De naakte keizers van de psychoanalyse (Artsenkrant)

[Sisyphus]

De naakte keizers van de psychoanalyse

De jonge filosoof Maarten Boudry neemt zaterdag de Skepp-prijs voor de beste scriptie van het jaar in ontvangst. Hij wordt bekroond voor zijn thesis ‘de naakte keizers van de psychoanalyse'. Daarin verzamelde hij al het bewijsmateriaal over de psychoanalyse als pseudowetenschap.

Boudry ontleende de titel van zijn thesis vreemd genoeg bij een aanhanger van de psychoanalyse, Paul Verhaeghe. Die vergeleek Freud met het kind uit het sprookje van Andersen dat de naakte keizer aanwees "en daarmee de waarheid reveleerde tegen de heersende schijn in".

"In dit werk wil ik aantonen dat die naakte keizer niemand minder dan Freud zélf was," schrijft Boudry zelfverzekerd.

Het resultaat is een vlotte en goed gedocumenteerde thesis. Prof. Wim Betz (Skepp) ziet in de bekroning ook een politiek signaal aan het adres van Rudy Demotte. Die wil immers de psychotherapeuten als aparte beroepsgroep erkennen.



Psychoanalyse ontmaskerd

Maarten Boudry brengt een zeer leesbaar overzicht van de sterk aanzwellende kritiek op de psychoanalyse, die in de jaren 70 op gang kwam. Eerst in de Angelsaksische landen, veel later pas in Frankrijk, het laatste bolwerk van de psychoanalyse. Denk maar aan ‘Le Livre Noir de la Psychanalyse’ (2005) waarin meer dan veertig wetenschappers een kritische balans opmaakten van een eeuw Freud.

Dat de psychoanalyse niet voor rationele kritiek vatbaar is omdat ze gebaseerd is op een ander soort logica, wordt door Boudry weggeveegd. "Waarom zouden astrologen en handlezers niet net zo goed een ‘eigen discours’ kunnen opeisen, dat eveneens voor geen enkele kritiek uit een ander discours ontvankelijk is," vraagt hij zich af.

Boudry voert doorheen zijn hele thesis aan dat de psychoanalyse alle kenmerken vertoont van een anti-empirische pseudowetenschap. De geschiedenis heeft nog andere pseudowetenschappen gekend die een tijdlang furore hebben gemaakt, zoals de frenologie of de astrologie, maar die de vooruitgang van de wetenschappelijke kennis enkel belemmerd hebben en nadien van het toneel zijn verdwenen, luidt het. "Zoals de zaken er nu voor staan, is dat precies het lot dat de psychoanalyse beschoren is," besluit de auteur.

Politiek signaal

Wim Betz, één van de boegbeelden van de Studiecentrum voor kritische analyse van psuedowetenschap en het paranormale (Skepp) wijst ook op de politieke relevantie van de thesis. Er is het wetsontwerp van minister Demotte voor de erkenning van onder andere psychotherapeuten als beoefenaars van de geneeskunde. Van de Franstalige psychotherapeuten zegt de helft ook de psychoanalyse te beoefenen, aan Nederlandstalige kant bekent maar 20% van hen zich tot de theorie van Freud.

"Intussen lobbyen de psychoanalysten zelf ook stevig voor hun erkenning als aparte beroepsgroep," zegt Betz. Een thesis die de psychoanalyse ontmaskert als pseudowetenschap is in dat opzicht ook een politiek signaal.

Uit Artsenkrant
19/2/2007

[lou salom]

Blijkbaar strijden artsen/psychiaters en psychologen/therapeuten om het monopolie om de "ziel" en de "psyche" te "begeleiden" en er "zorg" voor te dragen. Kortom: beiden, zo zou mijn leermeester Nietzsche zeggen, zijn er alleen op uit de mensen in hun christelijke deugden te bevestigen en samen met hun cliënten/patiënten het leven te doden.

Nu ik heb deze thesis niet gelezen en spreek me hier dus uit op basis van deze smalle mededeling hierboven, daar ik hier nieuw ben (zie elders - bam en spam rubriek denk ik). Althans deze discussie over psychoanalyse als pseudowetenschap vs. wetenschap lijkt mij een onderdeel niet van een gevecht tussen wetenschappelijke disciplines, want de Amerikaanse gedragstherapie is maar een reactie op de wijze waarop de Amerikaanse psychoanalytici Freud hebben verloochend met hun ego-psychologie daar waar Skinner, de vader van de gedragstherapie heel wat van Freud overnam). Waarop Lacan dan een succesvolle en in ieder geval inspirerende "retour à Freud" lanceerde. Deze discussie is me meer waard dan een of-of: de 21ste-eeuwse neuropsychoanalyse waarin neurosciences/brain sciences en psychoanalyse (Freud was immers een neuroloog toen de middelen om aan neurologie te doen vergeleken met nu bijzonder armoedig waren) op elkaar betrokken worden en heel hoogstaande neurowetenschappers (Panksapp, Damasio, Mayberg, etc) en psychoanalytici (in België bv. Ariane Bazan, Paul Verhaeghe, Gertrude Van de Vijver, Filip Geerardyn, etc) open voor staan. De Franse Lacaniaanse psychoanalytici, vooral Lacan's schoonzoon, Jacques-Alain Miller zoekt liever de steriele confrontatie, zoals blijkbaar ook deze bekroonde thesis hier, die ik echter niet gelezen heb. Kan er dus niet veel over zeggen.

[asdf]

De behandeling van geestenziekten bestaat vooral uit het communiceren met de patient en medicatie. Maar wat ik vaak mis is het onderwijzen van de patient.

De psychiater houd telkens zijn eigen theorieen voor zichzelf en denkt het te weten. Doordat hij gestudeerd heeft heeft hij meer kennis en dus meer macht over de redenatie van de patient in veel gevallen. Dit betekent dat ik denk dat de psychiaters controle wil houden over zijn patient om meerdere redenen. Hij krijgt er het gevoel van eigenwaarde omdat hij meer weet. De patient kan alleen bewegen binnen de grenzen die gestelt worden door de psychiater zodat er controle onstaan over het handelen en denken van de patient. Dit controle mechanisme lijd dan ook tot hospitalitatie van de patient omdat de patient zich gaat bewegen binnen de grenzen die gestelt worden door de psychiater die vaak anders zijn dan de maatschappij.

Wat ik dus wil zeggen is dat psychiaters mensen bekijken waar ze zelf regelscheppend bezig zijn geweest. Dus de theorie wordt getest op de mensen waar de theorie is aangeleert. Vaak is het zo dat je psychiaters mensen als niet normaal beschouwen en in hun dsm boekje iets opzoeken en zeggen jij hebt dat dus nu moet je naar mijn regels luisteren. En zo vespreid het controle systeem. Dit betekent dat voor patienten en psychiaters geen mogelijkheid is om te toetsen of iets klopt en zo het systeem in stant blijft en geen mogelijkheid tot ontsnappen bestaat of veranderingen aan te brengen van binnenuit.

[ludoke]

Artsenkrant :.... toch geen artikel van Ludwig Verduyn , die verdween bij de Morgen na zijn vervalst Reynders KBlux-afschrift ?
In het boek "Mijnheer Doktoor" lacht Dr Psychiater Deberdt in 2009 Freud vierkant uit met zijn penisnijd (1910). Maar eigenlijk moeten eerst concurrenrende psychiatrische thesissen rond 1900 met mekaar vergeleken worden. Zelfs later, in 1913 , sloot een bepaalde "school " afwijkende mensen op in een kluis op het Kerkhof van Landen ged. 9 dagen ( een noveen) Ref :"250 jaar Sint Gertrudisparochie te Landen"blz 30.
Ook in 2009 legt men best de huidige "scholen" naast mekaar... en bestudeert men beter eens de effectiviteit van de Universitaire Psychiatrie, die het houdt bij de DSM-3 R ..., en dan nog vooral inzake de vereiste Minimaal Psychiatrische Gegevens( MPG), die het RIZIV eist inzake financiering. Dus enkel symptoombeschrijving ( eigenlijk geen kunst.. en al eeuwen bedreven) zonder inhoudelijk debat.
Toch is studie ( zowel de linkse als de rechtse) van de psycho-analyse boeiend en noodzakelijk. Natuurlijk zal de gewone mens daar geen boodschap aan hebben, want wat hoort men op straat en in krant bij zelfmoord of psychotische daden : "die heeft iets in zijn hoofd gekregen"... Dat is het nivo anno 2009 en dus verkies ik toch nog soms de Freud van die prachtige affiche op de studentenkoten in 68. Verder merk ik dat zeer... zeer velen hun bezoeken aan allerlei "niet conventionele peuten" gretig betalen met sommen , die meer dan het dubbele zijn van de RIZIV-tarieven : al dan niet erkenning door het RIZIV is geen punt en mag er ook geen zijn in de skeptische optiek

[Ariel Bianco]

Als er iemand naakt is zijn het dan de mensen van Skepp. Ik vraag me af of jullie het langer zullen uitzingen dan 120 jaar. En de allernaakste keizer van Skepp is dan wel prof. Vermeersch; die al 50 jaar niks nieuws meer te vertellen heeft. Volgens het internet heeft ie maar 3 jaar meer te leven; naar eigen zeggen. Maar dat zijn statistieken. Stel je voor dat iemand die niks te vertellen heeft 100 jaar oud wordt? Ik hoop voor de prof een lang en gezond leven en een priester op zijn ziekbed die hem de laatste sacramenten geeft op eigen vraag.

[Ariel Bianco]

Omdat het te dwaas is om de menselijke natuur te reduceren tot chemische processen, biologische processen
en, genetische processen.
Het "experiment" van Dr. Et. Vermeersch betreffende het "wetenschappelijke hoerenbezoek" zegt veel over de persoon zelf.
In de naam van de wetenschap wil ik ook wel weten hoe het is om iemand te vermoorden.
Als ethicus moet men behoorlijk over de schreef zijn geweest in naam van "de wetenschap".

[On track!]

Tip voor Ariel:

Over vrije dingesuiting
Geschreven door Jean Paul Van Bendegem op 14 juli 2010

Filosofen en wetenschappers classificeren graag. Ik dus ook. Mag ik dan meteen een kleine classificatie voorstellen van dingen die mensen met woorden kunnen doen. Let wel, ik heb een bedoeling die aan het eind duidelijk zal worden want zo maar classificeren, dat kan natuurlijk iedereen – vraag het elke verzamelaar van om het even wat – en dat kunnen de filosoof en wetenschapper niet hebben, we hebben onze beroepseer. Dus ik vraag enig geduld, het zal de pointe des te smakelijker maken. Hier gaan we:

(1) Raaskallen en bazelen: het uitspreken, zelden neerschrijven van reeksen gefragmenteerde zinnen, losse woorden met weinig of geen onderling verband en waarbij men spontaan denkt dat de bron aan fysieke of mentale problemen onderhevig is. Als voorbeelden kunnen ongeveer alle blogs op de websites van populaire kranten dienst doen.

(2) Schelden en fulmineren: het uitspreken of neerschrijven van doorgaans enkelvoudige beweringen die de bedoeling hebben om wie het hoort of leest te beledigen en/of te kwetsen. Voorbeelden: “God is dood, Allah is groot!”, “Een Italians petofiel die geen Vlams nie kan spreken nie, gaat da ons land regeere?” (van de bovenvermelde blogs afkomstig), “Al die politiekers, allemaal aan de galg” (idem).

(3) Een opinie hebben: het uitspreken of neerschrijven van een doorgaans enkelvoudige bewering zonder enige toelichting. Voorbeelden: “Alle Turken moeten terug naar Marokko” (authentieke opinie), “Alle rooms-katholieken zijn pervers”, “Schrijvers van columns zijn idioten die moeten opgesloten worden”. Leunt meer dan vaak heel dicht aan bij het vooroordeel waar het even vaak moeilijk is om een toelichting te geven.

(4) Het hebben van een enigszins onderbouwde opinie: het uitspreken of neerschrijven van een doorgaans enkelvoudige bewering met enige toelichting. Voorbeelden: “Alle Turken moeten terug naar Marokko want ze nemen ons werk af”, “Alle katholieken zijn pervers, vraag het maar aan de paus”, “Schrijvers van columns zijn idioten die moeten opgesloten worden, want ze zijn gevaarlijk voor de maatschappij.” Een typisch kenmerk van een enigszins onderbouwde opinie is dat je er niet veel wijzer van wordt. Vaak zie je het verband tussen de uitspraak en de toelichting niet en nog vaker roept de toelichting meer vragen op dan de uitspraak zelf. Doorgaans een gigantisch tijdsverlies want de moeite die je investeert om het proces te analyseren is omgekeerd evenredig met de “moeite” die de bedenker van de opinie eraan verkwist heeft.

(5) Het hebben van een onderbouwde opinie, ook wel mening genoemd: het uitspreken of neerschrijven van een reeks beweringen waarbij de toelichting een samenhang vertoont en duidelijk de beweringen ondersteunt. Soms wordt al eens een referentie vermeld zodat de toehoorder of lezer zelf een beperkte check kan uitvoeren. Voorbeelden zijn columns in kwaliteitskranten (hoewel de meervoudsvorm misschien wel overdreven is – deze bewering valt onder (3) voor alle duidelijkheid).

(6) Het ontwikkelen van een visie: het uitspreken maar eerder neerschrijven van een reeks samenhangende beweringen die een zekere logische samenhang kennen en waarbij de toelichtingen werkelijk de vorm aannemen van een argumentatie. Evenwel merkt men vrij snel dat de orator of auteur essentiële punten over het hoofd heeft gezien die het betoog meteen afzwakken zoniet waardeloos maken. Voorbeelden: de beste columns in de reeds aangehaalde kwaliteitskranten en waaraan ik mijzelf ook al meer dan eens heb bezondigd. Vermoedelijk is dit ook de reden waarom columnisten zo zelden hun bijdrages een tweede maal lezen.

(7) Het ontwikkelen van een uitgewerkte visie: idem als – sorry maar ik word zelf een beetje ongeduldig – het ontwikkelen van een visie maar de reeds vermelde kenmerken komen nog beter tot uiting. Typische voorbeelden zijn de boekjes die columnisten uitbrengen met hun verzamelde columns die men voor de gelegenheid wat extra heeft opgesmukt omdat ze doorgaans grondiger worden gelezen dan de oorspronkelijke stukjes, met inbegrip van de auteurs zelf. Hieraan heb ik tot nu toe kunnen weerstaan maar ik beloof niets voor de toekomst.

(8) Het uitwerken van een theorie: het neerschrijven van een sterk samenhangende reeks beweringen waarbij de ondersteuningen een interne, vrij strenge samenhang kennen en waarbij empirische gegevens en data als cruciaal worden gezien en waarbij bronnen duidelijk worden aangegeven zodat de lezer zelf, indien nodig, een controle kan uitvoeren. Kortom, we naderen heel dicht het wetenschappelijke werk dat zich vooral laat kenmerken door het merkwaardige verschijnsel van de voetnoten die zich op hun beurt laten groeperen in een apparaat, wat dan weer aantoont dat de betekeniswaaier van dit sublieme woord een ongekende rijkdom verbergt. Voorbeelden zijn talrijk te vinden bij de betere, niet persé exclusief wetenschappelijke uitgever.

(9) Het uitwerken van een bruikbare of nuttige theorie: goed, goed, ik besef het wel, maar ik mag toch ook eens dromen?

Tot daar deze elementaire classificatie die probleemloos verfijnd en verward kan worden. Wat is mijn stelling? Deze: wat men doorgaans verstaat onder “vrije meningsuiting” kan, naar mijn idee, maar betrekking hebben op de items beginnende met (4) en, als ik kwaliteitskenmerken in overweging neem, met (5). (1) en (2) hebben met het uiten van een mening, vrij of niet, niets te maken.

Niet voor niets hebben we wetten betreffende smaad en laster om hiermee af te rekenen. Het is een spijtige zaak dat er zovelen zijn die deze twee gevallen toch graag willen meerekenen. Let wel, de kwaliteit van een samenleving lees ik dan weer af van de frequentie waarmee men deze wetten inroept, die liefst zo laag mogelijk moet zijn. Een stand-up comedian die er duchtig tegenaan gaat, dat moet kunnen, zoals men zegt. Of, mooier geschreven, een kwaliteitsvolle samenleving koestert haar dwarsliggers.

Maar (3) is de grote kwaal van deze tijd: een niet-onderbouwde opinie als een mening verkondigen suggereert aan de ene kant dat er een discussie mogelijk moet zijn, maar het gebrek aan onderbouwing laat dit uitgerekend niet toe en dus wordt het een autoriteitskwestie. Wat de vrijheid voor de ander meteen doet verdwijnen.
Wat men vergeet is dat het uiten van een mening ook een engagement met zich meebrengt, namelijk dat men bereid is om de mening te verdedigen, wat betekent dat men bereid is om de bewijslast te dragen. “Ik sta achter mijn woorden” betekent dat men zich wil blootgeven en niet dat men zich erachter verstopt.

Noot: deze column behoort tot categorie (5), althans dat wil ik graag verdedigen.
©Jean Paul Van Bendegem, 14 juli 2010
ref. http://deburen.eu/nl/nieuws-opinie/deta ... ngesuiting
viewtopic.php?f=21&t=2250&hilit=mening+bendegem#p60933

Mvg

[Renate]

Omdat het te dwaas is om de menselijke natuur te reduceren tot chemische processen, biologische processen
en, genetische processen.
Het "experiment" van Dr. Et. Vermeersch betreffende het "wetenschappelijke hoerenbezoek" zegt veel over de persoon zelf.
In de naam van de wetenschap wil ik ook wel weten hoe het is om iemand te vermoorden.
Als ethicus moet men behoorlijk over de schreef zijn geweest in naam van "de wetenschap".

En waarom is het dwaas om de menselijke natuur te reduceren tot chemische processen, biologische processen en genetische processen? Zijn er nog andere zaken?

[kil]

Omdat het te dwaas is om de menselijke natuur te reduceren tot chemische processen, biologische processen
en, genetische processen.
Het "experiment" van Dr. Et. Vermeersch betreffende het "wetenschappelijke hoerenbezoek" zegt veel over de persoon zelf.
In de naam van de wetenschap wil ik ook wel weten hoe het is om iemand te vermoorden.
Als ethicus moet men behoorlijk over de schreef zijn geweest in naam van "de wetenschap".

En waarom is het dwaas om de menselijke natuur te reduceren tot chemische processen, biologische processen en genetische processen? Zijn er nog andere zaken?

Beste Renate,


Je kent dat toch:
- Waar is dan de schoonheid van het leven?
- Wat is dan de zin van het leven?
- ...


Same sh*t, different day.



kil

[Renate]

Omdat het te dwaas is om de menselijke natuur te reduceren tot chemische processen, biologische processen
en, genetische processen.
Het "experiment" van Dr. Et. Vermeersch betreffende het "wetenschappelijke hoerenbezoek" zegt veel over de persoon zelf.
In de naam van de wetenschap wil ik ook wel weten hoe het is om iemand te vermoorden.
Als ethicus moet men behoorlijk over de schreef zijn geweest in naam van "de wetenschap".

En waarom is het dwaas om de menselijke natuur te reduceren tot chemische processen, biologische processen en genetische processen? Zijn er nog andere zaken?

Beste Renate,


Je kent dat toch:
- Waar is dan de schoonheid van het leven?
- Wat is dan de zin van het leven?
- ...


Same sh*t, different day.



kil

De schoonheid van het leven zit in het leven en dus in al die processen. En de zin van het leven? Die zal je er zelf aan moeten geven.

De vraag was gericht aan Ariel, voor ik wist dat hij van het forum verwijderd was.

[Gabriel Rio]

Skepp heeft geen ervaring met de kliniek noch van de psychoanalyse, noch van "wetenschappelijk soort". De psychoanalyse gaat ervan uit dat elke mens uniek is terwijl de wetenschap ook over het psychisch functioneren platonische invariabelen wil vinden, wat volgens mij op zich niet tekort doet aan wetenschappelijk onderzoek, maar wel aan de kliniek dwz het contact tussen cliënt en therapeut/analysant. Daarmee wil de psychoanalyse de lijdende mens op geen enkel ogenblik beschouwen als representant voor een hele groep ; maar als uniek subject. La psychoanalyse c'est la science du particulier. En met dit particuliere kan de zogenaamde harde wetenschap geen weg. Dit is al meer dan eens gebleken uit de censuur-filosofie van Skepp. De andersdenkende wordt door Skepp verwezen naar een massive black hole van de censuur dat bij mij doet denken aan de boekenverbranding van niet zolang geleden. De domheid van de medemens zit niet in wat hij zegt, maar in de domheid van wie hem censureert. Vandaar dat ik nu censuur verwacht.

[Magnolia]

De domheid van de medemens zit niet in wat hij zegt, maar in de domheid van wie hem censureert. Vandaar dat ik nu censuur verwacht.

Tjongjonge, wat maak je je druk. Ga iets leuks doen. Desnoods iets unieks.

[willem_betz]

Skepp heeft geen ervaring met de kliniek noch van de psychoanalyse, noch van "wetenschappelijk soort"..

Hoe zou hij deze grote waarheid ontdekt hebben ? Dat er bij skepp psychologen, neurologen , psychiaters en andere artsen actief zijn telt waarschijnlijk niet mee ?

Daarmee wil de psychoanalyse de lijdende mens op geen enkel ogenblik beschouwen als representant voor een hele groep ; maar als uniek subject. La psychoanalyse c'est la science du particulier. En met dit particuliere kan de zogenaamde harde wetenschap geen weg.

Jaja, de homeopaten zeggen dit ook, elk geval is anders, daarom kunnen die ook nooit iets bijleren want ze moeten voor elk geval weer van nul beginnen, en daarom blijft het steeds nogal "nullig" . Bestaat er niet zoiets als een groepsdiagnose van penisnijdsters, van oedipus-complexers...? Trouwens, ook elke trol is anders maar toch hebben ze gemeenschappelijke kenmerken en de therapie heeft ook veel gemeenschappelijke aspecten.

Dit is al meer dan eens gebleken uit de censuur-filosofie van Skepp. De andersdenkende wordt door Skepp verwezen naar een massive black hole van de censuur dat bij mij doet denken aan de boekenverbranding van niet zolang geleden. De domheid van de medemens zit niet in wat hij zegt, maar in de domheid van wie hem censureert. Vandaar dat ik nu censuur verwacht.

Heel goed gezegd, enkel een kleine vergissing: skepp censureert niet (bewijs het tegendeel aub) we laten hier zelfs de meest geschiften hun zegje doen (zoek niet te ver naar een voorbeeld ).
Elke mening heeft hier recht op respect als ze onderbouwd wordt en als ze verdedigd wordt met argumenten. Probeer eens.
Anderzijds hebben de psychanalisten zich al een flinke censuur-reputatie opgebouwd, het meest recente bewijs daarvan is hun huidige krampachtige poging om de reportage "le Mur" te laten verbieden/censureren.
Een plausibele verklaring voor zijn neiging om dergelijke onsamenhangende en onjuiste teksten te spuien is dat toen hij nog in baarmoeder zat zijn mama erg geschrokken is van een trol, en dat laat sporen na.
Maar niet veralgemenen, elk geval is weer anders, het kunnen ook twee trollen geweest zijn, of meer...

[Oogje]

De psychoanalyse meent veel te kunnen verklaren van een hele groep en is dus helemaal niet individu-gericht.
Elk individu zou een soort copie zijn van een ander, 'deep down'. Precies daar heb ik en vele anderen het enorm moeilijk mee. Het is een gevaarlijke 'wetenschap' die volgens mij vele mensen in de kou heeft laten staan en vele mensen pijn hebben gedaan, meer dan wanneer ze niet waren behandeld geweest.. Precies omdat men zich 'wetenschap' was gaan noemen, ging men zich veel permitteren. Daarom werd de psychoanalyse terecht van zijn voetstuk gekegeld.

Wat ik wel interessant vind is het onderbewuste op zich, die in de 20ste eeuw sterk aanwezig was in de kunst en daar is het heel interessant om door de bril van de kunstenaar te kijken naar wat er in de mens leeft en gaande is.
Vele filmmakers en schrijvers hebben zo fantastische kunstwerkjes neergezet. En ze hebben mij ertoe aangezet om erover na te denken. Dat is wel boeiend te noemen, temeer omdat de 20ste eeuw dat heel erg nodig had om naar de binnenkant te kijken: het is immers een erg gruwelijke geweest... In rechtstheorie heb je de daad enerzijds en de opzet anderzijds (wat erachter zat) en dan kijkt de rechtspraktijk ook nog naar allerlei andere dingen die mee spelen: gevoelens.

De binnenkant is erg belangrijk wil je elkaar begrijpen, wil je vrede bewaren, wil je je gedrag blijvend KUNNEN sturen. Als die binnenkant niet genoeg aandacht krijgt, dan gaat die zich veruiterlijken in niet altijd even mooie gedragingen. Sommige van die gedragingen kunnen soms zo sluw en subtiel en geniaal EVIL zijn, dat het erg moeilijk is om er een vinger op te leggen. Maar ik geloof diep in het feit dat deze gedragingen voortkomen uit opgekropte boosheid. Hoe groter de geest hoe groter het beest en omgekeerd zou ik zo zeggen.

Maar daarvoor zijn die van de pot gerukt theorieën à la Freud heus niet nodig. Je kan het ook heel praktijkgericht doen: oog en voeling voor de ander hebben... Dan hoeft men niet naar een wakko psych te gaan. Dan lost men het op door met elkaar te praten via de binnenkant.

[Gabriel Rio]

Het is wel mogelijk dat er Skepp-leden zijn met ervaring in de kliniek; maar ik vermoed dat u daartoe niet behoort. Ikzelf ben ook virtueel SKEPP-lid als het gaat over allerhande alternatieven voor bv. kankerbehandeling. Daar ben ik het volkomen mee eens dat eerst de reguliere medische wetenschap op zijn einde moet zijn gekomen voordat men overgaat op het geloof (al gaan beiden in een wisselwerking). En als men dan overgaat op geloof (omdat de reguliere wetenschap de handdoek in de ring smijt) lijkt me daar niks op tegen te zijn.
De mening van die psychologen, neurologen, psychiaters en artsen zijn wat betreft de psychoanalyse onbekend op Skepp. Ik zal het dan maar doen met uw mening.
De vergelijking van de kliniek in een één op één situatie met de homeopathie gaat niet op. Het zijn geen 2 moleculen die elkaar ontmoeten maar mensen. Dat is volgens mij toch een wezenlijk verschil. En deze vergelijking is alleen maar een illustratie van hoe kort je door de bocht gaat.
Met een theoretisch kader zoals de psychoanalyse benadert men de mens nooit van nul maar wel vanuit zijn unieke subjectiviteit. Van nulligheid is dus zeker geen sprake. Alleen maar van onbenulligheid van een zekere Betz.
Wat u met die groepsdiagnose bedoelt mag u voor mijn part volledig voor eigen rekening nemen; want het illustreert perfect dat u totaal niet weet wat de psychoanalyse is.
Wat u hebt met trollen is ook niet mijn probleem; maar ik zou het toch eens laten onderzoeken.
Wat betreft de poging tot censuur n.a.v. Le Mur ben ik het volkomen met je eens. Volgens mij was er een andere oplossing mogelijk zoals een tegendocumentaire. Maar de psychoanalysten zijn de Freud en Lacan-bashing zodanig beu. Dat is al begonnen sinds Freud en dat hoeft geen verbazing te wekken. Wat Freud zegt zal altijd weerstand oproepen.
En dat de meest geschiften hier hun mening kunnen zeggen, hebt u hier al voldoende wetenschappelijk bewezen.
Uw laatste zin kan ook op u van toepassing zijn.

Gabriel Rio

[willem_betz]

Maar de psychoanalysten zijn de Freud en Lacan-bashing zodanig beu. Dat is al begonnen sinds Freud en dat hoeft geen verbazing te wekken. Wat Freud zegt zal altijd weerstand oproepen.

We hebben een gemeenschappelijk punt: ook skepp is het beu dat de verdedigers van de psychoananlyse steeds maar dezelfde pseudo-wetenschappelijke argumenten, drogredenen en stromannen opvoeren, liefst nog wat gekruid met persoonlijke aanvallen.
Schitterend is het steeds weerkerende kwak-argument dat je geen mening mag hebben, gebaseerd op wetenschappelijk bewijs (of het gebrek daaraan), tenzij je die behandeling zelf al jaren hebt toegepast. Vul maar in: psychoanalyse, homeopathie, voedoe, ...
Als je hierboven in de zoekfunctie het woord psychoanalyse intikt dan krijg je al honderden verwijzingen naar bijdragen op dit forum.
Wat Rio hier nu weer komt vertellen, de trucjes en drogredenen die hij gebruikt staan al volledig beschreven in de bekroonde thesis van Maarten Boudry:
http://skepp.be/artikels/randwetenschap/psycho-analyse/de-naakte-keizers-van-de-psychoanalyse-de-immunisatiestrategi daar kan je dan ook de volledige tekst downloaden als pdf.
Misschien toch eens lezen en met argumenten trachten te weerleggen.

[Faction Fictory]

Niet in diezelfde banale fase blijven hangen he jongens

[Blueflame]

Niet in diezelfde banale fase blijven hangen he jongens

Als je niets te zeggen hebt, dan kan je maar beter zwijgen.

[Gabriel Rio]

Beste Willem Betz,

Ik ga de moeite nemen om Maarten Boudry en zijn kritisch stuk over de psychoanalyse door te nemen.
Daarna zal ik pogen met argumenten u van repliek te dienen of u gelijk te geven.
Voor het ogenblik ben ik het geval aan het afdrukken.
Wat betreft persoonlijke aanvallen hebt u op zijn minst gesugereerd dat ik volkomen geschift was en dat ik een slachtoffer zou zijn van de psycho-analyse. Waar u die glazen bol vandaan haalt? Zijn Skepp-leden helderziende? Mijn associatie van die nulliteit met een stuk onbenul lijkt me in dat opzicht nogal onschuldig.
De pot verwijt de ketel enz... Dit lijkt me niet erg zinvol.
Ik zal dus eerst eens het werk van Boudry lezen en dan nog iets schrijven op dit democratische forum.
Voor het overige wil ik hier een leuke verwijzing zetten naar Slavoj Zizek. "Why only Atheists can believe"
Gemakkelijk op te zoeken op youtube of google.

MVG

Gabriel

[Gabriel Rio]

"De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf."

Hoe verklaart Betz dat wetenschappelijk? Het is zijn eigen leuze dus ik ben benieuwd.

[Faction Fictory]

Niet in diezelfde banale fase blijven hangen he jongens

Als je niets te zeggen hebt, dan kan je maar beter zwijgen.

Nou, bvb, zelf een thesis bekronen en dan refereren naar 'de bekroonde thesis'... dergelijke dingen, breek me de bek niet open Blueflame
Verder dan refereren naar het Livre noir en dat essay komt men hier op't skepp forum meestal niet, vandaar die 'banale fase'....ik zei dus wel degelijk 'iets'.

In het essay van Boudry verdient de zoekterm 'Freud' 885 hits, mensen als Kohut en Kernberg...beiden 0 (nul) hits. Dat Essay gaat niet over 'de psychoanalyse' en men mag die intellectuele oneerlijkheid hier wel eens onderkennen.
Kritiek is best mogelijk op de PA, maar die van Maarten Boudry is niet zo sterk als hier steeds wordt gesugereerd en de replieken komen niet verder dan wat gebakkelei buiten de marge van het inhoudelijke...
Ik kaats de quote dus terug,

Als je niks te zeggen hebt, dan kan je beter zwijgen.

[Planoudes]

"De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf."

Hoe verklaart Betz dat wetenschappelijk? Het is zijn eigen leuze dus ik ben benieuwd.

Ik ben Betz wel niet, maar dat is het nogal beroemde Stockholmsyndroom.

[willem_betz]

G Rio:

Ik zal dus eerst eens het werk van Boudry lezen en dan nog iets schrijven op dit democratische forum.

Er is dus nog hoop.
Na zijn spectaculair binnenvallen op dit forum met een rits loze beschuldigingen en luidkeelse nonsens: SKEPP is volgens hem een groepje onwetenden, die niets van wetenschap kennen en die elke afwijkende mening censureren, was er een gerechtvaardigd vermoeden dat hij ze niet alle vijf op een rij heeft of dat hij een trol is die wil uitproberen hoever hij kan jennen.
zie http://forum.skepp.be/viewtopic.php?p=76681#p76681 en oordeel zelf.
Als hij dan met wat humor op het ongerijmde van zijn uitspraken werd gewezen ging hij nog harder schelden met nog weer persoonlijke aanvallen en valse beschuldigingen. Misschien had hij gehoopt op die manier zijn gelogen beschuldiging van censuur zou bewaarheid worden en hij toch zou gecensureerd te worden, maar volgens mij is het veel instructiever om zijn schitterende bijdrage te laten staan, zodat ieder lezer voor zich een mening kan vormen over het niveau ervan en of het skepp-forum te veel of te weinig tolerant is.
Als een deelnemer dan toch de stap wil zetten van schelden naar argumenteren, dan kunnen we dit enkel toejuichen en zeggen „welkom“.

[willem_betz]

"De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf."

Hoe verklaart Betz dat wetenschappelijk? Het is zijn eigen leuze dus ik ben benieuwd.

Ik ben Betz wel niet, maar dat is het nogal beroemde Stockholmsyndroom.

Dat het verschijnsel duidelijk bestaat wordt dus niet betwist.
Het kan erg schrijnend zijn als je ziet hoe mensen die duidelijk niet beter worden, die zelfs duidelijk achteruitgaan toch, in tegenspraak met alle objectieve gegevens blijven uitbazuinen dat ze genezen zijn en trachten klanten winnen voor hun kwak-meester.
Deze "will to believe" en "missionaris-syndroom" kan heel sterk tot zelfs komisch zijn, zoals bij die kalende man die allerlei dure haargroeimiddelen bleef proberen en telkens iedereen wilde overtuigen om het ook te kopen, alhoewel iedereen zag dat er bij hem niet één haarpijltje was bijgekomen. Wie durfde zeggen dat hij geen verschil zag werd bij de keel gegrepen en zelfs bedreigd, "ga jij zeggen dat ik een leugenaar ben ! " (echt waar, zelf meegemaakt !)
Wat me zeer sterk had aangegrepen waren die ALS (een erg hersenziekte) lijders die naar China reisden om zich voor 30-40.000 euro wat cellen in de hersenen te laten spuiten. Niemand genas, ze gingen volgens de objectieve testen gewoon achteruit, maar dan met een familie die een flinke lening achterbleef. De artsen die durfden zeggen dat er geen objectieve verbetering of verschil was werden uitgescholden voor lakeien van de farma, voor fanatiekelingen met oogkleppen, kortom wat wij hier ook bijna dagelijks te horen krijgen.
Over psychologische mechanismen die dergelijk fanatiek geloof onderhouden, tegen alle werkelijkheid in, is al heel wat geschreven. Eigenlijk is dit de core-business van skepp.
Ondanks alle eerlijke informatie blijven mensen met veel energie tot fanatisme hun "geloof" verdedigen. Dat kan homeopathie zijn, of psychoanalyse, creationisme, horoscopen, of...geloof in een persoonlijke god-rechter-houder van een strafregister..noem maar op.
De ontwijkingsstrategieen die ze gebruiken om elke kritiek te negeren zijn zeer vergelijkbaar.
Wie in de thesis van Boudry een gronige analyse van de PA zelf zoekt, dat is het onderwerp niet.
Het onderwerp is hoe een pseudowetenschap zich tracht te onttrekken aan wetenschappelijke weging en oordeel over de werking.
De bijdragen van G Rio hierboven zijn er schoolvoorbeelden van. Misschien heeft hij niet genoeg ervaring van gesprekken met kronkeldenkers, maar zijn "argumentatie" is mits vervanging van een paar woordjes identiek aan bijv die van de homeopaten en consoorten.
Er bestaat veel literatuur hierover, doe maar eens een google naar "why people believe weird things"
toegevoegd: ik merk dat je het hele boek van Shermer gratis kan lezen of downloaden van het web. (piraat ?)

[Jan Willem Nienhuys]

Intens geloof en zendingsdrang horen bij elkaar. Het beroemde boek When prophecy fails (1956) van Leon Festinger geeft een praktijkvoorbeeld. Zie http://en.wikipedia.org/wiki/When_Prophecy_Fails

Versimpeld: als iemand geconfronteerd wordt met een overduidelijke ontkrachting van een intens geloof, dan wordt de 'cognitieve dissonantie' opgeheven door actief dat geloof te gaan verspreiden. Volgens Festinger werkt dat alleen als de gelovigen een groep vormen.

Voorbeeld 1. De koning van een ministaatje in de buurt van Jeruzalem kwam op het idee dat wat hij in de onzekere politieke situatie nodig had, een krachtige stamgod was die men intens moet vertrouwen en vereren. Welnu, dat liep slecht af. Het staatje werd onder de voet gelopen, en de bewoners gedeporteerd naar de zgn. Babylonische gevangenschap. In plaats van de voor de hand liggende conclusie te trekken dat die Jahweh van ze ook niks voorstelde, ging men nog intenser geloven, en men schiep een hele (fictieve) geschiedenis om uit te leggen dat men 'gezondigd' had en dat de enige redelijke oplossing was Jahnweh nog intenser te dienen. Deze nieuwbakken religie werd ook nog opgesierd met elementen uit het zoroastrianisme en later met het idee van de oppergod Zeus/Jupiter.

Voorbeeld 2. Toen de volgelingen van een van de vele messiassen rond het begin van de jaartelling geconfronteerd werden met de smadelijke executie van hun leider, zaten ze niet bij de pakken neer, maar verzonnen een prachtig verhaal en begonnen diens leer (of wat ze zich ervan herinnerden, want aan opschrijven deden ze niet bij leven van de messias, mogelijk was de hele groep inclusief de messias zelf analfabeet) te verkondigen. Onderdeel van die leer was wellicht dat het einde van de wereld nabij was, dat was direct of indirect overgenomen uit de zoroastrische religie. Toen dat einde alsmaar niet kwam had dat niet het minste effect op de geloofsijver.

In al deze verhalen, en ook in dat van Festinger komt een element voor dat volgens van mij van groot belang is. De sociale groep waar het om gaat is gegroepeerd om een al dan niet zichtbare leider. Dat is (nog steeds volgens mij) een fundamenteel biologisch gegeven. Wij zijn een sociale diersoort, en onze samenleving wemelt van de 'alfamannetjes'. Als iemand zich gecommiteerd heeft aan een bepaalde leider, dan gaat die de leider verdedigen als die wordt aangevallen, minimaal gaat men zich loyaal achter de leider scharen. Het vertoont verwantschap met de sunken cost fallacy. Als je ergens veel geld in hebt gestopt, dan moet er een hele hoop gebeuren voor je tot de conclusie komt dat het allemaal verspilde moeite is geweest. Integendeel, dan ben je maar al te graag geneigd nog meer te investeren in hetzelfde, in een poging alsnog het reeds geïnvesteerde terug te verdienen. Dat gaat zo met geld, maar ook voor vertrouwen en loyaliteit. Misschien is dat laatste wel de primaire emotie, want investeren van geld is toch ook een kwestie van vertrouwen op de toekomst.

Het is een algemeen verschijnsel dat als iemand geconfronteerd wordt met een ontkrachting van een gekoesterd idee, men reageert alsof men wordt aangevallen en dat men dus dat idee nog feller gaat verdedigen. Ik denk dat zo'n verknochtheid aan een idee vaak berust op de een of andere persoonlijke band met degene die de eerste met dat idee was.

Dus de kale man had zijn vertrouwen gesteld in de leverancier van het middel, en dat vertrouwen wilde hij niet beschamen.

Wie veel investeert in een geloof (verkondigd door een genezer) dat men met behandeling X zal beter woden, is onderhevig aan hetzelfde effect: als het niet zo best blijkt uit te komen, gaat men het geloof krachtig verdedigen en zelfs actief uitdragen. Het maakt weinig uit of men dit cognitieve dissonantie, religie of sunken cost fallacy noemt: het is helemaal niet raadselachtig, het is een heel gewoon menselijk verschijnsel.

Als iemand eenmaal het vaandel gekozen heeft waarachter hij of zij aan belieft te marcheren, dan is er weinig meer aan te doen. Wat clubs als Skepp hooguit kunnen doen is het publiek dat nog niet gekozen heeft van goede voorlichting voorzien.

[Digit]

Voorbeeld 1. De koning van een ministaatje in de buurt van Jeruzalem kwam op het idee dat wat hij in de onzekere politieke situatie nodig had, een krachtige stamgod was die men intens moet vertrouwen en vereren.

Klein slippertje : het was niet in de buurt van Jerusalem, het was in Jerusalem (hoofdstad van Judea) zélf ! En het betrof Josiah. Al was die ambitie vermoedelijk enkele generaties ouder.

Vergelijk met het monotheïsme van Echnaton : dat is terug te voeren op de afkeer van Thoetmosis III van de Amon-priesterkaste als gevolg van hun steun aan Hatsjepsoet in haar investituurstrijd met haar neefje (T III zelf). Amenhotep IV (Echnaton) zou de vete die van zijn betovergrootvader (T III) dateerde, definitief hebben willen beslechten door het monotheïsme van Aton in te voeren. Ook al falikant ! Verder is deze parallel het enige verband met het JHWH-monotheïsme van Josiah (en vermoedelijk voorgangers), wat sommige pseudo-historici ook mogen beweren.

Ter verdere verduidelijking : de "erfvijanden" van Josiah waren de Omridische koningen van het welvarende polytheïstische Israël met als hoofdstad Samaria. Die worden bijgevolg in Josiah's teksten letterlijk beladen met "alle zonden van Israël", wat in het NT dan weer zou inspireren tot de parabel van de barmhartige Samaritaan, zijnde "de goede slechterik" die als voorbeeld moet dienen voor de onbarmhartige "rechtgelovigen" !

En als uitsmijter : Judea en Israël waren niét het resultaat van de splitsing van "het rijk van David en Salomo". Dat laatste was nooit groter dan het armetierige Judea zélf ! Maar dat verzinsel gaf Josiah wél een excuus om bijkomend land proberen in te palmen. Wie parallellen wil zoeken met bepaalde actuele toestanden, die mag dat. Ze zijn er.

Groetjes,

Digit

[Jan Willem Nienhuys]

van "het rijk van David en Salomo". Dat laatste was nooit groter dan het armetierige Judea zélf !

Als David en Salomo tenminste bestaan hebben. Mogelijk was David niet meer dan een lokaal stamhoofd (lees roverhoofdman), en zijn de verhalen over dit duo grotendeels verzonnen.

Het recept 'fantaseer je een glorieus verleden met liefst nog een vleugje Verweggistan' werkt altijd. Dat zien we aan medische religies van tegenwoordig. De homeopaten beweren dat hun fantasieën teruggaan op Hippocrates, en de acupuncturisten claimen 5000 jaar (80 jaar zou accurater zijn).

[Digit]

JWN,

Er is minstens één externe vermelding van David en/of Salomo. Wat doet vermoeden dat ze bestaan hebben.

Dat David (voor zover echt) een "roverhoofdman" was is plausibel, maar het moet wel bekeken worden in het licht van de tijd. De semi-nomadische Kanaänitische herders uit het hoogland zullen bij de Filistijnen uit de rijke vruchtbare kustvlakte wel al eens wat geplunderd hebben. Tussen die twee bevolkingsgroepen heerste immers een conjunctuurgestuurde haat-liefde-verhouding. Het vermoeden bestaat dat in gunstige periodes de hooglanders na de oogst naar de vlakte afzakten, handel dreven en hun kudden lieten wijden op de stoppelvelden die ze in ruil bemestten.

Het lijkt minstens plausibel dat David en Salomo de leiders waren die dit zootje semi-nomadisch ongeregeld hebben omgevormd tot een min-of-meer gestructureerd bergstaatje.

Groetjes,

Digit

[Gabriel Rio]

De naakte keizers van de moraalwetenschappen
Ten eerste is het eigenaardig dat de scriptie van Maarten Boudry “De naakte Keizers van de Psychoanalyse: de Immunisatiestrategieën van een Pseudowetenschap” bekroont wordt door Skepp. Maarten Boudry is iemand uit de Skepp-kringen en dus lijkt me dat op een vorm van zelfbevlekking. (We gaan iemand bekronen die het met ons eens is, één van ons is, los van de kwaliteit van het werkje) Dit doet me overigens denken aan het Eurosong-festival, waar bevriende naties elkaar het maximum van de punten geven, los van de kwaliteit van het liedje. Freud zelf had voor dit fenomeen een benaming zijnde : “het narcisme van de kleine verschillen” uit zijn “Das Unbehagen in der Kultur”
Eens lezen!
Ten tweede lijkt het me onmogelijk om de psycho-analyse in diskrediet te brengen in 124 pagina’s. Dat is een onderneming die alleen maar kan mislukken. Het spreekt voor zich dat dhr. Boudry daar niet is in geslaagd; hetwelke ik later met argumenten ga staven. Overigens ontbreekt in de online versie de bibliografie. Bewust of niet?
Wat mij verder een beetje verbaasd is dat u (dhr. Boudry) al een conclusie hebt in uw proloog. Het gaat mijn inziens zeker niet om objectief onderzoek waar men een these poogt te bewijzen. De these is al bewezen in de proloog en dit is kenmerkend voor dit tendentieuze werkje. “In dit werk wil ik aantonen dat die naakte keizer niemand minder dan Freud zélf was. Ik zal de stelling verdedigen dat de barokke pruiken en pompeuze kleren waarmee de psychoanalytici Freuds naaktheid wilden verhullen, in het licht van de redelijke kritiek zo doorschijnend zijn als pompwater.” Uit uw woordkeuze blijkt een zekere haat, vermomd als geestige vergelijking en bovendien is de conclusie al gemaakt. Waarom zou een normaal mens dan verder lezen? Dit is een zwakte doorheen de hele scriptie.
Ik vraag me overigens af of Anton Chekhov het had over de psycho-analyse. Het zou ook kunnen gaan over de filosofie/moraalwetenschappen Ugent. Economisch lijkt het mij onverantwoord om dergelijke richting te behouden, zeker gezien het gebrek aan kritische zin die zij aan de dag leggen. Bovendien moeten zij in de schaduw toeven van de veel diepgaandere en veel succesvollere psycho-analytische kritiek. Dat moet pijn doen. En daar zie ik toch een motief voor deze aanval: jaloezie. De richting moraalwetenschappen is een conservatief bastion dat nauwelijks zinnige kritiek kan uiten op actuele thema’s. Blind door hun eigen grote gelijk en beperkt door hun paardenbril, oftewel het licht van de redelijke kritiek. Daarom dus je pijlen richten op de psycho-analyse. Om de eigen verbittering te verbijten.
Verder in uw verantwoording poneert u de stelling dat de immunisatiestrategieën die de psychoanalyse volgens u zou gebruiken ongetwijfeld hebben bijgedragen tot haar succes(van de psychoanalyse) Dit is een stelling waarvoor u geen enkele evidentie hebt en behoort dus tot de speculatie.
Verder vermoed ik dat u voor dit werkje vooral de werken hebt gelezen die tegen de psycho-analyse zijn. Als men de psycho-analytische werken moet afwegen met de bash-werkjes zal je moeten toegeven dat er een zeker onevenwicht bestaat in het voordeel van de psycho-analyse. Dat u een babbeltje hebt geslagen met enkele analytici kan dit onevenwicht niet goed maken. Bovendien vraag ik me af waarom de inhouden van die babbeltjes niet aan de orde zijn gekomen. Argumenten tegengekomen die niet in je kraam passen? We zullen het wellicht nooit weten.
Dit voor zover de inleiding met proloog en verantwoording

[stefaandepraetere]

Ten tweede lijkt het me onmogelijk om de psycho-analyse in diskrediet te brengen in 124 pagina’s. Dat is een onderneming die alleen maar kan mislukken. Het spreekt voor zich dat dhr. Boudry daar niet is in geslaagd; hetwelke ik later met argumenten ga staven. Overigens ontbreekt in de online versie de bibliografie. Bewust of niet?
Wat mij verder een beetje verbaasd is dat u (dhr. Boudry) al een conclusie hebt in uw proloog.

Eum, zie je nu zelf niet hoezeer u aan het "de pot verwijt de ketel'-syndoom leidt?

[Gabriel Rio]

Ik heb om een beetje geduld gevraagd. Daar ik nog maar opbouwende kritiek heb geformuleerd over de aanvang van de scriptie. Het gaat dus over een gewone opinie.
Als het gaat om een opinie mogen "de pot verwijt de ketel" argumenten zeker aan bod komen lijkt me. Het is geen scriptie hé. Vandaar de dt-fout waar ik heb overgelezen.

[Magnolia]

Wat mij verder een beetje verbaasd is dat u (dhr. Boudry) al een conclusie hebt in uw proloog. Het gaat mijn inziens zeker niet om objectief onderzoek waar men een these poogt te bewijzen. De these is al bewezen in de proloog en dit is kenmerkend voor dit tendentieuze werkje.

Ik veroorloof mij een kleine methodologische opmerking:

De proloog wordt als laatste geschreven. Hierin geeft de auteur ondermeer het onderwerp aan, het doel, de methode en de diverse stappen en stadia die hij doorlopen heeft en tot welke resultaten dit heeft geleid. De lezer weet dan wat hij van het werk kan verwachten en kan al lezend toetsen of dit klopt. In principe is de these inderdaad bewezen in de proloog, mits het onderzoek tot die uitkomst heeft geleid.

Een publicatie met proloog of voorwoord met de strekking "in dit werk toon ik aan dat de aarde plat is" en een aan het einde van het relaas de mededeling "PS dat is niet gelukt" is ongebruikelijk in academische kringen, en bovendien onwenselijk.

[Gabriel Rio]

Naar mijn mening had u (dhr. Boudry) eerst een hypothese moeten formuleren. Die hypothese heb ik nergens gelezen.
De conclusie staat in de titel, het begin, het midden en het einde en dat is volgens mij een methodologische miskleun.
Overigens hebt u de bewering dat de psychoanalyse een pseudo-wetenschap is, nergens hard kunnen maken. Vooringenomenheid van het begin tot het einde dus en dat is intellectueel oneerlijk.
Maar meer daarover later. Zoals ik al zei zit ik nog niet zover met mijn kritische lezing van dit door eigen kringen bekroonde werk.

[willem_betz]

Ten eerste is het eigenaardig dat de scriptie van Maarten Boudry “De naakte Keizers van de Psychoanalyse: de Immunisatiestrategieën van een Pseudowetenschap” bekroont wordt door Skepp. Maarten Boudry is iemand uit de Skepp-kringen en dus lijkt me dat op een vorm van zelfbevlekking.

Correctie: MB was toen nog student en is later lid geworden en nog later werkend lid. Trouwens, in ons regelement staat dat de leden niet in aanmerking komen voor de prijzen. Dus jouw beschuldiging dat we "mekaar bekronen" is ...heu... nogal psychoanalitisch qua waarheidsgehalte.

Ten tweede lijkt het me onmogelijk om de psycho-analyse in diskrediet te brengen in 124 pagina’s. Dat is een onderneming die alleen maar kan mislukken.

Uit vorige reacties bleek al dat je problemen hebt met begrijpend lezen en dat je graag bedoelingen zoekt/vindt die er niet zijn, dus nogmaals: die thesis is geen analyse van de PA, heeft nooit die bedoelingen gehad, maar is een opsomming en analyse van de trucs die ze gebruiken om zich aan wetenschappelijke kritiek te onttrekken (immuniseren).

Het spreekt voor zich dat dhr. Boudry daar niet is in geslaagd; hetwelke ik later met argumenten ga staven.

Dus: doe de moeite niet. Als je echt iets wil weerleggen beperk je dan tot de inhoud en de bedoeling, niet tot wat jij er met je onderbewuste wil van maken.

Uit uw woordkeuze blijkt een zekere haat, vermomd als geestige vergelijking en bovendien is de conclusie al gemaakt. Waarom zou een normaal mens dan verder lezen? Dit is een zwakte doorheen de hele scriptie.

Schitterend ! dank voor deze illustratie van één van één van de trucs: de criticus wordt gratis geanalyseerd en zijn duistere drijfveren verklaren alles en maken zijn argumenten waardeloos.

En daar zie ik toch een motief voor deze aanval: jaloezie. De richting moraalwetenschappen is een conservatief bastion dat nauwelijks zinnige kritiek kan uiten op actuele thema’s. Blind door hun eigen grote gelijk en beperkt door hun paardenbril, oftewel het licht van de redelijke kritiek. Daarom dus je pijlen richten op de psycho-analyse. Om de eigen verbittering te verbijten.

Idem als hierboven. Deze "Freudiaanse" aanval op een eenheid van die (de eigen ? ) universiteit is echt te infantiel om nog amusant te zijn.

[Blueflame]

Ten eerste is het eigenaardig dat de scriptie van Maarten Boudry “De naakte Keizers van de Psychoanalyse: de Immunisatiestrategieën van een Pseudowetenschap” bekroont wordt door Skepp. Maarten Boudry is iemand uit de Skepp-kringen en dus lijkt me dat op een vorm van zelfbevlekking.

Correctie: MB was toen nog student en is later lid geworden en nog later werkend lid. Trouwens, in ons regelement staat dat de leden niet in aanmerking komen voor de prijzen. Dus jouw beschuldiging dat we "mekaar bekronen" is ...heu... nogal psychoanalitisch qua waarheidsgehalte.

Ik ging net hetzelfde zeggen.
Als ik het me nog goed herinner is Maarten uitgenodigd door SKEPP NA het schrijven van zijn thesis.

Mvg.

[Gabriel Rio]

Dat hij eerst zijn scriptie heeft ingediend en daarna lid is geworden lijkt me irrelevant. Dat is een formaliteit. Hij komt uit hetzelfde nest en dus is er sprake van nepotisme. Zo zie je maar hoe jullie goochelen met de waarheid, als het jullie maar goed uitkomt.
Blijkbaar is de waarheid een zeer rekbaar begrip in Skepp-kringen. En moeilijk te accepteren.
Maar ik heb al langer gemerkt dat jullie alleen maar geloven wat jullie willen geloven.

[stefaandepraetere]

Irrelevant?? Mja eigenlijk wel. Tijdens een besloten skepp meeting waarbij een paar geiten geofferd werden hebben de pre skeppers 50 jaar geleden in de ingewanden gelezen dat Maarten een waardevolle pion kon worden in hun streven naar world domination.
Komaan zeg, hou het tenminste een beetje intellectueel eerlijk aub.
Is het niet logisch dat iemand met een kritische geest uitgenodigd wordt om lid te worden van SKEPP? Is het niet logisch dat iemand die postzegels verzamelt meer kans maakt om uitgenodigd te worden door een postzegelverzamelaarsclub dan iemand die koekendozen verzamelt?

[Planoudes]

Naar mijn mening had u (dhr. Boudry) eerst een hypothese moeten formuleren. Die hypothese heb ik nergens gelezen.
De conclusie staat in de titel, het begin, het midden en het einde en dat is volgens mij een methodologische miskleun.
Overigens hebt u de bewering dat de psychoanalyse een pseudo-wetenschap is, nergens hard kunnen maken. Vooringenomenheid van het begin tot het einde dus en dat is intellectueel oneerlijk.
Maar meer daarover later. Zoals ik al zei zit ik nog niet zover met mijn kritische lezing van dit door eigen kringen bekroonde werk.

Het is in ieder geval duidelijk dat u weinig zinnigs te vertellen hebt over academisch onderzoek. Veel kritische lezing hoeven we van u niet te verwachten.

[Hanky]

Tja, hoe breed moet je de context maken? Ik heb ook niet die 124 pagina's doorgeworsteld (bij pagina 100 meende ik de hoofdzaak wel enigszins te begrijpen, uiteraard altijd onvoldoende, het niet uitlezen, maar het werd me toch wat te machtig). Want mij bekroop de gedachte, moet je dit geheel niet ook zien in een context-gevecht dat wel ooit zo'n beetje met die psychoanalytici begon. De psyche en haar gevolgen en de eventuele remedies. (Nooit naar een helderziende gaan, dat snappen we allemaal wel.)

Naar de hele 'hulpverlening' in pakweg de jaren zeventig van de vorige eeuw kon je op drie manieren kijken: proberen we in te grijpen op het niveau van 'rationeel inzicht' (Freudiaans) of op het niveau 'ervaring' (Rogeriaans) of op het niveau van gedrag (Skinner en later Tolmaniaans) (tegenwoordig ongeveer cognitieve gedragstherapie). In die tijd was het in elk geval een 'richtingenstrijd'. Elk van de richtingen kon 'elk probleem' zogenaamd aan. Men kwam maar niet tot het 'inzicht' dat de ene benadering in het ene geval misschien gewoon geschikter was dan het andere (laat staan dat dat allemaal 'empirisch' getoetst kon worden, en hoe dan ook zoiets op zich al altijd iets als 40% rituele verbetering gaf en nog steeds geeft, vermoed ik maar even.) De 'evidence-based' practice is uiteraard nu intussen wel min of meer de 'richtlijn'.

Terug naar Freud. Tja, als het gewoon zou gaan om het eerst 'opnemen' van echt uitgebreide levensgeschiedenissen, zonder al die bijgedachten van Freud, dan het zou misschien nog steeds een probaat middel kunnen zijn voor sommig 'inzicht' bij sommigen. Terug naar Rogers. Tja, het humhummen zou als reflectie op het geuite nog steeds een 'zelfexploratie' kunnen oproepen (er wordt ten minste naar me geluisterd) en ik kan via de eerder 'aangehechte' gevoelens aan sommige zaken daar eventueel toch nog verandering aanbrengen (serieus te onderzoeken hypotheses waren: te variëren niveau's van empathie van de therapeut zouden leiden tot verschillende maten van 'zelf-exploratie' bij de cliënt). Ten slotte via Skinner (S-R) en Tolman (S-O-R) naar wat nu cognitieve gedragstherapie heet.

Los van heel veel politieke en migratie-ontwikkelingen en bereidheid tot economisch investeren, speelt het probleem mijns inziens nog steeds op de achtergrond, los van 'belangen': welk vehiculum te gebruiken bij het hoe dan ook willen 'ingrijpen' op de 'psyche' bij de mens die erom vraagt of de grenzen van het samenleven aan zijn laars lapt. De psycho-analyse zou mijns inziens een plaats kunnen behouden, als ook een vehiculum, om via de 'ratio' - na een uitgebreide analyse van het leven in zijn echte feiten - tot andere inzichten te komen en minder 'last' te hebben of te geven. Zonder de immunisatie-strategieën uiteraard. (Men moet toch wel hebben bijgeleerd in die kringen sinds Freud, anders zou het echt krank zijn.) Maar geld speelt ook een rol. De cognitief (gedrags) psychologen nemen een deel van het 'inzicht' natuurlijk nu ook mee, maar hoe diep dat is, dat weet ik ook niet. Niet al te diep in de condition humaine. Efficiënt vooral, vrees ik. En de cliënt-gerichte benadering van Rogers en anderen van Freud afgekeerden, tja dat was toch eigenlijk ook grotendeels een 'humanistisch' luxe-probleem.

[Magnolia]

Maar ik heb al langer gemerkt dat jullie alleen maar geloven wat jullie willen geloven.

Alleen maar geloven wat je wilt geloven, is inderdaad zeer, zeer kwalijk.
Vergelijkbaar met een fuik vanwaaruit men niet meer kan geraken, of slechts met grote inspanning (bovenmensenlijk).
Het liefste kun je daar dus beter nóóit aan beginnen !