Michel Foucault versus Noam Chomsky over macht

Wetenschapsfilosofie en kritische vraagstukken. De grenzen van de wetenschap, de relevantie van de filosofie, kloneren, eugenetica, euthanasie, abortus, vrijheid en determinisme van de mens, ...

Michel Foucault versus Noam Chomsky over macht

Berichtdoor Kinnéar » 29 dec 2011, 18:23

Irrelevant postmodernistisch gewauwel? Onbegrijpelijk etherisch gezwam? Zweefteverij?
Deel 1: http://www.youtube.com/watch?v=WveI_vgmPz8
Deel 2: http://www.youtube.com/watch?v=S0SaqrxgJvw
Adstrueer uw antwoord. :wink: Viel Erfolg!
over Kinnéar: "oneerlijk, of een flinke klap van de molen gekregen, of waarschijnlijk allebei." - "dergelijke skepp-haters = kwakverdedigers." (Willem Betz)
Kinnéar
 
Berichten: 117
Geregistreerd: 26 nov 2011, 11:55

Re: Michel Foucault versus Noam Chomsky over macht

Berichtdoor pallieter » 29 dec 2011, 20:57

Leuke discussie.

Nu kan ik voor Foucault meestal alleen maar bewondering opbrengen. Vooral zijn gave om heel vergaand andere standpunten en filosofieën door te denken. Ook volg ik hem volledig is zijn discours over hoe de maatschappij het "zelfbewustzijn" van de mens stuurt.

In de discussie zie ik in Chomsky's discours een steeds terugkerend fenomeen in tijden van grote veranderingen en excessen zoals de Vietnamoorlog, nl. het zich als mens distantiëren van het onmenselijke. De realiteit is zo erg dat mensen zich niet meer kunnen voorstellen dat een intelligent zelfbewust wezen zoals de mens daar toe in staat is zonder brainwashing of dwang. Dat de maatschappij monsters creëert door hun onnatuurlijk veel macht te geven, die daarna hun wil kunnen opleggen aan anderen dankzij indoctrinatie en angst. Dat dit ingaat tegen de natuur van de mens die intrinsiek goed zou zijn moest hij in alle vrijheid zijn creatieve drang kunnen ontplooien.

Chomsky maakt m.i. 2 foute veronderstellingen:
1) De mens is van nature goed
2) Er is een verschil tussen de mens en de instituten die de macht dragen.

Ik volg Foulcault wanneer hij stelt dat de mens geen autonoom rationeel denkend wezen is maar gestuurd wordt door de maatschappij. Maar ook dat de ideale maatschappij deze is die kritisch denken en vrije meningsuiting het meest stimuleert.
Dat er in elke maatschappij klassen en elites dienen te bestaan (toeschouwersdemocratie is het tegengestelde), maar ook dat de schifting op basis van kunde en ervaring dient te gebeuren. Karikaturaal: voor we met het vliegtuig op vakantie gaan zullen we ook niet eerst democratisch bepalen wie deze keer het vliegtuig mag besturen.

Och, bij zeer duidelijke excessen, zoals oorlog, krijg je een zeer mooi fenomeen waar quasi de hele bevolking haar walging tot uitdrukking brengt. En dat maakt dat je geneigd bent te denken dat er een algemene, ingebouwde moreel moet bestaan. Dat de mensheid als geheel nooit amoreel zal handelen.
Moet je even nadenken hoe de meeste Westerlingen zouden reageren moesten alle Afrikanen, Chinezen en Indiërs op straat komen om het geld van die 10% rijke Westerlingen terug te eisen.
Natuurlijk is dit simplistisch en daar gaat het over!

De realiteit noch de mens is zwart/wit, maar door kritisch en mondig te zijn kunnen we wel trachten zoveel mogelijk het donkergrijs te vermijden. En om dat te realiseren dient de maatschappij zoveel mogelijk de vrijheid van het individu te garanderen. Maar ook zorgen dat er voldoende kennis ter beschikking is om kritisch te kunnen zijn. Is dit dan, zoals Foucault stelt, per definitie elitair?

Hoe je moet vermijden dat, door die vrijheid, mensen kiezen voor een simplistisch populistisch verhaal dat leidt tot juist de beperking van die vrijheden, weet ik ook niet.
Zeker in deze tijden waar alles wat niet in een twitter bericht kan worden uitgelegd, te ingewikkeld is om aandacht aan te besteden. Hoe kan je er voor zorgen dat de bevolking het verschil ziet tussen een kritisch discours en populistisch discours? Door intellectualisme te promoten?

Ik denk door eerst en vooral duidelijk te maken dat het recht op vrije meningsuiting in contradictie is met het recht op respect voor een mening, met het zogenaamde recht om niet beledigd te worden.
België heeft door haar zeer vergaande vrijheid van meningsuiting de grootste denkers en schrijvers (Viktor Hugo, Multatuli, Marx,..) de mogelijkheid gegeven de wereld te veranderen.
Kritisch zijn kan niet zonder beledigend te zijn, naar leiders maar ook naar de bevolking.
pallieter
 
Berichten: 12
Geregistreerd: 04 dec 2011, 19:34


Keer terug naar Filosofisch-kritische beschouwingen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron