DEDUCTIE: in hoeverre bruikbaar, indien inductie onderdrukt?

Wetenschapsfilosofie en kritische vraagstukken. De grenzen van de wetenschap, de relevantie van de filosofie, kloneren, eugenetica, euthanasie, abortus, vrijheid en determinisme van de mens, ...

DEDUCTIE: in hoeverre bruikbaar, indien inductie onderdrukt?

Berichtdoor Oogje » 08 mei 2013, 21:40

Hoi allemaal !
(Nou zie TERZIJDE OOK wat Grigori Perelman met het vermoeden van Poincaré verbindt: tik in google: "donut heelal"...
MIJN VRAAG IS: WAT WETEN WE ZEKER???
DEDUCTIE: in hoeverre is dit echt bruikbaar als je alleen dààrop moet voortgaan om je beeld te vormen van een bepaald systeem?

Altijd komen bij mij terugkerende vragen boven! :
Het heelal kan er heel anders uitzien dan bvb. ons of om het even welk sterrenstelsel, en er zijn wellicht vele verschillende evolutiemogelijkheden onderling (<- uiterst kort gesteld!). Wat ONZE melkweg betreft: we weten, er is een zwart centrum waarin allerlei 'verdwijnt' (of 'valt' of 'samentrekt of -bundelt'). Daar rond zwermt een geheel van sterren en hun 'trouwe' aanhangers. Tot zover wat we echt zeker weten. De meting van die aanhangers ten opzichte van elkaar, daarvan weten we dat ze uit deinen, of toch: in die omgeving waar wij toevallig vertoeven!: behoorlijk verwijderd van het centrum (hoe verder, hoe troebeler de metingen, niet?)-> wij verblijven.. in de 'bijna-afdeling-periferie'... Maar heeft men dit ook met relatieve zekerheid kunnen stellen van die exemplaren die dichter bij het zwarte centrum (zwarte gat) liggen: namelijk dat er effectief ook daar van uit deining sprake is? Of enkel (voornamelijk) van zij die zoals ons stelsel meer in de richting van de periferie liggen? Ik heb de neiging slechts één echte reden aan te willen nemen voor de theorie van de BB: de meting van afstanden in de tijd, waaruit blijkt dat die afstanden uit deinen (maan 'verwijdert zich' per jaar, evenredig met de groei van onze vingernagels: +/- 4 cm). Maar is dit niet melkweg-centrisch gedacht (de betrouwbaarheid van de metingen kan slechts in onze contreien worden getoetst) dat àlles (ook in het centrum en zelfs buiten onze eigen milki-way ) zich ook uit deint? En als je dit doortrekt BINNEN ons melkwegstelsel: kan je dan niet concluderen dat een meting in de buurt van de periferie, echt niets oplevert voor wat rest betreft, binnen dat systeem? Is het niet zonnestelsel-centrisch gedacht, om dat allemaal zomaar te willen veralgemenen? Aangezien we ons richting periferie bevinden, dan stellen we inderdaad vast: "de ruimte zet zich uit" :):).. MAAR DIT KAN NIET ZONDER MEER DOOR GETROKKEN WORDEN NAAR ANDERE CONTREIEN VAN ONZE MELKWEG (en zeker niet naar het gebeuren daarbuiten!!!). Een deductieve denkwijze is echt onontbeerlijk op deze schaal, net zoals de wiskundige methode enorm boeiend kan zijn, MAAR als men de voeten op de grond houdt: dus rekening houdt met wat het gezonde verstand ingeeft, dan moet men er eigenlijk gewoon vanuit gaan dat men speculatief is en dit ook zo voorstellen. Experimenteel denken is super boeiend, zolang het niet als 'theorie' wordt geponeerd: dat is mijn probleem met de BB 'theorie'. NIET met de quantummechanica, noch met de RT -> AN SICH !! Wetenschappers die het universum willen begrijpen, leggen zich toe - elk op hun domein - en doen baanbrekend werk. Maar ze laten daarbij hun gezonde verstand achterwege. (En ook de kritische noten van hun zogezegde tegenstanders).

-> Wat denken jullie hiervan?

Groeten
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: DEDUCTIE: in hoeverre bruikbaar, indien inductie onderdr

Berichtdoor bramati » 09 mei 2013, 08:37

Binnen de melkweg is er geen sprake van uitdeinïng.

En uitdeining is geen beweging vanuit een centrum zoal jij lijkt te denken.

En tenzij je er van uit gaat dat ons melkwegstelsel pal op het centrum van het universum ligt... (Copernicus leerde ons al dat we voorzichtig moeten zijn met waarnemingen waarvan op het eerste zicht onze plaats in het heelal speciaal zou zijn) is er geen plaats in het ganse heelal waar je naar kan wijzen en zeggen "daar ligt het centrum".

En om op je vraag te antwoorden, ja, er is genoeg data ivm uitdeining, maar er is nog niet genoeg data om de vorm van het heelal te weten.
bramati
 
Berichten: 194
Geregistreerd: 24 jan 2013, 13:36

Re: DEDUCTIE: in hoeverre bruikbaar, indien inductie onderdr

Berichtdoor Oogje » 09 mei 2013, 08:53

Ik ga ervan uit dat het heelal een donker centrum heeft, net zoals ons onze melkweg er één heeft en wellicht alle stelsels dit hebben.
Men spreekt over zwarte gaten. Aangezien wij er één hebben in onze melkweg, en we weten ook dat die een ronde schijf is, dan zitten we eigenlijk in een donut vorm. Dus een eerste vraag is: zitten we in een donut op het niveau van melkweg? Het is een filosofische vraag, want niemand heeft echt kunnen aantonen wat er precies voorbij de kromming naar het centrum gebeurt. Behalve een wiskundige die ik helemaal hier boven heb aangehaald.
Mijn vraag is ook, welke gelijkenissen gaan er op voor elk stelsel die een zwart gat in zich draagt? -> De vraag naar de vorm dus. Maar ook naar de geschiedenis, de evolutie van elk van die systemen in relatie tot hun zwarte gaten.
Nou data is nog iets anders dan metingen en/of waarnemingen.
Dus stel ik me ook de volgende vraag: wat weten we met zekerheid op empirische gronden en wat weten we op basis van berekeningen.

Ik vind de bevindingen uiterst boeiend, ook van de abstractere takken, maar ik heb graag duidelijkheid over de grens tussen fysische waarneming en berekende afleiding.

Wat weten we met zekerheid en wat kan binnen pakweg 50 jaar nog serieus aan herziening toe zijn?
Ik denk aan de BB theorie. En zeker aan het oeratoom.
En juist niet aan het vaststellen van zwarte gaten die enorm belangrijk kunnen worden voor het begrijpen van ons heelal.
M.i.v. het 'ontstaan' ervan.

Ik heb gisteren gans de discussie gelezen hier op het forum over "wat voor de oerknal": het is geëindigd met berekeningen die geen steek meer inhielden.
Je had 2 kampen. En het was alweer 1 tegen een ander. De ene had behoorlijk wat groupies achter zich - as usual (geeuw!).

Ik heb echt willen begrijpen hoe het nu mogelijk is: dat alles uit niets kan ontstaan.
Niet omdat ik het op zich niet zou willen: het zij zo mocht het zij zo.

Maar de argumenten die men ervoor aanhaalt zijn echt niet logisch (raar hoe mensen dit kost wat kost willen volhouden, ook al snappen ze er zelf niks van):
het bestaan van een oeratoom dat eigenlijk geen massa is, ledige ruimte die eigenlijk geen ruimte is, tijd voor de BB die eigenlijk ook geen tijd is, en een nulpunt dat eigenlijk slechts als een boekhoudkundig sommetje moet worden beschouwd: een positieve energie en een negatieve, die hokus pocus pats te voorschijn komen zonder stroom of stoot, out of the blue, zijnde: het nulpunt. Naar mijn weten: er is niets dat zich kan splitsen zonder aanleiding van binnen uit of van buiten af. Aangezien dat nulpunt niks was, kon het niet van binnen uit.

Dus in de plaats van een beetje meer overtuigd te geraken door te begrijpen, ben ik nog minder overtuigd dan ervoor: namelijk dat er ooit een oerknal heeft plaats gevonden en zeker niet: dat dàt het absolute begin was van alles.
Aangezien men er ook vanuit gaat dat het heelal een zwart midden heeft, kan ik ook wat dat betreft gerust fantaseren over een donut.
Voorbij de buiging (een cruciale grens) 'valt' alles erin samen. En ik denk ook lekker verder: het komt er langs de andere zijde weer uit als een soort inverse van het andere. En zo kom je bij paralelle universa uit.

The big bang is een leuk opstapje geweest om ook de diepe gelovigen mee op de trein te krijgen.
Nu ze er al lang op zitten, kunnen we toch even een stapje verder gaan, niet?
M.v.g.
Laatst bijgewerkt door Oogje op 09 mei 2013, 18:32, in totaal 1 keer bewerkt.
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: DEDUCTIE: in hoeverre bruikbaar, indien inductie onderdr

Berichtdoor Oogje » 09 mei 2013, 14:58

Grigori Perelman heeft bewezen voor 3, wat Poicarré al kon bewijzen voor 2.

http://eoswetenschap.eu/artikel/wiskund ... nniumprijs
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00

Re: DEDUCTIE: in hoeverre bruikbaar, indien inductie onderdr

Berichtdoor bramati » 09 mei 2013, 22:30

Oogje schreef:Ik ga ervan uit dat het heelal een donker centrum heeft,


Fijn voor jou dat jij daarvan uitgaat. Jammer genoeg is dit totaal niet compatibel met de kosmische achtergrondstraling en de hubble-roodverschuiving, om maar twee waarnemingen te noemen.

Oogje schreef:Aangezien men er ook vanuit gaat dat het heelal een zwart midden heeft, kan ik ook wat dat betreft gerust fantaseren over een donut.


Waarom is "ik" plotseling "men" geworden? Kan je dan ook een bron geven waar ik kan zien dat "men" daar vanuit gaat?

En een heelal dat een donutvorm heeft, is geen heelal met een donker midden... Ik hoop niet dat je zo onwetend bent dat je die donutvorm zo misbegrijpt :)
bramati
 
Berichten: 194
Geregistreerd: 24 jan 2013, 13:36

Re: DEDUCTIE: in hoeverre bruikbaar, indien inductie onderdr

Berichtdoor Oogje » 10 mei 2013, 00:25

Hoi

Ik heb gelezen (jammer ik weet niet meer waar, maar menigeen echte geleerde kan dit beamen, denk ik of ik ben fout? <- waar zijn jullie nou?), dat men er vandaag bijna zonder te verpinken vanuit gaat dat het punt waarin het heelal is 'ontstaan' niet anders kan geweest zijn dan een iets wat erg veel weg heeft van een zwart gat: nog te bepalen valt, de verschillen tussen die gaten en de gevolgen voor wat errond ligt. Maar goed, zo ver zijn we nog ver niet.

MILKIWAY-LEVEL = toch dacht ik het niveau dat ik hier juist DUIDELIJK wil toelichten, voor iedereen duidelijk was - in de eerste instantie toch.. (->zelfs hier is het al behoorlijk speculeren geblazen): ook al een ballon-ervaring beleefd? 8)
(Nou ik heb deze alvast spreekwoordelijk: men vegelijkt het wel eens met een ballon) :
Het is eigenlijk niet de donut maar wel het zwart gat waar men precies zo erg veel om speculeren moet
(omdat men niet anders kàn!: niemand durft in de buurt te komen, indièn men het ooit zou KUNNEN - maar dat onze melkweg een platte aangelegenheid zou zijn die echt 2- dimentionaal is? Nou, dàt zou zelfs NIEMAND op deze aardbol durven te opperen, jij wel dan?),
en het zwarte gat , dat zo erg speculatief is, m.a.w. waar er nog zo weinig van gekend is,
daarvan gaat men blijkbaar uit dat het een bodem heeft.
Op basis waarvan heeft het dan een bodem?
En hoe DIK is die bodem dan, om niet slechts een 'maagdenvliesje' genoemd te worden??

Nou zoek eens op wie het erover heeft.
En wat ze bewijzen in termen van het bestaan van een echte BODEM. In en dus onder dit zwarte gat..

Ik beweer niet dat ik het weet, maar ik stel vast dat zij die het beweren, het nog minder weten als het er op aankomt om op cruciale vragen te antwoorden (en ze dus niet uit de weg te gaan op schunnige wijze..). Nou wat wil het beest eigenlijk?

HET BELANGRIJKSTE: ik ben niet eens bezig met het heelal. Ik ben het eigenlijk wel maar ik hou het eerst graag even bescheiden op het niveau van onze melkweg: ook daar is inductie al lang niet meer de regel.. Nou ik ben dan ook geen trouwe voorstander van inductie. Zowel bij inductie als bij deductie bestaan er behoorlijk veel intern gebruikelijke biases en valkuilen. het is goed om ook deze bij de hand te houden in de vorm van waakzaamheid. Het gaat om vooruit komen en niet blijven stilstaan omwille van en uitsluitend het eigen gelijk.
Andere redeneringen als een kritisch waakzame is daadwerkelijk compleet contradictorisch aan het uitgangspunt van poincarré..
M.v.g.
Oogje
 
Berichten: 443
Geregistreerd: 16 jul 2008, 20:00


Keer terug naar Filosofisch-kritische beschouwingen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast