Geloven wordt verplicht in Turkije

Geloofspunten/theologie, fundamentalisme, creationisme, intelligent design, tegenstrijdigheden in godsdienstige geschriften, discriminatie, mirakelverhalen, religieuze belevingen, rituelen, waarden en normen ...

Geloven wordt verplicht in Turkije

Berichtdoor Vegamobiel » 30 jun 2014, 17:20

Geloven wordt verplicht in Turkije

29 juni 2014

moslimsDe partij van Turks premier Erdoğan keert zich openlijk tegen niet-gelovigen maar toch verenigt een kleine minderheid atheïsten zich om een stem te geven aan vrijdenkers. “Wij willen het secularisme terug”. “Er voor uitkomen dat je atheïst bent, is niet eenvoudig in Turkije “, zegt Sinem Köroğlu, een lid van de Atheïstische Associatie (AA), de eerste officiële organisatie voor atheïsten in het land. “Onder de huidige regering wordt het ook steeds moeilijker”.

Het doel van de organisatie die eerder dit jaar in Istanboel werd opgericht, is een stem te geven aan niet-gelovigen in Turkije, een land dat niet bepaald bekend staat om zijn voorliefde voor atheïsten.

Politici van de conservatieve partij AKP , hebben zich eerder al vijandig uitgelaten over atheïsten. Vorig jaar stuurde een hooggeplaatst lid van de partij, Mahmud Macit een aanvallende tweet de wereld in waarin hij zei dat “de laffe psychopaten die pretenderen atheïsten te zijn”, moeten worden vernietigd. Ook premier Erdoğan zelf uitte al beledigende woorden door atheïsten en terroristen in dezelfde adem te noemen.

Geen atheïst als buur

“Dat is zo vernederend”, zegt Köroğlu in het AA-kantoortje in de wijk Kadiköy, een bolwerk van secularisme. “De commentaren van de politici weerspiegelen de mentaliteit van de meerderheid van de Turkse bevolking. Dat moeten we doorbreken.”

Een studie van de Universiteit van Bahçeşehir uit 2011 toonde aan dat 64 procent van de respondenten liever geen atheïst wil als buur. “Atheïsten worden hier gezien als de ultieme andere”, zegt schrijver en voorvechter van een tolerante islam Mustafa Akyol. “In de ogen van het publiek, en vooral in de ogen van de religieuze conservatieven, zijn atheïsten immoreel en vuil.”

Ook modeontwerper, activist en prominent atheïst Barbaros Şansal kent de pesterijen. “Ze willen me vermoorden, ze willen me martelen, vragen me om het land te verlaten, en ga zo maar door”, zegt hij.

Bij de AA ontvingen ze telefonische bedreigingen, maar “we nemen ze niet al te serieus”, zegt Tolga Inci, een van de oprichters. De organisatie werd ook aangevallen in religieuze media zoals Haber Vaktim en Milli Gazete. “Ze waarschuwen dat we een oorlog tegen religie willen ontketenen”, lacht hij.

Köroğlu benadrukt dat dit allerminst hun bedoeling is. “We willen enkel het bewustzijn over atheïsme vergroten en een steun zijn voor de Turkse niet-gelovigen. Wij willen niemand zijn religie afnemen, we willen enkel atheïsten verdedigen en anderen laten zien dat ook wij mensen zijn”, zegt ze.

Seculiere staat

Volgens Inci is religieuze discriminatie de laatste jaren toegenomen. Dat geeft volgens hem niet enkel atheïsten een oncomfortabel gevoel, maar ook mensen die iets minder devoot zijn of een religieuze minderheid vormen.

Turkije is in 1923 opgericht als een strenge seculiere republiek maar volgens Inci wordt de staat steeds meer openlijk religieus. “We willen ons secularisme terug”, zegt hij.

Van de 74 miljoen Turken is 99,8 procent moslim, waarvan 80 tot 85 procent soennitisch. Er zijn ook 10 tot 15 miljoen Alevieten, bekend om de meer ontspannen manier van religie belijden. De kleine rest zijn christenen, joden en atheïsten.

Alle burgers moeten een ID-kaart bij zich dragen waarop hun religieuze voorkeur vermeld staat. Atheïsme is daarbij geen mogelijke optie. Begraafplaatsen voorzien door de staat staan enkel open voor islamitische begravingen. Crematie is verboden door de islam.

Het staatsdepartement dat verantwoordelijk is voor religieuze zaken, de Diyanet, promoot enkel het soennisme. Sinds de AKP aan de macht kwam in 2002 is het budget vervijfvoudigd en het aantal medewerkers gestegen van 74.000 naar meer dan 141.000.

De huidige Wet 216 maakt het strafbaar om religieuze waarden te beledigen. Op basis hiervan werden mensen zoals de wereldberoemde klassieke muzikant Fazil Say en schrijver Sevan Nisanyan vervolgd. Ze hadden op internet reacties geplaatst die als beledigend werden gezien.

“Ik denk dat de wet vaag is en rekbaar als een elastiekje”, zegt Inci.

De AA is van plan om gratis juridisch advies te geven aan iedereen die aangeklaagd wordt wegens godslastering, een seminar wil organiseren of onderzoek wil doen naar religieuze overtuigingen in Turkije.

Verder pleiten de atheïsten ervoor dat lessen godsdienst optioneel worden in de scholen, dat er overheidsgeld wordt vrijgemaakt voor niet-islamitische begrafenissen en er crematoria worden geopend in het land.

http://www.duurzaamnieuws.nl/geloven-wo ... t-turkije/

Vegamobiel
Bron: IPS – Nick Ashdown
Spelfouten worden niet gemaakt, maar door mensen uitgevonden!
Vegamobiel
 
Berichten: 148
Geregistreerd: 30 okt 2006, 21:47

Re: Geloven wordt verplicht in Turkije

Berichtdoor outremer » 01 jul 2014, 11:39

Hoopt Turkije nog steeds lid te worden van Europa ?
Dat lijkt me toch moelijk als ik bovenstaand bericht lees , niet ?
Deus Vult
Avatar gebruiker
outremer
 
Berichten: 187
Geregistreerd: 20 jul 2011, 16:22
Woonplaats: Kasterlee

Re: Geloven wordt verplicht in Turkije

Berichtdoor Vegamobiel » 02 jul 2014, 17:35

Ik vind persoonlijk dat als iemand iets wil Geloven dat hij dat moet kunnen, maar dan wel zonder een ander daar last van ondervind.
Willen ze het in groep beleven desnoods, maar laat iedereen die niet de zelfde overtuiging met rust.
Het kan echt niet dat in de 21e eeuw nog steeds godsdienst waanzinnigen het vinden dat zij het leven van een ander moeten sturen.
Het is al erg genoeg dat zij zelf niet nuchter genoeg zijn om de werkelijkheid onder ogen te zien.
Maar het is mijn recht hier geen last van te hebben.

Vegamobiel
Spelfouten worden niet gemaakt, maar door mensen uitgevonden!
Vegamobiel
 
Berichten: 148
Geregistreerd: 30 okt 2006, 21:47

Re: Geloven wordt verplicht in Turkije

Berichtdoor Mondo vzw » 15 jul 2014, 09:51

hierbij log ik even in als bestuurslid van onze vereniging, om ons gezamenlijk standpunt te kunnen geven.


Geloven wordt verplicht in Turkije

Wat volgt zijn enkele wijsgerig-antropologische bedenkingen vanuit taal-filosofisch perspectief, bij een artikel dat gepubliceerd werd met als titel: Geloven wordt verplicht in Turkije
http://www.duurzaamnieuws.nl/geloven-wordt-verplicht-turkije/


Over ‘geloven’ is nogal wat te doen. Maar wat mag men verstaan onder het begrip ‘geloven’ en ‘geloof’?
De titel van het artikel ‘verplicht worden te geloven’ is misschien wel bedoeld om de aandacht te trekken maar taalfilosofisch slaat het nergens op. Vooreerst: geloven kan men nooit verplichten, dan is het geen geloof meer! We belanden hier in het rijk van de tegenstrijdigheden. Een typisch voorbeeld: ‘hou van mij’, ‘lach eens spontaan naar mij’. Dit laatste kan dus nooit uitgevoerd worden, als men het opvolgt is men niet meer spontaan. Velen voelen dat deze uitspraak niet klopt, beginnen te giechelen als men ze probeert toe te passen. Dus iemand verplichten om te geloven is nogal een zinledige uitdrukking. Tevens houdt ‘geloven’ altijd al een onzekerheid in zich, anders is het niet geloven maar ‘zeker zijn’. Dit soort taalgebruik leidt tot onvermijdelijke verwarring en erger nog. Zo kan men eigenlijk stellen dat vele mensen in de openbaringsgodsdiensten weinig of niets geloven, want ze zijn zeker! Wie ‘zeker is’ dient niet te geloven. Uit de fundamentele theologie heb ik onthouden dat geloven iets is als: “a leap into the dark”. Men dient niet te geloven als men een dagelijks muntstuk laat vallen in een dagelijkse situatie, het zal op de aarde terechtkomen of alleszins ergens op een bodem vanwege de zwaartekracht.

In het tweede niveau kan men stellen dat het nogal domme praat is te spreken over ‘het geloof’. Welk geloof? Een typische term uit het Anglo-Saksische gebied is zeker “belief systems”. In het leven van mensen vindt men ‘geloofssystemen’. Geloven is – ik wil het nog eens herhalen een existentiaal voor wellicht alle mensen – niet het privilegie van mensen uit godsdiensten die niet eens echt geloven, (zie boven). Velen vinden dit een moeilijke vraag: “ Is er iemand die niet gelooft?” Omdat men juist het begrip geloof vereenzelvigd heeft met vroomheid, kerkelijkheid, devotionisme, organisatie van samenleving… Is het eigenlijk wel eerlijk om dit woord zo te verkrachten en het reduceren en het toe-eigenen tot een bepaald soort mensen.

Met stelligheid wil ik nog eens een uitspraak van Ludwig Wittgenstein, een van de markantste filosofen van de 20e eeuw, ten derde brengen: “de begrensdheid van mijn taal begrenst ook mijn wereld”. Of is het wereldbeeld? Dit houdt als consequentie in dat als men bepaalde islam-mensen verwijt dat ze anderen verplichten te geloven men ook een idee opdringt als men het woord geloven zo lichtzinnig gebruikt. In andere delen van het leven doet men dit veel minder en maakt men graag onderscheid. Stel dat een bankier zei dat ik 1.000.000 € tegoed had of 1 miljoen eurocenten? Wat zouden de meesten kiezen? Als het over geloven gaat – in theologie spreekt men over de ‘laatste dingen’ – worden wij lichtzinnig, kortzichtig en lui, taallui. Woordenschat krimpt dan tot bepaalde verkeerd gebruikte verkrachte woorden. Wat geloven betekent is heel duidelijk in de paradox die ik ooit hoorde: “wij geloven niet, geloof ik” zei de man. Dat geloven een veel bredere categorie is die eigenlijk ons mens-zijn voor een groot deel uitmaakt vinden we onder meer in een boek van de hand van Peter de Keyzer die een pleidooi schrijft voor ‘Groei maakt gelukkig’, een optimist over vrije markt en vooruitgang. Hier volgt een citaat: “we hebben meer vrije markt nodig, meer geloof in vooruitgang in technologie en meer geloof in de toekomst.” Er is hier geen theoloog-filosoof aan het woord maar een econoom van een grote bank, om maar te stellen hoe inherent geloof wel is voor de meeste mensen.

Een ander voorbeeld: in Vlaanderen zijn er wellicht niet zo veel Belgen, enkel als een koning doodgaat of bij een wereldkampioenschap voetbal. Dan blijkt de massa plots te geloven in het idee over de werkelijkheid België: Belgische vlaggen bij duizenden. Zelfs bij een NV-A-volksvertegenwoordiger, die een café uitbaat hing de Belgische vlag, terwijl in zijn politieke overtuiging België dient afgeschaft. Blijkt dan dat er van de 11 miljoen Belgen ongeveer 4 miljoen de voetbalmatch hebben bekeken, België tegen de United States of America. Dan wil men opkomen voor België, ‘men gelooft erin’, dan heeft men blijkbaar een project België. (Of is het in de spelers die een buitenissige wedde ontvangen). Voor velen begint een groot feest, vrolijke mensen springen in de lucht, weliswaar heel vaak geholpen door de harddrug alcohol . ‘Men gaat er zelfs voor’, als een ontzaglijk grote kudde. Autoverkeer valt stil. Men knielt voor de beeldbuis omdat men gelooft… in ‘brood en spelen’?

Dit alles en veel meer kan men binnen afzienbare tijd lezen in een volgende publicatie die handelt over een gebrek aan religiositeit in geopenbaarde godsdiensten. Hierin zal men terugvinden dat sommige atheïsten veel meer geloven dan niet-atheïsten, dan vele mensen… de meeste?

Soms hoort men wel eens over ‘anders-gelovigen’ spreken, uit geopenbaarde godsdiensten zoals daar zijn het Jodendom, de Islam en het Christendom. (Dit alles houdt natuurlijk niet in dat er in godsdiensten geen gelovige mensen zouden kunnen zijn!) Vertwijfeling vinden we terug in sommige geschriften van mystici die de donkerte ingaan, de woestijn of de nacht; hier gaat het niet over mensen die zeker zijn, wel wiens geloof aan het wankelen is. Gekweld worden ze door de vele vragen en snakken ernaar om te kunnen geloven. Geloven waarin? Sommigen geloven in een levenspartner. Met veel hartstocht zong iemand ooit: ‘zij gelooft in mij’. Anderen geloven in hun wetenschappelijke kennis, weer anderen in het voetbal, in de vrije markt en velen geloven ‘dat groei gelukkig gemaakt’. De ene ideologie is al beter dan de andere en sommige zijn ronduit op drijfzand gebouwd.
Als men het woord geloven niet in een meer originele of bredere of etymologisch meer verantwoorde manier kan vatten dan riskeert men even dogmatisch te zijn en dat is net wat men wenst te bestrijden. Heel vaak leidt dit tot het exclusieve denken met alle gedrag daaraan gekoppeld. In sommige islamlanden met sommige islam-mensen zijn ‘kaffar’, en dus verwerpelijk, heidenen en islam mensen die van geloof willen veranderen kunnen zelfs ter dood worden gebracht. Wat of hoe en wanneer men iemand tot ‘gelovige’ benoemt – in taal-filosofisch opzicht zou men dit een persuasieve definitie kunnen noemen – het is voldoende om ‘uit de weg te ruimen’, en dat wordt nog wel gesteund door de godheid zelf. (!) Wie kan daar tegenop? Het is blijkbaar voldoende om een bijzondere bekrachtiging te vinden en goedkeuring van daden – weliswaar een projectie van eigen denkpatronen – om het recht aan zijn kant te hebben. Dat gaat van ‘Gott mit uns’– dat vond men nog op het koppel van de riem van Duitse soldaten in de vorige eeuw – tot ‘het is Gods wil’. Dan heeft men het privilegie om als martelaar dood te gaan.
Een ander voorbeeld kan men vinden in het Amerika van midden vorige eeuw. Als communist betiteld worden stond gelijk met uitsluiting. Zo werd Charlie Chaplin, een bijzonder kunstfilmmaker, de toegang tot de USA ontzegd omdat hij ‘communist’ werd genoemd.
In sommige Afrikaanse landen en landen uit het Midden-Oosten is, wie als homofiel c.q. homoseksueel wordt benoemd, zoveel als uitgestoten en op vele plaatsen met de dood bedreigd of zelfs gedood.
Kortom, het woordgebruik heeft heel vaak ethische consequenties. Als “Geloven verplicht wordt in Turkije” kan men dan iets anders besluiten dan dat men de referent van het woord ongemerkt verlegd heeft en men eigenlijk dwingelandij wil opleggen? Met als wapen het verkrachte woord: geloven.

Guido-Henri De Couvreur
Voorzitter Mondo vzw


Hieronder het originele bericht.

Onderwerp: Geloven wordt verplicht in Turkije

Geloven wordt verplicht in Turkije
| 29 juni 2014 |
De partij van Turks premier Erdoğan keert zich openlijk tegen niet-gelovigen maar toch verenigt een kleine minderheid atheïsten zich om een stem te geven aan vrijdenkers. “Wij willen het secularisme terug”. “Er voor uitkomen dat je atheïst bent, is niet eenvoudig in Turkije “, zegt Sinem Köroğlu, een lid van de Atheïstische Associatie (AA), de eerste officiële organisatie voor atheïsten in het land. “Onder de huidige regering wordt het ook steeds moeilijker”.
Het doel van de organisatie die eerder dit jaar in Istanboel werd opgericht, is een stem te geven aan niet-gelovigen in Turkije, een land dat niet bepaald bekend staat om zijn voorliefde voor atheïsten.
Politici van de conservatieve partij AKP , hebben zich eerder al vijandig uitgelaten over atheïsten. Vorig jaar stuurde een hooggeplaatst lid van de partij, Mahmud Macit een aanvallende tweet de wereld in waarin hij zei dat “de laffe psychopaten die pretenderen atheïsten te zijn”, moeten worden vernietigd. Ook premier Erdoğan zelf uitte al beledigende woorden door atheïsten en terroristen in dezelfde adem te noemen.
Geen atheïst als buur
“Dat is zo vernederend”, zegt Köroğlu in het AA-kantoortje in de wijk Kadiköy, een bolwerk van secularisme. “De commentaren van de politici weerspiegelen de mentaliteit van de meerderheid van de Turkse bevolking. Dat moeten we doorbreken.”
Een studie van de Universiteit van Bahçeşehir uit 2011 toonde aan dat 64 procent van de respondenten liever geen atheïst wil als buur. “Atheïsten worden hier gezien als de ultieme andere”, zegt schrijver en voorvechter van een tolerante islam Mustafa Akyol. “In de ogen van het publiek, en vooral in de ogen van de religieuze conservatieven, zijn atheïsten immoreel en vuil.”
Ook modeontwerper, activist en prominent atheïst Barbaros Şansal kent de pesterijen. “Ze willen me vermoorden, ze willen me martelen, vragen me om het land te verlaten, en ga zo maar door”, zegt hij.
Bij de AA ontvingen ze telefonische bedreigingen, maar “we nemen ze niet al te serieus”, zegt Tolga Inci, een van de oprichters. De organisatie werd ook aangevallen in religieuze media zoals Haber Vaktim en Milli Gazete. “Ze waarschuwen dat we een oorlog tegen religie willen ontketenen”, lacht hij.
Köroğlu benadrukt dat dit allerminst hun bedoeling is. “We willen enkel het bewustzijn over atheïsme vergroten en een steun zijn voor de Turkse niet-gelovigen. Wij willen niemand zijn religie afnemen, we willen enkel atheïsten verdedigen en anderen laten zien dat ook wij mensen zijn”, zegt ze.
Seculiere staat
Volgens Inci is religieuze discriminatie de laatste jaren toegenomen. Dat geeft volgens hem niet enkel atheïsten een oncomfortabel gevoel, maar ook mensen die iets minder devoot zijn of een religieuze minderheid vormen.
Turkije is in 1923 opgericht als een strenge seculiere republiek maar volgens Inci wordt de staat steeds meer openlijk religieus. “We willen ons secularisme terug”, zegt hij.
Van de 74 miljoen Turken is 99,8 procent moslim, waarvan 80 tot 85 procent soennitisch. Er zijn ook 10 tot 15 miljoen Alevieten, bekend om de meer ontspannen manier van religie belijden. De kleine rest zijn christenen, joden en atheïsten.
Alle burgers moeten een ID-kaart bij zich dragen waarop hun religieuze voorkeur vermeld staat. Atheïsme is daarbij geen mogelijke optie. Begraafplaatsen voorzien door de staat staan enkel open voor islamitische begravingen. Crematie is verboden door de islam.
Het staatsdepartement dat verantwoordelijk is voor religieuze zaken, de Diyanet, promoot enkel het soennisme. Sinds de AKP aan de macht kwam in 2002 is het budget vervijfvoudigd en het aantal medewerkers gestegen van 74.000 naar meer dan 141.000.
De huidige Wet 216 maakt het strafbaar om religieuze waarden te beledigen. Op basis hiervan werden mensen zoals de wereldberoemde klassieke muzikant Fazil Say en schrijver Sevan Nisanyan vervolgd. Ze hadden op internet reacties geplaatst die als beledigend werden gezien.
“Ik denk dat de wet vaag is en rekbaar als een elastiekje”, zegt Inci.
De AA is van plan om gratis juridisch advies te geven aan iedereen die aangeklaagd wordt wegens godslastering, een seminar wil organiseren of onderzoek wil doen naar religieuze overtuigingen in Turkije.
Verder pleiten de atheïsten ervoor dat lessen godsdienst optioneel worden in de scholen, dat er overheidsgeld wordt vrijgemaakt voor niet-islamitische begrafenissen en er crematoria worden geopend in het land.
Bron: IPS – Nick Ashdown
http://www.duurzaamnieuws.nl/geloven-wordt-verplicht-turkije/

Mondo vzw
Mondo vzw
 
Berichten: 1
Geregistreerd: 10 jul 2014, 19:39

Re: Geloven wordt verplicht in Turkije

Berichtdoor Harry Mertens » 31 aug 2015, 10:37

Het ooit seculiere Turkije holt sinds de komst van Erdogan hard achteruit. Er is als het ware een re-islamiseringsproces begonnen.
Ondanks de teruglopende democratie en mensenrechtenschennis kan het land alsnog rekenen op honderden miljoenen euro's
subsidie van de Europese Unie.

http://www.hurriyet.com.tr/english/dome ... 417052.asp
http://curiales.nl/2015/01/19/turkije-e ... ombinatie/
Harry Mertens
 
Berichten: 1
Geregistreerd: 30 aug 2015, 16:09


Keer terug naar Godsdienst/Religie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 3 gasten