De aanwezigheid van de tijd

Wetenschapsfilosofie en kritische vraagstukken. De grenzen van de wetenschap, de relevantie van de filosofie, kloneren, eugenetica, euthanasie, abortus, vrijheid en determinisme van de mens, ...

De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor Bobby17 » 03 mei 2018, 16:55

In verband met de tijd bestaat enkel de aanwezigheid van de tijd en de afwezigheid van de tijd.
Maar de afwezigheid van de tijd heeft en had, vanwege zijn afwezigheid, geen tijd om de aanwezigheid van de tijd te onderbreken en dat maakt zowel het verleden als de toekomst oneindig.
In andere simpele woorden, de afwezigheid van de tijd heeft en had, vanwege zijn afwezigheid, geen tijd om te bestaan en heeft dus nooit bestaan en zal nooit bestaan zodat enkel de aanwezigheid van de tijd heeft bestaan en zal bestaan en dat maakt zowel het verleden als de toekomst oneindig.
En wanneer het verleden oneindig is, is dat een beëindigde oneindigheid en dat is een toepassing van het onmogelijke.
Bobby17
 
Berichten: 15
Geregistreerd: 02 maart 2018, 17:04

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor pitman » 03 mei 2018, 19:03

Voor de Big Bang was er geen tijd als ik me goed herinner,

grtn
pitman
 
Berichten: 238
Geregistreerd: 27 jan 2009, 17:09
Woonplaats: gent

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor Digit » 03 mei 2018, 19:37

pitman schreef:Voor de Big Bang was er geen tijd als ik me goed herinner,

Dus was er ook géén 'vóór de Big Bang'.
Overigens, in coherente subatomaire systemen ziet het er naar uit dat de tijd niet bestat, zie non-localiteit!

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8675
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 13 mei 2018, 18:43

Vind ik een goede post Digit.

Tijd lijkt simpel, totdat je het probeert te definiëren of je je afvraagt wat het eigenlijk is.

Als er 1 ding is dat ik me afvraag wat de betekenis daar juist van is, is het wel de niet-lokaliteit.

Ik denk dat normaalgezien de niet-lokaliteit enkel spreekt over de microscopische wereld en niet over de macroscopische.

Informatie kan niet sneller dan c verstuurd worden.
Ook is er nog nooit retrocausaliteit kunnen aangetoond worden.

Tijdreizen in onze macroscopische realiteit zou ook leiden tot paradoxen. Bijvoorbeeld de zogenaamde grootvaderparadox. Als ik naar het verleden reis om mijn grootvader te vermoorden, dit nog voor mij vader geboren was;
dan zit ik met een probleem; want als ik dat doe, dan zal mijn vader nooit bestaan en ik ook niet. Als ik niet besta kan ik ook niet terugreizen naar het verleden om mijn grootvader te vermoorden.

Ook is er de tweede hoofdwet van de thermodynamica die de zogeheten tijdpijl definieert en zegt dat in een gesloten systeem de entropie toeneemt. Geeft deze dan geen objectieve tijdpijl aan, ongeacht aan wat er zich in ons hoofd afspeelt?

De natuurkunde beschrijft de wereld mathematisch, wat heel goed is. Maar is er geen risico dat werken met wiskundige objecten (die onveranderlijk zijn) je dan ook een beschrijving van de wereld krijgt die onveranderlijk is? Hebben we de tijd eventueel teveel genegeerd?

Als je met de Wheeler-DeWitt-vergelijking de relativiteit met de quantummechanica verbindt, krijg je een vergelijking zonder t. Relativiteit en QM passen dus niet goed bij elkaar. Of toch?

Ik moet wel zeggen, dat hoe meer ik lees over deze dingen, hoe meer ik het gevoel heb dat ik het niet weet.
Het lijkt erop dat we voor zo'n problemen een nieuwe fysica zullen nodig hebben die nu nog niet bestaat.
Daar ik geen Einstein ben, maar hoogstens een geïnteresseerde leek, die zelfs geen fundamentele natuurkunde heeft gestudeerd, zal dit zeker niet van mij komen. Ik wens anderen die dit potentieel wel hebben alle succes toe en blijf benieuwd naar de toekomst.

Persoonlijk ben ik heel hardnekkig en geloof ik dat de tijd niet stilstaat en maar in 1 richting gaat. Ik denk dat veel mensen dat zo aanvoelen. Maar het is niet omdat ik dat geloof dat het daarom zo is. Misschien moet ik voorzichtiger zijn en eerder denken ik weet het niet zeker. Zo laat ik alle pistes open en zie wat de wetenschap mij in de toekomst zal brengen.

Ik herinner mij te lezen dat professor Waelkens zei dat de eenvoudigste vragen het moeilijkst te beantwoorden zijn.

Ofwel bestaat de tijd, ofwel niet. Of misschien is het wel iets anders dan dat we denken dat het is.
Het invoeren van het meten van de tijd heeft ons in elk geval veel opgeleverd. We kunnen onderling afspreken om op een bepaald moment op een bepaalde plaats te zijn.
Ook hadden we bij de universele wet van de zwaartekracht een tijd die universeel liep op de achtergrond.

Bepaalde dingen klopten echter niet, en Einstein haalde een streep door deze schijnbaar eenvoudige betekenis. Tijd is "persoonlijk". Het is een fysische subjectiviteit. Hoe snel hij loopt is afhankelijk van hoe snel je beweegt tov het apparaat dat de tijd meet en afhankelijk van het zwaartekrachtgebied waar je in vertoeft tov erbuiten. Iedere waarnemer heeft zijn coördinatensysteem.
Er is ook relativiteit van gelijktijdigheid.
Gravitatie is de vervorming van de ruimtetijd, die vervorming hangt af van de concentratie aan massa of energie.

Ik ben er heel sterk van overtuigd dat de goudader van nieuwe ontdekkingen verre van uitgeput is. Toekomstige ontdekkingen zullen ongetwijfeld ons inzicht in de natuur verder verscherpen.
Het was vroeger zo, waarom zou het nu anders zijn?
Voorlopig biedt de huidige natuurkunde ons een prachtig landschap van hoe de wereld in elkaar zit.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 18 mei 2018, 18:03

Je zou tijd ook een beetje kunnen beschouwen als een abstractie. Als we tijd willen opmeten dan vergelijken we beweging met een andere beweging (=klok), zoals we bij een meting van ruimte afstand meten met een andere afstand (bijv. meetlat).

Betreffende de Wheeler-DeWitt-vergelijking of de canonieke kwantumgravitatie vind ik het heel opmerkend dat je dan een oplossing krijgt zonder t! Maar ik vraag me wel af wat dan eigenlijk de betekenis is van die oplossing.

De niet-lokaliteit is geen breuk met de causaliteit van de speciale relativiteitstheorie.
Ik denk meer gewoon aan niet-lokale kwantumcorrelatie.

De kwantummechanica kan alleen in wiskundige formules correct worden uitgedrukt, interpretaties voegen er iets aan toe of gebruiken metaforen die nooit precies hetzelfde kunnen uitdrukken.

De intrinsieke aard van de symbolen in de wiskundige formules van de relativiteitstheorie ken ik niet.
Het lijkt een beetje op een partituur, maar hoe de muziek werkelijk klinkt is onbekend.

Ik weet dat de wereld uit gebeurtenissen bestaat, maar de intrinsieke hoedanigheid ervan ken ik niet.

Het enkel spelen met woordbetekenissen is onvoldoende om grip te krijgen op de realiteit.

Wat tijd is begrijp ik niet, en wat niet-lokaliteit betekent voor wat tijd is ook niet.

Ik blijf wel open voor andere meningen of opinies.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 20 mei 2018, 21:15

Wat de tijd is blijft hoedanook een raadsel.

Maar ik denk toch een mogelijkheid te hebben die dichter bij onze alledaagse ervaring van de tijd aanleunt.

Betreffende de relativiteitstheorie kunnen we even goed de wereld als een blokuniversum voorstellen.

Er is ook relativiteit van gelijktijdigheid.

Dit hoeft echter niet in strijd te zijn met onze alledaagse ervaring van de tijd.

De quantummechanica gaat in tegen het determinisme. Dit geeft aan dat de toekomst misschien niet vastligt, maar nog open is.

Over het hele heelal heeft iedere waarnemer heeft zijn eigen coördinatenstelsel, afhankelijk van de snelheid van beweging en de zwaartekrachtveld waarin hij vertoeft, tov. een andere waarnemer.
Elk coördinatenstelsel heeft zijn eigen ruimte en tijd, en dus ook zijn eigen criterium voor gelijktijdigheid.

Maar doordat de quantummechanica ingaat tegen het determinisme en de toekomst dus nog open is, zou je kunnen zeggen dat op ieder coördinatenstelsel ook de toekomst nog open ligt.

Ook zegt de tweede hoofdwet van de thermodynamica ons dat de entropie toeneemt.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 21 mei 2018, 20:59

Ik heb ook nog een andere mogelijkheid.

Tijd is misschien in een diepere betekenis energie.

Energie creëert de ruimtetijd.

De energie van de singulariteit van de oerknal bevat zijn volledige geschiedenis.

Er is geen voor de Big Bang, zoals Digit zegt.

Maar helaas doodt de tijd ons allemaal.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor ludoke » 28 mei 2018, 15:26

De Italiaanse Wetenschapper Carlo Rovelli schrijft in zijn boekje "sept brèves leçons de physique" over "tijd".
Het heeft iets met thermodynamika te maken.

Hitte dus... en dan beseffen dat een brein zich doodpuft buiten de grenzen van +50°(vandaag 29/5/2018 is het 30° C)....spijt zal overbodig zijn.
Avatar gebruiker
ludoke
 
Berichten: 211
Geregistreerd: 21 dec 2009, 10:44

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 05 jun 2018, 09:55

Wat ik nog veel belangrijker vindt dan het wezen van de tijd zelf, en iets wat veel dieper gaat, is wat betekent het voor ons?

Buiten de Big Bang bestaat er geen tijd.

Wat betekent dat dan voor ons?

Betekent een tijdloze realiteit buiten de Big Bang, dat ons leven van geboren worden en sterven iets is dat zich altijd maar herhaalt?
Of betekent het dat ons leven van geboren worden en sterven iets is dat maar een keer voorvalt, en dan nooit meer.

Betekent het feit dat er buiten de Big Bang geen tijd bestaat, dat de Big Bang met zijn gebeurtenissen een soort eeuwigdurend nu is? Is de Big Bang er voor "altijd"? Of betekent het dat wat er gebeurt slechts 1 keer voorkomt en daarna nooit meer?

Ik probeer er zelf even over na te denken...

Op zich zou je kunnen zeggen dat de Big Bang zich niet altijd maar herhaalt, want dan zou je misschien oneindig veel Big Bangs hebben.

Een eeuwigdurend nu kan het ook niet zijn, want om iets te laten duren heb je ook tijd nodig.

Voor altijd kan de Big Bang ook niet zijn, want "altijd" impliceert tijd, maar dan voor eeuwig.

De Big Bang komt waarschijnlijk maar een keer voor, want anders zouden we meerdere Big Bangs hebben.

De Big Bang bestaat gewoon, evenals alle gebeurtenissen. Maar hij bestaat niet "voor eeuwig", want "eeuwig" impliceert tijd.

Alle gebeurtenissen bestaan gewoon, en een gebeurtenis heeft nu eenmaal tijd nodig om te gebeuren.

Gebeurtenissen zijn, en gebeurtenissen bestaan, maar dat impliceert dat er maar 1x tijd nodig is om ze te laten gebeuren, maar anders zouden er nog meer gebeurtenissen nodig zijn om ze te kunnen laten gebeuren.

Misschien dat het heel moeilijk is voor wezens die alleen maar ruimte en tijd kennen, om zich dit voor te stellen. Maar misschien moeten we ons daar dan maar bij neerleggen.

Maar als we nu eens een gebeurtenis beschouwen in haar simpelste vorm en betekenis; iets wat gebeurt.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 09 jun 2018, 18:54

Ik weet het niet.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 10 jun 2018, 10:05

Er zijn heelalmodellen mogelijk in overvloed die de Big Bang beschrijven en we hebben geen kwantumgravitatie. Is het de canonieke quantum gravitatie? Is het de snarentheorie? Is het Loop Quantum Gravity? Zijn het twistors? Is het de superzwaartekrachttheorie?
Als ik dat allemaal niet weet, hoe kan ik de vraag dan beantwoorden? De vraag gaat in feite veel te ver vind ik. Ik vind het belangrijker wat de wetenschap zal zeggen dan wat we er zelf over vinden dat het is.
Betreffende niet-lokaliteit. In feite is dat geen probleem. Ik denk dat het maar een probleem zou zijn moest er informatie sneller dan c kunnen gaan, want dan stort de hele relativiteitstheorie in elkaar. En die heeft tot nog toe maar enkel experimentele bevestigingen gehad, reden genoeg om erin te blijven volharden.
Nu, ik denk dat jullie er veel meer over weten dan ik, ik heb er tenslotte ook maar enkele boeken over gelezen. Toch is het voor mij, met het weinige dat ik tot nog toe heb gelezen, nog altijd mogelijk dat alles maar 1x gebeurt.
Bedankt dat ik het even op een rijtje mocht zetten voor mezelf.
Maar daar jullie er veel meer over weten, zal jullie antwoord wel heel interessant zijn. Ik ben dan ook maar een nieuwsgierig leekje. Ik ben hier dan ook maar om bij te leren, niet om de nieuwe "Theory Of Everything" uit te vinden.
Het hoeft niet mijn mening te zijn, in feite eerder jullie mening (want aan jullie mening twijfel ik niet), ik ben hier dan ook bij Skepp.
Hoe zouden jullie die vraag van de vorige post beantwoorden?
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor Digit » 11 jun 2018, 08:17

Tje, Lorenzo,

Van een aantal zaken zijn we nu wel virtueel zeker. In een mini-notedop:

- In de macro-wereld (onze ervaringswereld) loopt de tijd lokaal (voor elke welbepaalde waarnemer) continu en in één richting (naar de toekomst). Hoeveel lussen je ook probeert te bouwen, ook in de relativiteit is er geen spoor van retrocausaliteit. Wel een hoop (voor ons) rare effecten, maar géén invloed op het verleden. De complete afwezigheid van tijdreizigers uit de toekomst die het op Hitler, Stalin en consoorten gemunt hebben wijst bijzonder sterk in die richting. Op macroschaal lijkt de pijl van de tijd mij dus een fundamenteel gegeven.

- In de kwantumwereld, zeker binnen coherente systemen, is de relatie tussen tijd en ruimte compleet anders dan in de macro-wereld. Zie non-lokaliteit. Ik zou zelfs denken dat binnen coherente systemen de tijd (zoals wij die kennen) niet bestaat.

Ondanks een aantal zoekpistes kan 'de wetenschap' het verband tussen kwantum en relativiteit (voorlopig?) nog niet vinden. Maar ik heb het niet moeilijk met onbeantwoorde vragen. Die sporen alleen aan om verder te (onder)zoeken. Waar ik het wel moeilijk mee heb is onbevraagde antwoorden in de aard van 'god's wil .... '.

Een persoonlijke bedenking die ik nog mee geef is de volgende: de 'random' (voor ons) kwantum-effecten gedragen in de macrowereld netjes volgens de wetten van het toeval. Zit dar iets achter? Is er een verborgen 'kwantum-causaliteit' die in feite het macro-toeval genereert? Kan het toeval de notenkraker zijn die ooit de harde noot van coherente kwantumsystemen voor ons zal kraken? Dat is de enige speculatie die ik mezelf gun. Voor de rest ben ik gtevreden met afwachten. Allicht komt er ooit een kwantum-Einstein die de puzzelstukjes legt tot een bevattelijk plaatje.

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8675
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor pitman » 11 jun 2018, 13:33

Dag Digit,

is beweging dan ook onmogelijk volgens jou op kwantum-niveau?

grtn
pitman
 
Berichten: 238
Geregistreerd: 27 jan 2009, 17:09
Woonplaats: gent

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor Digit » 11 jun 2018, 14:00

pitman schreef:is beweging dan ook onmogelijk volgens jou op kwantum-niveau?

Men heeft subatomaire deeltjes waargenomen die de 'overtocht' van La Palma naar Tenerife gemaakt hadden terwijl zij deel uitmaakten van een coherent kwantumsysteem. Dat is 'beweging', maar in een macro-context. De afstand is ruim 130 km. Elke ingreep op het systeem op het ene eiland was ogenblikkelijk (dus zonder de minste vertraging) merkbaar op het andere eiland. Voor die deeltjes scheen die 'afstand' dus als het ware niet te bestaan. Was er dan beweging?

De 'klok' van een foton dat zich met de lichtsnelheid beweegt, die klok staat voor ons stil. Dat foton is dus volgens zijn 'eigen klok' in feite overal tegelijk. Noem je dat beweging? Maar de fotonen die ons bereiken vanuit de Andomeda-nevel hebben er wél 2,5 miljoen jaar (aan de lichtsnelheid) over gedaan om hier te geraken. Je kan dus moeilijk ontkennen dat die 'bewegen'!

Je ziet het, zodra je onze en vertrouwde aardse ervaringswereld verlaat kunnen woorden te kort schieten om de dingen adequaat te beschrijven. Wat telt is dat onze formules kloppen, en dat doen ze (toch voor de dingen die we al weten), want dan kunnen we meten, rekenen, speculeren, toepassingen (technologie) bouwen, .... ! We kunnen moeilijk verwachten dat een brein dat 10.000 jaar geleden prima werkte als het om mammoeten en holenberen ging, zich nu feilloos kan voorstelen wat mesonen, muonen, gluonen in feite zijn. Er zijn pakken vragen die nog lange tijd onbeantwoordbaar zullen zijn of waarvan het antwoord voor ons onvoorstelbaar zal zijn. Daar kunnen we maar best mee leren leven.

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8675
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 12 jun 2018, 12:48

Hartelijk bedankt Digit voor je antwoorden, dit verheldert alles. :D
Als er nog dingen zijn, ga er voor. 8)
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 26 jul 2018, 20:42

Ik snap het uiteraard ook niet.

Ik denk dat er twee soorten zijn van 'retrocausaliteit'. Er is die ene vorm waarbij informatie sneller dan c gaat en die verboden is door de relativiteitstheorie (of ze stort in elkaar).
Maar er is ook een andere vorm...die geen inbreuk vormt en die je misschien wel zal interesseren.
Ik heb ooit eens wat gelezen van professor Victor Stenger die ook het boek 'A timeless reality' heeft geschreven.
Hij geeft een mogelijkheid, mogelijk binnen het kader van de bestaande kennis. Deze kan echter niet bewezen worden.

Hij stelt het universum fundamenteel als een geheel als tijdsymmetrisch en tijdreversibel voor, met enkel gelocaliseerde inbreuk. Het universum loopt helemaal van min oneindig naar plus oneindig zonder voorkeursrichting, zonder een 'tijdpijl'. Het is een oneindig, eeuwig en symmetrisch universum dat geen begin had. We kunnen er nog wat antropische selectie bijdoen en het plaatje wordt volledig.
Deze vorm van retrocausaliteit is wel toegelaten en geeft zelfs geen problemen met de grootvaderparadox (of tijdreizigersparadox). Er is geen causale paradox in de kwantumwereld. Op het fundamentele niveau is de realiteit tijdloos. Logisch gezien kunnen we concluderen dat de ultieme realiteit tijdsymmetrisch is.
De tijd bestaat niet bij coherente kwantumsystemen.
Maar de macrowereld lijkt incoherent (en misschien ook willekeurig)

In de macrowereld heeft de tijd een richting, in de microwereld lijkt tijd (en ruimte) zijn betekenis te verliezen. Toch zou je denken dat de macrowereld in verband moet staan met de microwereld.
Onze macrowereld lijkt voort te komen uit de microwereld (zelfs al zou die macrowereld slechts een soort randvoorwaarde van de microwereld zijn).

Maar hoe krijg je uit iets dat tijdloos is, toch iets waar wel tijd is? Misschien is het zoals bij de hersenen, waarbij een neuron iets anders is dan alle neuronen samen, die als een soort vorm van emergentie samen bewustzijn en het 'ik' creëren.

Ik zou durven veronderstellen dat de kwantumwereld informatie bevat. Informatie blijkt essentieel te zijn. Er is bijvoorbeeld ook informatie aanwezig in onze genen. Ze moet zelfs voortdurend worden gekopieerd om het leven in stand te houden.

Misschien zijn de informatiebouwstenen in de microwereld (zoals coherente kwantumsystemen) tijdloos en bewegingloos, maar vormen ze samen in een soort vorm van emergentie ruimte en tijd. Net zoals een watermolecule iets anders is dan het volledige water.

Maar misschien is emergentie dan wel een ander verhaal dan de Big Bang.

Misschien is het zoals bij de hersenen, individuele neuron vormen samen iets anders. Wij hebben dus bewustzijn en een 'ik' doordat onze hersenneuronen deze informatie creëren.

Misschien bestaat onze macrowereld met ruimte en tijd gewoon, doordat de informatie in de microwereld deze informatie creëert.

We ervaren in onze macrowereld tijd en ruimte, we kunnen dit moeilijk ontkennen, dus zou je denken dat op de een of andere manier die informatie door de microwereld gevormd wordt.

Als er in een microwereld informatie aanwezig is over gebeurtenissen of over tijd en ruimte, dan moeten die wel eens gebeuren.

Onze hersenen en ons lichaam is gecreëerd in een macrowereld die uit vele deeltjes bestaat, door miljarden jaren evolutie.

In een microwereld met maar een paar deeltjes zijn de wetten van Newton tijdreversibel. Maar in een veel-deeltjes macroscopische wereld lijkt de tijd maar een richting te hebben.
Het lijkt erop dat hoe meer deeltjes er zijn, hoe meer mogelijkheden. Doordat er meer mogelijkheden zijn, lijkt willekeur (eerder deterministische chaos) te ontstaan, en die lijkt de tijd een richting te geven, vermoed ik.

Als je maar twee zandkorrels zou hebben is het aantal mogelijkheden beperkt. Maar als je er miljoenen hebt, zijn er ook veel meer mogelijkheden. Als je start vanuit een bepaalde configuratie, en de wind blaast in het zand, lijkt het heel onwaarschijnlijk dat de startconfiguratie ooit zal terugkeren, je zou bijna informatie aan het systeem moeten toevoegen.


De tweede hoofdwet van de thermodynamica geldt binnen een gesloten systeem, maar kunnen we die wel op een volledig heelal toepassen?

Is er een relatie tussen energie en informatie? Als je informatie uit een systeem haalt, komt dan warmte vrij?

Ooit is er een discussie geweest over het feit dat informatie in een zwart gat verloren gaat en dat dit niet kan. Het holografisch principe gaf de oplossing. Dit principe kan ook toegepast worden op het heelal.

Onze hersenen zijn ontstaan in een veel-deeltjes-macroscopische wereld. Tijd en ruimte kan ook voor een stuk een product van onze hersenen zijn. Misschien zijn ze zo geëvolueerd omdat het een voordeel geeft om te overleven.

Ik vind dat het lijkt dat de macrowereld uit de microwereld voortvloeit (op een of andere manier, vraag me niet hoe).
En als wat ik zeg wel waar is... Nu, leuk nog iets te posten, voor wat het waard is.

Maar ik snap het niet echt.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 30 jul 2018, 22:06

Ik wel nog enkele dingen duidelijk maken. Professor Victor Stenger was ook een skepticus, dus zijn werken en boeken zijn heel interessant.

Ik zou wat alles Digit heeft gepost voornemen en vasthouden tov. aan wat ik in mijn vorige post heb gezegd. Dan heb je iets dat betrouwbaar is en juist is.

Als ik iets zeg wat niet skepptisch is, of onjuist, ga er gerust op in.

Dus, ik ga voor de Big Bang theorie.
Er is ook geen voor de Big Bang, en omwille van niet-lokaliteit ziet het ernaar uit dat in coherente subatomaire systemen de tijd niet bestaat.

Tot nu toe kunnen we het macroscopische heelal het best beschrijven vanuit het big bang model. Bij het big bang model begint de tijdruimte. Dus heeft het geen zin om je af te vragen wat de oorzaak zou zijn van het ontstaan van het heelal uit een fysisch iets, wat eraan voorafging. Dit is echt cognitief zinledig. (het is zoals je je zou afvragen wat er ten noorden van de Noordpool ligt, dit is cognitief zinledig).

Onder "Wetenschap" "6" vind je de interessante tekst "De oerknal is geen sprookje" gepost door Sisyphus.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 01 aug 2018, 22:19

Op een gegeven moment lopen de vergelijkingen mank.

"Gekromde ruimtetijd", "uitdijende ruimtetijd", "trillende ruimtetijd"...
Waar denken we dan aan: een of ander trampoline, die vervormt, buigt, uitrekt, golven op een plas water...
Doordat we een gebrekkig voorstellingsvermogen hebben en het toch enigszins wat willen begrijpen, gebruiken we wat metaforen die op zich niet zo van grote betekenis zijn.

Feitelijk valt het niet volledig te doorgronden. We kunnen er maar beter aan gewoon worden.

Woorden kunnen tekortschieten om dingen juist te kunnen beschrijven, wat telt is dat onze formules kloppen.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 05 aug 2018, 19:34

De beste taal die er is om dergelijke dingen te beschrijven, is niet de woordentaal, maar de wiskundige taal, de taal met formules.

Als geïnteresseerde (met woorden dan) probeer ik wat meer te weten over de Big Bang.

De Big Bang is geformuleerd in 1927. Het is de heersende kosmologische theorie van de vroege ontwikkeling van het universum 13,8 miljard jaar geleden die stelt dat het universum is ontstaan als een ('naakte') singulariteit die kosmische inflatie onderging, terwijl het universum exponentieel uitdijde terwijl het afkoelde en haar dichtheid verminderde.

De theorie hangt af van de aannames van het universeel zijn van de fysische wetten en het kosmologisch principe.

Het model is gebaseerd op de algemene relativiteitstheorie en het valt dus ineen voor het heel vroege universum op tijdschalen nabij de Plancktijd waar rekening zou moeten gehouden worden met de effecten van de kwantumgravitatie.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 09 sep 2018, 19:52

Het is niet de bedoeling om dit topic 'omhoog' te pushen,
gewoon wat verwondering...

Onze planeet is misschien wel de enige levende planeet in het universum, maar het zou ook kunnen dat het heelal vol zit van leven, want het is onbegrijpelijk groot.

De afstanden zijn zo groot dat we ze in "lichtjaren" moeten uitdrukken. Licht reist met een snelheid van ongeveer 300 000 km per seconde, en een lichtjaar is de afstand die het licht in een jaar aflegt; dit is ongeveer bijna tien biljoen kilometer. De afstand tot de zon is ongeveer 8 lichtminuten.

Ons sterrenstelsel de Melkweg, ziet eruit als een enorme schijf en heeft ongeveer 400 miljard sterren. Onze zon behoort tot een van de vele spiraalvormige armen. Het stelsel is ongeveer 90 000 lichtjaren breed. Er zijn ongeveer honderd miljard van dergelijke stelsels in het heelal en ze hebben elk ongeveer honderd miljard sterren.
De Andromeda ligt twee miljoen lichtjaren van ons. Als we er dus door onze telescoop naar kijken, dan kijken we twee miljoen jaar terug in de tijd, en zien we de Andromeda zoals hij twee miljoen jaar geleden was, want het beeld heeft door de lichtsnelheid twee miljoen jaar nodig om ons te bereiken.
In het heelal kunnen wij dus enkel terugkijken in de tijd, we zien niet hoe het daar is, enkel hoe het daar was. We kijken in feite terug in de geschiedenis van het heelal. Mocht iemand dus in de Andromeda naar ons kijken, dan zou hij misschien enkele oermensen zien.
Ons zonnestelsel bestaat ongeveer 5 miljard jaar, de verste sterrenstelsels liggen ongeveer 10 miljard lichtjaren van ons. We zien dus dingen van 10 miljard jaren geleden.

Sterrenstelsels bewegen zich zeer snel van ons weg, hoe verder, hoe sneller. Het is als het oppervlak van een ballon die je opblaast. Er is dus uitdijing.
Dit komt doordat ca. 15 miljard jaren geleden alles dus verzameld was in een klein gebied. Alles heeft dus dezelfde oorsprong. Er was dus een oerknal. Hierdoor werd alles naar alle kanten geslingerd, en door de afkoeling ontstonden zonnestelsels, sterren, planeten, manen,... Het universum is een expanderend ruimtetijd-stelsel. De afstanden zijn zo immens dat dit lijkt vertraagd te gebeuren.

Ook zagen de sterrenbeelden er tweeduizend jaren geleden anders uit dan nu.

Behoudens nog een of andere eventuele nog onbekende oorzaak, bestaat het leven uit atomen. Deze zijn ooit voornamelijk in sterren gefabriceerd.

De atoomtheorie dateert al van ten tijde van de natuurfilosoof en materialist Democritos (ongeveer 460-370 vr. Chr.), die deze vond door puur nadenken. En deze theorie klopt. De natuur bestaat uit atomen die verbonden zijn en weer loslaten.
De oude Grieken worstelden met verandering t.o.v. geen verandering. Er zijn dingen die veranderen en dingen die niet veranderen.
Doordat de oude Grieken waarschijnlijk toen niet de middelen hadden om te postuleren dat iets uit niets ontstaat, … ze hadden bijvoorbeeld geen onzekerheidsprincipe dat de spontane, onveroorzaakte verschijning van energie in een klein ruimtegebied toelaat zonder het energiebehoud te schenden, waarbij deze verschijnt als ruimtetijdkromming (vals vacuüm)…

en misschien doordat het botste met hun gedachten (en misschien klonk het wat te mythisch voor hen), kozen ze voor eeuwigheid. Uiteindelijk mondde dit denken uit in de atoomtheorie van Democritus, waarbij de atomen eeuwig en onveranderlijk waren. Je kon ze echter vergelijken met eeuwige duurzame legoblokjes van verschillende vormen. De legoblokjes blijven, maar je kan er van alles mee opbouwen, en ze weer uit elkaar halen. Zo krijg je verandering uit iets wat eeuwig en onveranderlijk is. Uiteindelijk bleken de atomen toch niet 'ondeelbaar' zoals het woord aangeeft.
Een atoom dat aanwezig is in iemand, kan even goed ooit in een dinosaurus gezeten hebben.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 15 sep 2018, 21:35

Als we ons proberen te verdiepen in hun denkwereld, is er misschien nog een andere reden waarom de Griekse natuurfilosofen geloofden dat er niet iets uit niets kan ontstaan. Zij bestudeerden de natuur en de natuurprocessen, en moesten daarvoor uitgaan van hetgeen ze in hun wereld (macrowereld) konden waarnemen.
In onze alledaagse wereld kunnen geen dingen vanzelf ontstaan. Daarmee bedoel ik bijvoorbeeld, je zit in een park zonder bomen, je kijkt rondom je, en plots, in een flits staat het vol met bomen.
Dat zijn dingen die we in onze alledaagse realiteit niet zien gebeuren. Misschien is dat ook een van hun denkredenen.
Ook kunnen dingen die er zijn in onze alledaagse wereld niet plots verdwijnen, in een park vol met bomen, zullen die ook niet plotseling zomaar wegflitsen.
Je kan ook niet zomaar iets in iets anders veranderen, je kan bijvoorbeeld geen water in wijn veranderen.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00

Re: De aanwezigheid van de tijd

Berichtdoor LORENZO » 16 sep 2018, 19:22

Een andere misschien mogelijke manier om in de microwereld iets uit niets te laten ontstaan, is omdat er misschien in de microwereld gewoon geen tijd is. Als er geen tijd is, is er geen beweging, en hoeft er ook niets te ontstaan; het is er gewoon. Onze macrowereld is echter anders, er kunnen geen dingen plotseling uit het niets ontstaan, en we ondervinden duidelijk de tijd. De atomen waaruit we bestaan zorgen voor verandering, we bemerken tevens de uitdijing van het heelal. De atomen uit onze macrowereld zijn eeuwiger dan ons en de dingen rondom ons.
Atomen met hun chemische reacties kunnen resulteren in een enorme complexiteit, als je lang genoeg wacht.
LORENZO
 
Berichten: 196
Geregistreerd: 17 nov 2009, 23:00


Keer terug naar Filosofisch-kritische beschouwingen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron