Genezen in de naam van Jezus

Aardstralen, wateraders, wichelroeden, leylijnen, Loch Ness, hypnose, UFO-meldingen, complottheorieën, het Mars gezicht, buitenaardse wezens, aliens, buitennatuurlijk graancircels, de Yeti, ...

Genezen in de naam van Jezus

Berichtdoor Sisyphus » 10 jun 2007, 12:05

Genezen in de naam van Jezus

MIRAKELPRIESTER GENEEST GENTENAREN Blinden zien, doven horen, kreupelen lopen en kankers verdwijnen. Mirakelpriester Charles Ndifon verkondigt over de hele wereld dat hij alle ziekten kan genezen en liet het deze week op een mirakelconferentie in Gent iedereen geloven.

Van onze redacteur Yves Delepeleire LEDEBERG Julie (16) zit in de parochiezaal van Ledeberg gespannen te wachten op de komst van de mirakelpriester. Ze is sinds haar geboorte verlamd aan haar rechterooglid. Haar moeder en grootvader zijn ook aanwezig. 'We hebben al alle ziekenhuizen afgelopen, zelfs een apparaat gekocht dat haar oogspieren prikkelt. Zonder resultaat', zucht de man. 'Ik ben nieuwsgierig of deze wonderpriester mijn kleindochter kan genezen. Als je ten einde raad bent, probeer je alles. Baat het niet, dan schaadt het ook niet.' Zoals het een echte ster betaamt, laat mirakelpriester Charles Ndifon van de gemeenschap 'Christ Love Ministeries International' meer dan een uur op zich wachten. Wanneer hij even over achten het podium bestijgt, in een keurig lichtbruin pak, ontsteken de ongeveer honderd toehoorders in de zaal - vooral ouderen - spontaan in gezangen en strekken ze hun handen naar de man uit. 'Ik verwacht vanavond een explosie van mirakels', zegt de priester. Charles Ndifon, die me sterk aan de acteur Cuba Gooding Jr. doet denken, palmt met zijn charisma de zaal meteen in. De mirakelpriester, die als jongeman in Nigeria 'het licht heeft gezien', reist al meer dan twintig jaar de wereld rond om mensen te genezen, in kleine zalen en grote stadions. Onlangs nog, zo beweert hij, heeft hij 100.000 mensen in Denemarken collectief genezen. 'Ik moet soms een truck inleggen om alle rolstoelen en krukken van de mensen in op te bergen. Want als ze naar huis gaan, hebben ze die niet meer nodig', lacht Ndifon. Het Gentse puliek luistert gepassioneerd naar zijn preken. 'Ik kom zeggen dat Jezus leeft en dat wat hij wil - de mensen genezen - hij hier ook kan doen. Het maakt niet uit welke achtergrond je hebt: of je christen of hindoeïst bent. Wie in het woord van God gelooft en zich ervoor open stelt, wordt vanzelf genezen. Ik genees niet, maar de kracht van Jezus in mij. Die is er voor iedereen.' 'Ik ben een wetenschapper van opleiding', vertrouwt Ndifon me voor zijn optreden toe. 'Ik geloof alleen wat ik kan zien met mijn eigen ogen en kan bewijzen. Wel, mijn genezingen zijn een bewijs. Zij die kritiek hebben of sceptisch zijn, zijn nog niet naar een mirakelconferentie geweest of hebben een verborgen agenda.'

    'Dit is wetenschap. Zij die kritiek hebben of sceptisch zijn, hebben een verborgen agenda'

'Deze morgen nog (woensdag, red.) heb ik een mirakeltraining gegeven, en spontaan ontstond er een explosie van wonderen. Een man kwam bij me die al tien jaar aan zijn rolstoel gekluisterd zat en met een vingerknip wandelde hij weer. Tien jaar!' Hij toont me foto's om zijn gelijk te bewijzen. Op de mirakelconferentie ga ik op zoek naar een rolstoelgebruiker die mijn scepsis kan wegnemen, maar het toeval wil dat er die avond niemand aanwezig is. Zieken zijn er anders wel genoeg in de zaal: dove mensen, mensen met kanker, een pijnlijke nek, stramme spieren, een geknelde zenuw, migraine, ... Ndifon sluit zijn ogen en wijst overal in de zaal mensen aan die een ziekte hebben en roept hen naar voren om door zijn hand te worden genezen. Spontaan staat een twintigtal mensen recht. Alleen Julie blijft, vergeten door priester Ndifon, op haar stoel zitten, tot haar moeder haar toch naar voren stuurt. Ndifon roept een vrouw bij zich die beweert doof te zijn aan haar rechteroor. Hij legt zijn hand achter haar oor en roept luid in de microfoon: 'In de naam van Jezus, dove geesten, laat los! Gehoor, open u!' De vrouw en de hele zaal schrikken op. 'U bent nu genezen', zegt de priester. Om het te bewijzen, verlaat hij het podium en gaat hij steeds verder in de zaal, terwijl hij aan de vrouw vraagt te herhalen wat hij zegt. De vrouw doet dat ook. De zaal barst los in handgeklap. Een volgende vrouw gaat naar voren. Ze heeft borstkanker. Haar linkerborst is al afgezet, maar nu heeft ze kanker in haar rechterborst. De tolk vertaalt haar probleem niet precies genoeg naar de zin van de priester en krijgt een bolwassing. 'U moet precies vertalen, anders werkt mijn genezing niet', waarschuwt hij. Hij legt zijn hand op de schouder van de vrouw. 'Ga naar uw dokters. Die zullen u checken en zeggen dat u oké bent'. De vrouw verlaat de zaal, verwonderd maar met een glimlach, diep gelovend dat de kanker in haar borst met een zucht verdwenen is. Ondertussen staat Julie in de rij zenuwachtig van de ene voet op de andere te huppelen, met één blik op haar moeder gericht. 'Ik weet niet wat ik hiervan moet geloven', zegt de vrouw, terwijl ze haar wenkbrauwen fronst. 'Ik heb nog geen enkel bewijs gezien van genezing. Ik zal de man pas geloven als het oog van mijn dochter weer opengaat.' Na meer dan twee uur komt Julie eindelijk aan bod. Ndifon onderzoekt haar langer dan elke andere kandidaat, geeft een juiste analyse van haar probleem, streelt haar haren en legt zijn hand in haar nek, terwijl hij zingt. Het ritueel wordt plots onderbroken als een oudere vrouw naar voren stormt. 'Ik ben deze voormiddag genezen', zegt Henriette Buyle (65). 'Ik had zwakke zenuwen, mijn ogen traanden en ik moest hoesten. Nu heb ik dat niet meer.' 'Ook mijn man is genezen. Enkele jaren geleden heeft hij een kleine hersenbloeding gehad. Hij had piepoogjes, maar nu staan zijn ogen wijd open. We voelen ons gelukkig', roept ze. 'Nu hoop ik dat de priester via een foto ook mijn dochter kan genezen. Ze ligt in het ziekenhuis met sclerodermie (een immuunziekte die verdroging en verharding van het bindweefsel en de huid veroorzaakt, red.).' Ndifon vraagt haar om haar dochter op te bellen en geeft haar enkele instructies. In de verwarring is het niet duidelijk wat haar dochter precies zegt, maar Henriette roept enthousiast dat ze genezen is en geeft de priester drie kussen. De zaal is nu in volle extase, en verscheidene mensen halen hun gsm boven om een zieke vriend of familielid op te bellen voor een 'collectieve genezing'. Als het publiek wat gekalmeerd is, richt Ndifon zich opnieuw naar Julie. 'Sluit je ogen en open ze dan', beveelt hij zachtjes. Maar haar rechterooglid blijft dicht. Ndifon tast aan haar lichaamsspieren en besluit dat die te zwak zijn. 'Ze moet eraan werken en haar ogen elke dag draaien, dan zal haar ooglid vanzelf openen', bezweert hij. De viering loopt ten einde. Ndifon roept nu iedereen naar voren die genezen wil worden en vraagt om de hand op het hoofd van hun partner te leggen. 'In Jezus naam, elke ziekte, laat los. Amen.' Op alle gezichten verschijnt een brede glimlach, sommigen omhelzen elkaar. Iedereen is genezen. Behalve Julie, die verweesd op het podium achterblijft in de troostende armen van haar moeder. Haar lichaamsuitdrukking verraadt teleurstelling. Maar als ik haar vraag hoe ze zich voelt, steekt ze haar duim omhoog. 'We hebben de boodschap gehoord: we moeten eraan werken', zegt de moeder. 'Maar dat doen we al jaren. Of ik hoop? Ik ben voorzichtig in het hopen.' De grootvader: 'Morgen komen we terug, hé Julie?'

----------------
© 2007 Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV
Publicatie: De Standaard /
Publicatiedatum: 8 juni 2007
Auteur: dey
Avatar gebruiker
Sisyphus
Beheerder
 
Berichten: 183
Geregistreerd: 19 okt 2006, 12:55
Woonplaats: div

Keer terug naar Fictie of werkelijkheid?

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast