natuur- cultuur

Wetenschapsfilosofie en kritische vraagstukken. De grenzen van de wetenschap, de relevantie van de filosofie, kloneren, eugenetica, euthanasie, abortus, vrijheid en determinisme van de mens, ...

natuur- cultuur

Berichtdoor Matroesjka » 07 maart 2008, 17:44

Een tijd lang heb ik gedacht dat ik de juiste definitie van Natuur en Cultuur had gevonden:

Natuur: al het autonome levende.

Cultuur: een alternatieve natuur geschept door de mens.

Het was een heldere tweesplitsing (die overigens door vele wetenschappers en filosofen gebruikt is) waar ik menig essays op gebaseerd heb tijdens mijn studie. Maar naar mate mijn studie vorderde stuitte ik echter op een filosofisch probleem dat deze tweesplitsing als een zeepbel uit elkaar deed spatten. Deze tweesplitsing kan alleen bestaan als erkend wordt dat alle menselijke uitingen (van kleding tot verkeersborden) onnatuurlijke fenomenen zijn. Dit is in zekere zin een logische gedachte en niets mis mee. Plotseling ging er echter een bel rinkelen die nog steeds rinkelt en waarvan ik niet weet hoe ik die uit moet zetten. Hoe kan namelijk gedacht worden dat de uitingen/producten van onze hersenen onnatuurlijk van aard zijn als onze hersenen zelf een natuurlijke aard hebben. Het scheen mij vanaf dat moment vreemd dat er iets dergelijks bestond als kunstmatigheid en onnatuurlijkheid. Het is alsof wij mensen onszelf in staat achten tot eenzelfde soort creatie als de natuur zelf terwijl we niks anders doen dan een aantal natuurlijke ingrediënten in een grote pan gooien en het resultaat aan onze inventiviteit toeschrijven en daarmee als onnatuurlijk bestempelen.
Alles was plotseling de natuur. Er bestond niks anders en hoe kan het ook anders: al het menselijke gecreëerde komt voort uit ons menselijk/natuurlijk brein. Er is niks dat onnatuurlijk van aard is. Echter sleepte deze gedachte mij voor het ethisch gerecht en confronteerde mij met vindingen van de mens als de atoomsplitsing, het buskrijt, plastische chirurgie en besnijdenissen. Hoe kunnen deze fenomenen de natuurlijke eigenschap meekrijgen? Het is voor mij een zeer moeilijk dilemma en ik kan me niet aan de gedachte onttrekken dat dit op een of andere manier een foute redenatie is. Wellicht kan iemand mij helpen met dit dilemma door er een ander of helderder licht op te laten schijnen.

Met vriendelijke groet,

Matroesjka
Gelukkig weet ik zeker dat de twijfel heerst!
Matroesjka
 
Berichten: 3
Geregistreerd: 26 feb 2008, 16:30

Berichtdoor Digit » 07 maart 2008, 18:28

Matroesjka,

Probeer het hier eens mee :

Van Dale schreef:cul·tuur (de v)
2 (culturen) geheel van voortbrengselen van een gemeenschap

na·tuur (de v; naturen)
2 aangeboren geaardheid


Wikipedia schreef:Cultuur in het algemeen verwijst naar het patroon van menselijke activiteit en de symbolische structuren, die deze activiteiten een zekere betekenis geven.

In brede zin wordt het gebruikt voor 'alles wat door de samenleving wordt voortgebracht'. 'Cultuur' wordt dan tegenover 'natuur' gesteld.

Natuur kan verwijzen naar:
karakter (aard), essentie - de combinatie van innerlijke eigenschappen.


Alhiewel "natuur" en "cultuur" soms kunnen botsen zie ik er niet noodzakelijk tegengestelden in; eerder aanvullingen. De mens is wat hij is door die unieke combinatie van natuur en cultuur !

Groetjes,

Digit
Wat is, IS !
Avatar gebruiker
Digit
 
Berichten: 8724
Geregistreerd: 09 nov 2006, 09:03

Berichtdoor Luis » 08 maart 2008, 12:05

Matroesjka,

Een definitie die ik laatst hoorde in een lezing over Kantiaanse ethiek en die bij mij is blijven hangen:

Cultu(u)r(en) = Manier(en) waarop de mens omgaat met de natuur

Deze definitie creëert geen antagonisme tussen cultuur en natuur enerzijds, maar heeft anderzijds wel oog voor het menseigen aspect van cultuur.

Hopelijk ben je er wat mee

Vriendelijke groet

Luis
'There are two ways to live your life. One is as though nothing is a miracle. The other is as though everything is a miracle.' Albert Einstein
Luis
 
Berichten: 15
Geregistreerd: 07 nov 2006, 17:42

Berichtdoor wolkenstein » 08 maart 2008, 12:48

Matroesjka,

Het begrip natuur versta ik als een dynamische orde die alle beweging en niet beweging van dode en levende materie op deze aarde omvat. Dus de getijden en vulkaanuitbarstingen en sedimentafzettingen om maar een hele kleine greep te doen. Maar ook het baltsgedrag van een wel of niet exotische vogel en de nestjes die ze kunstig vlechten. En de heuvel van termieten. En de dam die door bevers gebouwd wordt. En de schade die olifanten kunnen aanrichten. En ook vogele- en vissepoep natuurlijk.

Het complexe gedrag van mensen en de huizen die zij bouwen, hoeveel kunststof daarin ook verwerkt mag zijn, zie ik daarom als niet tegennatuurlijk. Evenals koelkasten en computers en auto's. Daarom is milieuvervuiling, alhoewel onwenselijk, heel natuurlijk.

Voor het overzicht en begrip kun je natuurlijk wel categoriën en onderverdelingen aanleggen.

wolkenstein
 
Berichten: 2732
Geregistreerd: 29 okt 2006, 01:30


Keer terug naar Filosofisch-kritische beschouwingen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast