Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Mediaberichten, Debatten, lezingen, dingen die door tijdsdruk dringend zijn, ....

Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor alalush » 09 aug 2017, 15:39

Interview met Ying Zhang
Professor Ying Zhang werkt aan de Johns Hopkins Universiteit. Zijn onderzoek focust zich op bacteriële persistentie en antibiotica resistentie. Hij werkt al jaren aan Tuberculose. Sinds 2009 werkt hij aan de ziekte van Lyme en het probleem met persistentie van de bacterie: in de volksmond heet dat chronische Lyme. Zijn onderzoek, in samenhang met onderzoeksresultaten van andere werkgroepen, levert nieuwe invalshoeken op.
Interviewer & auteur: Teike van Baden

Wat zijn de resultaten van uw onderzoek?
Toen we ons onderzoek in het laboratorium startten, vonden we dat de Borrelia bacteriën persister cellen vormen; net zoals gebeurt in andere infecties. Aan het begin van ons onderzoek waren er geen goede testmethodes om te bekijken of medicijnen een dodend effect hebben op Borrelia persisters. Wij hebben daarom een testmethode ontwikkeld, de SYBR Green/PI viability assay, wat ons in staat stelde om de volledige medicijnen-bibliotheek te screenen voor activiteiten tegen de Borrelia persister cellen.
We constateerden dat de huidige antibiotica voor de behandeling van Lyme niet in staat zijn deze meer resistente, persistente cellen van de Borrelia te doden. Deze persisters zorgen ervoor dat de bacteriën terug groeien in het laboratorium. We hebben daarnaast vastgesteld dat antibiotica zoals daptomycine, clofazimine, cotrimoxazol, dapsone en andere antibiotica-kandidaten effectiever zijn in het doden van deze persister cellen dan de huidige Lyme antibiotica.
We vonden dat Borrelia een zeer intrigerend en complex organisme is omdat het van vorm verandert: de spiraalvorm, variabele ronde vormen, geaggregeerde microkolonievormen en zelfs grotere biofilm achtige structuren. Deze persister cellen zijn zeer heterogeen. Er zijn verschillende soorten persisters en de gevoeligheid voor antibiotica verschilt ook.
In deze verschillende vormen verandert de Borrelia ook de antigeen expressie. Dit heeft implicaties voor zowel diagnose als behandeling. De huidige tests zijn gebaseerd op antigenen die uitgedrukt worden door de groeiende organismen en hebben beperkingen. We werken aan het verbeteren van anti-Borrelia behandelingen door antibiotica te vinden die zich richten tegen deze persister cellen. Daarnaast ontwikkelen we sensitievere diagnostische methodes door persister antigenen op te nemen in tests.

Hoe kijkt u tegen persisterende Lyme (chronische Lyme) infectie aan?
Ik denk dat deze infectie zich kan ontwikkelen tot een persisterende en chronische vorm die tolerant dan wel resistent is tegen de huidige antibiotische behandeling voor de ziekte van Lyme. Er is veel debat over deze chronische vorm: ‘bestaat deze wel of niet?’
Het probleem ontstaat door de unieke eigenschappen van de Borrelia bacterie. Dat komt omdat Borrelia na de behandeling in het algemeen niet kan worden gekweekt in patiënten of diermodellen. Bij andere infecties die persisteren kan dit wel. Hoewel men in zeldzame gevallen kweekbare bacteriën vindt na behandeling in hersenvocht of weefsels is dit uitzonderlijk.
Terwijl patiënten terugvallen en zich weer ziek gaan voelen, is het erg moeilijk om de bacterie te isoleren. Dit staat in schril contrast met andere persisterende infecties zoals Tuberculose. Wanneer die patiënten terugvallen kun je het organisme uit sputum kweken. Met Lyme is dit heel anders. Je kan het niet zien.
Anderzijds zie ik dat patiënten lijden en dat patiënten bij herhaalde behandeling kunnen verbeteren. Deze studies gebruiken de huidige Lyme-antibiotica die hoofdzakelijk actief zijn tegen de groeiende vormen van het organisme maar die antibiotica hebben zeer weinig activiteit tegen de persister vormen. Ik denk dat op basis van onze ervaring met Tuberculose-behandeling, met name de ervaring met persister drug pyrazinamide, dat studies die gericht zijn op Borrelia persisters belangrijk zullen zijn voor de verbetering van de behandeling van persisterende Lyme.

Is er een correlatie tussen de tijd die nodig is om een diagnose te stellen en de persistentie van de infectie?
Hoe langer de infectie zich kan ontwikkelen, bijvoorbeeld door vertraagde diagnose, hoe moeilijker de behandeling wordt. Dit geldt ook voor andere persisterende infecties zoals Tuberculose. In muizen vinden we dat, als de infectie langer kan ontwikkelen voor aanvang van de behandeling, het moeilijker wordt de infectie uit te roeien. Maar het is niet altijd zo simpel. Hoewel patiënten vroeg worden gediagnosticeerd, reageren ze niet op behandeling. Dit wordt natuurlijk niet begrepen. Waarom reageert 10-20% van de patiënten niet op de huidige Lyme antibiotica behandelingen? Er zijn verschillende theorieën:
Auto-immuun reacties en immuun-reacties tegen dood antigenen materiaal
Overgebleven weefselschade veroorzaakt door de infectie en ontstekingen
Co-infecties met andere organismes zoals Bartonella en Babesia etc.
Persisterende infectie
Al deze verschillende mogelijkheden kunnen elkaar overlappen. Ik denk dat de persisterende infectie met het Borrelia-organisme zelf ook belangrijk is want dat is aangetoond in diverse diermodellen. Er zijn veel rapportages en studies die het probleem met persistentie demonstreren. Soms is er zelfs isolatie van de bacterie mogelijk. Vicky Logan was een bekend geval. Ze was een patiënte van Kenneth Liegner die helaas overleed aan een chronische, persisterende infectie met Borrelia ondanks antibiotica behandelingen die langer waren dan de richtlijnen voorschreven. Na haar overlijden konden ze Borrelia uit haar hersenvocht kweken.
Ook recente studies laten zien dat persistentie een probleem is. De studie van Adriana Marques toont middels xenodiagnose aan dat persistentie een probleem is. Ze gebruiken steriele teken die patiënten bijten die behandeld zijn met antibiotica en in sommige gevallen kunnen de teken de bacterie weer oppikken via de patiënten. Borrelia kan niet worden gekweekt maar wordt wel aangetoond door moleculaire tests zoals PCR. Het is dus een heel complex organisme. De huidige kweek techniek is niet zo goed. Ondanks dat het organisme levensvatbaar is en op bepaalde manieren zichzelf deelt kun je het op dit moment nog niet in het laboratorium kweken.
Ook de muisstudie van Emir Hodzic en Stephen Barthold uit 2014 toont dit. Ondanks antibiotica behandeling met ceftriaxon gedurende 30 dagen werd er na behandeling weer een toename in DNA-materiaal gezien over een periode van 12 maanden. Toch kon de Borrelia niet kon worden gekweekt. Dit wijst erop dat Borrelia zich kan delen op een manier die we nog niet kunnen kweken. Het is een lastig organisme om mee te werken.

In Nederland hadden we de PLEASE-studie. Kranten rapporteerden dat er geen medicijn helpt bij klachten na de huidige behandeling voor Lyme. Artsen in Nederland rapporteren dat langdurige antibiotica behandelingen niet helpen en hardliners onder deze groep beweren zelfs dat chronische Lyme infectie dus niet bestaat.
Wat denkt u van deze interpretaties en wat kunt u concluderen uit uw eigen onderzoek?

Ten eerste zijn diverse punten van kritiek op het studieontwerp van de PLEASE studie zoals controle-groep en deelname criteria. Het is eigenaardig dat alle patiënten gedurende 2 weken met ceftriaxon werden behandeld en vervolgens gedurende 3 maanden in verschillende behandel subgroepen (placebo en verschillende behandelingsregimes met huidige Lyme-antibiotica) worden verdeeld. Er is geen echte onbehandelde controlegroep, waardoor de gegevens moeilijk te interpreteren zijn. Ook denken sommige artsen dat de lengte van de behandeling niet lang genoeg is.
Een ander punt van kritiek heeft te maken met het soort antibiotica dat wordt ingezet: ceftriaxon, doxycycline en azithromycine/clarithromycine zijn niet erg goed in het doden van de persister cellen. Naast de korte duur van de behandeling is het niet verrassend dat ze niet veel blijvende verbetering zien.
Dit is waar onze studie wellicht om de hoek komt kijken omdat wij antibiotica gevonden hebben die effectiever zijn tegen de persister-vormen dan de huidige Lyme-antibiotica. Toekomstige studies moeten deze antibiotica valideren. Het is te vroeg om te concluderen dat antibiotica niet zal werken. Als je kijkt naar de reacties in de media die verslag deden van de PLEASE studie dan klinkt het alsof alle antibiotica-therapie niet werkt. Ze concluderen dat patiënten met voortdurende klachten niet met antibiotica behandeld kunnen worden maar zo simpel is het niet. Ze begrijpen het belang van persister-drugs niet.
Vanwege ons Tuberculose onderzoek weten we dat een persister-drug zoals pyrazinamide belangrijk is om de therapie te verkorten. Zonder dit middel duurt de therapie voor Tuberculose langer. Tenminste 9-12 maanden. Met deze persister-drug kunnen we de behandeling verkorten tot 6 maanden. Zo’n persister-drug wordt gebruikt binnen het kader van een combinatie-therapie. We hebben een middel nodig dat de persisters aanpakt, een middel dat zich richt op de groeiende vorm en een middel dat werkt tegen de groeiende vorm en de niet-groeiende vorm.
Bij Tuberculose gebruiken we:
Isoniazid dat werkt op het groeiende vorm
Rifampin dat werkt op de groeiende en niet-groeiende vorm
Pyrazinamide dat werkt op de niet groeiende persister vorm
We hebben al deze geneesmiddelen in combinatie voor 6 maanden nodig om Tuberculose efficiënter te genezen.
In het geval van Lyme is de huidige richtlijn te beperkt. De huidige behandeling is goed om de actieve vorm van de ziekte te behandelen maar niet voor de persistente vorm van de ziekte waarschijnlijk vanwege de persister cellen. Het is een heel ongebruikelijke bacterie omdat de persister cellen ook ziekte kunnen veroorzaken. Toch worden veel patiënten succesvol behandeld maar er is ook een grote groep die niet goed reageert op de huidige Lyme-antibiotica behandelingen. Dit is waar we denken dat ons persister-onderzoek een rol gaat spelen.
We moeten deze antibiotica combinaties op een goede manier testen. Inmiddels testen we de combinaties in diermodellen en breiden we ons laboratorium onderzoek uit. Vanuit onze ervaring met Tuberculose verwacht ik dat eenzelfde model implicaties heeft voor de behandeling van persisterende Lyme.

Waarom is er zoveel controverse rondom de ziekte van Lyme?
Het is heel belangrijk om de ziekte van Lyme onder de aandacht te brengen. Er zijn chronische Lyme-patiënten die enorm lijden en voor wie we nog geen effectieve oplossing hebben. Er is geen FDA-goedgekeurde behandeling voor deze persisterende Lyme-infectie. Het is een enorme onvervulde medische noodzaak en overheden en commerciële entiteiten doen nog te weinig om onderzoek naar betere oplossingen financieel te ondersteunen.
Tuberculose is een ziekte die tastbaar is. Mensen kunnen het zien. Als het een long infecteert, kunt je dit goed zien op een scan. Je kunt het organisme in het sputum van patiënten zien. Je kunt het kweken. Dat is allemaal zichtbaar. Met Lyme is dit anders. De complexiteit van de spirocheet maakt het erg moeilijk om het organisme te isoleren. Patiënten lijden vervolgens in stilte, aan de buitenkant lijken ze vaak gezond. Ik denk dat dit onderdeel is van de reden waarom het orthodoxe ‘kamp’ het probleem nog steeds ontkent.
De huidige wetenschap is nog niet geavanceerd genoeg om het organisme te isoleren of om een effectievere behandeling te ontwikkelen maar verschillende groepen werken aan oplossingen. Sommige artsen kiezen ervoor om alleen te geloven wat ze kunnen zien maar wat men ziet is eigenlijk zeer beperkt. Veel dingen kunnen niet gezien worden maar ze zijn er wel.
Voor Lyme hebben we geen manier om de bacterie te kweken zoals bij Tuberculose. Je kunt dan alleen afgaan op de reactie van de patiënt op een ingezette behandeling. Misschien kunnen we biomarkers vinden die ziekte activiteit weerspiegelen. Aan het eind van de dag komt het erop neer dat we een effectieve behandeling moeten vinden om deze chronische patiënten te genezen.
Dit is een ingewikkeld probleem omdat dit zo’n complexe en zich breed uitende ziekte is, met een spectrum dat varieert van actieve- tot chronische ziekte, met auto-immuun aspecten die worden getriggerd door het organisme. Dit is een enorme uitdaging voor de moderne geneeskunde en meer onderzoek is nodig om het probleem op te lossen.

Denkt u dat er hoop is voor patiënten die momenteel ziek blijven na behandeling?
Er is veel activiteit rondom – en vernieuwde interesse in – de ziekte van Lyme. Echter, financiële steun vanuit de overheid laat te wensen over. Patiënten en onderzoekers krijgen wat steun uit stichtingen zoals de Cohen Foundation en de Global Lyme Alliance. Daarvoor zijn we zeer dankbaar. Ze steunen het onderzoek naar Lyme maar om klinische studies te doen en betere diagnostische tests te ontwikkelen is er meer financiering nodig vanuit overheidsinstanties en commerciële entiteiten.
Op basis van de recent gepubliceerde studies en toenemende financiering, denk ik dat er hoop is. We zijn erg gemotiveerd door de recente resultaten die we hebben geboekt. Hoewel de gegevens in vitro zijn, zijn we hoopvol dat dergelijke persister drugs kunnen helpen om deze persistente Lyme-ziekte te behandelen of te genezen. Ondertussen werken wij samen met onze medewerkers in het valideren van de antibiotica combinaties in de diermodellen. Dit is een vrij vervelend, tijdrovend en duur proces.
Ik krijg e-mails en ik ontvang veel telefoontjes van patiënten omdat ze lijden. De huidige behandelingen en richtlijnen hebben deze patiënten gefaald. Ik zou ze willen zeggen dat ze niet moeten opgeven – er is hoop.
http://teikeheeftlyme.nl/2017/08/07/int ... ing-zhang/
alalush
 
Berichten: 63
Geregistreerd: 09 jul 2017, 23:49

Re: Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor willem_betz » 09 aug 2017, 16:52

Veelbelovend ? Misschien.
Enig concreet bruikbaar resultaat ? Neen.
Een nieuwe betrouwbare bruikbare diagnose voor "chronische Lyme" ? Neen
Besluit: blijf hopen en ga niet naar de wonder-kwaks
Geloof je alle nonsens, of sommige niet? Hoe maak je het onderscheid?
De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf.
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4586
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29

Re: Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor Kristof » 09 aug 2017, 17:42

In interview staat:

Het probleem ontstaat door de unieke eigenschappen van de Borrelia bacterie. Dat komt omdat Borrelia na de behandeling in het algemeen niet kan worden gekweekt in patiënten of diermodellen.


Hoe kan je dan na een behandeling chronische Lyme hebben?
Is dat geen contradictie of vergis ik mij?
For me, it is far better to grasp the Universe as it really is than to persist in delusion, however satisfying and reassuring.
Carl Sagan - RIP
http://www.carlsagan.com/
Avatar gebruiker
Kristof
 
Berichten: 289
Geregistreerd: 08 jan 2010, 16:58

Re: Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor alalush » 10 aug 2017, 13:18

ja

In vivo is men nog niet in staat om de borrelia te kweken (enkel in vitro en daar persisteert de infectie).
Dus is er onderzoek nodig om te kijken hoe het in vivo verloopt.
Laatst bijgewerkt door alalush op 10 aug 2017, 13:33, in totaal 1 keer bewerkt.
alalush
 
Berichten: 63
Geregistreerd: 09 jul 2017, 23:49

Re: Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor alalush » 10 aug 2017, 13:27

Interview met Kim Lewis
Kim Lewis is onderzoeker en hoogleraar in de microbiologie en verbonden aan de NorthEastern University in Boston. Hij heeft veel prestigieuze onderscheidingen mogen ontvangen voor zijn werk. Hij is gespecialisteerd in onderzoek naar persister cellen en niet kweekbare bacteriën.


Hoe kijkt u tegen ‘chronische’ Lyme aan?
Lyme is een verrassende en verwaarloosde ziekte in de ontwikkelde wereld. Het zou geen verwaarloosde ziekte moeten zijn omdat het een groot aantal mensen beïnvloedt. 10-20% van de patiënten die gediagnosticeerd en tijdig behandeld zijn, ontwikkelen Post Treatment Lyme Disease Syndrome (PTLDS). De oorzaak van PTLDS begrijpen we nog niet.

Wat onderzoekt u met betrekking tot Lyme en wat voor een betekenis heeft dat voor de klinische praktijk?
Mijn laboratorium richt zich op chronische infectieziekten in het algemeen. Wat we een aantal jaren geleden gevonden hebben, is dat bij chronische infectie een kleine populatie van cellen bestaat, die we persisters noemen. Dit zijn slapende, niet actieve, spore-achtige vormen, die tolerant zijn voor antibiotica.
Dit veroorzaakt een recidief van de infectie. Dit gebeurt in bijvoorbeeld urineweg infecties veroorzaakt door E. coli. Ook Pseudomonas in de longen van cystische fibrose patiënten persisteert. Ook spelen persisters een rol in infecties met Tuberculose. Dit wordt zeer goed begrepen dankzij het werk van mijn laboratorium en andere onderzoeksgroepen. Wij hebben behandelingen tegen deze persister cellen ontwikkeld met groot succes.
Neem MRSA bijvoorbeeld: dat is een zeer vieze, vervelende infectie die zowel acuut als chronisch kan verlopen.
MRSA veroorzaakt bot- en beenmerg ontstekingen (osteomyelitis) en is buitengewoon moeilijk te behandelen. Voor deze ziekte hebben we een middel gevonden dat nu wordt ontwikkeld en hopelijk voor behandeling gebruikt gaat worden.
Gebaseerd op deze successen hebben we besloten om het hele probleem met de ziekte van Lyme te benaderen. We onderzoeken nu de link tussen persister cellen en PTLDS. Er zijn twee manifestaties van de ziekte waarbij ik en mijn onderzoeksteam denken te kunnen helpen.

Post Treatment Lyme Disease Syndroom
Reden 1 is het voorkomen van PTLDS. Nu ontwikkelen 10-15% van de patiënten die tijdig worden gediagnosticeerd en behandeld PTLDS. Hoe korter het lichaam in contact komt met de bacterie, hoe lager de kans dat er onaangename gevolgen zullen ontstaan zoals PTLDS. Iedereen die ik sprak, met inbegrip van artsen die sceptisch zijn over de persisterende aanwezigheid van de bacterie, zijn het hier over eens.
De kansen dat je PTLDS ontwikkelt zullen drastisch afnemen als je de bacterie direct uitschakelt. Door zeer krachtige therapie in te zetten die de bacterie bijna onmiddellijk uitschakelt, nemen de kansen op PTLDS waarschijnlijk af. Dit is een verbetering op een therapie die 2-3 weken moet duren. Ik vermoed dat deze 2-3 weken behandelingen nu nodig zijn vanwege de persister cellen. Antibiotica zou moeten werken in een dag of twee; dat zou niet twee weken moeten duren.

Lyme Artritis
Reden 2 is waar de patiënten Lyme artritis hebben ontwikkeld door een vertraagde diagnose. Bij Lyme artritis is dikwijls 3 maanden antibiotica nodig om de bacterie uit te roeien. Dit is geen goede manier om een besmettelijke ziekte te behandelen. We moeten voorkomen dat we patiënten moeten behandelen met 3 maanden antibiotica. Dit geeft enorme bijwerkingen, vernietigt de nuttige bacteriën (microbioom) en heeft andere nare neven-effecten. Dit kan aanzienlijk worden verbeterd. Opnieuw, waarom heb je 3 maanden antibiotica nodig? Er is weinig twijfel dat dit komt omdat er persister cellen zijn. Zo zie ik voor de hand liggende manieren om in te grijpen.
Dan is er het complexe verhaal van mensen die helaas lijden aan PTLDS. Een mogelijkheid is dat er nog steeds persister cellen in lage aantallen aanwezig zijn die een sluimerende ontsteking veroorzaken die zich wellicht uit als een auto-immuunziekte. De andere mogelijkheid, die de meerderheid van de artsen lijkt aan te hangen, is dat de bacterie weg is en er schade is gedaan aan het immuunsysteem waardoor je opnieuw een presentatie hebt van klachten.
Een ding dat we willen vermijden, is onsuccesvol zijn in wat we ondernemen. Ik werk niet graag aan een project waar geen mogelijkheden liggen voor een oplossing. Ik heb veel zitten denken over dit probleem. Hoe weten we zeker dat de bacterie is uitgeroeid in patiënten met PTLDS?
Er zijn interessante studies geweest over de microbioom en auto-immuunziekten. Die studies laten zien dat het herstellen van de microbioom auto-immuunklachten verbetert. Momenteel kijken we met de groep van de John Hopkins University naar de microbioom van patiënten met PTLDS. We kijken of er abnormaliteiten zijn. Als die er zijn hebben we een goed idee hoe we dat kunnen herstellen. Dit zijn mijn algemene gedachten over hoe we kunnen interfereren met de ziekte.

Hoe maakt u onderscheid tussen mensen met een actieve infectie en PTLDS?
Ik ben geen expert op het gebied van diagnostiek, maar ik heb dit natuurlijk nauwgezet gevolgd. Om goed werk te leveren, moeten we er natuurlijk zeker van zijn dat iemand echt PTLDS heeft en geen andere aandoening. Het zou dus fijn zijn als we een biologische marker vinden. Zo zouden we een bloedtest kunnen afnemen en zeggen: deze patiënt heeft PTLDS.
Ik was recent op een Lyme bijeenkomst en de groep van Colombia University presenteerde zeer spannende resultaten. Ze hebben markers ontdekt die een sterke correlatie hebben met PTLDS. Met ongeveer 80% nauwkeurigheid kun je de aandoening voorspellen. Dat is vrij hoog. Ze hebben dit nog niet gepubliceerd, maar het is onderweg en ik denk dat dit een groot verschil gaat maken.

Is kweek voor Borrelia infectie de gouden standaard voor bevestiging van genezing?
Verschillende groepen hebben gerapporteerd dat je in een diermodel het DNA van de bacterie kunt aantonen. Het DNA is wel aanwezig, maar ze kunnen de bacterie niet kweken. Door een teek op het dier aan te brengen, kan de teek de bacterie oppikken en overdragen aan een ander dier waarin hetzelfde DNA vervolgens kon worden aangetoond. Deze dieren ontwikkelen dan eenzelfde ziekteproces. Dit is de niet te kweken vorm van de bacterie. Een van de specialisaties van ons laboratorium is werken met niet te kweken bacteriën. Dit gaan we tot de bodem uitzoeken.

Sommige doktoren zeggen dat co-infecties een rol spelen, wat denkt u?
Er zijn verschillende factoren waardoor de patiënt PTLDS ontwikkelt. Aan de John Hopkins Universiteit vinden ze dat ongeveer 10% van de patiënten PTLDS ontwikkelt en ze voeren natuurlijk routine-matig tests voor co-infecties uit maar tot op heden zijn de aantallen patiënten met co-infecties niet hoog. Ik denk niet dat alleen patiënten met meer infecties dan alleen Borrelia Burgdorferi PTLDS ontwikkelen. Ik zie daar geen correlatie.

Is er hoop voor patiënten met voortdurende klachten?
In Amerika is er een hernieuwde interesse voor de ziekte van Lyme. Vanuit verschillende velden zoals immunologie, diagnostiek, epidemiologie wordt er meegewerkt. Dit netwerk aan samenwerkingen was er 10 jaar geleden niet. Er zitten nog steeds gaten in onze kennis en data maar we vullen dit steeds sneller op.

Is er iets wat u wil toevoegen aan dit interview?
Een van de redenen waarom dit onderzoeksveld wordt verwaarloosd is vanwege het gebrek aan fondsen om betekenisvol onderzoek te doen. In zowel de Verenigde Staten als in Europa. Dit is aan het veranderen in Amerika. Verschillende fondsen hebben aanzienlijke ondersteuning geboden aan wetenschappers zoals ik.
Het National Institute of Health intensiveert ook de financiële ondersteuning. Ik denk niet dat zulke ingrijpende veranderingen plaats vinden in Europa. De Europese manifestatie van Lyme is iets anders dan die in Amerika. We hopen dat onze onderzoeksresultaten ook zullen vertalen naar Europa maar dat is geen zekerheid. Het zou mooi zijn als vergelijkbare, goed gefinancierde ontwikkelingen in Europa zouden plaats vinden.
Ik hoop dat mensen zoals jij zullen helpen om overheden en fondsen te stimuleren om fatsoenlijk geld voor onderzoek naar deze ziekte te financieren.

bron: http://teikeheeftlyme.nl/2017/07/30/int ... kim-lewis/
alalush
 
Berichten: 63
Geregistreerd: 09 jul 2017, 23:49

Re: Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor willem_betz » 10 aug 2017, 19:35

alalush schreef:ja
In vivo is men nog niet in staat om de borrelia te kweken (enkel in vitro en daar persisteert de infectie).
Dus is er onderzoek nodig om te kijken hoe het in vivo verloopt.

Dit klinkt als BAARLIJKE NONSENS. Het kweken in vivo (= in een levend wezen) is een zeldzaam toegepaste techniek, het werd vroeger gebruikt om TBC bacillen aan te tonen door ze in cavia's in te spuiten en te laten groeien.
Een infectie die "persisteert in vitro" ??? Dat betekent in een schaaltje of proefbuis. Bij mijn weten hebben proefbuizen geen immuniteit of infectie dodend systeem, dus eens geinfecteerd blijft dat zo, wat dacht je ? :roll:
Geloof je alle nonsens, of sommige niet? Hoe maak je het onderscheid?
De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf.
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4586
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29

Re: Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor willem_betz » 10 aug 2017, 19:41

Hoe maakt u onderscheid tussen mensen met een actieve infectie en PTLDS?
Ik ben geen expert op het gebied van diagnostiek, maar ik heb dit natuurlijk nauwgezet gevolgd. Om goed werk te leveren, moeten we er natuurlijk zeker van zijn dat iemand echt PTLDS heeft en geen andere aandoening. Het zou dus fijn zijn als we een biologische marker vinden. Zo zouden we een bloedtest kunnen afnemen en zeggen: deze patiënt heeft PTLDS.
Ik was recent op een Lyme bijeenkomst en de groep van Colombia University presenteerde zeer spannende resultaten. Ze hebben markers ontdekt die een sterke correlatie hebben met PTLDS. Met ongeveer 80% nauwkeurigheid kun je de aandoening voorspellen. Dat is vrij hoog. Ze hebben dit nog niet gepubliceerd, maar het is onderweg en ik denk dat dit een groot verschil gaat maken.

Dus lees goed, ze hebben nog geen betrouwbare test, dus geen betrouwbare diagnose !
Zelfs als die belofte van 80% zou waar worden, dan zullen er waarschijnlijk enorm veel vals positieven zijn, veel meer dan echt positieven. (probabiliteiten volgens Bayes)
Geloof je alle nonsens, of sommige niet? Hoe maak je het onderscheid?
De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf.
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4586
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29

Re: Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor alalush » 10 aug 2017, 22:02

Ik neem aan dat Prof. Zhang niet zomaar beweringen maakt en werkelijk volgens de regels van de kunst aan wetenschappelijk onderzoek doet.
http://journals.plos.org/plosone/articl ... ne.0117207
alalush
 
Berichten: 63
Geregistreerd: 09 jul 2017, 23:49

Re: Interview met Ying Zhang (persisterende Lyme)

Berichtdoor willem_betz » 10 aug 2017, 23:29

Zhang is wel eerlijk, hij zegt duidelijk dat er nog geen betrouwbare test voor de diagnose bestaat, men zoekt nog. Wat jij ervan maakt of mee suggereert raakt kant noch wal, is niet correct of eerlijk.
Dat is de steeds weerkerende taal van de kwakkers en hun adepten: het is veelbelovend. Wij zijn niet tevreden met beloftes, we willen bewijzen zien en die moeten dan nog onafhankelijk geverifieerd worden.
Geloof je alle nonsens, of sommige niet? Hoe maak je het onderscheid?
De hevigste missionarissen en propagandisten voor kwakzalvers zijn vaak hun slachtoffers zelf.
Avatar gebruiker
willem_betz
Beheerder
 
Berichten: 4586
Geregistreerd: 24 okt 2006, 01:29


Keer terug naar Meldpunt

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast