tolerantie in de praktijk.

Wetenschapsfilosofie en kritische vraagstukken. De grenzen van de wetenschap, de relevantie van de filosofie, kloneren, eugenetica, euthanasie, abortus, vrijheid en determinisme van de mens, ...

tolerantie in de praktijk.

Berichtdoor axxyanus » 11 jan 2007, 14:11

Verdraagzaamheid of tolerantie is in deze tijden een veelbesproken onderwerp. Het bestaat om te beginnen in verschillende gradaties. De laagste vorm is wat ik het pure verdragen zou noemen. Er is iets wat je dwars zit of ongemak bezorgt maar i.p.v. te protesteren probeer je het lijdzaam te ondergaan. De tweede vorm is onverschilligheid, ik ben verdraagzaam t.o.v. van wat mensen eten om de heel eenvoudige reden dat het mij eerlijk gezegd geen barst kan schelen wat de andere mensen in de straat op hun bord leggen. Dan is er de sociale vorm die begint te spelen in onze sociale contacten.

Als ik bijvoorbeeld mensen uitnodig om bij mij thuis te komen eten, dan speelt zich de vraag in hoeverre wie zich moet aanpassen aan wie. Verwachten we van de mensen die de ander uitnodigden dat ze op een of andere manier informeren naar de eetgewoonten van de genodigden of verwachten we eerder dat de genodigden zich schikken naar wat er op tafel komt.

Langs de ene kant lijkt het normaal dat iets anders dan vleesschotels op tafel zetten als we weten dat de personen die we uitgenodigd zijn vegetariers zijn. Maar mogen we dan ook van vegetariërs verwachten dat ze ook iets met vlees op tafel zetten als ze anderen uitnodigen.

Wat als het een feest is met een redelijk aantal gasten. Hoeveel moet je dan rekening houden met de verschillende mogelijke eetregels die je gasten kunnen volgen.

Ook in andere omstandigheden kan er soms een gewrongen situatie ontstaan. Ik was eens uitgenodigd op het kerkelijk huwelijk van een familielid. Het koppel had gekozen voor een vierring waaraan de genodigden deelnamen door uit een soort draaiboek af en toe een tekst voort te lezen. Ik herriner me nog dat ik me toen enigzins buitengesloten voelde. De reden was dat elke tekst voor de genodigden begon met: "Wij bidden dat God ...". Dat het koppel zelf de ene geloofsbelijdenis na de andere naar voor bracht stoorde mij helemaal niet. Dit was hun moment. Maar waar ze een inbreng vroegen van hun gasten gingen ze er blijkbaar gewoon vanuit dat die allemaal gelovig waren. Er was binnen hun draaiboek geen ruimte voorzien zodat ongelovigen op een betekenisvolle manier hun steun aan het koppel konden betuigen. Natuurlijk wenste en hoopte ik dat ze een lang en gelukkig leven zouden hebben maar als dat
verwoord wordt als dat ik god zou bidden dat ze een lang en gelukkig leven zouden hebben dan betekent dat niets meer voor mij.

Daarmee vraag ik mij o.a. af of de gevoelens die ik had tijdens deze viering een teken zijn dat ik wat harder aan mijn eigen verdraagzaamheid moet werken of dat ik toch met enige gerechtigdheid had kunnen verwachten dat het koppel een opening had gelaten naar de ongelovigen onder hun gasten.

De reden waarom dat ik dit schreef is niet in de hoop harde en vaste regels te krijgen over hoe dit soort zaken aangepakt moet worden, maar gewoon om een idee te krijgen welke gevoelens die soort situaties bij anderen oproepen en hoe zij daar mee omgaan.
Al mijn hier geuite meningen zijn voor herziening vatbaar.
Avatar gebruiker
axxyanus
 
Berichten: 3006
Geregistreerd: 10 dec 2006, 15:51
Woonplaats: Sint-Pieters-Leeuw

Berichtdoor Digit » 11 jan 2007, 15:09

Ik denk dat het allemaal een kwestie is van redelijkheid en goede wil. Bij twijfel kan je altijd terugvallen op de "etiquette". En hiermee bedoel ik niet dat uit-de-hand-gelopen, opgeblazen gedoe, maar gewoon een stel regels die een soort grootste gemene deler van het gedrag vormen.

Zelf zal ik (als overtuigd carnivoor) voor een evt. vegetariër op bezoek steeds naar een uitwijkmogelijkheid zoeken, maar dan zeker zonder de anderen tot "konijneneten" te beperken. Ik ben zelf al op bezoek geweest bij vegetariërs, en die hebben toen hun uiterste best gedaan om mij een vegetarische schotel voor te zetten die ik écht kon waarderen. Ik vind het altijd wel leuk om eens buiten het eigen bord te kijken. Zoals de boer zegde : "afwisseling doet eten", en hij at zijn aardappelen met zijn hooivork !

Zelf ga ik niet écht buiten mijn eigen kookstijl (traditioneel, streekgerechten, eenpansgerechten, stoofpotten, ..... ) maar ik streef er daarbij toch naar om rekening te houden met de smaak van de gasten, voor zover bekend !

Wat betreft het religieuze ga ik wel eens naar een begrafenis of jaarmis, dat laatste meestal bij de schoonfamilie. Ik maak daar mooi het kruisteken, sta recht als de anderen het doen en doe alsof ik binnensmonds meeprevel. Uiteindelijk ga je daar naar toe om anderen te plezieren, en met eenmans-protestbetogingen is niemand gediend. Blijf dan liever weg ! Wat ik niet doe is de drie kleine kruistekentjes waarbij men vroeger zegde "mea culpa, mea ...... ". Ik voel me t. o. v. die kwieten nergens schuldig aan, dus dát kunnen ze schudden.

In geval van het trouwfeest zou ik meegedaan hebben en ter plaatse een kleine tekstcorrectie gedaan hebben en gezegd "Ik hoop ..... " i. p. v. de geloofsbelijdenis. Of ik dat op voorhand zou aankondigen ligt eraan met wie ik te maken had.

Kortom, ik probeer me wat aan te passen zonder mijn opvattingen echt te verloochenen of de hypocriet uit te hangen. Ik vind dat ruim voldoende, en de reacties die ik krijg zijn meestal positief !

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor Radiohoofd » 11 jan 2007, 16:04

Mijn eigen familie èn mijn schoonfamilie zijn allemaal "goede katholieken" zoals ze dat dan noemen. Ik ga dus nog wel een paar keer per jaar naar de kerk, zoals met jaardiensten en kerstmis. Ik sla geen kruizen, zing niet mee, bid niet mee, maar ga wèl de hostie halen en ga staan en op mijn knieën, eigenlijk puur voor de vorm en om niemand op de teentjes te trappen. Van mijn schoonfamilie weet volgens mij niemand dat ik niet meer geloof, behalve mijn vriendin en haar ouders (stel je voor de rest van de familie komt erachter, dan zijn de rapen gaar! Laten we het maar stilhouden :roll: ). Hoe mijn schoonuders erover denken weet ik niet (ze hebben zich nooit uitgesproken), maar blijkbaar zijn ze niet zo intolerant dat ze mij anders zijn gaan behandelen/afwezen. Gelukkig maar.

Ik ga toch mee naar de kerk omdat het niet erg vaak voorkomt, en in geval van jaardiensten, begrafenissen en andere pijnlijke momenten is mijn aanwezigheid gewoon gewenst, waar die ook plaats zou vinden. M.a.w. ik doe het dan voor de ander. Verder is de preek soms best inspirerend, al gaat het de laatste tijd alleen maar over hoe erg ze het wel niet vinden dat de kerk langzaam leeglopen en dat ze zich zorgen maken over de toekomst.

In de kerk voel ik me ook op de verkeerde plek. Eigenlijk heb ik er helemaal niets te zoeken voor mijn eigen gevoel. Maar als een handvol keren per jaar naar de kerk gaan ervoor zorgt dat er verder geen problemen ontstaan op dit gebied, ben ik zeker bereid dit ervoor te doen.
Bokito ergo sum
Avatar gebruiker
Radiohoofd
 
Berichten: 80
Geregistreerd: 23 okt 2006, 15:10
Woonplaats: Limburg (NL)

Berichtdoor Digit » 11 jan 2007, 16:18

Raar,

Het slaan van het kruisteken lijkt mij eerder een oppervlakkig ritueel, terwijl het halen van de hostie toch een aktief deelnemen is aan het offer. Ik haal alleen de hostie als ik bij een begrafenis in het midden van de eerste rij zit en ze dus als eerste moet gaan halen. M. a. w. als het feit dat ik de oudste overlevende man in de familie ben mij dwingt om een voorbeeldrol te vervullen. Voor mij is dat dan puur betekenisloos ritueel. Zelfs de pastoor (overigens een toffe knol !) weet dat, en zegent mij met de glimlach !

In mijn eerste huwelijk moest ik het óók zogezegd krampachtig verborgen houden voor mijn schoonvader, uit schrik voor aangebrande rapen (= supergaar ! :wink: ). Toen ik het hem uiteindelijk vertelde glimlachte hij eens en zegde : "Dacht je nu écht dat ik dat niet door had ?"

Anders gezegd, de garingsgraad van de rapen is op dit moment voor mij elfendertigste prioriteit. Wie er problemen mee heeft mag het mij altijd komen vertellen, en die krijgt het dan rauw, recht voor zijn raap ! :twisted:

Groetjes,

Digit 8)
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor Psycop » 11 jan 2007, 17:33

Aangaande eucharistie en andere vieringen.

Hoewel ik de afgelopen twee jaar geen kerk heb bezocht (behalve dan om te bezichtigen), heb ik toen ik in de scouts zat, steeds deelgenomen aan de groepsmissen. Deze zijn verplicht voor leden en leiding.
Veel leiding is hoegenaamd niet katholiek, en de priester weet dit. Sommigen kiezen ervoor géén hostie te gaan halen, maar ik schoof mee aan.
Waarom? Het zijn, zoals hierboven ook gezegd, rituelen.
Deelname aan een ritueel hoeft mijns inziens niet waarachtig te gebeuren. Elke deelnemer heeft immers een andere interpretatie van het ritueel.
Als ik op reis een moskee, tempel of synagoge bezoek, respecteer ik ook de daar toegepaste rituelen (schoenen uitdoen, een keppel opzetten, geen leder dragen,...).
Persoonlijk vind ik dit meer van respect getuigen dan deze riten straal te negeren (want dit kan aanstoot gevend zijn).

Maar ook onder gelovigen is hierover geen eensgezindheid. Sommige gelovigen vinden het net ergerlijk als niet-gelovigen deelnemen aan een dienst. Dus ergens blijft het wat schipperen.

mvg
Psycop
De illusie vanalles te begrijpen
Avatar gebruiker
Psycop
 
Berichten: 533
Geregistreerd: 29 okt 2006, 18:36
Woonplaats: Antwerpen

Berichtdoor Digit » 11 jan 2007, 17:36

Psycop schreef:Persoonlijk vind ik dit meer van respect getuigen dan deze riten straal te negeren (want dit kan aanstoot gevend zijn).


En in sommige streken ronduit gevaarlijk :!: :wink:

Maar ik denk er ook zo over !

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor Radiohoofd » 11 jan 2007, 17:37

Digit schreef:Raar,
Het slaan van het kruisteken lijkt mij eerder een oppervlakkig ritueel, terwijl het halen van de hostie toch een aktief deelnemen is aan het offer.


Nou, voor mij is ook de hostie een betekenisloos offer (wat maakt mij het nou uit dat een paar fabrieksbroodproducten een behandeling met een kruis hebben "ondergaan"?), maar andersom kom ik er hoogstwaarschijnlijk niet mee weg zonder woorden, dus vandaar ;)
Bokito ergo sum
Avatar gebruiker
Radiohoofd
 
Berichten: 80
Geregistreerd: 23 okt 2006, 15:10
Woonplaats: Limburg (NL)

Berichtdoor Radiohoofd » 11 jan 2007, 17:47

Ik vind het wel nogal raar dat sommige mensen voordat ze hun pul met gerstenat aan hun mond gaan zetten eerst jolig een kruisteken met het glas voor zich slaan met een brede glimlach. Maar dat zal wel aan mij liggen.

Ook heb ik pas nog een discussie meegemaakt tussen twee vrienden. De een is ietsist, de ander katholiek (maar niet actief). De ietsist zei eens voor de grap toen hij zijn eten niet opkreeg: "de rest is voor God". en schraapte de rest de prullebak ik :o . Dit veroorzaakte een flinke discussie tussen de ietsist en de christen. Overigens maakt de christen regelmatig opmerkingen over moslims in diezelfde trant. Dat dan weer wel...

Overigens is het verdampte deel van de ouder wordende whiskey in grote vaten (whiskey moet minimaal 3 jaar rijpen heb ik mij laten vertellen) ook "voor de engelen" in het whiskeyjargon. Maar goed, dit ter zijde.
Laatst bijgewerkt door Radiohoofd op 11 jan 2007, 18:03, in totaal 1 keer bewerkt.
Bokito ergo sum
Avatar gebruiker
Radiohoofd
 
Berichten: 80
Geregistreerd: 23 okt 2006, 15:10
Woonplaats: Limburg (NL)

Berichtdoor Digit » 11 jan 2007, 17:55

"La part des anges" in Cognac !
http://fr.wikipedia.org/wiki/Part_des_anges
http://www.scotch-maltwhisky.com/

In de kelders wordt je high van de geur alleen ! :wink:

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor axxyanus » 11 jan 2007, 18:24

Digit schreef:Ik denk dat het allemaal een kwestie is van redelijkheid en goede wil.


Ja maar dat verlegt gewoon de vraag, tot waar gaan redelijkheid en goede wil?

Digit schreef:In geval van het trouwfeest zou ik meegedaan hebben en ter plaatse een kleine tekstcorrectie gedaan hebben en gezegd "Ik hoop ..... " i. p. v. de geloofsbelijdenis. Of ik dat op voorhand zou aankondigen ligt eraan met wie ik te maken had.

Kortom, ik probeer me wat aan te passen zonder mijn opvattingen echt te verloochenen of de hypocriet uit te hangen. Ik vind dat ruim voldoende, en de reacties die ik krijg zijn meestal positief!


Ja dat is één kant, hoe ga je er mee om als het je overkomt? Dat neemt niet weg dat ik op dat moment de indruk had buitengesloten te worden. Dat als ik er wilde bijhoren ik zelf op zoek moest naar een of andere opening want dat zij daar niet voor gezorgd hadden. Dus de andere kant is, was het verkeerd om me daardoor buitengesloten te voelen of had ik inderdaad van dat koppel mogen verwachten dat ze rekening hielden met de religieuze verschillen binnen de familie?
Al mijn hier geuite meningen zijn voor herziening vatbaar.
Avatar gebruiker
axxyanus
 
Berichten: 3006
Geregistreerd: 10 dec 2006, 15:51
Woonplaats: Sint-Pieters-Leeuw

etiquette

Berichtdoor Lux » 11 jan 2007, 18:54

@axxyanus,

ik vind dat het koppel rekening mocht houden met het heterogene gezelschap. In jouw plaats zou ik -zonder vooraf te melden- de intro "ik bid God dat" hebben vervangen door "ik wens dat". Ik ben er zeker van dat niemand daar aanstoot aan had genomen. Hooguit zou het koppel even verlegen zijn geweest.

Als de plechtigheid in de kerk plaatsvindt dan ben ik diegene die wel aanwezig is maar niet deelneemt aan het ritueel: ik blijf gewoon zitten, bid niet mee, ... Nadien komen er soms vragen en dan geef ik uitleg. Bijna altijd is er begrip en goedkeuring. Tenzij deze brave godsgelovigen op dat ogenblik liegen :wink:

Weet je, het is precies het altijd stilletjes gebaren dat je meedoet dat mij stoort. Sorry hoor Digit en radiohoofd. Ik begrijp jullie houding maar ik zie het anders. Door voortdurend het kerkelijke gebeuren te reduceren tot zomaar een ritueeltje en dus maar -al dan niet stiekem- meedoen leer je de godsgelovigen nooit dat er andersgelovigen in hun midden zijn met wie zij ook wel eens rekening mogen houden. En wie weet, het is goed mogelijk dat er een andere formule wordt gezocht?

Om het voorbeeld van Digit aan te halen met de maaltijd. Digit is dol op vlees en nodigt vrienden uit. Als die vrienden niet vertellen dat zij vegetariër zijn dan kan Digit daar geen rekening mee houden.

Andersom stoort het mij wel dat veel vegetariërs die vleeseters uitnodigen het vertikken om vlees te voorzien dit terwijl het omgekeerde veelal wel het geval is. Dit neemt niet weg dat ik ook al zeer lekker vegetarische gerechten opgediend kreeg. Toch stoort mij die tweeledigheid.

Groetjes,
Lux.
P.S.: ik wil mij alvast verontschuldigen voor laattijdige antwoorden. Mijn "computertijd" is helaas beperkt.
Avatar gebruiker
Lux
 
Berichten: 49
Geregistreerd: 20 nov 2006, 18:32

Berichtdoor Digit » 11 jan 2007, 19:01

Axxyanus,

Ik denk dat redelijkheid en goede wil erg subjectief zijn in deze, en afhangen van persoon tot persoon en geval tot geval. Ik zie écht géén middel om dat de kwantificeren, anders dan door de voorbeelden die ik geef ! sorry ! :oops:

Op je tweede vraag kan ik ook al géén sluitend antwoord geven. Dat hangt op zijn beurt af van een aantal vragen, die ook al niet allemaal te beantwoorden zijn :
- kende men jouw levensvisie ?
- was er reden om aan te nemen dat men jouw levensvisie wilde discrimineren ?
- ging men er misschien onbewust van uit dat jij even katholiek was als jij, en vonden zij hun handelswijze dus "normaal" ? (het zijn ook geen helderzienden !)
- kennen zij je op dat vlak als een assertief iemand die wenst dat men er met zijn visie rekening gehouden wordt, of kom je daar eerder over als een "meeloper" (sorry voor het woord, na harm intended !) ?
- waren zij afhankelijk van "sponsors" met een uitgesproken visie, bv. "tante nonneke" die het feest betaalde) ?

Ik zou mijn techniek in deze als volgt omschrijven :
1). Pogingom via een vriendelijke doch duidelijke assertiviteit begrip voor mijn visie te kweken.
2). Als dat niet helpt :
- ófwel inbinden (maar dan enkel met uitzonderlijk goede reden : vb. tante nonneke betaalt het bruilofstfeest van jouw dochter, en je wil dat niet verknallen)
- ófwel principieel en demonstratief terugtrekken ("sorry, maar dan doe ik niet mee")
- ófwel de frontale aanval, maar dan écht wel "erop of erover", zoiets als : "kijk eens, ik heb hier ook nog wel iets te zeggen, en dát zal gebeuren OF ......". Dat hangt af van je positie, en je wil en middelen om die "OF" ook hard te maken. Ik volg hierin de Roosevelt- of Caesar-doctrine : voldoende lang en rustig vastberaden onderhandelen, maar eens de aanval ingezet doorgaan tot de definitieve nederlaag. Mijn ervaring is dat, eens dat bekend, je meestal de frontale aanval niet meer nodig hebt. Speak softly and carry a big stick (Theodore Roosevelt).

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor Digit » 11 jan 2007, 19:11

Lux schreef:Weet je, het is precies het altijd stilletjes gebaren dat je meedoet dat mij stoort. Sorry hoor Digit en radiohoofd. Ik begrijp jullie houding maar ik zie het anders. Door voortdurend het kerkelijke gebeuren te reduceren tot zomaar een ritueeltje en dus maar -al dan niet stiekem- meedoen leer je de godsgelovigen nooit dat er andersgelovigen in hun midden zijn met wie zij ook wel eens rekening mogen houden. En wie weet, het is goed mogelijk dat er een andere formule wordt gezocht?


Zit wel een goed argument in. Langs de andere kant, je bent toch vrijwillig "te gast" bij een groep met een uitgesproken opinie. Ik ventileer en verdedig mijn standpunt naar mijn mening ruim voldoende, maar ik vind dát net niet de geschikte gelegenheid. Als vegetariër ga je toch ook niet bij de slager om sojaburger !

Lux schreef:Andersom stoort het mij wel dat veel vegetariërs die vleeseters uitnodigen het vertikken om vlees te voorzien dit terwijl het omgekeerde veelal wel het geval is. Dit neemt niet weg dat ik ook al zeer lekker vegetarische gerechten opgediend kreeg. Toch stoort mij die tweeledigheid.


Vegetariër ben je vaak uit principe, vleeseter uit voorkeur. Ik zoek zelf altijd een evenwicht tussen mijn eigen keukenvoorkeuren en -principes en de smaak van de gasten. Een vegetariër mag dat ook. Zo zal ik een Engelsman nooit paardevlees voorzetten (tenzij ik weet dat hij dat lust), en zou ik in Japan nooit dolfijn eten uit principe. Oprechte principes verdienen respect, voorkeuren mogen al eens op de proef gesteld worden !

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor BenZ » 11 jan 2007, 19:37

axxyanus schreef:Ja dat is één kant, hoe ga je er mee om als het je overkomt? Dat neemt niet weg dat ik op dat moment de indruk had buitengesloten te worden. Dat als ik er wilde bijhoren ik zelf op zoek moest naar een of andere opening want dat zij daar niet voor gezorgd hadden. Dus de andere kant is, was het verkeerd om me daardoor buitengesloten te voelen of had ik inderdaad van dat koppel mogen verwachten dat ze rekening hielden met de religieuze verschillen binnen de familie?


Zoals je aangeeft (en door de anderen uitgebreid wordt gedemonstreerd) is die ene kant (wat doe ik) geen al te groot probleem: je past je aan en bent de ander ter wille in een zelf gekozen mate.
Jij verwacht in een wederzijds tolerante relatie dat de ander een soortgelijk gedrag vertoont en met jou rekening houdt. Helaas, dan blijken sommigen weinig neiging te hebben andersdenkenden tegemoet te komen. Jouw voorbeeld van een bruiloft sluit aan bij de ervaring dat vegetariërs echt geen vleesmaaltijd voor anderen zullen bereiden.
Dat vleeseters zoals Digit (en ik) best wel een vegetarisch maal kunnen waarderen geeft aan dat er een asymmetrie aan de orde is. De appreciatie en weerzin zijn vaak niet spiegelbeeldig.
Al met al ben ik van mening dat het verwachten gelijk behandeld te worden alleen maar teleurstelling zal opleveren. Wees wijs en tolerant en verwacht niets terug. Als je "vrienden" het te gek maken rest je niets anders dan te bezien of die vriendschap wel zo innig is.

Groet,
Ben
BenZ
 
Berichten: 278
Geregistreerd: 22 okt 2006, 21:42

Berichtdoor drosofila » 11 jan 2007, 19:55

BenZ schreef: Wees wijs en tolerant en verwacht niets terug. Als je "vrienden" het te gek maken rest je niets anders dan te bezien of die vriendschap wel zo innig is.


Als dit niet wijs is! :D

Groetjes,
drosofila
De noodzaak om veel uit te leggen en te rechtvaardigen roept de gedachte op dat er iets mis is met de zaak zelf (B. Tuchman)
Avatar gebruiker
drosofila
 
Berichten: 610
Geregistreerd: 20 okt 2006, 13:43

Berichtdoor Heeck » 11 jan 2007, 23:34

Axxyanus,

Een heel goed toe te voegen maatstaf vind ik die van de mate van ontreddering:
Bij narigheden geen muggenzifterij, geen obstinaat afzijdig houden, en ook geen doorzichtig soepel meedoen, dat allemaal allen maar zou verduidelijken dat het je geen moer interesseert wat er feitelijk gaande is.

Aan de extreem andere kant wil ik best wel doordacht giftig-badinerend reageren als iemand na een genoeglijk bedoeld diner in het dankgebed eerst heel even en duidelijk naar mij kijkt en dan gelijk weer naar boven verzucht dat hij "een ieder bij U mijn jezus aanbeveelt die U nog niet kennen".

Eindeloos thema,

Roeland
Begrip is een waan met een warm gevoel, dus MIJDT SPIJT.
www.edge.org
Avatar gebruiker
Heeck
 
Berichten: 6546
Geregistreerd: 20 okt 2006, 22:09
Woonplaats: Leeuwarden

Berichtdoor BenZ » 12 jan 2007, 00:18

Heeck schreef:Aan de extreem andere kant wil ik best wel doordacht giftig-badinerend reageren als iemand na een genoeglijk bedoeld diner in het dankgebed eerst heel even en duidelijk naar mij kijkt en dan gelijk weer naar boven verzucht dat hij "een ieder bij U mijn jezus aanbeveelt die U nog niet kennen".


Vertel op, vertel op. Wat zeg je dan? :D
BenZ
 
Berichten: 278
Geregistreerd: 22 okt 2006, 21:42

Berichtdoor willem_betz » 12 jan 2007, 03:33

BenZ schreef:
Heeck schreef:Aan de extreem andere kant wil ik best wel doordacht giftig-badinerend reageren als iemand na een genoeglijk bedoeld diner in het dankgebed eerst heel even en duidelijk naar mij kijkt en dan gelijk weer naar boven verzucht dat hij "een ieder bij U mijn jezus aanbeveelt die U nog niet kennen".


Vertel op, vertel op. Wat zeg je dan? :D


DJeeeeeeezzzzzzuusssss ? :roll:
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4704
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29

Berichtdoor Lux » 12 jan 2007, 17:54

BenZ schreef:
Heeck schreef:Aan de extreem andere kant wil ik best wel doordacht giftig-badinerend reageren als iemand na een genoeglijk bedoeld diner in het dankgebed eerst heel even en duidelijk naar mij kijkt en dan gelijk weer naar boven verzucht dat hij "een ieder bij U mijn jezus aanbeveelt die U nog niet kennen".


Vertel op, vertel op. Wat zeg je dan? :D


Waarom nodig je hem de volgende keer niet uit? Dan kunnen we met elkaar kennis maken :roll: Ik kijk er al naar uit. Uit de verhalen die ik hoor lijkt het me een toffe peer te zijn :)

Lux.
Avatar gebruiker
Lux
 
Berichten: 49
Geregistreerd: 20 nov 2006, 18:32

Berichtdoor wolkenstein » 14 jan 2007, 08:02

Goede morgen,

Op de markten in afrika laat ik vriendelijk edoch ferm de mij aangereikte gefrituurde apesnacks steevast passeren. Nu andere koek. In the seventies way up north to Alaska. Crossed the Colville rivers and upper Ututuk. Old chevvy got stuck in the blizzard on some lost far out junction. Cold on the shoulder! Who's gonna help me out. Ittuk's army truck did. The igloo was nice and warm and piled up with sweet bourbon. 'You go sleep with wife'. De rollende boer die Ittuk liet dulde geen tegenspraak. Tsja wat mot je? De stemming bederven leek niet verstandig. The wife rook nogal heavy naar seal blubber maar keek me vanonder de sliertig vetzwarte haren guitig aan. Goede raad was duur. The next day I made it to point Barrow.

vgr W.
wolkenstein
 
Berichten: 2732
Geregistreerd: 29 okt 2006, 01:30


Keer terug naar Filosofisch-kritische beschouwingen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron