennis van de biosfeer enorm verrijkt ! Komt daar nu een factor bovenop : de epigenetica. De werkelijkheid spreekt zichzelf niet tegen : dus die twee moeten elkaar aanvullen. Hoe en in welke mate zal de toekomst wel uitwijzen. Maar ik ben er van overtuigd dat de Darwinistische mechanismen de hoofdmotot van de evolutie zullen blijken !

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor grauca » 23 jan 2009, 00:09

Ja, digit,

ik weet ook niet of ik het zo sterk mag stellen, maar ik heb mijn stelling kunnen afleiden door logische gevolgtrekkingen te doen uit iets wat jij geschreven hebt. Zie mijn quote van jou in mijn vorige post...

:wink:

Ik vind het alleszins heel interessant allemaal...

Ik hoop dat er nog meer mensen hun inzichten in deze materie hier willen tentoonstellen...

Groetjes,

Grauça
Avatar gebruiker
grauca
 
Berichten: 5
Geregistreerd: 22 jan 2009, 19:19

Berichtdoor Jeroen » 23 jan 2009, 08:19

Ik heb nog geen tijd gehad om de blogentry volledig door te lezen (das iets voor dit weekend), maar PZ Myers heeft altijd wel een klare kijk op deze dingen. Een kritische blik dus op het Sharon Begley artikel.

Sharon Begley how could you?

[*edit: typo]
Jeroen
 
Berichten: 23
Geregistreerd: 06 nov 2006, 18:49


Keer terug naar Wetenschap

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron